ANASAYFA

  ÖZ GEÇMİŞİM

KUR'AN IŞIĞINDA DÜŞÜNMEK

ZULKARNEYN KISSASI

NEFS VE RUH KAVRAMLARI

İSLAM BARIŞ DİNİDİR

KADER NEDİR SORUMLULUK KİME AİTTİR

KARDEŞ KARDEŞE EVLİLİK OLMADAN ÇOĞALMA

MÜSLÜMANLIK MÜMİNLİK HANİFLİK

DİNİ ALLAH'A HAS KILMAK

KURANDA SALAT KAVRAMI VE NAMAZ

SÜNNET ETMEK ALLAH'IN YARATIŞINI DEĞİŞTİRMEDİR

HADİSLER HIRİSTİYANLIK VE SELMAN RÜŞTÜ

KUR'AN KORUNMUŞTUR

KUR'AN DIŞI OLUŞUMLARIN NETİCELERİ

İSLAM DİNİNİN ÖĞRENİLMESİNDE KAYNAK SORUNU

KUR'AN'A GÖRE KÖLELİK

KUR'AN'A GÖRE RESÛL VE NEBİ KAVRAMLARI

AVRUPADAN KUR'AN'A GÜZEL YAKLAŞIMLAR

KUR'AN AÇISINDAN DİNLER ARASI DİYALOG

SULARI KARIŞMAYAN DENİZLER VE MERCAN KONUSU

KUR'AN'A YAPILAN SAYISAL İTİRAZLARA CEVAP

ATEİSTLERİN 97 SORUSUNA KUR'AN'DAN CEVAPLAR

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                         

         Bu bölümde kısmet olursa Ateizm inancına bağlı ateistlerin medyada yer alan, Kur’an karşıtı temel sorularına, Kur’an’a dayalı olarak cevaplar vermeye çalışacağım. Ayrıca hudurferec@hotmail.com  adresime gönderilecek soru ve itirazlardan seçmeler yaparak aynı şekilde sitede yer vererek cevaplandırmaya çalışacağım, gelen iletilerden seçmeler yapmamın nedeni hem tekrarlamaları önlemek hem de fazla ileti gelmesi halinde çalışmanın aksamasını önlemektir, aksi takdirde çalışmanın içeriği açısından her soruyu önemsemekteyim. Konuya ateistlerin sormuş olduğu kırk iki soruyla başlayacağım. Sorular şunlardır:

ATEİSTLERİN SORULARINA KUR’AN’DAN CEVAPLAR

S-1: Kuran bütün olarak kaç senede indirilmiştir? Cevabı 23 yıl küsur ay ise eğer; Duhan suresi 2.ve 3. Bakara suresi 185. Ve Kadr suresi 1. Ayetlerde neden bir gecede veya bir günde indirildiği yazar. Başka yerlerde de dura-dura veya parça, parça indirildiği yazar mesela Furkan suresi 32. Ayet.

Çoğu kişi yukarıdaki örnekleri o gecede inmeye başladı diye açıklar. Fakat “indirdik” diye kesin bir ifade var, indirmeye başladık diye bir ifade göremediğimize göre peygambere bölgede sorulan sorular mı böyle bir karışıklığa yol açmıştır? Çünkü Furkan suresinde bunu çok net olarak görürüz.

BAŞLARKEN: Kuran öğretisine göre insan işitme, görme benlik yetenekleri ile donatılmış olarak, hiçbir şey bilmeden dünyaya gelmektedir. Kuran’dan mealen:

- Allâh sizi, (hiçbir şey bilmediğiniz durumda) annelerinizin karınlarından çıkardı, size işitme (duyusu), gözler ve gönüller verdi ki şükredesiniz.  16/78

İnsanların en fazla merak ettiği ve sorduğu sorulardan bir tanesi kimlik sorusudur. Bu soruya cevap arar iken birçok bilgi kaynaklarıyla karşılaşır. Tercihini yaptığında da her zaman matematiksel davranmaz. İşin içine benlik yani gönül girdiğinden beğenisini ona göre yapar. Beğenisini doğrudan yana yapmış ise ne ala, o kişi doğruyu bulmuş ve beğenmiş demektir. Fakat tercihini sırf gönlünün beğenisi açısından yapmış ise gerçekleri örtmeye görmemezlikten görme yoluna gider. Durum bu olunca kendi başına bulabileceği cevapları dışlayarak işi yanlış yokuşlara sürer. Şimdi sorulan soruya cevap olması için demem gerekiyor mu ki. İşte Kuran dünyaya toplu olarak indi ve ondan sonra peygambere 23 yıllık sürede pey der pey iletildi diye. Kuran’a karşıt mana bulmak istemedikten sonra her insan kendi başına kendi sorusunu bu şekilde cevaplayabilir. Bizler insanın kimliği derken dinsel anlamda bu dünyada k yaşamımızdan ve bu yaşamdan sonra ki ebedi bir gelecekten ve bu gelecekteki durumumuzdan bahsediyoruz. Öldüğümüz de yok mu olacağız yoksa bizi bekleyen başka durumlar mı var. Bu önemli soruya cevap teşkil edecek bilgiler küçümsenemez ve üstü örtülemez. Kuran’a dayalı olarak benim anlayışıma göre soruya cevap verecek olursam:

C-1: Allah Vahyinin peygamberlere iniş şekline veya veriliş şekline dikkat edersek sorunun cevabını kolayca anlamamız mümkündür. Kuran’dan mealen:

- Allah bir insanla (karşılıklı) konuşmaz. Ancak vahiyle (kulunun kalbine dilediği düşünceyi doğurarak), yahut perde arkasından konuşur; yahut izniyle dilediğini vahyedecek bir elçi gönderir. O, yücedir, hüküm ve hikmet sahibidir. 42/51

Görüldüğü gibi Allah vahyi bir insana üç şekilde gelmektedir. Bu üç şeklin ikisinde Allah ile beşer olan kul arasında aracı vasıta yoktur. Dolayısıyla Allah vahyinin iletilmesi veriliş anında gerçekleşir. Bu çeşit vahiy her zaman dini vahiy değildir. Birçok insan Vahiy denince yalnız dini vahyi anlamaktadır. Bu anlayış yanlıştır. Din öğretici vahiy Kur’an ayetleri gibi olan vahiydir. Din öğretisiyle ilgili olmadan görev yükleyen veya kullara destek veren vahiyde vardır. Kuran’dan mealen.

- Mûsâ'nın annesine, "O (çocuğu)nu emzir, başına bir şey gelmesinden korkuyorsan (bir sandık içinde) onu suya bırak, korkma, üzülme biz onu tekrar sana geri vereceğiz ve onu elçilerden yapacağız." diye vahyettik.  28/7

Kuran vahyi peygambere Kutsal ruh Cibril vasıtasıyla iletilmiştir. Yaratık olarak bir Ruh olan Cibril’in Kuran’da vasıf olarak başka isimleri de vardır. Dünya ya inen Kuran ın Kutsa ruh vasıtasıyla peyder pey peygamberimiz Muhammed’e iletilmesi olayı iki aşamalı olarak gerçekleşmiş olmaktadır. Müslümanlar olarak bu şekilde bir anlayış gönlümüzün onayladığı, mutmain olduğu ve beğendiği bir anlayıştır. Olayı bir aşamalı olarak ele alıp diğer olayın görmemezlikten görmek yanlıştır. Bu şekilde bir anlayış gerçeğin ifadesi değildir.

S- 2 : Kuran da Tahrim suresi 3. Ayette ve altında ki o ayeti açıklama kısmında Peygamber karısı Hafsa evde bulunmadığı bir anda cariyesi=hizmetçisi Mariye ile cinsel ilişkide iken eve geri dönen eşi Hafsa tarafından yakalanır. Zina Kuran da açık şekilde yasaklanırken Peygamberin böyle bir duruma düşmesi neyle izah edilecektir? Başkalarına yasak olan bu durum Peygambere yasak değil midir?

C- 2 : Soruda. Bahis konusu ayetlerle ilgisi olmayan uydurma bir iddia.konu edilmiştir.  Söz konusu ayetlere bakalım: Kuran’dan mealen:

 - Peygamber, eşlerinden birine gizli bir söz söylemişti. Fakat eşi, o sözü (başkasına) haber verip, Allâh da peygamberi, eşinin bu davranışına muttali kılınca (Peygamber, eşine) o(söylediği)nin bir kısmını bildirmiş (şunları şunları filana söyledin demiş), bir kısmından da vazgeçmişti. (Peygamber) Bunu eşine haber verince eşi: "Bunu sana kim söyledi?" dedi (Peygamber): "(Her şeyi) Bilen, haber alan (Allâh) bana söyledi" dedi. 66/3

- Eğer ikiniz, kalplerinizin sapmış olmasından dolayı Allah'a tövbe ederseniz (ne a'lâ). Ve eğer peygambere karşı birbirinize arka olursanız (bilin ki) onun koruyucusu ve yardımcısı Allâh, Cibril ve müminlerin iyileridir. Ayrıca melekler de ona arkadır.  66/4

Ayetlerde bildirilen ile soruda yapılan iddianın uyuşmadığı açıktır. Sanırım iddia peygamber adına uydurulmuş rivayetler esas alınarak yapılmıştır. İslam dini inancında Kuran’ı esas alan bir Müslüman için bu tür iddiaların bir değeri yoktur. Peygamber adına o kadar çok yalan söz ve rivayet uydurulmuş ki bunları saymamız bile pek mümkün görünmemektedir. Ayrıca İslam dininde Cariyelik olarak tanımlanan nikahsız cinsel birleşme şekli yoktur. Kuran’dan mealen:

- İnanmış hür kadınları nikâhlama genişliğine gücü yetmeyeniniz, ellerinizin altındaki genç, mümin köle kızlarından biriyle evlensin. Allah sizin imanınızı daha iyi bilir. Hep birbirinizdensiniz. O halde onları, ailelerinin izniyle nikâhlayın. Gizli dost edinmeyerek, zinadan uzak kalarak, iffetli hanımlar olmaları şartıyla onların mehirlerini örfe uygun bir biçimde verin. Evliliğe geçtikten sonra bir fuhuş yaparlarsa onlara, hür kadınlara uygulanan cezasının yarısı uygulanacaktır. Bu, köle ile evlenme yolu, günaha ve sıkıntıya girmekten korkanınız içindir. Sabretmeniz sizin için daha hayırlıdır. Allah çok affedici, çok merhametlidir. 4/25

Hür veya köle bir bayan muhakkak nikâh akdiyle alınır. Hür bayanların kendi başlarına nikâhı onaylama hakkı vardır. Köle bayanların buna ek olarak Ehillerinin yene Anne Baba kardeş gibi yakınlarının da nikah için onayı şarttır. Bu şekilde bir şart köle bayanlara baskıyla nikaha evet dedirtmemek içindir.

Aslında 66 Tahrim 3 ve 4 te cinsellikle ilgisi olmayan bir konudan peygambere verilen destekten bahsediliyor. Bu tür destek Doğru yolda giden ve Allah’ın bir tek ilah olarak kabul eden kimselere de gelir. Bu kimseler takvalı Müslümanlardır. Müslüman derken ilk insan Adem den kıyamete kadar dünyaya gelip yaşam süren bütün Müslümanlar söz konusudur. Kuran’dan mealen:

- Şüphesiz: "Bizim Rabbimiz Allah'tır" deyip sonra dosdoğru bir istikamet tutturanlar (yok mu); onların üzerine melekler iner (ve der ki:) "Korkmayın ve hüzne kapılmayın, size vadolunan cennetle sevinin." 41/30

- Biz dünyâ hayâtında da, âhirette de sizin dostlarınızız. Orada size canlarınızın çektiği her şey var. Orada size istediğiniz her şey var. 41/31

- Gafûr ve Rahîm Allah'tan bir ikram olarak... 41/32

- Ne işte bulunsan, Kur'ân'dan ne okusan ve siz ne iş yapsanız mutlaka biz, içine daldığınız an üzerinizde şâhidiz (her yaptığınızı görürüz). Ne yerde, ne de gökte zerre ağırlığınca bir şey, Rabbin(in bilgisin)den kaçmaz. Ne bundan küçük, ne de büyük hiçbir şey yoktur ki, hepsi apaçık bir Kitapta olmasın. 10/61

- İyi bilesiniz ki Allah'ın velîlerine korku yoktur, onlar üzüntüye de uğramazlar.  10/62

- Onlar, iman edip de takvâya ermiş olanlardır. 10/63

- Dünya hayatında da ahirette de onlara müjde vardır. Allah'ın sözlerinde asla değişme yoktur. İşte bu, büyük kurtuluşun kendisidir. 10/64

Demek ki Kuran’a göre dünya hayatında da şahsa bağlı destekler olmaktadır. Bu şekilde Müjde almanın dünya servetleri içerisinde kıyaslanacak bir eş değeri yoktur.  İşte deminde bahsettiğim gibi 66 Tahrim 3 ve 4 te bu tür bir durumdan bahsediliyor. Bu öğretiyi bir tarafa bırakıp ve ya görmeyip. Yok cariyedir, yok cinsel ilişkidir demenin. Ne peygamberle Ne İslam ile nede Kuran ile hiçbir ilgisi yoktur.

S- 3 : Fussılat suresi 9. Ayette dümdüz bir ova şeklinde tanımlanan yer yüzünün 2 günde yaratıldığı yazmaktadır. Aynı surenin 10. Ayetinde düz olarak tariflenen o yeryüzüne sabit dağlar (yükseltiler) yerleştirildiği ve sonra yeryüzünün bereketlendirildiği isteyenlere de çeşitli gıdaların takdir edildiği ve bu işlemlerin “tam dört günde” yapıldığı yazar.

11. ayette ise duman halinde ki gökyüzü tariflenir. Sonra Allah göğe ve yer küreye “isteyerek veya istemeyerek gelin!” diye emreder. Onlarda “isteyerek geldik” derler. 12. Ayette tam 2 iki günde yedi gök olarak semanın (gökyüzü) yaratıldığı yazar.

Şimdi Kuran ve İslam Allah “Ol” dedi mi o oluverir söylemini çok sık kullanırken ve böyle bilinir ve bu şekilde inanılırken bu durum bu yukarıda ki örneklerde neden yoktur? Bakınız bakara suresi 117. Ayet “ol” sözü ile göklerin ve yerin tek yaratıcısı olarak Allah’ı tarifler. Yine Yasin suresi 82. Ayet de bakara suresini doğrular.

Yerin ve gökyüzünün, dağların ve yıldızların nasıl ve kaç günde dizayn edildiğini yukarıda verdiğim örneklerden okuyoruz. Fakat yeryüzünde ki büyük çukurlardan ve canlıların yaşam kaynağı olan nehirlerden, göllerden ve denizler den, yani sudan hiç bahsedilmemiş.

Ayrıca burada çok daha ilginç bir durum var bu 3. Sorunun başına gidersek yeryüzü 2 günde yaratılmıştı. Sonra dağlar, bereketlendirmeler ve türlü gıdalar verecek düzende tam 4 günde yaratılmıştı. Daha sonra da gökyüzü 2 günde yaratılarak evrenin yaratılışı sonlanmış bu sureye göre. Sayalım şimdi bu evrenin yaratılışını, toplamı 8 gün etmiyor mu? Bu bir tercüme hatası vs. değil ise burada hem mantıksal hem de matematiksel hatalar yok mudur?

C- 3 -  Soru iç içe birkaç sorudan meydana getirilmiştir. Şöyle ki.

a)- 41 Fussilet Suresinin 9 ve 10. Ayetleri konu edilerek: “: Fussılat suresi 9. Ayette dümdüz bir ova şeklinde tanımlanan yer yüzünün 2 günde yaratıldığı yazmaktadır. Aynı surenin 10. Ayetinde düz olarak tariflenen o yeryüzüne sabit dağlar (yükseltiler) yerleştirildiği” denmesi”: Bakalım bahis konusu ayetlerde ne deniyor: Kuran’dan mealen:

- De ki: "Siz mi arzı iki günde Yaratan'a nankörlük ediyor ve O'na eşler koşuyorsunuz? O, âlemlerin Rabbidir."  41/9

- Arza, üstünden ağır baskılar (sağlam dağlar) yaptı. Onda bereketler yarattı ve onda arayıp soranlar için gıdalarını (bitkilerini ve ağaçlarını) tam dört günde takdir etti (düzene koydu).  41/10

Görüldüğü gibi yukarıda meali yazılı ayetlerde Yeryüzünün ne dümdüz ova olduğundan bahis var nede yeryüzünün düz olduğundan. Dolayısıyla bu açıdan soru bu haliyle dayanaksızdır.

b)- Göklerin ve yerin yaratılış ve yapılandırma surelerini konu ederek. Ol emriyle yaratma gücünde olan Allah neden sureli yarattı demektedir. Bu şekilde yaratma Allah’ın takdirinde olan ve kendisinin bilebileceği bir olaydır. Ol emri kavramına bir onda oldurmakta girer. Süreli ol demekte girer. Ol emri kapsamı açısından fark eden bir şey yok..

c)-Ayrıca “Ayrıca burada çok daha ilginç bir durum var bu 3. Sorunun başına gidersek yeryüzü 2 günde yaratılmıştı. Sonra dağlar, bereketlendirmeler ve türlü gıdalar verecek düzende tam 4 günde yaratılmıştı. Daha sonra da gökyüzü 2 günde yaratılarak evrenin yaratılışı sonlanmış bu sureye göre. Sayalım şimdi bu evrenin yaratılışını, toplamı 8 gün etmiyor mu? Bu bir tercüme hatası vs. değil ise burada hem mantıksal hem de matematiksel hatalar yok mudur?” Denmesi” Bu şekilde bir anlayış Kuran ‘daki ifadeleri anlamamaktan kaynaklanan hatalı bir anlayıştır. Bu tür hesap yapıp iddialarda bulunanların yaptığı hata yoktan var edişle. Yoktan var edilenin yapılanma olay ve surelerini bir birlerine karıştırmalarıdır. Yoktan var etme ayrıdır Vardan sonra yapılandırma ayrıdır. Kuran’dan mealen:

- Rabbiniz o Allah'tır ki; gökleri ve yeri altı günde yarattı, sonra Arşa istivâ etti (tahta kuruldu. O), geceyi, durmadan onu kovalayan gündüzün üzerine bürüyüp örter. Güneşi, ayı ve yıldızları buyruğuna boyun eğmiş vaziyette (yaratan O'dur). İyi bilin ki, yaratma ve emir O'nundur. Âlemlerin Rabbi Allâh, ne uludur! 7/54  (Ayrıca bak: 10/3 – 11/7 – 25/59 – 32/4 -50/38 – 57/4  )

- De ki: Gerçekten siz, yeri iki günde yaratanı inkâr edip O'na ortaklar mı koşuyorsunuz? O, âlemlerin Rabbidir.  41/9

Yukarıda meali yazılı ayetlerde geçen kavram “Halaka” yani yoktan var etme kavramıdır. Bu ayetlerde uzayın ve içindekilerin yoktan yaratılış sureleri belirtilir. Bu altı günlük yaratılış suresi içerisinde ki iki gün yerin yaratılışıyla ilgilidir. Bu iki gün altı günlük sürenin bir parçasıdır. Yani yer iki günde diğerleri de dört günde yaratılmış demektir. Benim anlayışıma göre yer derken uzaydaki bütün gezegenlerin yerleri anlaşılmalıdır. Uzayda sayısını bileme değimiz sayıda. İhtimal ki milyarlarca gezegen bulunmaktadır. İmkan olması halinde insanlar bunlara gidip yerleşebilirler. Kuran bu şekilde olabilecek bir durumu da haber vermektedir. Kuran’dan mealen:

- Geceyi, gündüzü, güneşi ve ay'ı sizin hizmetinize verdi. Yıldızlar da O'nun emriyle (size) boyun eğdirilmiştir. Şüphesiz bunda aklını kullanan bir toplum için ibretler vardır. 16/12

- Görmediniz mi Allâh, göklerde ve yerde bulunan şeyleri size boyun eğdirdi ve size zâhir ve bâtın (dış ve iç; görülen, görülmeyen; bildiğiniz ve bilmediğiniz) ni'metlerini bol bol verdi? Yine de insanlardan kimi var ki ne bilgisi, ne yol göstereni ve ne de aydınlatıcı bir Kitabı olmadan Allâh hakkında tartışır (durur).  31/20

Görüldüğü insanların istifadesine verilen yalnız dünya da ki yer yüzü değil. Uzayın tamamıdır. Halaka kavramının yoktan var etme olduğunu belirtikten sonra. Bundan ayrı olarak Kuran’da belirtilen Kada ve Kaddara kavramlarından bahsedecek olursam bu kavramlar kararlaştırma hükme bağlama manalarına gelirler. Konuyla ilgili örnek verecek olursam. Var olanın şekillenme özellik kazanma projesi denebilir.  Kumaşın yoktan var edilmesi ayrı, ondan hangi elbiselerin yapılacağını kararlaştırmak ayrıdır. Veya bir yatılı okul inşa etmek ayrı bir olay. Öğrencilere ne kadar gıda tahsis edileceğini belirlemek ayrı bir olaydır. Bunun gibi: Kuran’da malen:

  - Ve orada, onun üstünde sabit dağlar yaptı ve orada bereketler vücuda getirdi, araştıranlar için müsâvi olmak üzere onun azıklarını dört gün içinde takdir buyurdu.  41/10

- Böylece onları, iki günde yedi gök halinde takdir edip her göğe kendi iş ve oluşunu vahyetti. Ve biz, arza en yakın göğü kandillerle ve bir korumayla donattık. İşler bunlar Azîz ve Alîm olanın takdiridir. 41/12

Yarattı ve takdir etti kavramları bir birlerine karıştırılmasa gün sureleri de bir birlerine karışmayacağından ortada bir hesap hatası olmadığı apaçık bilinebilir.

d)- Soruda “yeryüzünde ki büyük çukurlardan ve canlıların yaşam kaynağı olan nehirlerden, göllerden ve denizler den, yani sudan hiç bahsedilmemiş.” Denmesi.hiç beklemediğim bir iddia. Nasıl bahsedilmemiş. Örneğin Kuran’dan  Bak: 14/32 – 16/25 – 27/61 – 6/6 – 13/3 – 7/12  ayetler.

S- 4 : Kuran da yüzlerce yerde yemin ile başlayan ayetler bulunmaktadır. Allah kendisi üzerine ve kendisinin yarattıkları üzerine nasıl ve neden yeminler eder? Bu kadar sık yeminin nedeni o dönemlerde insanları ikna etmeye yönelik miydi? Biliyoruz ki insan psikolojisin de karşıyı ikna etmek veya bir hatasını gizlemek amacıyla yemin sık başvurulan bir yöntemdir. Allah neden böyle insansı ve ucuz bir yönteme yüzlerce kez başvurmuştur?

C- 4-  Bilindiği gibi Kuran Arapça bir kitaptır, Dolayısıyla İlk aşamada muhatap aldığı Arapların konuşma kalıplarını içerir. Biz Araplar yemini her zaman Türkçede anlaşıldığı şekliyle kullanmayız. İfadeyi güçlendirmek dikkati çekmek içinde kullanırız. Bu şekilde kullandığımızda kalbimizde yemin ediyoruz duygusu yoktur. Tabi ki kalpten bilinen manasıyla yemin ettiğimiz durumlarda vardır.  Kuran’dan mealen:

- Allah sizi kasıtsız olarak (akitli yemin kastı olmaksızın) yaptığınız yeminlerden dolayı sorumlu tutmaz, ama bilerek (akitli olarak) yaptığınız yeminlerden ötürü sorumlu tutar. Böyle bir yemini bozarsanız onun keffâreti, çoluk çocuğunuza yedirdiğiniz orta halli yemek çeşidinden on fakir doyurmak, yahut on fakiri giydirmek veya bir köleyi hürriyetine kavuşturmaktır. Bunlara gücü yetmeyen kimse, üç gün oruç tutsun. İşte yemin ettiğinizde, yemin bozmanın keffareti budur. Yeminlerinize sahip çıkın. Allah işte size âyetlerini böyle açıklıyor, ta ki şükredesiniz. 5/89

- Allâh sizi, yaptığınız kasıtsız (akit kastı olmayan) yeminlerinizden sorumlu tutmaz; fakat kalblerinizin kazandığı (akit kasıtlı bile bile yaptığınız) yeminlerden sorumlu tutar. Allâh bağışlayandır, halimdir. 2/225

Benim anlayışıma göre ; Kuran’da da Allah kolay anlayalım diye. Arap dil kalıplarıyla ifadeleri güçlendirme ve bazı hususlara dikkat çekmek için kendisine kendi zatı dışında sorumluluk yükleyen ve hesaba çeken durum oluşturmayan ifade tarzı ile yemin olarak anlaşılan ayet ifadeleri indirmiştir. Allah sözünden dönmez bu kesin. Fakat kâinatta Allah’a sorumluluk yükleyebilecek kimsenin de olmadığı kesin. İşte Kuran’da Allah’a ait yeminler güvenceli öğreti şeklinde yeminlerdir. Allah’ın hesaba çekilebileceği ve Yüce Zatına sorumluluk yükleyen yeminler değildir.

S- 5: Yunus suresi 94. Ve 95. Ayetlerde “sana indirdiğimizden kuşkuda isen, senden önce kitabı (Tevrat’ı) okuyanlara sor” ve ayetlerimizi yalanlayanlardan olma gibi ifadeleri okuruz. Bu sözler peygamberedir. Seçilmiş olan ve peygamber olarak atandığını bilen bir kişi kendisini seçen Allahtan niye kuşku duyar ki? İşin ilginç yanı ise Tevrat’ın değiştirildiğini iddia eden Kuran aynı kitabı noter olarak göstermektedir. Bu ikilemi nasıl açıklayabilirsiniz acaba? Tevrat’ın değiştirildiği iddiasını ortaya atan o kitabın aslını getirip ortaya koymak zorunda değil midir? Kuran da yaratılışın, Nuh tufanının, kızıl denizin yarılması, kısas ve Hz. İbrahim’in oğlunu kurban etmesi gibi ana hadiseler Tevrat ile bire bir örtüşürken onun değiştirildiğini iddia etmenin dayanakları nelerdir? Eski kitaplar değiiştiriildi ise Ala suresi 19. Ve 20. Ayetler ne manaya gelir?

C- 5- Dini anlamada yapılan hataların başında Peygamberleri İlahlaştırıp insan olmaktan çıkarmak gelir. Bu durum öylesine yaygın bir durumdur ki. İslam adına oluşturulmuş Ehlisünnet. Şia ve Vehhabiler de Peygamber sözlerinin ve uygulamalarının Kuran ayetlerine baskın olduğunu ve Kuran ayetlerini nesih yani iptal edebileceği inancı vardır. Örneğin bu mezhepler de Uydurma hadislere dayanarak uyguladıkları Zina için recim cezası Kuran’da ki Zina cezası olan celde cezasını iptal etmenin tipik bir örneğidir. Bunların iddiasına göre Allah öldürmeden vur demişse de . Buna rağmen peygamber taşlayarak öldür demiş ve peygamberin dediği uygulanır. Bu durum peygamberi ilahlaştırmaktan başka bir şey değildir. Bu örneği şunun için yazdım. Kuran öğretisine göre peygamberler dahil herkes Allah karşısında kuldur. Allah nasıl insanları din ölçekli sınıyorsa, Peygamberlerde aynı şekilde sınanmaktadır. Bir İnsanın peygamber olması İman ve amelle sınanmayacağı manasında değildir. Örneğin Kutsal Ruh peygambere Allah tarafından vahiy getiriyor. Peygamberin bu vahye Allah kelamı olarak iman etmesi ve yaşantısında uygulaması zorunluluktur. Vahiyle muhatap olan diğer insanların farkı Vahyi Kutsal Ruhtan değil de peygamber vasıtasıyla Kuran’dan almalarıdır. Fakat sınav her iki taraf için esastır. Kuran’dan mealen:

- De ki: -Ben, peygamberlerin ilki değilim. Bana ve size neler yapılacak bilmiyorum. Ben, ancak bana vahyedilene tabi oluyorum. Ben, apaçık bir uyarıcıdan başka bir şey değilim.  46/9

- De ki: "Ben de ancak sizin gibi bir insanım. (Ne var ki) bana, ‘Sizin ilâh'ınız ancak bir tek ilâhtır" diye vahyolunuyor. Kim Rabbine kavuşmayı umuyorsa yararlı bir iş yapsın ve Rabbine ibadette kimseyi ortak koşmasın."  18/110

- De ki: "Ben de ancak sizin gibi bir insanım. Fakat bana ilâhınızın yalnızca bir tek ilâh olduğu vahyediliyor. Artık O'na yönelin ve O'ndan bağışlanma dileyin. Allah'a ortak koşanların vay hâline 41/6

Bu sınavın manası Peygamber veya Müminler kuşku duyuyor demek değildir. Kuran dışında Kuran’ı destekleyen bilgilere şahit olmak inancı kuvvetlendiren faydalı olaylardır. Örneğin fen ile ilgili Kuran’da bir ayet gördüğümüzde bunu doğrulayan fen kitaplarında da aynı olayı görünce inançta daha da güçleniriz. Bundan dolayı Kuran’da Allah’tan en çok âlimler korkar denmiştir. Bu korku takva korkusudur, başka manalara çekilmemeli.  Bahis konusu olarak 10 Yunus suresi 93 – 94 – 95 ayetlerine bakalım. Kuran’dan mealen:

- Andolsun, biz İsrailoğullarını çok güzel bir yurda yerleştirdik ve onlara temiz rızıklar verdik. Kendilerine bilgi gelinceye kadar ayrılığa düşmediler. Şüphesiz ki, ayrılığa düşmüş oldukları şeyler hakkında Rabbin kıyamet günü aralarında hükmünü verecektir.  10/93

- Eğer sana indirdiğimiz şeyden şüphe içinde isen, senden önce Kitab'ı (Tevrat'ı) okuyanlara sor. Andolsun ki, sana Rabbinden hak gelmiştir. O hâlde, sakın şüphe edenlerden olma!  10/94

- Allah'ın ayetlerini yalanlayanlardan da olma; Yoksa kaybedenlerden olursun! 95

Görüldüğü gibi Peygambere vahi ile İsrail oğullarının tarihteki durumlarından haber verilmiş ve bununla ilgili olarak ümmi bir kimse olan peygambere bildirilenin doğruluğu konusunda onlardan ümmi olmayıp kitap okuyanlara sor denmiş. Bu peygamberin kalbinin tatmin olması için Allah’tan bir destektir. Bu olayın başka bir yönünü İbrahim peygamber kıssasında da görüyoruz. Kuran’dan mealen:

- Hani İbrahim de şöyle yakarmıştı: "Rabb'im, göster bana, nasıl diriltiyorsun ölüleri?" "İnanmadın mı?" diye sordu. "İnandım, dedi, ancak kalbimin tatmin olması için..." Allah dedi ki: "Kuşlardan dört tane al, onları kendine ısındır, alıştır. Sonra her dağın üstüne onlardan bir parça koy. Sonra da onları çağır. Koşarak sana geleceklerdir. Bil ki Allah Azîz'dir, Hakîm'dir.  2/260

Bahsettiğim gibi bu durum gayet normaldir zira bir beşer olan peygamberlerin kendileri de sınanıyordu. Bu durumu dikkate almayıp genelleme yapmak suretiyle sanki peygambere Kuran’ı bırak git dini Tevrat okuyanlardan öğren diye anlamak. Veya Tevrat’ı Kuran’ın Noteri gibi görmek Kuran’ı anlamaktan uzak bir anlayıştır. Kuran’ın denetçisi ve tasdik edicisi Tevrat değil. Tevrat’ın ve İncilin denetçisi ve tasdik edicisi Kuran’dır. En son gelen Allah’ın Vahiy Kitabı kendinden önceki kitapları denetler. Bu dini bazda gerçeği gerçek olmayandan ayırmak için bir denetim sürecidir. Örneğin Kuran gelmeden Tevrat tan sonra geldiği için İncil Tevrat’ı denetlerdi. Kuran’dan sonra Allah’tan dini vahiy kitabı gelmeyeceği için Allah doğrudan Kuran’ın tahrifattan korudu. Yoksa Kuran neyse İncil ve Tevrat’ta odur diğer Vahiy eseri kitap ve sayfalarda aynı şeydir Bu birisi önemli diğeri önemsiz demek değildir. Hepside Allah vahyidir aralarında önem açısından fark yoktur. Kuran’dan mealen:

-  (İsa Dedi ki) "Benden önce gelen Tevrat'ı doğrulayıcı olarak ve size haram kılınan bazı şeyleri helâl kılmak için gönderildim ve Rabbiniz tarafından size bir mucize de getirdim. Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."  3/50

- (Ey Muhammed!) Sana da o Kitab'ı (Kur'an'ı) hak, önündeki kitapları doğrulayıcı, onları gözetici olarak indirdik. Artık, Allah'ın indirdiği ile aralarında hükmet ve sana gelen haktan ayrılıp da onların arzularına uyma. Sizden her biriniz için bir şeriat ve bir yol koyduk. Eğer Allah dileseydi, elbette sizi tek bir ümmet yapardı. Fakat verdiği şeylerde sizi imtihan etmek için ümmetlere ayırdı. Öyle ise iyiliklerde yarışın. Hepinizin dönüşü Allah'adır. O zaman anlaşmazlığa düşmüş olduğunuz şeyleri size bildirecektir. 5/48

 S- 6 : Rad suresi 39. Ayet ile Nahl suresi 101. Ayetlerde Allah’ın kendi indirdiği ayetlerde gerektiğin de değişiklik yapabileceği, dilediğini silip dilediğini de sabit bırakabileceği hükümleri ile kitapların asıllarının Allah’ın yanında bulunduğu ifadelerini okuruz. Bu anlatımlara göre Allah hatalı olarak ayetler indirmiş ve bunları doğruları ile değiştirmiş anlamı çıkmaktadır. Allah nasıl olurda hatalı ayetler indirir ve bunları sonradan uygulamadan kaldırır veya böyle bir şeyin olabileceğini ima edebilir?

Bütün kitapların asılları Allah’ın yanında ise yeryüzündekiler çoğaltılmış fotokopilerimidir? Hz. Nuh ve Hz. İbrahim’e hangi kitaplar indirilmiştir ve bu kitapların yeryüzünde ki nüshaları nerededir?

C- 6- Kuran öğretisine göre Allah ile kâinat tamamen bir birinden farklı ve benzeşmesizdir. Allah’ın yaratmasıyla Kâinatta olmuş ve olacak olan her şey yara Allah’ın yaratığı olup Allah ile kıyaslanamaz. Biz insanlar zamanlı düşünür ve zamanlı üretiriz. Bizim tarafımızdan meydana getirilen tüm oluşumlar zamana tabidir. Fakat Allah’ın zamana tabiiyeti söz konusu olmadığından Allah’ın takdiri zaman şartına tabi değildir. Allah’ın kâinat takdiri zaman sürecine bağlı olmadığından yaratıklar için takdir ettiği ilk ve son bir bütündür. Allah bu bütünlüğü kayıt altına aldığını bize bildirmektedir. Bu şekilde bir kaydın olması Allah’ın hata yaptığı ve sonradan tashih ettiği iddiasını geçersiz hale getirir. Kayıtlı olarak apaçık belirlenmiş olan yaratılış olayı kaydı hiç değişmeden yaratıklar sıralı ve sureli varlığa getirilmektedir. Dini kitaplarda Allah’ın bir parçası değil Yaratılışın bir parçasıdırlar. Bu açıdan bakıldığında Kuran’ın da Mahlûk olduğu kolayca anlaşılır. Önceden Nesihi mensuhu en son nasıl olacağı Ana kitaptadır. Sabittir. Hareketlenme zamanlı ve sıralı yaratılış evreninde ki Vahiy ve vahye bağlı Kayıt olayındadır. Diğer yaratıklar içinde aynı şey söz konusudur. Allah’ın takdiriyle kimisi var olur, kimisi yok olur. Zamanlı çeşitli hareketlenmeler meydana gelir. Buna rağmen baştan sona her şeyleriyle ana kitapta kayıtlıdırlar. Kuran’dan mealen:

- Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki, rızkı Allah'a âit olmasın. (Allâh) onun durduğu ve emânet bırakıldığı yeri bilir. Bunların hepsi apaçık bir kitaptadır. 11/6

- Gayb'ın (görünmez bilginin) anahtarları, O'nun yanındadır, onları O'ndan başkası bilmez. (O) karada ve denizde olan herşeyi bilir. Düşen bir yaprak, ki mutlaka onu bilir, yerin karanlıkları içinde gömülen dâne, yaş ve kuru hiçbir şey yoktur ki, apaçık bir Kitapta olmasın.  6/59

- Ve gökte ve yerde bir gaib (bir gizlenmiş şey) yoktur ki, illâ apaçık bir kitapta (yazılmış)dır. 27/75

- Allah dilediğini yok eder, dilediğini sabit kılar; Ana Kitap O'nun katındadır. 13/39

-Biz bir âyeti siler veya unutturursak ondan daha iyisini, ya da benzerini getiririz. Allâh'ın her şeye gücü yeter olduğunu bilmedin mi? 2/106

- Biz bir âyeti değiştirip yerine başka bir âyet getirdiğimiz zaman -ki Allah, neyi indireceğini gayet iyi bilir- onlar Peygamber'e, "Sen ancak uyduruyorsun" derler. Hayır, onların çoğu bilmezler. 16/101

Şu anda elde mevcut Kuran’da mensuh ayet yoktur. İlahi Vahyin inişi sırasında ayetlerde nesih olayının meydana gelmesi veya bir ayetin başka bir ayet ile değiştirilmesi. İlahi Vahye ilk muhatap olan toplumu İslam dinine edepte etmek için Allah tarafından takdir edilmiş bir adaptasyon metodudur. Yoksa hâşâ son gelen ayetin doğru öncekinin yanlış olduğu veya Allah’ın hatalı ayet indirdiği manasında değildir. Birde Tarihte ki ifadeyle Kuran 23 senede inmiştir. Düşün ki Örneğin İlk üç yılda Müslüman olan kimselerin İslam’ı yaşamaları için geçici ayetlerin inmesi normaldir. Fakat Kuran Vahyi olayı tamamlandığında artık bu şekilde bir yapılandırmaya ihtiyaç yoktur. Ayet neshi veya değiştirilmesi benim anlayışımda bununla ilgilidir. Âdemden Peygamberimize gelen Kuran’a kadar bütün İlahi vahiy eseri kitaplar toplumlara özel farklı şeriatlar içerseler bile İslam dini öğretisi açısından nitelikleri aynıdır. Her ümmete Resul gelmiştir bunlar hem çokturlar hem de kendilerine gelen İlahi Vahiy kitap ve suhuflar çoktur. Kuran’da bildirilenleri bile biliyoruz. Bilmediğimiz ise çok sayıdadır. Nasıl ki bunların ve kendilerine gelen İlahi vahyin bilinmesi İslam dini açısından gereklilik değilse. Nuh’a Ve İbrahim’e gelen kitap ve sayfaları bilmekte bir gereklilik değildir. İslam dininde İlahi Vahye göre sınanma esastır ve bunun için Kuran yeterlidir ve biz geldiği günden itibaren ancak ondan sorumluyuz. İslam dini Kütüphane kur dini değildir. Sana ulaşan  En son İlahi vahye İman et ve ona uy dinidir.

Akla şu şekilde bir soru gelebilir. İlahi Vahye muhatap olmamış İlahi vahiy ile karşılaşmamış olanların durumu nedir? Örneğin Öyle insan vardır ki doğum esnasında ölüyor. Veya daha Reşit olmadan yani yetişkin olmadan ölüyor. Veya yetişkin olmasına rağmen Reşit değildir delidir. Benim Kuran anlayışıma göre bu kimselerin dini sorumlulukları olmadığından Cennette sınavdan geçenler gibi mülk edinmeden çeşitli pozisyonlarda mutlu olarak yaşayan kimselerdirler. Kuran’dan mealen:

- Çevrelerinde de (öyle) ölümsüz gençler dolaşır ki, onları görsen, kendilerini saçılmış inci sanırsın.  76/19

- Çevrelerinde, ebedi yaşamağa erdirilmiş gençler dolaşır;  56/17

Vildan İnsan çocuk demektir. Çocuk olarak ölenler. Deliler veya kendilerine uyarıcı gelmemesine rağmen psikopat azgın olmadığı halde yaşam sürüp ölen Kuran, Tevrat veya İncil türü ilahi vahiyden habersiz kimseler bu Vildan konumundadır. İnsan İlahi vahiyle karşılaşmamış ve muhatap olmamış olsa bile Allah’ın ilhamı ile Fücur ve Takvayı bilir. Örneğin Katilliğin yanlışlığını, hırsızlığın, başkasına hakaret etmenin yalan söylemenin yanlışlığını veya bir çocuğa haksız yere tokat vurmanın veya ona iyilik olsun diye şeker vermenin farkını bilir. İlahi vahiyle karşılaşmamış olmasına rağmen iyiliği ve kötülüğü fıtrat olarak bilen kimselerin iyilik ve kötülükleri kendi özel durumlarına göre değerlendirilir. Zira Allah kimseye zulmetmez. İnsanların ve Cinlerin öldükten sonra konumlanacakları Cennet ve Cehennemden başka bir yer yoktur. Kuran’dan mealen:

- Nefse ve onu biçimlendirene, 91/7

- Ardından da ona bozukluğunu ve takvasını ilham edene ki, 91/8

 - Onu arındırıp temizleyen gerçekten felah bulmuştur. 91/9

İyilik yapıcı olarak bu fıtrata uygun olarak davrananlar ona göre. Buna aykırı davranan kimselerde Allah tarafından ona göre değerlendirilirler. Bahs ettiklerimin dışında olup. Allah vahiyle karşılaşmış ve Allah vahyi ile muhatap olmuş kimselerin durumu farklıdır. Bunlar ya cennette kendilerine ait mülk edinmiş Cennetin konuklarıdır. Veya Cehennemde mülk edinmiş cehennemin konuklarıdır. (Kurandan Fikir alarak yazdıklarım kendime ait görüşlerdir. Görüşlerimde isabetli olmam bana Allah’ın bir rahmetidir. Yanıldığım husus olursa Allah’ın affını dilerim. Görüşlerim Kuran ölçüsüne göre eleştiriye açıktır. Ben hatadan masum biri değilim. Fakat bunun manası yazdıklarımdan şüphe içerisinde olduğum manasına alınmamalıdır.) Konuya devam edecek olursam. Kuran’dan mealen:

- Rablerini inkâr edenler için cehennem azabı vardır. Ne kötü dönüş yeridir o. 67/6

- İçine atıldıkları zaman, kaynayıp feveran ederken onun korkunç homurtusunu işitirler. 67/7

- Öfkesinin şiddetinden neredeyse patlayıp parçalanacak. Her bir grup içine atıldığında, bekçileri onlara sorar: "Size bir uyarıcı gelmedi mi?"  67/8

- Onlar: "Evet" derler. "Bize gerçekten bir uyarıcı geldi. Fakat biz yalanladık ve: "Allah hiçbir şey indirmedi, siz yalnızca büyük bir sapmışlık içindesiniz, dedik." 67/9

 - İnkar edenlere de cehennem ateşi vardır. Onlara ölmeleri için hüküm verilmez, azapları da hafifletilmez. Her kafiri işte böyle cezalandırırız. 35/36

- Onlar cehennemde, "Ey Rabbimiz! Bizi buradan çıkar ki dünyada iken işlemekte olduğumuzdan başka ameller, salih ameller işleyelim" diye bağrışırlar. (Onlara şöyle denilir:) "Sizi, düşünüp öğüt alacak kimsenin düşünüp öğüt alabileceği kadar yaşatmadık mı? Size uyarıcı da gelmişti. Öyle ise tadın azabı. Çünkü zalimler için hiçbir yardımcı yoktur."  35/37

Görüldüğü gibi uyarılmış olma esaslı sınav Kuran’da özellikle vurgulanmıştır.

S- 7: Kuran’a göre bütün Peygamberler Müslüman ve insanlara açıkları dinlerde Müslümanlıktır. Şimdi Allah Kuran’ dan önce indirdiği kitaplarını ve yazılı yasalarını koruyamamış mı oluyor da en son Kuran’ı ve tekraren İslam’ı yeniden indirmiş oluyor?

Öyle ise; Kuran neden İsa ve havarilerini birer Müslüman olarak anlatırken onlara Hıristiyanlar diye hitap eder? Yine İsrail oğulları veya Yahudiler diye hitap etmektedir? Gerçekten hepsi Müslüman idilerse onca savaşın ve ölümlerin nedenleri nelerdi? Ayrıca Kuran baştan sona bölge halklarını İslam’a davet ederken bu bir çelişki değil midir? Yine aynı kitap Kafirun suresinde neden “sizin dininiz size, benim dinimde banadır” ifadesini kullanır? Burada da hem matematiksel hem de mantıksal hatalar yok mudur?

C- 7-  a)- Soruda. “Kuran’a göre bütün Peygamberler Müslüman ve insanlara açıkları dinlerde Müslümanlıktır. Şimdi Allah Kuran’dan önce indirdiği kitaplarını ve yazılı yasalarını koruyamamış mı oluyor da en son Kuran’ı ve tekraren İslam’ı yeniden indirmiş oluyor? “ denmesi. Daha öncede belirttiğim gibi son gelen kendinden önceki kitabın tahrifata karşı denetler. Allah indinde din İslam dır. Kuran’dan mealen:

- Hiç şüphesiz din, Allah katında İslam'dır. Kitap verilenler, ancak kendilerine ilim geldikten sonra, aralarındaki "kıskançlık ve hakka başkaldırma" (bağy) yüzünden ayrılığa düştüler. Kim Allah'ın ayetlerini inkâr ederse, (bilsin ki) gerçekten Allah, hesabı pek çabuk görendir.  3/19

- Biz, Nûh'a ve ondan sonra gelen peygamberlere vahyettiğimiz gibi, sana da vahyettik. Nitekim İbrâhim'e, İsmâ'il'e, İshak'a, Ya'kûb'a, sıbtlara, Îsâ'ya, Eyyûb'a, Yûnus'a, Hârûn'a, Süleyman'a da vahyetmiş ve Dâvûd'a da Zebur'u vermiştik. 4/163

- "-Dini elbirlik tatbik edin ve ayrılığa düşmeyin." diye Allah, dinden (tevhid esasından) Nûh'a tavsiye ettiğini ve sana vahy eylediğimizi; bir de İbrahîm'e, Mûsa'ya, İsâ'ya tavsiye ettiğimizi, sizin için şeriat yaptı. Müşriklere, kendilerini davet ettiğin bu tevhid dini ağır geldi. Allah ona, (bu hak dine) dilediklerini seçecek ve ona dönüb itaat edenleri hidayete erdirecektir.  42/13

Bütün peygamberlerin tebliğ ettiği din aynıdır yani İslam dinidir. Kitap inmesinin çeşitli nedenleri vardır. Örneğin. Elde mevcut kitap tahrif edilmiştir. Veya Bazen iki peygamber çağdaş olarak aynı coğrafyaya gelir. Beraber tebliği yaparlar Aynı kitabı tebliğ ederler. Musa ve kardeşi Harun gibi. Veya İbrahim ve Lut gibi ayrı toplumlara tebliğ yaparlar. Veya din aynı din olmakla beraber Şeriatlar farklı toplumlar için değişiklik içerebilir. Örneğin bir toplumda balık avı yasağı varken diğerinde olmayabilir. Bir toplumda hayvanların iç yağı sırtlarına yapışan yağ hariç yemek yasak iken başka toplumda serbest olabilir. Bunun gibi farklılıklar. Fakat Tevhit Allah’ı birleme farklı olmaz. İçki, kumar, fuhuş veya haksız yere bir nefse kıyma yani katillik gibi haramların olması bütün Müslümanlar için aynıdır. Yani haramdır. Kuran’dan mealen:

- Ey Rasûlüm, sana da bu hak kitabı (Kur'an'ı), kendinden önceki kitabları hem tasdikçi, hem onlar üzerine bir şâhid olarak indirdik. O halde sen, ehl-i kitab arasında Allah'ın sana gönderdiği hükümlerle hüküm ver; sana gelen bu hakdan ayrılıp da onların arzuları arkasından gitme. Ey insanlar! Sizden her bir peygamber için, bir şeriat ve bir yol tayin ettik. Eğer Allah dileseydi, hepinizi tek şeriata bağlı bir ümmet yapardı. Fakat sizi, zamana göre size verdiği şeriat ölçüleri içinde imtihan edecek. O halde hayırlı işler yapmakta birbirinizle yarışın. Sonunda toptan dönüşünüz Allah'adır. O gün, din hakkında yaptığınız ihtilâfları Allah size haber verecektir.  5/48

b)- Toplulukları kendilerine gelen peygamber adıyla belirleme. konum veya çağ olarak kimlerin konu edildiğini belirleyen. bir olaydır. Tabiri caizse adres belirleme gibi bir şeydir. Müslüman olmalarına aykırı bir yorum getirmeyle ilgili değildir.

c)- İslam dini evrenseldir. Ne var ki Peygamberimiz Muhammed’in şahsen tebliğ olayı ancak insan olarak kendi gücü ile orantılıydı: Kuran’dan mealen:

-Bu da Anakent(Mekke'y)i ve çevresindeki(kasaba)ları uyarman için sana indirdiğimiz feyz kaynağı ve kendinden önceki (Tanrı Kitabı)nı doğrulayıcı bir Kitaptır. Âhirete inananlar, buna inanırlar ve onlar, namazlarına devam ederler. 6/21

- Oysaki o Zikir/Kur'an âlemler için bir öğütten başka şey değildir.68/52

Kuran’ı hayat olaylarıyla doğrudan ilgili ve İnsana hitap eden bir kitap olarak düşünürsek,   6/21 ve 68/52 ayetlerinin ne manaya geldiğini kolayca anlayabiliriz, 6/21 de Peygambere fiziksel gücüyle orantılı sorumluluk yüklenmiştir. Peygamberin bir İnsan olarak fiziksel çabayla kolayca yapabileceği tebliğ sahası Mekke ve Civarıdır.  Peygamber git bütün dünyaya tebliğ et denmesi, onun fiziksel gücünü aşacağından bu gerçekçi olmazdı.  68/52 ayeti ise Kuran’ı İlgilendiren tebliğ sahasıdır. Bu tebliğ olayı herhangi bir şahsın yaşam süresiyle kısıtlı olmadığı gibi, herhangi bir coğrafyayla kısıtlı değildir, bu tebliğ şekli günümüze kadar sürüp gelmektedir, Allah’ın izniyle kıyamete kadar sürecektir.

 d)- Ayrıca ““sizin dininiz size, benim dinimde banadır” ifadesini kullanır? Burada da hem matematiksel hem de mantıksal hatalar yok mudur?” denmesi. İslam dininde kimseyi zorla Müslüman yapmak diye bir şey yoktur. İslam dininde tebliği vardır fakat neticede herkes kendi tercihine göre inancını seçer. Kişi Müslüman olmadı diye, baskı altına alınamaz ve inancından dolayı rahatsız edilemez. İnancın hesabını ancak Allah sorar. Kul kuldan inanç hesabı soramaz. İnançtan dolayı Peygamberler bile kimseden hesap soramazlar ancak tebliğ yaparlar: Kuran’dan mealen:

- İyi bilin ki Allah’ın cezası çetindir ve Allah bağışlayıcı, esirgeyicidir. 5/98

- Resûle düşen, sadece duyurmaktır. Allah, neyi gizleyip neyi açığa vurduğunuzu bilir. 5/99

- Onlara va’dettiklerimizin bir kısmını sana göstersek de, seni (bundan önce) vefat ettirsek de sana düşen, duyurmaktır. Hesap görmek de bize düşer. 13/40

e)-  Ayrıca “Gerçekten hepsi Müslüman idilerse onca savaşın ve ölümlerin nedenleri nelerdi?” denmesi..Kimlerin kast edildiği belli değil. İnsanlar din bağlamında olmadan çeşitli nedenlerle bir birleriyle savaşıyorlar. Adı Müslüman olsun veya olmasın kim kime haksızlık ederse haksızlık yapan günah işlemiş olur. İslam dini barış dinidir. İslam dininde adı Müslüman olsa dahi haksız hainler korunmaz Şöyle ki:

KÛR'AN'DA İNSAN HUKUKU

KÛR’AN ESASLI İSLÂM BARIŞ DİNİDİR

Kuran’a göre bakacak olursak, İslam’da hiçbir zulüm korunmamıştır, zira Allah zalimleri sevmez. Suç işleyen ceza görmeye hak kazanmıştır. Velev ki, bir mümin, bir kafire zulmetmiş olsun, durum değişmez. Allah’ın hükmüne göre adalet isteyen muhakkak ki, hakkını almaya hak kazanmıştır. Bu insanın, zengin, fakir, hür veya köle, Müslüman veya gayri Müslim olması durumu değiştirmez.

Bu konularla ilgili olarak Kuran’dan mealen:

- Biz sana Kitâbı hak ile indirdik ki, insanlar arasında Allah’ın sana gösterdiği biçimde hüküm veresin; hâinlerin savunucusu olma! 4/105

- Allah size emânetleri ehline vermenizi, insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adâletle hükmetmenizi emreder. Allah size ne güzel öğüt veriyor. Şüphesiz Allah, işiten, görendir. 4/58

Görüldüğü gibi adalet tüm insanlar içindir. Kuran’da belirtildiğine göre Kitâb ehlinden bazı kimseler, bizim, bizim dışımızda olan ümmilere karşı bir sorumluluğumuz yoktur. Onlara ne istersek yaparız demişlerdi. Allah bu düşünceyi ret etmekte, dolayısıyla bize de bizim dışımızda olanlara karşı sorumlu olduğumuzu, onlara herhangi bir haksızlık yapmamamızı bildirmektedir.

Kuran’dan mealen:

- Kitâb ehlinden öylesi vardır ki, ona yüklerle emânet bıraksan, onu sana öder. Onlardan öylesi de vardır ki, ona bir dinar versen, devamlı olarak başına dikilmeden onu sana ödemez. “Ümmilere karşı bize sorumluluk yoktur.” dedikleri için böyle yapıyorlar ve Allah’a karşı bile bile yalan söylüyorlar. 3/75

İslam dinine göre, Müslüman olsun veya olmasın hiç kimseye hiçbir şekilde haksız yere saldırı olmaz. Hiçbir Müslüman, Müslüman olmayan bir kimseye haksız yere saldırarak, canına, malına, ailesine zarar veremez. Göz önünde bulundurulması gereken olay, Müslüman olmayan kimsenin, ilk önce saldırıp saldırmadığıdır. Saldırmamışsa, hiç kimse ona sırf inancından dolayı veya maddi varlık sahibi olmasından dolayı saldıramaz. Bir kimse saldırıp ta haksız yere ona zarar vermişse ve zarar gören veya zarar görenin yakınları affetmeyip davacı iseler, saldıran, kısas olarak verdiği zarar kadar ceza görmeye hak kazanır. Savaşta dahi, Müslümanlar kendilerine savaş açmamış olanlara savaş açamazlar. Bundan dolayı, İslam dinine kılıç dinidir diyenler, derin bir yanılgı ve haksızlık içindedirler.

İslam dinine göre, insan dünyada bir imtihan içerisindedir ve bu imtihanı sürdüğü müddetçe, doğruyu bulması için kendisinden aklını kullanması suretiyle mevcut imkânlardan istifade ederek hakikati bulmaya çalışması ve bulduğunda da kabul ederek, bu hakikatin gösterdiği doğru yolda gitmek suretiyle gereğini güzel bir şekilde yerine getirmesi onun görevidir. Bundan dolayı, İslam dininde iman ve iyi amel çok önemli iki olaydır. Bir insanın aklını kullanabilmesi için, malının ve çoluk çocuğunun saldırıya uğraması ve saldırıya uğrayamayacağından emin olması çok önemlidir. İslam'a göre, bir kimse Müslüman olmuyor diye, inancından dolayı saldırıya uğrayamaz, inancını değiştirmesi konusunda zorlanamaz. Müslümanların tam olarak hakim oldukları coğrafyada, canından, malından emin olarak inancını yaşaya bilir. Ne zaman ki, yeryüzünde bozgunculuk yapar, saldırıda bulunursa cezaya müstahak olur. Cezadan önce yakalanmamış veya yenilmemiş olmasına rağmen ıslah olmuşsa veya yakalanmasına rağmen öldürmede ve yaralamada zarar görenler tarafından af edilmişse, kendisine hiç ceza uygulanmaz. Kısasın uygulanmasında, haksızlığa uğrayanın hakkını talep etmesi veya suçlunun ceza görmesi inancına bağlı değildir. İslam hukukunda bu konuda fark gözetilmez. Bir kimsenin Müslüman olup, olmaması durumu değiştirmez.

Bu hususla ilgili olarak, Kuran’dan mealen:

- Allah ve elçisiyle savaşanların ve yeryüzünde fesat çıkarmaya çalışanların cezâsı: (ya) öldürülmeleri, ya asılmaları, ya ellerinin, ayaklarının çapraz kesilmesi veyâ bulundukları yerden sürülmeleridir. Bu, onların dünyada çekecekleri rezilliktir. Âhirette ise onlara büyük azâb vardır. 5/33

- Ancak sizin onları ele geçirmenizden önce tevbe edenler, bundan müstesnâdır. Zira biliniz ki Allah, çok bağışlayıcı, çok merhametlidir. 5/34

Görüldüğü gibi, Kuran’a göre bir insanın ceza görmesi için bir suç işlemesi ve yakalanmadan önce tövbe etmemiş olması gerekir.

Allah’a ve peygambere, dolayısıyla Müslümanlara savaş açanlar konusunda Kuran’dan mealen:

- Eğer antlaşma yaptıktan sonra antlarını bozarlarsa ve dininize sataşırlarsa, o küfür önderleriyle hemen savaşın. Çünkü antları yoktur; böylece (saldırıdan) vazgeçerler. 9/12

- Antlarını bozan, resûlü (Mekke’den) çıkarmağa yeltenen ve ilk önce kendileri siz(inle savaş)a başlamış olan bir kavimle savaşmayacak mısınız? Yoksa onlardan korkuyor musunuz? Eğer gerçekten mümin kişiler iseniz, kendisinden korkmanıza en lâyık olan Allah’tır. 9/3

Savaş için, ilk saldırının kâfirlerden gelmesi gerekir. İlk saldıranlar kendileri olmasına rağmen barışa yanaşırlarsa, Allah barış yapmayı emretmektedir. Kuran’dan mealen:

- Eğer onlar barışa yanaşırlarsa sende ona yanaş ve Allah’a tevekkül et, çünkü O, işitendir, bilendir. 8/61

Eğer, Müslüman olmayanlar, Müslümanların dinine, malına, canına saldırmaktan vaz geçerlerse, barışa yanaşırlarsa onlarla barış yapılır.

Bir kısmı da vardır ki, savaş konusunda tarafsız olup, ne kendi kavimlerine, ne de Müslümanlara saldırmak istememektedirler. Bu kimselere de Müslümanlar savaş açmazlar. Kuran’dan mealen:

- Ancak aranızda anlaşma bulunan bir topluma sığınanlar, yâhut ne sizinle ne de kendi toplumlarıyla savaşmak (istemediklerin)den yürekleri sıkılarak size gelenler hâriç. Allah dileseydi, onları sizin başınıza musallat ederdi, sizinle savaşırlardı. O halde onlar, sizden uzak durular, sizinle savaşmazlar ve sizinle barış içinde yaşamak isterlerse, Allah size onlara saldırmak için bir yol vermemiştir. 4/90

-Allah sizi, din hakkında sizinle savaşmayan ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayan kimselere iyilik etmekten, onlara adâletli davranmaktan menetmez. Çünkü Allah, adâlet yapanları sever. 60/8

- Allah sizi, ancak sizinle din hakkında savaşan, sizi yurtlarınızdan çıkaran ve çıkarılmanız için yardım eden kimselerle dost olmaktan men eder. Kim onlarla dost olursa işte zâlimler onlardır. 60/9

İslam dininde eman dileyen müşrik kimselere de, saldırı olamadığı gibi, kendilerine, güvenlikleri konusunda yardım edilir. Kuran’dan mealen:

- Ve eğer ortak koşanlardan biri eman dileyip yanına gelmek isterse, onu yanına al ki, Allah’ın sözünü işitsin sonra onu güven içinde bulunacağı yere ulaştır. Böyle (yap), çünkü onlar bilmez bir topluluktur. 9/6

Ayrıca saldırıya uğramış olsalar dahi, Allah, Müslümanlara savaşta aşırı gitmemelerini emretmiştir. Kuran’dan mealen:

- Sizinle savaşanlarla Allah yolunda savaşın; fakat haksız yere saldırmayın, çünkü Allah haksız yere saldıranları sevmez. 2/190

- Haram ayı, haram aya karşılıktır. Hürmetler karşılıklıdır. Kim size saldırırsa, onun size saldırdığı kadar siz de ona saldırın; Allah’tan korkun, bilin ki Allah muttakilerle (sakınanlarla) beraberdir. 2/194

İslam dininde savaş ortamında bile barışa teşvik edilir. Saldırganlara, saldırılarından vaz geçmemeleri çağrısında bulunulur.

Kuran’dan mealen:

- İnkâr edenlere eğer, (savaştan) vazgeçerlerse, geçmişlerinin bağışlanacağını ve tekrar başlarlarsa evvelkilerin hükmünün uygulanacağını söyle. 8/38

Buna rağmen savaşta ısrar ederlerse, Müslümanlar da kendilerine yapılan saldırıları önlemek, inançlarını hür olarak yaşamak için Allah’ın dinine yapılan tüm saldırıları engellemeye çaba gösterirler. Bu arada amaçlarından taviz vermeden, barış yolunu da açık tutarlar. Kuran’dan mealen:

- Fitne kalmayınca ve din tamâmen Allah’ın oluncaya kadar onlarla savaşın! Eğer vaz geçerlerse muhakkak ki Allah yaptıklarını görmektedir. 8/39 
- Eğer dönerlerse, bilin ki Allah sizin sahibinizdir. O, ne güzel sahip, ne güzel yardımcıdır! 8/40

İslam dininde hiç kimseye haksız yere saldırmak kabul edilmemiştir. Bundan dolayı, Müslüman olmayan bir kimseye Müslüman olmuyor diye değil savaş açmak, baskı yapmak, yani zorlamada bulunmak dahi kabul edilemez. Her insan kendi inancını yaşayabilir, fakat şu da bilinmelidir ki, inanç yeryüzünde fitne çıkarmakta değildir. Yani bir kimse çıkıp ta benim inancım insanlara afyon satmaktır veya insanların mallarını haksız yere almaktır diyerek başkalarına zarar veremeyeceği gibi, nasıl ki kendisine haksız yere kimse saldırmıyorsa, o da hiçbir şekilde yeryüzünde haksız bir zorba olarak saldırıda bulunamaz. Aksi takdirde cezayı hak eder.

İnanca baskı yapılamayacağı ile ilgili olarak, Kuran’dan mealen:

- Dinde zorlama yoktur. Doğruluk, sapıklıktan seçilip belli olmuştur. Kim tâğût’u reddedip, Allah’a inanırsa, muhakkak ki o, kopmayan, sağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah işitendir, bilendir. 2/256

Bir işte veya bir olayda hareket noktası çok önemlidir. İslam dininde inançla ilgili olarak, peygambere verilen yetki tebliğ yani duyurmaktır. Bu konuda peygambere hesap sormak yetkisi verilmemiştir. İnanç ve farzlarla ilgili amel konusun da hesap sormak Allah’a aittir.

Kuran’dan mealen:

- İyi bilin ki Allah’ın cezası çetindir ve Allah bağışlayıcı, esirgeyicidir. 5/98

- Resûle düşen, sadece duyurmaktır. Allah, neyi gizleyip neyi açığa vurduğunuzu bilir. 5/99

- Onlara va’dettiklerimizin bir kısmını sana göstersek de, seni (bundan önce) vefat ettirsek de sana düşen, duyurmaktır. Hesap görmek de bize düşer. 13/40

Görüldüğü gibi, İslam dininde haksız yere saldırı ve zulüm yoktur. İnsanlara iyilikleri için tebliğ yapılır, fakat ister kabul ederler veya etmezler, kabul etmemeleri halinde onlardan hesap sormak ancak Allah’a aittir.

Bütün bunlara rağmen, bir kimse Müslüman olsun veya olmasın, başkalarına haksızca saldırıp zulmederse! Kuran’dan mealen:

- Kötülüğün cezâsı, yine onun gibi bir kötülüktür. Kim affeder, bağışlarsa onun mükâfatı Allah’a aittir. Doğrusu O,  zâlimleri sevmez. 42/40

- Kim zulme uğradıktan sonra kendini savunursa böyle hareket edenlerin aleyhine bir yol yoktur. 42/41

- Ancak şunların aleyhine yol vardır ki, insanlara zulmeder ve yeryüzünde haksız yere saldırırlar. (İşte bunlar kınanırlar ve) öylelerine acı bir azab vardır. 42/42

- Fakat kim sabreder, (kendisine yapılan kötülüğü) affederse, şüphesiz bu, çok önemli işlerden biridir. 42/43

Herhangi bir nefsi katletmemiş veya yer yüzünde fesat çıkarmamış bir kimseyi katleden kimse, İslam dinine göre büyük bir suç işlemiş olur. Müslüman olmayan bir kimse bir Müslüman’ı bu şekilde katledemeyeceği gibi, inanca baskı yapılmasını dahi kabul etmeyen Allah, hiç bir Müslüman’a, Müslüman olmayan bir kimseyi haksız yere katletme yetkisi vermez. Haksız yere saldırı İslâm dinide büyük bir suçtur. Kuran’dan mealen:

- Bundan dolayı İsrâil oğullarına şöyle yazdık: Kim, bir nefsi katletmemiş, ya da yeryüzünde bozgunculuk yapmamış olan bir nefsi katlederse, sanki bütün insanları katletmiş gibidir. Kim de onu(n hayatını kurtarmak suretiyle) yaşatırsa, bütün insanları yaşatmış gibi olur. Andolsun elçilerimiz onlara açık delillerle geldiler, ama bundan sonra da onlardan çoğu, yine yer yüzünde isrâf etmekte (aşırı gitmekte) dirler. 5/23

İslam dininde kısas gereken hallerde, zarar görenler affa teşvik edilmekle beraber, zarar görenlerin davacı olmaları halinde kısas uygulanır. Bu husus adaletin gereği olduğu gibi, ceza görme korkusu da suçtan caydırıcı bir etkendir. Kısas sistemi cana can , göze göz, kulağa kulak, dişe diş ve yaralara karşı yaradır. İslam dinide, devletin hapishaneler kurmak suretiyle, suç işleyenleri cezalandırması ön görülmemiştir. Hapishaneler kurmak, hem devlete hem de halka yük getiren bir sistem olduğu gibi, kısastaki suç, ceza denkliğini ihtiva etmez. Ayrıca suçların yaygınlaştığı zamanlarda, hapishanelerde büyük yığılmalar olduğu gibi, disiplinin sağlanamadığı hallerde hapishane içerisinde çeşitli suçların işlenmesine neden olmaktadır. Hapishane sistemini yığılmalar nedeniyle taşıyamayan yöneticiler, zarar görenlerin rızası hilafına, suçluları af edip hapishanelerden tahliye edebilmektedirler. Bu da intikam duygularının ve hareketlerinin toplum içerisinde yaygınlaşmasına neden olmaktadır. Kısas konusunda Kuran’dan mealen:

- Onda (Tevrat’ta) onlara: cana can, göze göz, buruna burun, kulağa kulak, dişe diş ve yaralara karşılık kısas (ödeşme) yazdık. Kim bunu bağışlar (kısas hakkından vazgeçer)se o kendisi için kefâret olur. Ve kim Allah’ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte zâlimler onlardır. 5/45

Faillerin şahıs olarak kesin belli olduğu münferit olaylarda, kısasa dâhil suç işleyen bizzat verdiği zar kadar ceza görür. Fakat öyle olaylar vardır ki, bir topluluk tarafından başka bir topluluğa karşı işlenmiş olabilir. Bu iki topluluk, Mümin iki toplulukta olabilir. Örneğin, iki Mümin aşiret veya kabile gibi.

Bu konuda Kuran’dan mealen:

- Eğer müminlerden iki grup vuruşurlarsa onların arasını düzeltin; şâyet biri ötekine (barışa yanaşmayıp) saldırırsa, Allah’ın buyruğuna dönünceye kadar saldıran tarafla vuruşun. (Allah’ın buyruğuna) dönerse artık adâletle onların arasını düzeltin ve (her hususta) âdil olun, Allah, adâlet(le hareket) edenleri sever. 49/9

- Muhakkak müminler kardeştirler. Kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah’tan korkun ki size rahmet edilsin. 49/10

Zarar veren topluluk tek bir fert gibi sayılarak, zarar görenler tarafından veya katl olma olayı olmuşsa katl olunanın akrabaları tarafından af edilmemişse, kısas uygulanır. Kısas uygulanırken yine denklik gözetilir.

Kuran’dan mealen:

- Eğer bir ceza ile mukabele edecek olursanız size reva görülen cezanın misli ile ceza verin. Eğer sabrederseniz bu, tahammül edenler için daha hayırlıdır. 16/126

Yukarıda meali yazılı âyet her çeşit kısas cezası için genel hükümdür.

Toplumsal olaylarda, katletme konusunda suçlu toplumun tek bir şahısmış gibi dikkate alınarak verdiği zarar kadar cezalandırılması. Kuran’dan mealen:

- Ey iman edenler, katletmede kısas size farz kılındı. Hürre karşılık hür, köleye karşılık köle, kadına karşılık kadın. Ama kim kardeşi tarafından affedilirse, o zaman (affedenin örfe göre) uygun olanı yapma(sı uygun diyeti istemesi, affedilenin de) güzelce onu ödeme(si) gerekir. Bu, Rabb’iniz tarafından bir hafifletme ve rahmettir. Kim bundan sonra da saldırıya kalkarsa artık onun için acı bir azap vardır. 2/178

- Ey akıl sahipleri! Kısasta sizin için hayat vardır. Umulur ki (suç işlemekten) sakınırsınız. 2/179

Görüldüğü gibi, kısasta af etmek teşvik edilmiştir, fakat garanti edilmeyerek zarar görenin hakkı korunmuş ve suçtan caydırıcı bir adalet olması sağlanmıştır.

İslam dini barışçı ve affı teşvik eden bir dindir. Hiç kimseye haksız yere saldırıyı kabul etmez. Ve mümin dahi olsalar haksızlık edenleri korumaz.

Mümin olmayan bir kimse, bir müddet sonra mümin olabileceği gibi, kendisi mümin olmasa bile nesiller sonra dahi onun soyundan gelen kimseler mümin olabilirler. Mümin olan bir kimsede bir müddet sonra kafir olabilir. Dünya hayatında insanlar imtihan şartları içerisinde düşünülür, kendilerine düşünme fırsatı verilir. Mallarına, canlarına haksız saldırı İslam dininde tasvip edilmediği gibi. İslam dışı inançlara baskıyı da İslam dini tasvip etmez.

S- 8 : Mearic suresi 40. Ve 41. Ayetler ile yine rahman suresi 17. Ayette “doğuların ve batıların rabbine yemin ederim ki” gibi ifadeleri görürüz. Buralarda kim kime yemin etmektedir? Bunlar birer Allah sözü müdür? Rahman suresinde ki örnekte ise “iki doğunun ve iki batının Rabbidir” sözleri yer alır. Kaç tane doğu ve batı vardır? Doğu ve batı mevsimlere göre yer mi değişkenlik göstererek çoğalmakta mıdır? Yoksa yazın başka bir yere giderek kışın eski yerine mi gelmektedir? Bu anlatımlarda da matematiksel ve mantıksal soru işaretleri yok mudur?

C- 8-  Yemin konusuna yukarıdaki cevabımda değindim. Burada tekrarlamayacağım. Ayrıca soruda iki batı ve iki doğu konu edilmiş. Buna rağmen anlaşılma ve izah alternatifleri de belirtilmiş. Bu konuda zaten kendin sorduğun sorunu cevaplandırmışsın desem. Haklı olmuş olmaz mıyım? Fakat ben böyle demeyeceğim. Yalnız benim bu konuda benim Kuran’a dayalı başka bir çalışmam var onu sizinle paylaşmak istiyorum. Konunun biraz teknik yönü var. Fakat anlayıp ilgilenenlere sanırım ilginç gelecektir. Şöyle ki:

Dünya’nın dönme ekseninin yörünge düzlemine bu gün için dik olmayıp yaklaşık 23,5 derece eğik olduğu bilinen bir husustur. Bak şekil 1

 http://www.mubin.net/image9.gif

                                 Şekil 1

İşi ilginç kılan, bu eğimin sabit olmayıp değişken olduğudur. Bu açının 100 yıllık bir sürede değişimi ise şöyle veriliyor:

BAŞI EĞİK DÜNYA

ARZIN (DÜNYA) YÖRÜNGEDEKİ
YILLAR DEĞİŞEN EĞİM AÇISI
----------- -------------------------------------------------
   1990      23 derece 27  dakika 8,26 saniye
   1910      23    “       27      “      3,58    “
   1920       23    “      26      “    58,89    “
   1930       23    “      26      “    54,21    “
--- ------------------------------------ 
    1970       23    “      26      “    35,47    “
    1980       23    “      26      “    30,78    “
    1990       23    “      26      “    26,10    “
    2000       23    “      26      “    21,46    “

( Veriler için bak: Uzay ve Dünya, Taşkın TUNA Yeni Asya Yayınları B.1982 S.95)

 “670 sayfalık The Flammantion Book of Astronomy (London:George Allen and Unwin Ltd.) kitabının 50. Sayfasında Milâttan sonraki 9. Asırda (Hz. Peygamberden 300 sene sonra Arap astronomi âlimlerince Dünyanın yörünge düzlemi ile yaptığı açının 23 derece 35 dakika olarak hesaplandığı yazılıdır. İçinde bulunduğumuz 1980’li yıllarda bu değer 23 derece 26 dakika 30,78 saniye olarak ölçülmektedir. Astronomi ile yakından ilgili uzmanların belirttiğine göre, bu açının her asırda 47 saniye kadar küçüldüğü görülmektedir. Daha değişik bir ifade ile her 128 yılda bir, bir dakikalık açı kadar azalma söz konusudur. Arzın yörünge düzlemi ile yaptığı bu açıya uzay fiziğinde “obliquity” ismi verilir. Eğer önümüzdeki asırlarda da bu açının değeri gittikçe azalacak olursa Dünya’mızın “eğik” başı yavaş yavaş doğrulacak ve bu açı sonunda “sıfır” değerine ulaşacak... O zaman ne mi olacak? Hiç. Sadece mevsimler ortadan kalkacak! (Uzay ve Dünya, Taşkın TUNA Yeni Asya Yayınları B.1982 S.96)

Verileri esas alarak şöylece hesap yapacak olursak:

1980 23 derece 26 dakika 30,78 saniye
1990 23 derece 26 dakika 26,10 saniye
__
_______________________________
FARK 0            0               4,68 saniye

On yılda 4,68 saniyelik açı azalması oluşmuş olur; yüz yılda 4,68 x 10 = 46,8 saniyelik saniyelik açı azalması meydana gelmiş olur. 60 saniyelik yani bir dakikalık açı azalması için geçmesi gereken süre :

46,80 saniyelik açı azalması 100 yılda oluşursa
60,00      “         “        “          X     “       oluşur?
D.O.

60,00 x 100 : 46,80 =128,20512820512820512820512820513 yıl da. Yaklaşık her 1   28 yılda bir, bir dakikalık açı azalması olacağı   hesabıyla,    derece    ve dakikaları esas aldığımız da, dönme ekseninin yörünge düzlemine dik olması için geçmesi gereken süre:

Dünya’mızın 1990 yılın da eksen el konumu: 
23 derece 26 dakika 26,10 saniye, saniyeleri dikkate almayarak şöylece hesap yapabiliriz:

26 dakika için = 26 dakika X 128 yıl = 3.328.- yıl da
23 derece için = 23 X 60 X 128 = 176.640.- yıl da 
TOPLAM 179.968.- yıl da eksen dik olur. Bak Şekil 2 

 http://www.mubin.net/yeni_s1.gif

                               Şekil 2

Açının sıfır olduğu bu konumda mevsimler ortadan kalkmış ve ekvator düzlemi yörünge düzlemine paralel olmuş olur. Anlaşılan odur ki hareket bu konumda durmayıp dünya ve gök durdukça yönünü değiştirmeden devam edecektir zira bilindiği gibi uzay cisimlerinde hareketler bir sarkacın hareketleri gibi iki yönlü olmayıp tek yönlüdürler. Örneğin: Dünya’nın Güneş yörüngesinde ki hareketi ile ayın dünya yörüngesinde ki hareketi bu şekildedir, ayrıca dünyanın kendi etrafında yapmış olduğu günlük dönüş hareketi yine tek yönlüdür, bundan da dünyanın dönme ekseninin yörünge düzlemine göre yapmış olduğu hareketin dairesel ve tek yönlü olması gerektiği açıktır. Böylece Dünya kutupları bir çember üzerinde olmak üzere bu çemberi kat eden 360 derecelik bir dairesel harekete sahip olması icap eder. Bu hareketi de süresi, yani tam bir dönüş hareketi yapması için geçmesi gereken süre :

360 X 60 X 128 = 2.764.800.- Yıl olarak hesaplanır. Bu gün için Dünya’nın eksen el eğikliği 23 derece 26 dakika kadardır. Bu eğikliğin doksan derece olduğu yani güney kutbunun güneşe tam dik ve kuzey kutbunun da tam zıt tarafta olduğu zamandan bu güne kadar kaç yıl geçmiştir? Bunu hesaplayacak olursak:

89 derece 60 saniye   güneşe dik konum

23     “     26     “      bu günkü konumu

__
_____________________________________
66 derece 34 saniye, bu güne kadar geçmiş olan derece ve dakika farkı. Bu da zaman suresi olarak:

66 derece x 60 dakika. x 128 yıl = 506.880.- Yıl dereceler için.
34     “    x 128     “ = 4.352.- Yıl dakikalar için

TOPLAM 511.232.- Yıl geçtiğini buluruz. Bak: Şekil 3

  http://www.mubin.net/yeni_s2.gif

                                                             Şekil 3

İşte bu konum bana göre dünyanın tam secde halidir. Zira biz secde ettiğimizde, örneğin bel kemerimizi ekvator çemberi gibi düşünürsek bunun yer düzlemiyle 90 derecelik açı yapma konumunda alnımızı düzlem sathına değdirdiğimizde secde yapmış oluruz, bu konumda da başımızın tepe noktası tepe noktası kıble yönüne tam dik olmuş olur. Dünya’nın da ekvator düzleminin yörüngesi düzlemine 90 derecelik açı yaptığı konum başının tepe noktasını teşkil eden kutuplarından herhangi bir tanesinin güneşe tam dik olduğu ve düzlemiyle çakıştığı konumu teşkil eder (şekil 3). Bundan da yörünge düzlemini bizim ayak bastığımız yer gibi düşünürsek dünyanın secde hali açıkça ortaya çıkar. Ayrıca nasıl ki kendimiz secde ettiğimizde bütün bedenimiz ve üzerimizde bulunan saç v.s. gibi her şey secde ediyorsa, dünyada secde ettiğinde de kendisiyle birlikte üzerinde ve içerisinde barındırdığı insanlar, ağaçlar, dağlar ve her şey ister canlı olsun, isterse cansız olsun ister istemez secde etmiş olur. Bu hareket yalnız Dünya’ya ait olmayıp Güneş sistemindeki diğer gezegenler tarafından da yapılmaktadır. Gezegenlerin bu günkü eksen al konumları incelendiğinde bunun böyle olduğu kolayca anlaşılır. Şöyle ki: Güneş sisteminde bugün itibarıyla bilinen dokuz gezegenin (aslında tamamı on bir gezegen olmalıdır, iki tanesi henüz bilinmemektedir.) eksen al konumları bak şekil 4

 

URANÜS’ÜN KONUMUNA DİKKAT EDİLMESİ:                       URANÜS

http://www.mubin.net/image7.gif               

                                                              Şekil 4

Uranüs gezegeninin bu günkü eksen el eğikliği 98 derece olup 8 derece farkla şekil 3 bahsettiğimiz Dünya’nın 90 derecelik eksen al eğimiyle aynıdır. Yani Uranüs 8 derecelik eksen el eğiklik farkından önce secde konumundaydı.

Uranüs’ün Hubble teleskopuyla kaydedilmiş gerçek resmi, aydınlık kutup gündüz, diğer kutup ise gecedir. Bak, şekil 5

 http://www.mubin.net/image8.jpg

Şekil 5

Güneş sisteminde keşfedilen dokuz gezegenlerin bu günkü eksen al eğiklik dereceleri aşağıdaki gibidir.

GEZEGEN ADI EKSEN AL EĞİKLİK DERECESİ

MERKÜR 2 Yörüngesine göre dik bir şekilde
dönmektedir. (kıyam hali)

VENÜS 178 Yörüngesine göre ters tarafta dik bir şekilde dönmekte 
olup, kutuplar yer değiştirmiştir. (ayrıca izah edilecek.)

DÜNYA 23,4

MARS 24

JÜPİTER 3,1 Yörüngesine göre dik Dönmektedir.

SATÜRN 26,4

URANÜS 98   8 derece önce tam secde halindeydi.

NEPTÜN 28,8

PLÜTON 122 Bu gezegen de 32 derece önce tam secde halindeydi, Hareketin devam etmesi ile58 derece sonra kutuplar Venüs gezegeni gibi ters Dönerek yer değiştirmiş Olurlar, böylece dünya ya göre Güneş burada batıdan Doğmuş olur.

Görüldüğü gibi. Uranüs 98 derecelik eksen al eğimiyle, 8 derecelik bir farkla dönüş ekseni güneşe diktir., Bunun manası 8 derece önce tam secde halinde idi. Dünya’nın ve diğer gezegenlerin durumunun bu günkü konumlarını dikkate alarak bu merkezde olduğu ve yapmış oldukları eksen al eğim hareketinin tek yönlü dairesel bir hareket olduğuna dair bir örnek olmak üzere Venüs Gezegeninin bu günkü konumunu göstere biliriz. Çizelgede görüldüğü gibi bu gezegenin eksen al eğiklik derecesi 178 dır, bunun manası hareketten dolayı kutupların yer değiştirmiş olduğudur. Bundan dolayı Venüs Gezegeni diğer gezegenlere göre ters yönde, yani doğudan batıya doğru dönmekte olup, gezegenin üzerinden güneşe bakacak olsaydık batıdan doğduğunu ve 118 dünya günü sonra doğudan battığını görecektik. Kolay anlaşılması açısından örneğin: Dünya dönüş yönlerini hiç değiştirmeden hareketlerini sürdürerek 180 derecelik eksen al eğim derecesine geldiğinde kutuplar yer değiştirecek ve tıpkı bu gün Venüs Gezegeninde olduğu gibi Güneş batıdan doğacak ve doğudan batacaktır. Venüs ün bu günkü konumu hususun da astronomi çevrelerinde şöyle denmektedir:

 “Bugün dönme süresinin 243 Dünya gününden biraz uzun olduğunu biliyoruz. Bu da, teknik olarak ‘Venüs günü’nün’ Venüs yılı’ndan uzun olduğu anlamına geliyor. İşleri daha da karıştıran bir şey de, Venüs’ün, Dünya ve Mars’a göre ters yönde, yani doğudan batıya dönüyor olmasıdır. Gezegenin üzerinden Güneş’e bakacak olsaydınız, batıdan doğduğunu ve 118 Dünya günü sonra doğudan battığını görecektiniz.

Venüs’ün bu alışılmadık davranışının nedenini hiç kimse bilmiyor. İlk zamanlarda, büyük bir gök cisminin çarpışıyla ters döndüğü gibi iddialar inandırıcılıktan çok uzak çok uzak, ama akla başka bir olasılık da gelmiyor.” (Gezegenler Kılavuzu, Yazan Patrick Moore 3 üncü baskı Mart 1996 sayfa 65-66 TÜBİTAK. )

 Bu tür kozmik olaylarda, bu olaylar konusunda düşünen birçok kimselerin izahsızlığa düştüklerinde yaptıkları iddia muhakkak bir yerlere büyük bir gök cisminin, başka bir ifadeyle büyük bir meteorun çarptığı şeklinde yaptıkları iddialardır. Örneğin: Dinozorlar mı yok olmuş, Dünya’da buzul çağlarımı oluşuyor, dedikleri şey muhakkak büyük bir meteor Dünya’ya gelip çarpmıştır. Bugün buzul çağlarının en az yirmi kere Dünya’da oluştuğu bilinmektedir. Taş çarpma iddialarını dikkate alan bir kimse sanır ki sanır ki Uzay’da kozmik bir şakacı var canı çektikçe oraya buraya bir taş atıp durmaktadır. Bu tür izahlar kozmik izahlar olmaktan öte komik iddialardır. Bir gök cismini bir yönde hareketlendirmek için büyük bir meteorun çarpması gerekmez,.Günlerin oluşumu için dünyanın kendi ekseni etrafında yaptığı hareketi için gelip çarpan bir şey mi var; bu unun tabii olarak yaptığı bir hareket olduğu gibi, Dünya’yla ilgili olsun veya diğer Gök cisimleriyle ilgili olsun yapılan hareketler onların tabii hareketleridir, bazılarının hemen seçilememelerinin nedeni çok uzun bir zaman kesitinde oluşmalarından dolayıdır. Hareket bütün gezegenlerde müşterek olduğu için kutuplar her yer değiştirdiklerinde, doğuları ve batıları yer değişeceğinden her gezegen için iki batı ve iki doğu meydana gelmiş olur. Bu hususta Kuran’dan mealen:

-- Şimdi Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlıyorsunuz? 55/16

-- İki doğunun ve iki batının Rabbi’dir. 55/17

 Böylece Kûr’an iki doğunun ve iki batının mevcudiyetini haber vermektedir. Bu mesafelerin bir birlerine ters ve gezegenler üzerinde en uzak mesafelerde olduklarına dair Kûr’an’da çok ilginç şekilde örnek vardır. Şöyle ki, mealen:

-- Nihayet (zikrimize karşı körlük edip yoldan çıkan o adam), bize geldiği zaman (kötü arkadaşına) der ki: “Keşke benimle senin aranda iki doğu kadar uzaklık olsaydı (seni hiç görmeseydim); meğer ne kötü arkadaş(mışsın sen)! 43/38

Dikkat edilirse burada yalnız iki doğudan bahsedilmektedir. Bu düşmanından tam ters yerde ve en uzak mesafede bulunmak isteyen kimsenin arzu ettiği uzaklıktır. Zira daha önce de belirttiğime göre kutuplar yörünge düzlemine göre ters tarafta yer değiştirdiklerinde iki doğu veya iki batı arasındaki mesafe özellikle Dünya’da ekvatorun uzunluğundan dolayı iki nokta en uzak ölçüsünü bulmaktadır.

Gezegenler bu secde hareketini yaptıklarına göre bunu bir şeyin etkisinde kalarak yapmış olmaları gerekir. Bu da onları etkileyen Güneş’ten başkası değildir, zira Güneş’in de Eliptik düzlem normlarıy la 75° 15' lik eksen al eğim açısı vardır. Dolayısıyla güneşte aynı secde hareketini yapmaktadır. Güneş bir yıldızdır. Güneş’in bu şekilde hareket etmesi diğer yıldızların aynı şekilde hareket ettiklerinin kanıtıdır.

Astronomik yönden Dünya’nın secde halinde bulunduğu yani bundan 511.232.- yıl önce Güney kutbunun Güneş’e tam dik olduğu durumda, Güneş güney kutbunda hiç batmaz, yani bu konum devam ettiği sürece burada hiç gece olmaz. Tam ters konumda olan Kuzey kutbunda da bu süre içerisinde Güneş hiç doğmaz ve bu konum devam müddetçe kuzey kutbunda hiç gündüz olmaz. Bir dakikalık eksen al açı değişmesi için 128 yıl, bir derecelik açı değişmesi içinde 7.680.- yıl geçmesi gerektiği düşünülürse uzun bir süre bu durumda kalmış olduğu ortaya çıkar. Ayrıca bu konum buzul çağlarının da nedenidir. Kûr’an bu durumdan da bahsetmektedir. Şöyle ki, Kuran’dan mealen:

-- (Ey Muhammed) Sana Zulkarneyn’i soruyorlar. De ki: “Size onun hakkında (Kûran’dan) bir haber okuyacağım”. 18/83

-- Gerçekten biz onu yeryüzünde iktidar ve kudret sahibi kıldık, ona (muhtaç olduğu) her şey için bir sebep (bir vasıta ve yol) verdik. 18/84

-- O da bir yol tutup gitti. 18/85

-- Nihayet Güneş’in battığı yere ulaşınca onu, kara balçıklı bir gözede batar buldu. Onun yanında da bir kavim buldu. Dedik ki: “Ey Zulkarneyn, (onlara) ya azap edersin veya kendilerine güzel davranırsın”. 18/86

Kuzey kutbunun hiç güneş almaması ve bu arada buzul çağı yaşanması nedeniyle çok fazla miktarda su buza dönüştüğünden tuz yoğunluğu çok artmıştır. Bu arada kuzey buz denizi karalar arasında kısılıp kalmış, başka okyanusların sıcak su akıntısı buraya girememiştir. Bundan dolayı kuzey buz denizi kara balçıklı bir göze halini almıştır. Zulkarney’in gördüğü manzara kuzey kutbunun bu halidir.

Konunun daha iyi anlaşılması için buzul çağları hakkında bilgi vermekte fayda vardır. Örneğin: Temel Brıtanika cilt 4 sayfa 76 da şu ifadeler yer almaktadır.

“İskandinavya Dağlarındaki buz örtüsü kalınlaştı ve güneye doğru yayıldı. En fazla yayıldığı dönemde, buz örtüleri Britanya Adalarının, Kuzey Almanya ve SSCB’nin çok büyük bir bölümü, bütün Kanada’yı ve ABD’nin kuzey bölümünü kapladı. Böyle bir örtüsü bugün ancak Grönland ve Antarktika da görülebilir.

Buz örtüsünün yayılması ve her “buzul ilerleyişi” dönemini, iklimin bugünkünden daha sıcak olduğu bir dönem izledi. Buzulların ilerlediği dönemlerde de tropik ormanlar ve tropik çayırlar vardı, ve bunlar ekvator boyunca değişiklik gösterdi. Başlangıçta çok fazla suyun buza dönüşmesi nedeniyle her yerde alçalan deniz düzeyi daha sonra buz örtüsünün gittikçe artan büyük ağırlığı kıtaları aşağı doğru bastırınca yeniden yükseldi

Hayvanlar daha sıcak iklim bulmak için güneye göçtüler.

Buzul çağı döneminde Kuzey Buz Denizi Dünya tarihinde ilk kez neredeyse tümüyle karalar arasında kısılıp kalmış başka okyanusların sıcak su akıntısı buraya girememiştir. (Temel Brıtanika C.4 S.76 Hürriyet Gazetesi yayını.)

Görüldüğü gibi Buzul Çağı son olarak Kuzey yarımkürede meydana gelmiştir, bundan dolayına hayvanlar daha sıcak iklim bulmak için güneye göçtüler. Kuzey Buz Denizi tümüyle karalar arasında kısılıp kaldığından 18 (Kehf) 86 da bahsedildiği gibi yoğun tuz oranından dolayı kara balçıklı bir göze halini almıştır ve burası Güneş’in battığı yani bu konumdan anlaşıldığı üzere hiç güneş almayan başka bir ifadeyle bu konumda gündüzün olmadığı yerdir.

Kuzey kutbunun durumu bu olunca, ters tarafta yer alan Güney Kutbunun şartları tam ters olarak teşekkül etmelidir. Şimdi Güneş’in batmadığı yani Dünya’nın bu konumunda hiç gece olmayan yeri, buzul çağını dikkate alarak arayalım. Bu hususta Kuran’dan mealen:

-- (Zulkarneyn) Sonra yine bir yol tuttu. 18/89

-- Nihayet Güneş’in Doğduğu yere ulaşınca onu, öyle bir kavim üzerine doğar buldu ki, onlara Güneş’in önünden (korunacak) örtü yapmamıştık. 18/90

Burada Zulkarneyn öyle bir kavim yanına gidiyor ki, Allah onlara Güneş’e karşı korunacakları bir örtü yapmamıştı. Burada örtüden maksat elbise değildir. Zira İslam’da tesettür vardır, ne Zulkarneyn gibi bir kimsenin çırılçıplak kimselere bakması uygundur, ne de o kavmin çırılçıplak bir arada yaşamaları tesettür yönünden uygun olurdu. Burada olmadığından bahsedilen örtü gecedir. Yani burada bu devirde hiç gece olmuyordu. Böyle olduğuna dair Kuran’dan delil gösterecek olursam, mealen:

-- Geceyi (karanlığıyla sizi örten) bir elbise yaptık. 78/10

-- O, geceyi sizin için elbise, uykuyu dinlenme, gündüzü de (etrafa) yayılıp çalışma (zamanı) yaptı. 25/18

Dikkat edilirse, Kûr’an’da gece elbise yani örtü olarak tanımlanmıştır. Durum böyle olunca gecenin olmadığı yer, Dünya’nın en son olarak yaptığı secde konumundaki Güney Kutbudur.

Güney kutbunda daha önce buz katmanı olmadan yaşam olduğuna dair 1983’te Jeolog Peter Webb Trans antarktik dağlarındaki Sirius katmanlarında, ılıman koşullarda yaşayabilen, kendi iddiasına göre üç milyon yıllık mikro fosiller bulmuştur. Her ne kadar üç milyon yıl bana göre abartılıysa da, zira benim yaptığım hesaplamaya göre buradaki en sıcak dönem yaklaşık 511.232.- yıl önceydi. Yinede bulduğu fosillerin varlığı çok önemlidir. Önceleri bu diatomların bölgeye rüzgarla taşındığı düşünüldü, fakat 1990’a değin güney sahilinde bulunan ağaç yaprağı ve kök fosillerine varıncaya kadar sayısız başka fosil ele geçirildi. Başka araştırmalarda da su seviyesinin daha önce 25-30 metre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bu da şu andaki buz tabakasının varlığından dolayı su seviyesinin düştüğü, başka bir ifadeyle daha önce buz tabakası olmadığından deniz seviyesi 25-30 metre daha yüksekti. Bu hususlarla ilgili olarak TÜBİTAK Bilim ve Teknik dergisinde yer alan ifadeler şu şekildedir.

“Her şey 1983’te Jeolog Peter Webb Trans antarktik dağlarındaki Sirius katmanlarında, ılıman koşullarda yaşayabilen, üç milyon yıllık mikro fosiller bulduğunda başladı. Önceleri bu diatomların, bölgeye rüzgârla taşındığı düşünüldü. 1990’a değin, güney sahilinde bulunan ağaç yaprağı ve kök fosillerine varıncaya kadar bu savı destekleyen sayısız başka fosil ele geçirildi. Bambaşka aramalarda, üç milyon yıl önce su seviyesinin 25-30 metre daha yüksek olduğu saptanınca, “değişkenci” kampın savları iyice güçlenmiş oldu.” (TÜBİTAK Bilim ve Teknik dergisi Sayı 352 Sayfa 27. )

 Böylece açıkça görülür ki bundan beşyüzbin yıl kadar önce Güney kutbu Güneş’e tam dik olduğundan burada hiç gece olmuyordu ve buz tabakası yoktu. Kuzey kutbu da bu çağda ters tarafta yer alması nedeniyle, burada da hiç gündüz olmuyordu. Bütün bu hususları dikkate aldığımda, bana göre bu konum Dünya’nın secde durumunda olduğu konumdur ve Kehf süresinde belirtilen durum da bununla ilgilidir. Ayrıca, Zulkarneyn isminden kastedilen hususa gelince, bilindiği gibi Zulkarneyn kelimesi iki boynuzlu veya iki çağ manasına gelmektedir. Bundan da Kehf suresinde bahsedilen şahsın başında iki boynuz bulunduğu manası kastedilmemektedir. Anlaşılan odur ki bundan kasıt bu şahsın Dünya’nı iki kutbu arasında seyahat edebildiğine işarettir. Zira bugün bile Dünya’nın dönüş ekseni buradan geçtiği temsili olarak kabul edilen bir uzantıyla belirtilmekte ve her kutupta bir uzantı farz edildiğinde iki boynuz ifadesinden ne kastedildiği böylece anlaşılabilir. Çağ kelimesine gelince, bu şahsın buzul dönemi öncesini gördüğü gibi, buzul dönemine de şahit olduğunu anlaya biliriz. Bu da çok uzun bir ömür demektir, bir zamanlar insanların bugün olduğundan çok daha uzun bir ömür sürdüklerini Kûr’an bildirmektedir. Şöyle ki, mealen:

-- And olsun biz Nuh’u kavmine gönderdik, onların arasında bin seneden elli yıl eksik kaldı (öğüt verdi, Hak yoluna çağırdı, dinlemediler) sonunda onlar, zulümlerini sürdürürken tufan, onları yakaladı. 29/14

Dokuz yüz elli yıl Nuh Peygamberin kavmi arasında sürdüğü yaşam sürecidir, ondan sonra ne kadar yaşadığını Allah bilir. Bir çok kimseye bu süre uzun abartılı gelebilir, fakat durum hiçte öyle değildir. Daha önce insanların daha uzun bir yaşam sürdüklerine dair fiziki bilimsel kanıtlar mevcuttur. Bu konuda TÜBİTAK’ın Bilim ve Teknik dergisinde yayınlanmış bir yazıyı aktararak, kendi görüş açıma göre konuyu izah edecek olursam, şöyle ki:

“Olgunlaşma süresini ölçmek için kullanılan yöntem ağaçların yaşlandırma yöntemine oldukça benzer. İnsanın ön diş minelerindeki çizgilerde, olgunlaşma sırasında oluşan bir artış var. Yalnız, ağaçlarda yılda bir kez artan halka sayısına karşılık; diş minesindeki çizgilerde artış yaklaşık haftada bir gerçekleşmekte. Dişin taç kısmına ek olarak bir de kök gelişmişse, kökün gelişim süresi de tahmin edilip, değere ekleniyor. Bu yöntemi kullanıp, incelenen Cebelitarık’taki bir çocuk Neanderthalin (fosil) dişleri, nu bireyin 3-4 yaşlarında öldüğünü gösteriyor. Ancak çocuğun beyin kutusunun hacmi 1400 cm³. Bu ise günümüz yetişkinlerine yakın bir değer. Ayrıca çocuğun azı dişlerinin gelişmişlik miktarı da günümüz yaşıtlarından farklı. Bu bilgiler, Neanderthal bebeklerin günümüz çocuklarından daha hızlı büyüdüklerini düşündürüyor.

Bazı araştırıcılar Neanderthallerin anatomik farklarının pek de önemli olmadığını, bugünün dünyasında yaşamış olsalardı - tabii tıraş edilmeleri ve modern giysiler giydirilmeleri durumunda - kimsenin dikkatini çekmeden dolaşabileceklerini iddia etmektedirler”. (Bilim ve Teknik Dergisi, TÜBİTAK yayını, sayı 342 sayfa 37.)

 Bilimsel verilerle onlara yapılan yorumlar her zaman uyum içerisinde olmaya bilirler. Bu makalede de bana göre köklü yorum hataları yapılmıştır. Öyle ki, bir zamanlar çocukların üç, dört yaşında bugünkü yetişkin bireylerin bünyesel yapılarına eriştiklerini iddia etmişlerdir. O zaman, bu büyüme temposuyla yirmi yaşına gelen o çocukların, yetişkinlerinin on, on beş metre boyunda olmaları da gerekirdi, fakat bugüne kadar ne kimse böyle bir şey iddia etmiş nede bununla ilgili olarak kanıt teşkil edecek iskelet fosilleri mevcuttur. Diğer bir husus “Neanderthallerin” tıraş olmaları ve modern giysi giymeleri şeklinde yapılmış şartlı olan iddia ki, bundan da bu kimselerin tıraş olmadıkları ve çıplak gezdikleri manası doğmuş olur. Bir iskeleti görmekle o iskelet sahibinin tıraşsız ve çıplak gezdiğini anladığını iddia etmek, düşündürücü olmanın ötesinde komiktir. Zira sormak gerekir, tıraşlı ve giyimli iskelet nasıl bir şeydir? bütün bunları bir tarafa bırakarak, bana göre bulunan iskelet fosilinin ihtiva ettiği bilgi şu şekilde anlaşılmalıdır: Üç, dört yaş yaşlanmayla bugün ki yetişkin bireylerin vücut yapılarına, bulunan fosilin erişmiş olmasının manası daha önce belirttiğim gibi on, on beş metrelik iskelet fosilleri mevcut olmadığından, tek bir yorumu kalmış olur, o da boy olarak büyümenin normal, yaşlanmanın bugünkünden daha yavaş olduğu hususudur. Bulunan iskelet üç, dört yaşında olmayıp, büyük ihtimalle belki de 60-70 yaşında veya daha fazla yaştadır, fakat fiziksel yaşlanma yavaş olduğundan bugünküne göre ancak 3-4 yaş, fiziksel yaşlanma göstermiştir. Bundan da yaşlanma temposunun bugüne göre çok daha yavaş olduğu bir dönem de yaşama sürecinin de bu günkünden farklı ve daha uzun olması gerekir. Alıntı yazıda görüldüğü gibi Neanderthaller kelimesi geçmektedir, bu sözcük evrimcilerin iddia ettikleri evrim sürencinde bu günkü insanlardan bir önceki insan grubu iddialarıdır. Neanderthallerin bu günkü insanlarla aynı fiziki yapıda olduklarını söylemelerine rağmen bunların dışına bir iki maymun iskeleti ekleyerek bir tekamül zinciri iddia etmektedirler. Örneğin sırasıyla verdikleri bazı isimler: 1- Austrolopit. 2- Hecus afarensis (Lucy). 3- Homo sapiens neandethalensis. 4- Homo sapiens sapiens, şeklinde iskeletlerden bir kanıt zinciri iddia etmektedirler. Bu ise bir iskelet görmekle sahibinin tıraşsız olduğunu iddia etmekten daha tutarsız bir iddiadır, zira tekamül varsa gidip iskelet aramanın hiçbir manası yoktur; bugün insan olsun, maymun olsun tür olarak her ikisi hayatta mevcut olup yaşamaktadırlar. Eğer ki böyle bir tekamül varsa bu iki tür arasında en azından maymundan başlayarak insana doğru yüz binlerle ifade edilebilecek ışın şeklinde bir canlı serisi olması gerekirdi, fakat gerçekler bunun aksinedir, ayrıca diğer canlı çeşitleri içinde bu durum mevcut olmalıydı tekamül süre gelen bir olaysa her çeşidin kendi serisini sergilemesi gerekirdi, böyle bir durum yoktur. Kemik fosilleriyle tekamül ispatı iddiası, her gelişen seri bir alt serinin üzerine yükseleceğinden ve böylece alt serilerin yok olmasını gerekli kılacağından alt serilerle ilgili örneklerin yaşamaması gerekirdi, fakat ister alt alta isterse paralel olarak tekamül gösterdikleri iddia edilsin bu gün insan olsun, maymun olsun her ikisi de yaşayan birer tür olarak mevcutturlar, böyle olmasına rağmen bunların yaşayan tekamül serileri mevcut değildir, kolay olsun diye insanla, maymun örneğini verdim, aslında bu durum bütün türler için söz konusudur. Çeşitli tabiat şartlarında türler bazı hususlar kazanabilirler, tıpkı bir sporcunun yaptığı sporla ilgili özel kabiliyetler kazanması gibi fakat bu durum kendisiyle, spor yapmayanlar arasında türden çıkarıcı veya türü değiştirici bir olay meydana gelmez, tabiat şartlarının tesiri de o şekildedir. Kutuplarda yaşan bir kimseyle, çölde yaşayan bir kimse arasında insan olma açısından hiçbir fark oluşmaz. Bu gün kutupta yaşayan bir Eskimo’yla, çölde yaşayan bir Arap kolaylıkla ortaklık kurup beraber çalışabilirler. Zira her ikisi de tam anlamıyla insan olup, geçmişi yüz binlerce yıla dayanan değişik iklim şartlarında yaşamış olmaları onların insan olma olaylarında fiziksel değişiklik yapmadığı gibi, zihinsel kabiliyetleri de aynıdır, her ikisi de iki kere ikinin dört ettiğini bilirler.

Tabiattaki türlerin kendi içinde bazı değişmeler gösterdiği tespit edildiği halde, bu değişmelerin bir türü başka bir türe dönüştürme özelliği olmadığı bilinmektedir. Örneğin: Sivrisinekler kendilerine karşı kullanılan ilaçlara bünyesel bir direnç, bir bağışıklık sistemi kazanabilirler, hatta yapılarında olumlu gelişmeler olabilir, fakat hiçbir zaman sivrisinek olmaktan çıkıp kelebek olmazlar. Diğer yandan insan ve maymun arasındaki tekâmülden öte diğer canlı türlerini de kapsayan ve bunların alt ve üst grupları arasında da üçüncü bir serinin “geçit tür” olması gerektiği açıktır. Kaldı ki tekâmülün olmadığı deneysel olarak görülebilir, şöyle ki: İnsan veya maymunları 10.000.- kuşak gözlemlemek bu gün için insanların sahip olduğu bir imkan değildir, fakat bakteriler üzerinde böyle bir deney yapmak mümkündür, zira bunlar dokuz ayda oluşmazlar, birkaç dakikada bölünüp çoğala bilirler. Amerikalılar bu deneyi yapmışlar. (Bak. Bilim ve Teknik Dergisi sayı 346 sayfa 85 TÜBİTAK.) beş yıl gibi kısa bir süre içerisinde bakterileri 10.000.- kuşak boyunca gözlem altına tutmuşlardır. Neticede bakteriler başka bir canlıya dönüşmediği gibi bakteriler biraz şişmanlayınca evrimciler “sıçramalı evrim” diye yepyeni bir kavram ortaya attılar. Bu da bir saniye içerisinde maymun insana evrimle dönüşebilir manasına gelir ki bununda süregelen tabiat oluşumu içerinde örneği olmadığından mantığı yoktur. Ayrıca şimdiye kadar iddia etmiş oldukları evrim mekanizmasına terstir. Zira bundan önce evrimin durağan ve sabit tempoyla, genetik mutasyonlar ve doğal ayıklama şeklinde geliştiğini söylüyorlardı. Fakat deney onları doğrulamayınca sıçramalı evrim iddiasını ortaya atarak tüm görüşlerini inkar ettiler. Bu iddia kendilerinden olan bazı kimselere ters gelmiş olacak ki Jonh Maynard Smit adlı evrim biyoloğo, bir bakterideki değişikliklerin üst türlere uygulanan evrim modelleriyle karşılaştırılamayacağı görüşünü ortaya atmıştır. Bu da binlerce çeşit evrim vardır manasına gelir bu da evrim yoktur demekle aynı manaya gelir. Ayrıca evrendeki maddi alemde gözümüzün görmekte zorlanmadığı bir “akıllı tasarım” vardır akıllı tasarımın varlığı evrime yer bırakmayacak bir mantık içerir. Tekamüle inanan evrimciler bütün iddialarını maddi varlık üzerinde yapılandırırlar, hal bu ki bizim beş duyumuzla gözlemlediğimiz evrensel yapı maddeden ibaret değildir. Madde bu yapı içerisinde çok küçük bir orandadır. Uzay boşluğu maddeyi kuşatır ve yapısı özelliğini değiştirmez, zaman da bu varlığın bir parçası olup maddeyle uzayı kuşatır, bulunduğu uzay katmanı içerisinde varlığı hep aynıdır. Ayrı katmanlarda değişik olma özelliğini bu konu harici olduğu için kısmet olursa Kuran’a dayalı olarak başka konuda anlatacağım. Bundan başka, kısmet olursa yaklaşık son bir asıdır farkına varılan ve bir sürü yanlış izahlarla anlatılmaya çalışılan “kuantum fiziğinin” hayattan somut örneklerle temel mantığını göstereceğim, bu mantık bilindikten sonra herkes tarafından “kuantum fiziği” olayları anlaşılır şekilde çözümlene bilir. Benim çalışma metodum belgelere dayalı somut örneklerdir, ancak anlaşılabilmem için bahis konusu mantığın bilinmesine ihtiyaç vardır. Tanıtma amaçlı olarak kısaca değinecek olursam, şöyle ki: Güncel hayatta kullanılan mantık bir olay içinde tek bir olayın meydana gelme özelliğidir. Örneğin, basit olması açısından bizim için herhangi bir kapı ya açıktır yâda kapalıdır. İki kere iki her zaman için dörttür. Bunlar bir olay içerisinde tek bir olayı belirleyen kesin gerçekler olmasına ve kullar tarafından değiştirilemez gerçekler olmasına rağmen. Varlıkta öyle olaylar var ki, bir olay içerisinde aynı anda iki ve daha fazla aykırı olayı taşırlar, her bir olay diğerlerinden farklı olmasına rağmen her gözlemlediğimizde doğru netice vermekle beraber diğerlerini yok etmez, yalnız başına gözlemlenmeyi sever olayın tamamını sahiplenerek kendisine dayalı hareket noktası oluşturur. Kapının açık yada kapalı olma olayı birinci mantık için kolay anlaşılır bir örnektir. İkinci mantık için kolay anlaşılır olarak ta şu örnekleri verebiliriz, şöyle ki:

1- Işıkla gölgeyi bir birinden ayıran sınır çizgisine bak, çizgi gölgeye mi ait, ışığa mı ait, aslında öyle bir çizgi var mı yok mu? Bir birlerinden farklı olan bu hususlar aynı anda birbirlerini yok etmeden gerçeği ifadelendirirler, çizgi ışığa aittir dersek doğrudur, gölgeye aittir dersek doğrudur, çizgi olarak vardır dersek doğrudur, yoktur dersek o da doğrudur. Bu tür versiyonlar yalnız ışıkla gölgeye ait değildir, iki maddesel varlık, örneğin iki kâğıdı üst üste koy oluşan sınır çizgisi aynı hususları içerir.

2- Dairesel bir koşu pisti etrafında eşit mesafede, aynı yönde ve eşit hızda koşan iki koşucu düşün, bunların her biri aynı anda diğerinden, hem kaçmakta aynı zamanda kovalamakta, kaçmadığı gibi kovalamamaktadır da. İzahta hangi hareket noktasını alırsan al diğerlerini yok etmeden doğruyu ifade etmiş olursun.

3- Hareket halindeki bir vasıtada seyahat ettiğini düşün, vasıta hareket halindeyken vasıtanın hızına eşit bir hızla arka kapıya doğru yürüdüğünde, aynı anda hem geldiğin istikamete geriye doğru, aynı zamanda gittiğin istikamete ileriye doğru, aynı zaman da ne ileriye doğru ne de geriye doğru gitmektesin.

4- Zamanı düşün, bilindiği gibi zaman anlardan müteşekkildir, peki an nedir? “An” zamanın daha aza indirgenemeyen en küçük birimidir. Bu en küçük birimi somut olarak basitçe şu şekilde gözlemleyebiliriz. Elimize aldığımız bir kalemi ortalayalım. Bir ucunu hareket ettirdiğimizde buna bağlı olarak aynı şekilde öbür uçta hareketlenir. Bu kalemin boyutu ne olursa olsun, örneğin milyonlarca ışık yılı boyutunda olsa dahi durum aynıdır. Hareket ettirilen uçtaki hareket boyuttan etkilenmeden öbür uca iletilir, işte “an” hareketin bir uçtan öbür uca iletilme zamanıdır, burada da iki durumla karşılaşıyoruz, a- hareket iletilmiştir o zaman arada bir süreç geçmiştir, b- iki hareket birlikte meydana gelmiştir o zaman arada zaman süreci yoktur. Böylece ikisi de doğru olan, diğer bir ifadeyle bir olay içerisinde iki olayla karşılaşmış oluruz. İşte “an“, hareketin, sırığın bir ucundan diğer ucuna iletilme zamanıdır. Bu var olmasına rağmen elde mevcut aletlerle ölçülemez, ancak zihnimiz boyutsuz olarak onu algılar.

5- Bir maddeyi kesmek suretiyle iki eşit parçaya ayırdığımızda her iki parça bir birine eşit olarak bağımsız şekilde ayrılır. Bu olayı ölçüp tespit edebiliriz, fakat yarılanmaları otomatik olarak süreklilik arz eden olaylarda bu o kadar kolay değildir, örneğin: Radyoaktif bir element düşünelim, yarılandığında tam yarıya geldiğinde yarılanmayı ifade eden ayırım hattı hangi yarıya aittir. Birincisine mi ait, ikincisine mi ait, bütüne mi ait, yoksa öyle bir ayırım hattı yok mudur?

 Biz insanlar çalışmalarımızda genelde birinci mantığı kullandığımızdan, ikinci mantığın sahasına giren olayları da bunun la izaha kalkıştığımızda büyük yanılgılara düşeriz. Örneğin: İkinci mantık sahasına giren “kuantum” olaylarının, birinci mantıkla izah edilmeye çalışılması çok yersiz ve ters manzaralar üretir. Hâlbuki her mantığın kendisine ait kapsadığı bir saha vardır. Her birisi kendi sahasında doğru olarak kullanıldığında, çelişkiye düşürmeyen “kesin hakikatlere” götürür.

Her iki mantığın hakikatlerini kısmet olursa, Kuran’dan örnekler vermek suretiyle diğer konuları işlediğimde görmek mümkündür. Kolay anlaşılabilmek için iki mantığı tanıtmaya çalıştım.

Tekamül konusuna dönüp toparlayacak olursam, şöyle ki:

Bu olayda temel mücadele insanın belirlenmesinde tanım olarak ne olduğu etrafında odaklanmaktadır. İnsanı nasıl tanımlayabiliriz. İnsan gelişmiş bir hayvan mıdır?  Yoksa onu hayvanların tamamından ayıran farklı yönleri var mıdır?  Evrimcilere göre insan gelişmiş bir hayvandır, bu öyle bir gelişme sürecidir ki, enerjisini, hak hukuk gözetmeksizin sağlanan üstünlüklerden alır. Eko sistem içerisinde bir hayvanın yaşayıp geliştirmesi için diğer bir hayvanın ölmesi gerekliliği vardır, hatta bazı hayvan türlerinde kardeş kardeşi öldürür, hata ana, yavrusunun ölüsünü yer. Evrimciler insanı da her şeyiyle hayvan olarak gördüklerinden güçlü insan veya insanların, kendilerinden zayıf insan veya insanları sömürmelerini hatta onları yok etmelerini tekâmül sürecinin gereği olan normal bir olay olarak görürler, hal bu ki, konu insan olunca bu mantık dehşetin ta kendisidir. İnsan bu şekilde değerlendirilemez, bir organizmaya sahip olmasına rağmen, kendisini hayvanlardan ayıran birçok özelliği vardır. İlk yaratıldığında özellikleri ne ise bugün de, gelecekte de aynıdır. Zararın derecesi ne olursa olsun, ona haksız yere verilecek her zarar suçtur ve sorumluluğu gerektirir. İnsanın konumu bu evrende çok özeldir. Ağır bir yük yüklenmiştir, dolayısıyla kendisine haksız yere zarar verilmesi veya baskı yapılarak rahatsız edilmesi kabul edilemez. Bu konuda, Kuran’dan mealen:

-- Biz emâneti göklere, yere ve dağlara sunduk; onu yüklenmekten kaçındılar, on(un sorumluluğun)dan korktular; onu insan yüklendi; (bununla berâber onun hakkını tam yerine getirmedi) çünkü o, çok, zâlim, çok câhildir. 33/72

İşte insan “emanetin yüklenicisi” olarak, Göklerin, Yerin, Dağların yüklenmekten korktukları ağır bir emanet yükü yüklenmiştir. Gereğini yerine getirse ebedi mutlu olur, yerine getirmezse ebedi mahvolur. Bu emanetin hakkını yerine getirip getirmediğinin hesabını sormayı Allah kendi üzerine almıştır, Allah, peygamberlere dahi bu hususta hesap sorma yetkisi vermemiştir, bundan dolayı İslam dinine göre, hiç kimseye inancından dolayı baskı veya zorlama yapılamaz, malına canına namusuna v.s hiçbir şekilde saldırı yapılamaz ve zarar verilemez. İnanıp inanmamasının hesabını hiçbir insan ondan soramaz, bu konuda hesap sormak Allah’a aittir.

Kuran’dan mealen:

--Ve eğer onlara vaat ettiğimizin bazısını sana göstersek de veya seni (bundan önce) vefat ettirsek de, sana düşen sâdece duyurmaktır. Hesap görmek de bize düşer. 13/40

-- Dinde zorlama yoktur. Doğruluk, sapıklıktan seçilip belli olmuştur. Kim tâğut’u reddedip Allah’a inanırsa, muhakkak sağlam bir kulpa yapışmıştır. Allah işitendir, bilendir. 2/256

Görüldüğü gibi İnsan hayvan konumuna konularak zarara uğratılacak bir varlık değildir. Onun konumu hayvanlardan ap ayrıdır. Bundan dolayı insanın şahsi hakları muhakkak korunmalıdır. Ona yapılacak her haksızlık suçtur, yapılacak her iyilik sevaptır ve her ikisinin de karşılığı vardır. İnancı ne olursa olsun insan hakkı göz ardı edilemez. Zira insan “emanet yüklenicisi” olarak farklıdır.

Tekâmülcüler İnsanı hayvan konumuna koyarak insan olma haklarını inkâr ederler, arkasına saklandıkları şeyde tekâmül iddialarıdır. Güya bu iddialarıyla İlâhi kitaplarda belirtilen İnsanın Adam ile Havva’dan gelme bilgisini yalanlayacak ve böylece İlahi kitapları boşa çıkaracaklar. Hal bu ki, adına tekâmül dedikleri İnsanın gelişme olayı Kuran’da mevcut olup, İnsanın insanlığını inkâr etmedikten sonra bütün çabaları Kuran’ı doğrulamaktan öteye gitmemektedir. Şöyle ki, Kuran’dan mealen:

-- Sizi uyarmak için içinizden bir adam vasıtasıyla Rabbinizden size bir zikir (kitap) gelmesine şaştınız mı? Düşünün ki O sizi, Nuh kavminden sonra onların yerine getirdi ve yaratılışta sizi onlardan üstün kıldı. O halde Allah’ın nimetlerini hatırlayın ki kurtuluşa eresiniz. 7/69

Görüldüğü gibi insan donmuş bir kalıp değildir, yaratılış özelliklerinde Allah’ın takdiriyle artma şeklinde farklılıklar meydana gelebilmektedir.

Soru 9: Kamer suresi 1. Ayette “kıyamet yaklaştı ay yarıldı veya ikiye bölündü” ifadesini görürüz. Bu ifadeyi Müslümanlar her yerde bir mucize olarak gösterirler, hatta ilk aya çıkıldığında o bölünmüşlüğün ve tekrar birleşmenin ayda izi olduğu bile söylenir. Yine ay bölündüğü sırada iki yarımının hira dağının iki yanına düştüğü de ifade edilir ve böyle inanan da çoğunluktadır.

Ayın çapı dünyanın çapının dörtte birinden büyük olduğuna göre ikiye bölünen o ay hira dağının iki yanına nasıl sığdırılmıştır? ( ayın çapı 3.474 km.) Yoksa ayın yerden görünen fiziki durumu mu bu yanılsamaya neden oldu? Ayrıca örnek ayet “kıyamet yaklaştı” sözü ile başlarken 1.400 yıldır neden kıyamet hala kopmadı? Sanırım matematiksel bir hatanın burada da olup olmadığını sormamıza gerek yok.

Cevap 9-  Soruda Peygambere mal edilen uydurma rivayetlere dayalı ayın yarılmasıyla ilgili bir takım iddialara yer verilmiş. Benim dini inancım Kuran’a dayalıdır. Onun için uydurma hadislere dayalı iddialar beni bağlamaz.  Ayrıca hani aradan 1400 sene geçti kıyamet kopmadı diye sormaktadır. Ben kendi hesabıma hiç acelem yok 1400 sene zaman süreci içerisinde bana hiçte uzun gelmiyor. Yalnız ayın yarılması başka bir ifadeyle çatlaması bir gerçektir. Şöyle ki:

AY ÇATLAKTIR

Ay’ın yüzeyi 2000-3000 metre derinlikte ve uzunlukları çok fazla çatlaklar ihtiva etmektedir. Yer küreden bakıldığında tam karşıda oldukları için dünyadan derinliklerini ölçmek güçtür. Fakat kesin bir gerçektir ki nasıl bir karpuz derince çatlarsa Ay’da bugün o şekilde çatlak vaziyettedir. Ve Peygamber’in yaşadığı devirde bu çatlakların mevcudiyetini tespit edecek cihazlar insanların elinde mevcut değildir. Dünya dışında olmuş olan bu olayı Kuran’ın haber vermiş olmasının büyük bir önemi vardır. Kuran’ın Allah kelamı olmadığına inanan kimselere sormak lazımdır. O zaman peygamber bu olayı nasıl bildi?

Bu husus Kamer sûresinde şöyle belirtilmiştir, meâlen:

-- (Kıyamet) saat(i) yaklaştı, Ay çatladı.   54/1

-- Bir mucize görseler hemen yüz çevirirler ve “süregelen bir büyüdür” derler. 54/2

-- Yalanladılar, nefislerinin arzû ve heveslerine uydular. Hal bu ki her iş, yerini bulacaktır.  54/3

-- And olsun, onlara (bâtılda kalmalarını) önleyecek (ibret verici olayları anlatan) haberler geldi.  54/4

-- Onlar üstün bir hikmettir! Fakat uyarılar fayda vermiyor.  54/5

Evet, Kuran, Ay’ın çatlak olduğunu haber veriyor.

Şimdi de şu ifadelere bakalım:

“Ay’daki ovaların en önemlileri Fırtınalar denizi, Soğuk deniz, Dinginlik denizi ve Yağmurlar Denizi’dir. Ovaların ilgi çekici taraflarından birisi, yarıklardır. Ovalarda yer yer nehir yatağını andıran büyük yarıklar vardır. Güneş ışığı diplerine kadar inemediği ve yerküreden bakıldığında tam karşıdan görülükleri için, yarıkların derinliklerini ( bugünkü cihazlara rağmen) ölçmek güçtür. Ancak Ay’da 2-3 km derinlikte büyük çatlaklıklara rastlanmıştır.Bunların uzunlukları da çok fazladır. İncelemeler çatlaklardan bazılarının kenarlarının sarp, bazılarının da meyilli olduğunu göstermiştir.” (Ortaokul Fen bilgisi 1 Yazanlar Ömer BAYIN- Şükran GÜNEY- A. Rıza ÖZGEN, Milli Eğitim basımevi - İstanbul 1987 sayfa 74, M.E.G.S.B. Yayınları 106, Ders kitapları Dizisi 88.)

     

Ayın Ortadan çatlama hattı açıkça görülüyor

   Ayın çatlak hali açıkça görülüyor

Soru 10 : Yunus suresi 90. 91. Ve 92. Ayetlerinde firavunun kızıl denizde bir Müslüman olarak öldüğünden bahseder. Devamında ise aleme ibret için cesedinin bozulmadan muhafaza edileceği anlatılır. Firavun döneminde İslam veya Müslümanlık diye bir kelime söylem var mıydı? Orada firavunun peşine düştüğü Yahudiler idiyse neden Yahudi olarak ölüyorum demedi de hiç bilmediği bir dinin adını verdi?

İngiltere British müzesinde sergilenen firavun mumyasının yanında çanak çömlek ve diğer firavuna ait eşyalar var. Firavun Yahidilerin peşine çanak çömlekle mi düştü? Kaldı ki firavun dönemi M.Ö. 3.000 yıllarına gider. Bölge ise Mısır’ın medeniyet olarak nerelere geldiğini ve mumyalamanın yapıldığını, krallarının cesetlerinin bozulmadan korunduklarını zaten bilir. Hal böyle iken bunun Kuran da bir mucize gibi gösterilmesi epeyce bir düşündürücü değil midir? Firavunu kızıl denizin dibinden hangi dalgıç çıkarmış, yoksa firavun mezarında mumyalı olarak mı bulundu? Hepsinden önemlisi böyle bir mumyalama tekniğinin Mısır da mevcut olduğu bilinirken bunun bir İslam’i mucize olarak sunulması etik midir?

Cevap 10 – Hep söyleyip duruyoruz Musa’nın, İsa’nın ve diğer Peygamberlerin tebliğ ettiği İslam diniydi diye. Firavun’a ait olduğu söylenen müzedeki ceset, Firavun’a ait olabilirde olmayabilirde. Yalnız Kuran’da bahsedilen beden çürümemesi mumyasız çürümeme halidir. Zira mumyalıda iç organlar boşaltıldığından beden bütünlüğü yoktur. Musa peygamber İslam dinini tebliğ ediyordu dolayısıyla Firavunun İslam’ı duymamış olması imkansızdır.  Kuran’dan mealen:

- Mûsâ dedi ki: "Ey kavmim, eğer Allâh'a inandıysanız, gerçekten müslüman insanlar iseniz o'na dayanın." 10/84

Müslüman kavramına Kuran’dan bakıldığında başkaca örnekler bulmak mümkündür

S- 11 : Hac suresi 58. Ve Sebe suresi 39. Ayetlerde “rızık verenlerin en hayırlısı O’dur” ifadelerini okuruz. Rızkı veren Allah ise, başka rızık verenler kimlerdir acaba? Burada şirk var mıdır, yok mudur?

C-11-  Konu Kuran’da Allah hakkında belirtilen Rızık verenlerin en hayırlısı kavramından ibaret değil. Yaratanların en güzeli. Kavramı da var.  Bu kavramlar sınanmamızla ilgilidir. Başka bir ifadeyle Kader açısında yaptığımız işler irademiz ile mi oluşmakta. Yoksa mecburen yaptığımız irademizin bağlı olduğu işler midir? Eski tanımlamayla amel açısından cebir (Zorla) ve ihtiyar (Hür tercih). konusuyla ilgilidir. Bu kavramlar Benim bu konuda ki çalışmam ele alındığında umarım konu anlaşılır ve Kuran ölçüsüne göre ortada bir şirk olayı olmadığı anlaşılır. Şöyle ki:

Bu konunun anlaşılması Kuran İslam’ını anlamanın en köklü konularından bir tanesidir ve bu konu insanın amel olarak yaptıklarının sahiplenicisi olmasıyla doğrudan ilgilidir. Sanırım birçok kimse İster Müslüman olsun veya olmazsın İsterse İnanç sahibi olsun veya olmazsın, kendi yaptıklarını zaman zaman sorumluluk açısından sorgulayıp düşünme ihtiyacı duymuştur. Konuyu İslam dini açısından düşündüğünde de, mademki Her şeyi Allah yaratıyor o zaman bizler nasıl olurda yaptıklarımızdan sorumlu olmaktayız sorusu üzerinde düşünür. Bu sorunun cevabı Kuran’da kolay anlaşılır bir şekilde bildirilmiştir. Aşağıda ki çalışmam Kuran’a göre yaratma konusunu içerdiğinden, Kuran’a dayalı olarak cevap teşkil ettiğini düşünüyorum, Şöyle ki:

KADER AÇISINDAN CEBİR VE İHTİYAR MESELESİ

 Bilindiği gibi bu konu Kaza - Kader veya Cebir ve İhtiyar adıyla çok eski devirlerden beri süre gelmektedir. Bu olayın tartışılması veya gündeme getirilmesi, İslam dini adına oluşturulmuş bir olay da değildir. Bu olayın tartışılması ve gündeme getirilmesi konusuna bütün dinlerde ve bütün felsefi ekollere hatta tek tek şahısların gündeminde rastlamakta mümkündür, birçok insan zihninde bunun sürüp gitmesinin temel nedeni, bir olgu içerisinde iki zıt olgu içermesi, bu olgulardan birine evet dendiğinde kaybolmaması gereken diğer olgunun kaybolması veya izahsızlığa düşülmesi halidir. Şöyle ki :

“Şüphesiz ki cebir ve ihtiyar ve bunları bağdaştırmak meselesi üzerinde araştırma yapmak, insan aklına ârız olan en kompleks problemlerden biridir. Çünkü merhum el-Akkad’ın da dediği gibi, << Bu mesele bütün dinlerde ve bütün felsefi ekollerde en karmaşık denklemdir...” (Prof. Dr. İrfan Abdulhamid, İslam’da İtikadi Mezhepler ve Akaid Esasları Sayfa 297 Çeviren Dr. M. Saim Yeprem. Marifet Yayınları İstanbu1983 Baskısı.)

Meselenin neden hallolmadığı konusunda Gazzâli Şöyle demektedir:

“Gazzâli şöyle cevap verir : Allah Teâlâ’nın kudretinin taalluk ettiği fakat ilminde onu yapmayacağını bildiği şeyler hakkında bizde o şeyi yapmayacağının bilgisini yaratır. Bu mümkündür. Muhal olanlar ise şunlardır. Bir şeyi aynı anda ispat ve nefey etmek, varlık ile yokluğu aynı anda beraber düşünmek; bir varlığın aynı anda ve bir cihetten iki mekanda olması gibi şeylerdir.” (Prof. Dr. İrfan Abdulhamid, İslam’da İtikadi Mezhepler ve Akaid Esasları Sayfa 293 Çeviren Dr. M. Saim Yeprem. Marifet Yayınları İstanbu1983 Baskısı.)

Birçok insanın zihninde olayın kilitlenerek çözümsüzlüğe gidilmesinin nedeni, Gazâli’nin örneklendirerek Muhaller yani imkânsızlar kapsamına da ortaya koyduğu olaylarla ilgili mantığın hareket noktasıdır. Basitçe şöyle diyor, bir şey ya vardır ya yoktur, kapı ya kapalıdır yada açıktır, bunun haricinde insan mantığının kabul edeceği ve görebileceği bir şey mümkün değildir yani imkansızdır. Bu mantığın tahlili konu açısından çok önemlidir, imkansız dediklerini şu şekilde şıklara alabiliriz:

1- Bir şeyi aynı anda ispat ve nefey etmek, (bir şeyin varlığıyla yokluğunu aynı anda kanıtlamak. )

2 - Varlık ile yokluğu aynı anda beraber düşünmek.

3- Bir varlığın aynı anda ve bir cihetten iki mekanda olması gibi şeylerdir.

Bu mantık tarzı Kuran’da ki ayetlerle yakından ilgilidir ve tek taraflı olup, Birçok Kuran ayetini anlamaktan uzak olduğu gibi, tek taraflı olduğundan tabiattaki olayların birçoğunu da izahtan yoksundur. Şöyle ki, Kuran’dan mealen:

- Allah her şeyin yaratıcısıdır ve O her şey üzerine vekildir. 39/62

- İşte Rab'biniz Allah Teâlâ'dır. Ondan başka ilâh yoktur. Her şeyi yaratan o'dur. Artık ona ibâdet ediniz. Ve o her şey üzerine vekildir. 6/102

- İşte O'dur, Rab'biniz olan Allah ki, her şeyin yaratıcısıdır, O'ndan başka ilâh yoktur. O hâlde nasıl döndürülüyorsunuz?. 40/62

Görüldüğü gibi, Kuran öğretisine göre kainatta her ne varsa, her ne yaratılmışsa ve yaratılacaksa Allah tarafından yaratılmıştır ve yaratılmaktadır. Bu yaratma olayı her şeyi kapsayan bir olay olarak, düşünceler, hayaller ve istekler gibi maddi olmayan şeyleri de kapsar. Kâinatta yaratılan hiçbir şey Allah’tan bağımsız olarak, Allah’ın yaratması dışına çıkamaz, çıkması halinde meydana gelen o şey de ilâh olmuş olur, zira bu durumda, Allah’tan izinsiz olarak kainatta bir olay meydana gelmiş olacaktır, bu mümkün değildir, Allah tek İlâh’tır ve İlâh’lığına kimseyi ortak etmez. Ancak kendi izniyle başkalarına yaratma konusunda izin verir, Her şeyi kendi yaratır, bu yaratmaya noksanlık getirmeyecek şekilde başkalarına da yaratma konusunda izin verir, Böylece bir olay içerisinde iki olay meydana gelmiş olur, bunun olabilirliğini kısmet olursa çalışmanın sonunda somut örneklerle belirteceğim, yaratma da izinli yetkilendirme olduğu konusunda, Kuran’dan mealen:

-- Ve İsrail oğullarına peygamber gönderecektir. Ben size muhakkak bir mucize ile Rabbiniz tarafından geldim. Ben sizin için çamurdan kuş şekli gibi bir şey yaratırım (ahlûku) ederim, sonra ona üfürürüm, O da Allah Teâlâ'nın izniyle hemen kuş oluverir. Ve ben Allah'ın izniyle anadan doğma körü ve alacalık hastalığına tutulanı iyi ederim, ve ölüyü diriltirîm, ve size evlerinizde ne yediğinizi ve ne biriktirdiğinizi de haber veririm. Şüphe yok ki, bunda sizin için bir alâmet vardır. Eğer siz müminler iseniz. 3/49

-- O zamânı hatırla ki Allah Teâlâ buyurdu: Ey Meryem'in oğlu İsa!. Senin üzerine ve annenin üzerine olan nîmetimi zikret, o zamanı ki, seni ruhulkuds ile teyit etmiştim, sen beşikte iken de yetişkin iken de insanlara söz söylüyordun. O zamanı ki, sana kitabı, hikmeti, Tevrat'ı ve İncil'i öğretmiştim ve o zamânı ki, benim iznimle çamurdan kuş şekli gibi bir şey yaratıyordun (tahlûku) da içine üfürüyordun, benim iznimle bir kuş oluveriyordu. Anadan doğma körü, vücudunda beyaz beyaz lekeler bulunan kimseyi de benim iznimle iyi ediyor idin. Ve o zamânı ki, ölüleri benim iznimle -hayat sahasına- çıkarıyordun. Ve o zamânı ki, İsrail oğullarını senden defetmiştim, onlara açık mucizeler ile geldiğin vakit de ki, onlardan kâfir olanlar: "bu apaçık bir büyüden başka değildir" demiş idi. 5/110

Yaratma konusunda bu özel bir durumda değildir.

Müşriklerin peygamberimiz için, Kuran’ı kendisi bir uydurma olarak yarattı demeleri. şöyle ki, Kuran’dan mealen :

-- Biz bunu son dinde de işitmedik. (kendi uydurduğu) yaratmadan (ihtilâkun) başka bir şey değil. 38/7

Müşriklerin yalan yaratmaları konusunda, şöyle ki, Kuran’dan mealen:

-- Siz ancak Allah'tan başka putlara ibadet ediyorsunuz ve yalan yaratıyorsunuz (tâhlûkune). Allah'tan başka kendilerine tapındığınız şeyler, şüphe yok ki, sizin için bir rızka sahip olamazlar. Artık rızkı Allah'ın katında arayınız ve ona ibadet ediniz ve ona şükür eyleyiniz, siz -ancak- ona döndürüleceksinizdir. 29/17

Böylece yaratma konusunda yetkilendirmede iki örnek görmüş olduk, İsa peygamberin yaptığı iyilik amaçlı olarak hakka çağırmak için amel olarak da gerçekleştirdiği bir olaydır, Putperestlerin yaptığı ise kötülük amaçlı olarak şirke çağırmak için amel olarak da gerçekleştirdikleri bir olaydır.

Yaratma izni, hem iyiliklerin oluşumunda hem de kötülüklerin oluşumunda kullanılabilen bir yetkinlik olduğundan, her sınav geçirenin bu izinli yetkinliğe sahip olması gerekir, bu bazda yaratma konusu geniş kapsamlıdır ve izinli yaratıcılar çoktur. Kuran’dan mealen :

-- Sonra o nutfeyi bir donmuş kan yarattık, ardından o donmuş kanı da bir bir parça et kıldık, sonra o et parçasını da kemikler kıldık, kemiklere de bir et giydirdik. Sonra da onu başka bir yaratılışla inşa etmiş olduk. Yaratıcıların en güzeli (ehsenûlhâlikin ) olan Allah Teâlâ, pek mübarektir. 23/14

-- Ve şüphe yok ki, İlyâs da gönderilmiş -Peygamber- lerdendir. 37/123

-- O vakit, kavmine demişti ki: siz korkmaz mısınız?. 37/124

-- Ba'l-e mi tapınırsınız?. Ve yaratıcıların en güzeline (ahsenelhâlikin) -ibadeti-terk mi edersiniz?. 37/125

İnsan, Allah tarafından sınanmak üzere bu dünya ya gönderilmiştir, bu sınavını serbestçe verebilmesi için de bir takım yeteneklerle donatılmıştır, kendisine verilmiş olan (izinli) yaratma yeteneğine dayalı olarak amellerini üretir, isterse iyiliğe yönelir, isterse de kötülüğe yönelir. Fakat önemli olduğundan bir daha belirteyim ki, insanın yaptığı yaratma işi, Allah’ın yaratması dışına çıkan bağımsız bir yaratma değildir. Başka bir ifadeyle, bu yaratma insanın gücünden kaynaklanmaz, Allah’ın yaratmasına bağlı bir yaratma olayıdır. İnsana sınavı için gerekli olan bir hareket sahasıdır, Bundan da herkesin kendi yarattığı amellerin sahibi olduğu açıktır. Bu manada olmak üzere kötülük işleyenler için “ 29 Ankebut 17” de “yalan yaratıyorsunuz (tâhlûkune).” tanımlaması yapılmıştır. Böylece herkes kendi elleriyle işlediğinin sahibidir, Allah hiç kimseye zorla günahı ve küfrü işletip cezalandırmaz, O yücedir, kullara zulmedici değildir. Merhametlidir, kendi yolunda çaba gösterip, rızasını arayanlara rahmet eder.  Kuran’dan mealen :

-- Denilir ki- bu - azab- senin iki elinin evvelce yaptığından dolayıdır. Ve şüphe yok ki, Allah kulları için hiçbir zulmeden değildir. 22/10

-- Bu, sizin ellerinizin takdim ettiği şey sebebiyledir. Ve şüphe yok ki. Allah Teâlâ kullarına zulmedici değildir. 3/182

-- Ve görecek olsan, o zaman ki, melekler, kafir olanların canlarını alırlar, yüzlerine ve arkalarına vururlar ve yangının azabını tadın -derler-. 8/50

-- Bu işte ellerinizin takdim ettiği şey yüzündendir. Ve şüphe yok ki. Allah Teâlâ kulları için zulmeder değildir. 8/51

-- Onlar bir kötülük yaptıkları zaman: "Babalarımızı bu yolda bulduk, bunu bize Allah emretti." dediler. "Allah kötülüğü emretmez, de, Allah'a karşı bilmediğiniz şeyler mi söylüyorsunuz?" 7/28

Böylece insanın imtihanında kendisine verilmiş imkanlarla serbestçe yani hür bir şekilde seçenek yapabilme gücünde olduğunu kolayca görmek mümkündür. Kuran’dan mealen :

-- Her nefis kendi kazancına bağlı bir rehindir. 74/38

-- Muhakkak size Rab'biniz tarafından basîretler gelmiştir. Artık kim görürse kendi lehinedir, kim de görmezse kendi aleyhinedir. Ve ben sizin üzerinize bir bekçi değilim. 6/104

-- Ve de ki: Hak Rabbinizdendir. Artık kim dilerse imân etsin ve kim dilerse inkâr etsin. Şüphe yok ki, biz zalimler için bir ateş hazırlamışızdır. Onun perdeleri kendilerini kuşatmıştır. Ve eğer yardım dileğinde bulunacak olurlarsa katran gibi bir su ile imdat olunurlar ki, yüzleri kavurur. O ne fena içki, ne fena bir dayanma yeri ! 18/29

Olayın konumunu bu şekilde ortaya koyduktan sonra, şunu da belirteyim ki, olaylar dünya hayatında güncelleşmeye başladığında yani şahıslar iyi veya kötü ameller işlediklerinde, değerlendirme bazında, Allah’ın çeşitli müdahaleleri olmaktadır. Razı olduğu şekilde davrananlara rahmet etmekte, Razı olmadığı şekilde davrananlara da gazap dahil, çeşitli cezalar vermektedir. Allah’ın dünya hayatında sınav geçirenler hakkında yaptığı değerlendirmeleri Cebir ve ihtiyar olayının bir parçası olarak görenler, yanılmaktadırlar, insanların neye yöneldikleriyle ilgilidirler. Örneğin kendisine karşı olanların kalplerini kulaklarını mühürler, gözleri üzerine perde çeker ve onları saptırır, kendisine taraf olanların da kalbini açar ve onları doğru yola iletir. Böylece iyilere merhamet ettiği, saptırdıklarının da ancak zalimler olduğunu, Kuran ayetlerinden öğrenebiliriz.  Kuran’dan mealen :

-- Allah Teâlâ kime hidâyet ederse işte hidâyete eren o'dur. kimleri de sapıklığa düşürürse işte felâkete uğrayanlar da onlardır. 7/178

-- İşte bu kitap ki, bunda bir kuşku yoktur, muttakiler için bir hidâyettir. 2/2

-- O muttakiler ki, gayba inanırlar, namazı da doğruca kılarlar, ve kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden de infakta bulunurlar. 2/3

-- Ve onlar o kimselerdir ki sana indirilmiş ve senden evvel indirilmiş olan kitaplara da îman ederler ve onlar âhiret'e de kesin olarak inanırlar. 2/4

-- İşte onlar kerem sahibi Rableri tarafından bir hidayet üzeredirler. Kurtuluşa erenler de ancak onlardır. 2/5

-- Muhakkak o kimseler ki kâfir olmuşlardır, onları korkutsan da, korkutmasan da onlar için müsavîdir, onlar îmana gelmezler. 2/6

-- Allah Teâlâ onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir, onların gözleri üzerinde de bir perde vardır. Onlar için büyük bir azap da vardır. 2/7

-- O kimse ki, Allah onun göğsünü İslâmiyet için genişletmişse o Rab'binden bir nur üzere bulunmaktadır. -O, hiç kalpleri kararmış kimseler gibi midir?.- Artık Allah'ın zikrinden kalpleri kaskatı kesilmiş olanların vay hallerine!. İşte onlar apaçık bir sapıklık içindedirler. 39/22

-- İmdi Allah Teâlâ her kimi doğru yola iletmek isterse onun göğsünü İslâm için genişletir. Ve her kimi dalâlete düşürmek dilerse onun göğsünü daraltır, sıkışmış bir hâle getirir, sanki zorla göğe yükselecek imiş gibi -bulunur-. İşte Allah Teâlâ imân etmeyenlerin üzerine böylece pisliği verir. 6/125

Yukarıdaki ayet meallerinde, Allah’ın kimlere neye göre ve nasıl takdirde bulunduğu açıktır, Allah hiç kimseye zulmetmez, layık olana merhamet eder, zalimleri ise cezalandırır.
İnsan Suresinin 76/29-30-31 ayetleri bu hususları toplu olarak belirtmektedir, Kuran’dan mealen :

-- Şüphe yok ki: İşte bu, bir öğüttür. Artık kim dilerse Rab'bine bir yol tutar. 76/29

Görüldüğü gibi, insanda bir seçme hürriyeti olduğu açıktır. Bu durum karşısında birileri çıkıp ta, ben Allah’tan bağımsız olarak davranışta bulunabilirim der ise, kâinatta, Allah’ın gücü dışına çıkan bir olayın mevcudiyetini iddia etmiş olur, haliyle Allah’ın gücü dışına çıkan her olay ilâh olmuş olur, bu ise İslam dini açısından mümkün değildir, Allah, Kuran öğretisinde belirtildiği gibi tek İlâh’tır. Hiç kimse O’ndan izinsiz herhangi bir şeyi ortaya koyamaz, imtihan için izinli yaratma vermesi, muhakkak, kendi yaratması içeriğinde ve kendi yaratması tarafından kuşatılmış bir olaydır.

Bu konu da, Kuran’dan mealen:

-- Ve siz dileyemezsiniz, meğer ki: Allah dileyecek olsun. Şüphe yok ki, hakkıyla bilen, hakîm olan, ancak Allah'tır. 76/30

 Sınav geçirenlerin dünya hayatlarında, değerlendirmeler yapması, Kuran’dan mealen:

-- Dilediğini rahmetine sokar, zâlimlere -gelince, onlar için elem verici bir azab hazırlamıştır. 76/31

Dilediğini rahmetine sokar, rahmetinden kovdukları ise ancak zalimlerdir. Demek oluyor ki takdirde bir değerlendirme söz konusudur, kişi zalim değilse, Allah’ın rahmetini umabilir. Konuları açarsam çalışma makaleden çıkıp kitap haline dönüşmeye başlar, örneğin zalimlerin gerçekleri örtenlerin yani kafir kimseler oldukları bunlarında Allah’ın rahmetinden umut kesmiş kimseler oldukları şeklinde Kuran’a dayalı olarak geliştirme yapılabilir. Bu tür açılımları okuyucuya bırakıyorum. Kuran’da da belirtilen bütün ifadelerin tafsilatları yine Kuran’da vardır, Kuran mubin ve tafsilatlı bir kitaptır, Öğretim yöntemi de kendi içerisindedir, her bilgi bir metotla öğrenenlere aktarılır, Örneğin, tümden gelim, tüme varım, misillendirme, muhkem müteşabih veriler gibi. Kuran’da evrensel olduğundan bütün insanlara hitap eder, bu insanların içerisinde hiçbir eğitim almamış ümmi kimseler olduğu gibi, bir çok konuda ileri düzeyde eğitim almış kimselerde vardır, Bundan dolayı, Allah Kuran’ı yine Kuran’ın içeriğinde bulunan tekrarlı olarak vurgulanan Yedi Öğretim Metoduyla birlikte indirmiştir. Kuran ifadesiyle bu metotlar “Seba Minelmesani” metotlar içerisinden seçilmiş tekrarlı yedi öğretim metodu. Kuran’dan mealen :

-- And olsun ki, sana tekrarlanan yediyi - Öğretim Metodunu - ve büyük Kurân'ı verdik. 15/87

Konumuza dönecek olursak , bir çok insanın Kader konusunda araştırmalar yapmasına rağmen, kilitlenip kalmaları ve bir neticeye varamamalarının temel nedeni, her şeyin yaratıcısı Allah olmasına rağmen, bu külli yaratmanın dışına çıkmadan nasıl olur da insanlar kendi amellerinde hür bir seçenek sahibi olabilirler, başka bir ifadeyle kendi amellerini izinli bir yaratma olsa dahi, kendi amellerini yaratıp sahiplene bilmektedirler. Zira bu olayda aynı anda iki olay mevcuttur ve yürüttükler mantık kapsamında bu onlara mümkün görünmemektedir, bu olayın onlara göre mümkün olması için, aynı anda ve bir cihetten iki farklı olayın meydana gelmesine ihtiyaç vardır, başka bir ifadeyle aynı anda bir bardağın tamamıyla dolu ve boş olması veya aynı anda bir kapının tam kapalı ve tam açık olmasını gerektiren bir olay meydana gelmeli veya gözlemlenmeli ki kader olayının oluşmasına örnek olabilsin derler,. Başta yazdığım gibi bu konunun imkansızlığına örnek olarak Gazzâli şöyle diyordu :

“Gazzâli şöyle cevap verir : Allah Teâlâ’nın kudretinin taalluk ettiği fakat ilminde onu yapmayacağını bildiği şeyler hakkında bizde o şeyi yapmayacağının bilgisini yaratır. Bu mülkümdür. Muhal olanlar ise şunlardır. Bir şeyi aynı anda ispat ve nefey etmek, varlık ile yokluğu aynı anda beraber düşünmek; bir varlığın aynı anda ve bir cihetten iki mekanda olması gibi şeylerdir.” (Prof. Dr. İrfan Abdulhamid, İslam’da İtikadi Mezhepler ve Akaid Esasları Sayfa 293 Çeviren Dr. M. Saim Yeprem. Marifet Yayınları İstanbu1983 Baskısı.)

İfadeyi şıklara ayırırsak:

 a) “Gazzâli şöyle cevap verir : Allah Teâlâ’nın kudretinin taalluk ettiği fakat ilminde onu yapmayacağını bildiği şeyler hakkında bizde o şeyi yapmayacağının bilgisini yaratır. Bu mülkümdür.”

Bununla şunu demek istiyor, Allah, yaratmaya razı olmadığı bir şeyin bilgisini bizde yaratır, bide istemeyi veririz, böylece o şey yaratılmamış olur, dolayısıyla yaratmaya razı olduğu şeyin bilgisini bizde yaratır, bizde isteriz, Allah’ta o şeyi yaratır. Bunu anlarım bu mümkündür demektedir. Mümkün görmediği yani imkansız başka bir ifadeyle muhal gördüğü ise:

b) “Muhal olanlar ise şunlardır. Bir şeyi aynı anda ispat ve nefey etmek, varlık ile yokluğu aynı anda beraber düşünmek; bir varlığın aynı anda ve bir cihetten iki mekanda olması gibi şeylerdir.”

Bu şekildeki bir anlayışta çok temel iki yanılgı mevcuttur, Şöyle ki :

1) Allah’ın her şeye kadir olduğunu. Olmasını istediği her şeyi ve her olayı yaratabileceğini bileceğini dikkate almamaktadır, Allah, değil bir olay içinde iki olay, bir olay içerisinde sınırsız olay yaratabilir, zira Kuran öğretisine göre, Allah her istediğini yaratabilir, bir şeyin olmasını istedi mi ona “Ol” demesi yeterlidir, o şey hemen oluverir, Kuran’dan mealen

-- Bizim bir şeye sözümüz, onu dilediğimiz zaman ona ol dememizden ibarettir ki, o da hemen oluverir. 16/40

-- Gökleri ve yeri yaratmış olan, onların benzerlerini yaratmaya kadir değil midir?. Elbette kadirdir. Ve o hakkıyla bilen yaratandır. 36/81

-- O'nun emri, bir şeyi istediği zaman ancak O'na "ol" demesidir ki, o da hemen oluverir. 36/82

2 ) Gazâli’nin imkansız dediği olayların birçok benzerinin çevremizde somut olarak mevcut olmasına rağmen, Gazâli bunları görmemektedir. Bu örnekleri görmüş olsaydı, imkansız dediği şeylerin hiçte imkansız olmadığını görmüş olacaktı. Şöyle ki:

Bilindiği gibi içinde yaşadığımız evren madde açısından, “Makro Evren” ve “Mikro Evren” olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. Allah, ayetlerini hem  afakta hem de nefislerimizde yani evrende göstereceğini vaat etmektedir, şöyle ki,   Kuran’dan mealen :

-- Biz onlara, ufuklarda ve kendi nefislerinde ayetlerimizi göstereceğiz ki o (Kuran)n’ın gerçek olduğu onlara iyice belli olsun. Rabbinin her şeye şahit olması, (her şeyi görmesi sana) yetmez mi? 41/53

 Şimdi bu konuyla ilgili olarak afaka bakalı bakalım, gerçekten imkansız diye nitelendirilen olaylar imkansız mıdır yoksa imkansız değil de bazı oluşumlarda mümkün müdür:

MAKRO KOZMOSTA SÜPER POZİSYON OLAYLARI VEYA ÖRTÜŞEN OLAYLAR :

Güncel hayatta kullanılan mantık bir olay içinde tek bir olayın meydana gelme özelliğidir. Örneğin, basit olması açısından bizim için herhangi bir kapı ya açıktır yâda kapalıdır. iki kere iki her zaman için dörttür. Bunlar bir olay içerisinde tek bir olayı belirleyen kesin gerçekler olmasına ve kullar tarafından değiştirilemez gerçekler olmasına rağmen. Varlıkta öyle olaylar var ki, bir olay içerisinde aynı anda iki ve daha fazla aykırı olayı taşırlar, her bir olay diğerlerinden farklı olmasına rağmen her gözlemlediğimizde doğru netice vermekle beraber diğerlerini yok etmez, yalnız başına gözlemlenmeyi sever deney anında olayın tamamını sahiplenerek kendisine dayalı hareket noktası oluşturur. Kapının açık yada kapalı olma olayı birinci mantık için kolay anlaşılır bir örnektir. İkinci mantık için kolay anlaşılır olarak ta şu örnekleri verebiliriz, şöyle ki:

1- Işıkla gölgeyi bir birinden ayıran sınır çizgisine bak, çizgi gölgeye mi ait, ışığa mı ait, aslında öyle bir çizgi var mı yok mu? Bir birlerinden farklı olan bu hususlar aynı anda birbirlerini yok etmeden gerçeği ifadelendirirler, çizgi ışığa aittir dersek doğrudur, gölgeye aittir dersek doğrudur, çizgi olarak vardır dersek doğrudur, yoktur dersek o da doğrudur. Bu tür versiyonlar yalnız ışıkla gölgeye ait değildir, iki maddesel varlık, örneğin iki kağıdı üst üste koy oluşan sınır çizgisi aynı hususları içerir.

2- Dairesel bir koşu pisti etrafında eşit mesafede, aynı yönde ve eşit hızda koşan iki koşucu düşün, bunların her biri aynı anda diğerinden, hem kaçmakta hem de aynı zamanda kovalamakta, kaçmadığı gibi kovalamamaktadır da. İzahta hangi hareket noktasını alırsan al diğerlerini yok etmeden doğruyu ifade etmiş olursun.

3- Hareket halindeki bir vasıtada seyahat ettiğini düşün, vasıta hareket halindeyken vasıtanın hızına eşit bir hızla arka kapıya doğru yürüdüğünde, aynı anda hem geldiğin istikamete geriye doğru, aynı zamanda gittiğin istikamete ileriye doğru, aynı zaman da ne ileriye doğru ne de geriye doğru gitmektesin.

4- Zamanı düşün, bilindiği gibi zaman anlardan müteşekkildir, peki an nedir? “An” zamanın daha aza indirgenemeyen en küçük birimidir. Bu en küçük birimi somut olarak basitçe şu şekilde gözlemleyebiliriz. Elimize aldığımız bir kalemi ortalayalım, bir ucunu hareket ettirdiğimizde buna bağlı olarak aynı şekilde öbür uçta hareketlenir. Bu kalemin boyutu ne olursa olsun, örneğin milyonlarca ışık yılı boyutunda olsa dahi durum aynıdır. Hareket ettirilen uçtaki hareket boyuttan etkilenmeden öbür uca iletilir, işte “an” hareketin bir uçtan öbür uca iletilme zamanıdır, burada da iki durumla karşılaşıyoruz, a- hareket iletilmiştir o zaman arada bir süreç geçmiştir, b- iki hareket birlikte meydana gelmiştir o zaman arada zaman süreci yoktur. Böylece ikisi de doğru olan, diğer bir ifadeyle bir olay içerisinde iki olayla karşılaşmış oluruz. İşte “an“, hareketin, sırığın bir ucundan diğer ucuna iletilme zamanıdır. Bu var olmasına rağmen elde mevcut aletlerle ölçülemez, ancak zihnimiz boyutsuz olarak onu algılar.

5- Bir maddeyi kesmek suretiyle iki eşit parçaya ayırdığımızda her iki parça bir birine eşit olarak bağımsız şekilde ayrılır. Bu olayı ölçüp tespit edebiliriz, fakat yarılanmaları otomatik olarak süreklilik arz eden olaylarda bu o kadar kolay değildir, örneğin: Radyoaktif bir element düşünelim, yarılandığında tam yarıya geldiğinde yarılanmayı ifade eden ayırım hattı hangi yarıya aittir. Birincisine mi ait, ikincisine mi ait, bütüne mi ait, yoksa öyle bir ayırım hattı yok mudur?

Bu gibi olaylara günlük hayatımızda çeşitli şekilde rastlamamız mümkündür, bunlara süper pozisyon olayları veya örtüşen olaylar diyebiliriz, izahta kendilerine ait bir mantık kapsamına girerler. Hele bu tür olaylar, mikro kozmosa ait “Kuantum” olaylarında çok çeşitlidirler, şöyle ki  :

MİKRO KOZMOSTA SÜPER POZİSYON OLAYLARI VEYA ÖRTÜŞEN OLAYLAR :

Yüzyıldan fazla bir süreden beri, kuantum kuramı diye bir kuram insanların zihnini meşgul etmektedir. Atom altı olaylarla ilgilenen bu kuramda, birçok ilginç durumlardan örnekler verilmektedir. Örneğin, kuantum Fiziğinin temel ilkesi, üst üste gelme (süper pozisyon) ilkesidir, şöyle ki :

“KUANTUM FİZİĞİNİN anlaşılması en zor yönü üst üste gelme (süper pozisyon) ilkesidir. Genel anlamda bu ilke bize, bir sistemin içinde bulunabileceği durumları aritmetik işlem yapıyormuşçasına toplayıp, çıkarabileceğimizi; sonuçta sistemin yeni durumlarını elde edebileceğimizi söyler. Örneğin, sizden noktasal bir parçacığı hayalinizde canlandırmanız istenirse, siz bu parçacığın belli bir noktasında bulunduğunu, eğer hareket ediyorsa zamanla bu konumunu değiştirdiğini düşünürsünüz. Ne yazık ki, kuantum fiziğinde parçacıklar böyle bir durumda hiçbir zaman bulunmazlar. Elektronlar gibi temel parçacıklar, genellikle, uzayın değişik noktalarında bulundukları durumların üst üste gelmesiyle oluşan, bizim hayalimizde canlandırmakta zorlandığımız bir durumda bulunurlar. Bir başka deyişle, söylenmesi kolay olsun diye bunu “bir parçacık uzayın değişik noktalarında aynı anda bulunabilir” şeklinde ifade ediyoruz.

Kuantum fiziği hakkında hiçbir şey bilmeyenler yukarıdaki paragrafta muhakkak kaybolmuşlardır. Kuantum dünyasının bu özelliğini anlamakta zorlanmamızın asıl nedeni, yaşadığımız, tanıdık olduğumuz dünyada üst üste gelmiş durumlara hiçbir zaman tanık olmamamız. Bugüne kadar hiç kimse bir nesnenin iki ayrı yerde aynı anda bulunduğunu görmemiştir. Ya da siz bir dergiyi okurken, derginin bütün sayfalarının aynı anda açık olduğunu ve bütün sayfaları aynı anda okuyabileceğimize şahit olmamışızdır. Daha önce hiç görmediğimiz bir nesneyi, daha iyi bildiğimiz nesne ve kavramlarla açıklamaya çalıştığımız için kuantum dünyasını anlamak için elimizden gelen iyi bir şey yok.” (TÜBİTAK, Bilim ve Teknik Dergisi, sayı 393 sayfa 28, Ağustos 2000.)

Kuantum olaylarında üst üste gelmiş olayların ilginçliği ortada olmakla beraber, bu tür olayların yalnız nesne bazında dikkate alınarak, yaşadığımız tanıdık olduğumuz dünyada (Makro Kozmosta) tanık olunamayacağının söylenmesi yanlıştır. Zira konu üst üste gelen olayların varlığıysa, bu olayları yalnızca nesnel olaylara hasretmemiz zorunlu değildir, aynı tip olayları, Makro kozmosla ilgili olarak beş örnekte gösterdim, bunları çoğaltabilirdim fakat konunun uzamaması için çoğaltmadım. Kaldı ki, nesne konumunda da, daha üst boyutlarda (Makro Kozmosta ) üst üste gelme durumlarıyla gözlem yapılabileceği çok geçmeden anlaşılmıştır. Şöyle ki :

“Kuantum dünyasının kavranması zaten kolay olmayan gariplikleri, büyük ölçekli dünyamızla arasındaki sınırın yıkılmaya başlamasıyla birlikte 2000 yılında yeni boyutlar kazandı. Cisimlerin aynı anda iki farklı yerde birden bulunabilme gibi mantığımıza aykırı gelen bazı özellikleri, şimdiye kadar yalnızca mikroskobik dünyaya özgü sanılıyordu. Oysa geçtiğimiz yıl fizikçiler bu olguyu çok daha büyük ölçeklerde gözleyerek, bir elektrik akımının süper iletken bir tel halka üzerinde aynı anda ters yönlerde ilerleyebileceğini açıkladılar. Ayrıca Ocak ayında bir başka fizikçi, yaygın inanışın tersine, kuantum bilgisayarların karmaşık problemleri yıldırım hızıyla çözebilmek için “dolanıklı” denen bir kuantum özelliğinden yaralanma zorunda olmadıklarını gösterdi.” (TÜBİTAK, Bilim ve Teknik Dergisi, sayı 398 sayfa 6.)

 Evet, bizi hayrete düşürse de, yaşadığımız evrende üst, üste gelen durumların varlığı bir gerçektir. Bu tür olaylar bence, kuantumu dikkate almadan da, verdiğim örneklerde de görüldüğü gibi, değişik olaylarda da görülebilir. Kuantum Teorisi veya başka bir ifadeyle, kuantum kuramı, yapılmış çeşitli deneylerle varlığı kanıtlanmıştır. Amacım bur da kuantum mekaniğini anlatmak olmayıp, yaşadığımız evrende üst üste gelen süper pozisyon olaylarının varlığına dikkat çekmektir, bundan dolayı bu deneylerden bahsetmeyeceğim, fakat kuantum fiziğinin ne kadar ilginç olduğunu belirten, Niesl Bohr’un şu sözünü nakletmeden geçemeyeceğim. “Bir insan kuantum fiziğini düşünürken hiç başının dönmediğini söylüyorsa, bu, konuyu anlamadığını gösterir.” diyerek, teorinin şaşırtıcı yanlarına dikkat çekiyor.

 Şimdi, yukarıda vermiş olduğum örnekler dikkate alındığında, olamaz dedikleri üç hususa “Muhal olanlar ise şunlardır. Bir şeyi aynı anda ispat ve nefey etmek, varlık ile yokluğu aynı anda beraber düşünmek; bir varlığın aynı anda ve bir cihetten iki mekanda olması gibi şeylerdir.” aykırı, üst üste gelen bir çok olayın varlığını görmemiz mümkündür, hatta kuantum fiziğinde, deneyi yapan kimse, deneyin bir parçası sayılmıştır ki, gözlemci olaya hangi açıdan bakarsa, olayı o noktada tespit eder ve görürü, aynı anda olayın öbür yanını göremez, buna kısaca çökme (collopse) demektedirler. Bizim gözlem açımıza göre, iki olaydan bir tanesi öne çıkmaktadır. Bir daire etrafında aynı yönde koşan iki koşucu örneğinde, her hangi bir koşucuyu kovalıyor olarak görmek istersek, onu kovalıyor olarak görürüz, kaçıyor olarak bakmak istersek kaçıyor olarak görürüz, bütün bunlar bir anda bir şahısta oluşmaktadır, fakat bizim gözlem açımıza göre, iki olaydan bir tanesi öne çıkmaktadır, veya matematikte X kare = 25 denkleminde kökler X= +5 ve X= - 5 tir, iki ters kök aynı denklemi her birisi aynı anda doğrular, ikisini birlikte denklemi doğrulamak için kullanamayız, fakat her seferinde bir tanesiyle denklemi doğrulaya biliriz. Yukarıda, kuantum olayları dahil bütün örnekleri dikkate alarak, kader olaylarının oluşmasına baktığımda, kader olaylarının meydana gelmesi tıpatıp aynıdır demeye cesaret edememekle beraber, şu benzerliği dikkate almaktan kendimi alıkoyamıyorum, Şöyle ki : Allah her şeyin yaratıcısı olmakla her şeyi yaratmaktadır, kulların faaliyetlerine baktığımda ise, kulları yaptıkları faaliyetleri kendileri yapar görmekteyim ve bütün bunlar bir anda gerçekleşmektedir, gözlem açıma göre her seferinde iki olaydan bir tanesini görebilirim ve her iki olay aynı anda doğrudur. Bütün bunlara rağmen beni mazur gör, yinede kader olaylarının meydana gelmesi aynı şeydir diyemeyeceğim, zira bana bunların da üstünde bir oluşum olarak geliyor. Fakat şunu bil ki, her şeye gücü yeten Allah, her şeyi yaratmasına rağmen, hiçbir zulüm yapmadan bizi şerbetçe davranacağımız şekilde, kendi yaratması dışına çıkarmadan kendi amellerimizi kendimiz yaratacağımız şekilde imtihan etmektedir. Bu, Allah için gerçekleştirilmesi kolay bir işlemdir ve sakın ola ki, hiçbir zaman, Allah’ı suçlama, Allah hiç kimseye zulmetmez, merhametlidir, zorla kimseyi cehenneme koymaz, cennete girenler ise onun rahmetiyle girmişlerdir.

Sonuç olarak şunu hatırlatmamda fayda vardır, nasıl ki evrendeki bütün olaylar örtüşmeli değilse, Örneğin her zaman için kapı ya açıktır ya kapalıdır, bardak ya boştur ya da doludur, iki kere iki her zaman için dörttür v.s. gibi bunlar tek boyutlu olayladır. Kuran’ın ayetleri de öyledir, Örneğin, Allah her zaman tek bir İlâh’tır, farzlar ve yasaklar da tek boyutludur, bir şey hem helal hem haram olamaz, bir farz yerine başka bir şey ikame edilemez, bir kimse aynı anda, hem Müslüman hem kafir olamaz, Allah’ın sünnetine tabi olan şeylerde tek boyutludur v.s. gibi. Kader olayın da tefekkür yapanların bunlara dikkat etmesi gerekir.

S- 12 : Yine İslam inancına göre Hac ibadetinin yerine getirenlere bazı yasaklar konmuştur. Bu yasaklara uymayanlara da yaptırımları vardır. Örneğin;

“73- İhramda bulunan bir kadının eline kına yakması kurban kesmeyi gerektirir. Erkeklerin sakallarını kına ile boyamaları ise sadaka vermeyi gerektirir, kurban değil.

74- Arafat'da vakfeden önce, bir insanın guslü gerektirecek şekilde ön veya arka yönde ailesi ile yapacağı temastan dolayı hac bozulur ve ceza olarak ertesi sene kaza etmesi gerekir. Bununla beraber bu bozulan hac da noksan bırakılmayıp tamamlanır. Yapılan yasak işten dolayı da bir kurban kesmek gerekir.

(İmam Şafiîye göre, bir bedene (deve veya sığır) kurban etmek gerekir.)

75- Hac için ihrama geren zevc ile zevce, Arafat'da vakfeden önce cinsel ilişki kursalar, her ikisi de aynı şekilde cezalanırlar. Her birine bir dem (bir koyun) kurban etmek gerekir. Ertesi yıl ihrama girdikleri zaman biribirlerinden ayrılırlar, başka başka yollardan giderek Arafat'da durur ve bozulan haclarını kaza ederler. Birbiriyle ilişki korkusu olunca, böyle birbirlerinden ayrı yürümeleri mendubdur.

76- Şehvetle bakmak, öpmek ve okşamak veya iki yoldan biriyle olmaksızın cinsel ilişki kurmak haccı bozmaz, meni gelmiş olsa bile... El ile meni getirilmesi ceza olarak kurban kesmeyi gerektirir. Uykuda rüyalanmadan (ihtilâmdan) dolayı bir şey gerekmez.

77- Umre için ihrama giren kimse, henüz tavafın dört şavtını (devrini) yapmadan cinsel ilişkide bulunsa, umresi bozulur. Bununla beraber bu umreyi tamamlamaya devam eder ve ceza olarak bir koyun kurban eder. Sonra da bu bozulan umreyi bir vacib olarak kaza eder. Tavafın dört şavtından sonra cinsel ilişkide bulunsa, umresi bozulmaz, yalnız bir kurban kesmesi gerekir.(Büyük İslam İlmihali. Ömer Nasuhi Bilmen)

Bu örneklere göre değerlendirdiğimizde; Hacca giden kimseler bu yasaklara uymadıklarında zevkin cezasını neden hayvanların kelleleri öder? Cinsel ilişki de bulunan insan, kellesini vererek cezasını çeken bir hayvan burada nasıl bir sevgi ve şevkat ten bahsedebiliriz acaba?

Kuran da hırsızların elini kesin emri varken, cinsel ilişkiye girerek yasaklara uymayanların cinsel organlarına neden bir yaptırım yoktur? Suç işleyen organların kesilmesi daha adaletli değil midir?

C- 12-  Daha öncede belirttiğim gibi Kuran’a aykırı Rivayetler veya Mezhep imamlarının Kuran’a uymayan fıkıhları benim inancımla ilgili değildir. Beni bağlamaz.Yalnız Kuran konu edildiğinden “Kuran da hırsızların elini kesin emri varken, cinsel ilişkiye girerek yasaklara uymayanların cinsel organlarına neden bir yaptırım yoktur? Suç işleyen organların kesilmesi daha adaletli değil midir?” ifadesi beni ilgilendirir. Buna cevap verecek olursam. Kuran öğretisinde hiçbir zaman organlar suçlanmaz günah işlendiğinde suçlanan nefistir. Zira günahı işleten nefistir. Organlar masumdur. Nefis suçunun acısını çeksin diye yerine göre organlar üzerinde Kuran’da belirtilen had cezaları uygulanır. Acıyı çeken organlar değil nefistir. Kuran’dan mealen:

- Onlar derilerine, "Niçin aleyhimize şâhitlik ettiniz?" derler. Derileri de der ki; "Bizi her şeyi konuşturan Allah konuşturdu. İlk defa sizi O yaratmıştı ve yine yalnızca O'na döndürülüyorsunuz."  41/21

- O gün ki aleyhlerinde dilleri ve elleri ve ayakları yaptıklarına şehâdet edecektir 24/24

 - Bugün onların ağızlarını mühürleriz de elleri, ne yapıyor idiyseler bize söyler ve ayakları şahidlik eder.  36/65

Görüldüğü gibi, muhatap nefistir. Organlar olayın şahitleridir. Suçlanan ve hatta mükâfatlandırılacak taraf değillerdir.

Ayrıca bizim inancımızda istifademize verilen hayvanlar bizim için nimettir. Suçu biz işledik cezayı hayvan kellesiyle ödedi diye bir değer inancımız yoktur Soruyu soranın mantığına göre o zaman acıktığımızda açlığımızın bedelini buğday veya tavuk mu ödüyor. Et yemeye karşı kimseler  bile mecburen beslenmek için bir bitki yemek zorundadır.. Bitkide canlıdır. Hayat gerçeklerinden kaçmak dini dışlamak değildir.

İslam dini açısından Ruh, Nefis Beden, Bitki ve hayvanların kendilerine has bir tanımı ve konumu vardır. Bizim bu varlıklara bakışımız Kuran öğret6isine göredir. Örneğin:

KURAN’A GÖRE NEFS VE RUH KAVRAMLARI

Bu yazımda Kuran’a dayalı olarak kısmet olursa İnsanın yapısından bahsedeceğim. Bu konuyu bir çok kimse bildiğini sanırsa da aslında durum hiçte öyle değildir. İnsanın yaşadığı sorunların en başta gelenlerinden bir tanesi İnsanın kendisini tanımamasından veya yanlış tanımasından kaynaklanmaktadır. Bu tanımada yaptığı hatalar günlük yaşamına yansıdığı gibi inancına da yansımaktadır. Annesiz babasız doğan ilk insan Adem ile Babasız doğan İsa Mesih’in durumunu istisna ederek. İnsandan bahsedecek olursam İnsanı yapı olarak şu şekilde tanımlayabiliriz:

İnsan yapı olarak Fiziksel beden ve Nefsten meydana gelen bir yaratıktır. Ruh insanın asli yapısından değildir. Durum bu olmasına rağmen birçok kimse Ruh hesabına Nefsi yok sayıp Ruh’u Nefs olarak anlamaktadır. Veya her ikisini bir birine karıştırmaktadır Bu ise Kuran’ın Ruh ve Nefs öğretisi açısından çok yanlış bir anlayıştır. .   Kuran öğretisine göre Ruh ve Nefs bir birlerinden tamamen ayrı varlıklardır. Şöyle ki:

DÜNYADA İNSAN BEDENİ:  Nefsinin barınağı ve kullandığı bir alet konumundadır. Bir insan bedeninde ortalama toplam hücre sayısı 100 trilyon. Her saniye ölen hücre sayısı yaklaşık 50 milyon. Her saniye yeni yaratılan hücre sayısı yaklaşık 50 milyon. Bu hücreler hangi organa ait olursa olsun Nefs bu değişikliği algılamaz. Tıpkı akan bir nehir gibi manzara aynı fakat nehir aynı değildir. Nefsinin algıladığı mekan edindiği ve kullandığı bedenin çalışmasını etkileyen değişikliklerdir. Bedene istemli olarak yapılan bütün hareketler ve olaylar nefs tarafından yaptırılmaktadır. Bu olaylarda meydana gelen günah ve sevap tamamen Nefse aittir. Vücut normal olsun veya farklı olsun her vücutta yalnız bir nefis vardır. Kalp dahil bütün organlar nefs için birer alet olduklarından imkanlar el verdiğinde değişmeleri halinde nefs bundan etkilenmez. Tıpkı bir alet bırakıp başka alet kullanan sanatkar gibi. Veya bir bedende iki baş varsa bedende nefs yine tektir, nasıl iki elini birlikte veya farklı farklı kullanabiliyorsa bu iki başı farklı farklı kullanabilir. Beden tarafsız olup, Ahrette Allah’ın takdiriyle cehennemlik nefs aleyhine şahadette bulunur. Kuran’dan mealen:

- O gün dilleri, elleri ve ayakları işledikleri kötülük konusunda aleyhlerinde şahitlik edecektir. 24/24

- Nihayet cehenneme vardıklarında, kulakları, gözleri ve derileri, yapmış oldukları işler hakkında, kendileri aleyhine şahitlik ederler. 41/20

- Onlar derilerine, "Niçin aleyhimize şâhitlik ettiniz?" derler. Derileri de der ki; "Bizi her şeyi konuşturan Allah konuşturdu. İlk defa sizi O yaratmıştı ve yine yalnızca O'na döndürülüyorsunuz." 41/21

- "Siz (günahları işlerken) kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin, aleyhinize şâhitlik etmesinden sakınmıyordunuz. Lâkin, yaptıklarınızın çoğunu Allah'ın bilmediğini sanıyordunuz." 41/22

- İşte Rabbınız hakkındaki bu zannınız sizi mahvetti de o yüzden ziyana uğrayanlardan oldunuz. 41/23

Görüldüğü gibi beden amel konusunda sorumlu taraf değildir. Sorumlulukta muhatap olan İnsanın benliği olan nefstir. Cennette mutlu olacak veya Cehennemde mutsuz olacak İnsanın benliği olan nefstir.

NEFS:

İnsanı benlik veya şahsiyet olarak temsil eden bu Nefstir. Sorumlulukta Allah bu nefsi muhatap almıştır. Allah ilk olarak İnsan için  tek bir nefs yarattı, ondanda bütün insan nefslerini yarattı. Kuran’dan mealen:

- Ey insanlar! Sizi bir tek nefsten yaratan ve ondan da  eşini yaratan; ikisinden birçok erkek ve kadın (meydana getirip) yayan Rabbinize karşı gelmekten sakının. Kendisi adına birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'a karşı gelmekten ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının. Şüphesiz Allah, üzerinizde bir gözetleyicidir. 4/1

Beden söz konusu olmadan Ahrette Allah tarafından bir neftsen yaratılan bu nefslerin her birine Allah tarafından şekil başka bir ifadeyle yapılanma verilmiştir. Kuran’dan mealen:

- Nefse ve onu düzenleyip biçimlendirene, 91/7

-  Sonra da ona günahını ve takvâsını ilham etmiş olana (andolsun ki), 9/8

-  Onu arındırıp temizleyen gerçekten felah bulmuştur. 9/9

- Ve onu (isyanla, günahla, bozulmalarla) örtüp saran da elbette yıkıma uğramıştır.   9/10

Bütün İnsan Nefslerinin yaratıldığı bu aşamada İlk İnsan olan Adem dahil kimsenin bedeni olmadığı gibi, Ademe daha Ruhta üflenmemiştir. İmtihan sırası gelmeyen her nefs yaratıldıktan sonra imtihan sırası gelinceye kadar Ahrette bedensiz ölü haldedir. Kuran’dan mealen:

- Onlar da şöyle derler: "Ey Rabbimiz! Bizi iki defa öldürdün, iki defa da dirilttin.  Günahlarımızı kabulleniyoruz. Şimdi (bu ateşten) bir çıkış yolu var mı?" 40/11

İki ölüm ve iki diriliş İnsanın yaşam serüvenidir.

Birinci Ölüm: Nefs yaratıldıktan sonra, yukarıda bahsettiğim Ahretteki ölüm halidir.

Birinci Diriliş: İmtihan sırası gelen insan nefislerinin dünyaya gelip bir bedene girmesi halidir

İkinci Ölüm İnsanın bildiğimiz mezarda ki ölü halidir.

İkinci Diriliş: Kıyamet koptuğunda mezardan Ahret için diriliş halidir.

Bu dört aşamalı sıralama Şehitler gibi özel hali olan ve diri durumları hakkında bilgimiz olmayan kimseler hariç. Her insan başka bir ifadeyle her insan nefsi için bu sıralama durumu aynıdır.

Nefsin bazı durumu hakkında birkaç ayet meali yazacak olursam. Kuran’dan mealen:

- Her nefs ölümü tadıcıdır. Kıyamet günü elbette ecirleriniz eksiksizce ödenecektir. Kim ateşten uzaklaştırılır ve cennete sokulursa, artık o gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı, aldatıcı metadan başka bir şey değildir. 3/185

- Her nefs, ölümü tadacaktır ve sizi bir imtihan olmak üzere şer ile ve hayr ile deneriz ve Bize döndürüleceksiniz. 21/35

- Her nefs, ölümü tadacaktır ve sizi bir imtihan olmak üzere şer ile ve hayr ile deneriz ve Bize döndürüleceksiniz. 40/17

-  Allah, gökleri ve yeri hak olarak yarattı; öyle ki, her nefs kazandıklarıyla karşılık görsün. Onlara zulmedilmez. 45/22

-  Ve sûra üflendi. İşte bu, geleceği vaat edilen gündür. 50/20

-  Her kişi yanında bir sevkedici ve şahit ile gelecektir. 50/21

- And olsun ki, sen bundan (bu günden) habersizdin. Artık senden perdeyi kaldırıverdik; o nedenle bugün gözün oldukça keskindir. 50/22

- Yanındaki diyecektir ki: «İşte bu yanımdaki hazır!»50/23

- -Cehenneme atın, her inatçı kafiri... 50/24

- Hayra engel olan, saldırgan şüpheciyi 50/25

- "Allah ile beraber, başka bir ilâh edinen o kimseyi atın şiddetli azabın içine!"50/26

- Her nefs, kazandıklarına karşılık bir rehinedir. 74/38

- Ancak Ashab-ı Yemin (sağ ehli) hariç. 74/39

- Onlar cennetlerdedirler; birbirlerine sorarlar. 74/40

- Zulmeden her nefs, yeryüzündekilerin tümüne sahip olsa bunu (azaba karşılık) mutlaka fidye olarak verirdi. Onlar azabı görünce pişmanlıklarını gizlerler, oysa onlar haksızlığa uğratılmadan aralarında adaletle hükmedilmiştir. 10/54

- Melekler, kendilerine zulmedenlerin canlarını alırlarken "biz bir kötülük yapmamıştık." diyerek teslim olurlar. Şüphesiz, Allah, onların ne yaptıklarını çok iyi bilir   16/28

Yukarıdaki ayet meallerinde görüldüğü İnsanın sorumluluğu söz konusu olunca nefsi doğrudan muhatap alınmıştır. Kuran’ın birçok ayetinde daha bu durumu görmek mümkündür. Nefs kelime olarak Zat kişi benlik anlamına geldiği gibi gizli kapalı istekler işler manasına da gelir. Nefs kavramı bitkileri ve hayvanları içine almaz. Kuran’dan mealen:

- Bundan dolayıdır ki İsrâîl oğullarına şu hakıykatı hükmetdik: Kim bir nefsi, bir nefs mukaabilinde veya yeryüzünde bir fesâd çıkarmakdan dolayı olmayarak, öldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de onu yaşartırsa bütün insanları diriltmiş gibi olur. Andolsun ki peygamberimiz onlara beyyineler (apaçık âyetler, deliller, mucizeler) getirmişdi. Sonra hakıykaten yine içlerinden bir çoğudur ki bunların arkasından, (haalâ) yer yüzünde (fesâd ve cînâyet hususunda) muhakkak haddi aşanlardır. 5/32

Görüldüğü gibi Kuran’a göre bitkilerde ve Hayvanlarda nefs yoktur. Zira onlarda nefs olsaydı Ne bir koyunu kesip yiyebilirdik nede bir buğday tanesini öğütüp pişiremezdik. Canlıdırlar fakat nefs sahibi değillerdir. Onları İnsan konumuna getirmeyen İnsandan farklı  birçok özel yapılanmaları da olabilir.   İstekler arzular davranışlar da Kuran’a göre nefis olarak tanımlanır. Kurandan mealen:

- Mûsâ kavmine demişti ki: "Ey kavmim, sizler, buzağıyı (ilâh) edinmekle kendinize zulmettiniz; gelin Yaratıcınıza tevbe edin de nefslerinizi öldürün. Bu, Yaratıcınız katında sizin için daha iyidir. (Bu sûretle O), sizin tevbenizi kabul buyurmuş olur. Çünkü O, öyle bağışlayıcı, öyle merhametlidir. 2/54

Ayet mealinde görüldüğü gibi emredilen intihar olmayıp nefsin kötü inanç ve davranışlardan arındırılıp ıslah edilmesidir.  Bir başka örnek, Kuran’dan mealen:

- Ve yine Allâh demişti ki: "Ey Meryem oğlu Îsâ sen mi insanlara 'Beni ve annemi, Allah'tan başka iki tanrı edinin' dedin?". Hâşâ, dedi, Sen yücesin, benim için gerçek olmayan bir şeyi söylemek benim haddime değildir! Eğer demiş olsaydım, sen bunu bilirdin, sen benim nefsimde olanı bilirsin, ben senin nefsinde olanı bilmem, çünkü gizlileri bilen yalnız sensin, sen!" 5/116

Bütün nefisler ölümlü olduğundan İnsanlara benzemekten münezzeh olan ve Hay olan Allah hakkında İnsanın benliğini tanımlayan bir Nefs Kuran öğretisine göre düşünülemez. Ayet mealinde görüldüğü gibi İsa’nın kastettiği Allah’ın kullara bildirmediği kendi zatına mahsus İlimdir. Kuran’dan mealen:

- Sen, asla ölmeyen ve daima diri olan (Allah)a tevekkül et ve O'nu hamd ile    tesbih et. Kullarının günahlarından O'nun haberdar olması yeter. 25/58

Kuran 5/116 konusundaki görüşümün doğruluğunu kanıtlayan diğer bir husus İsa’da genel manada nefsin bulunduğu konumdan farklı özelikte bir nefs olması.  Zira,  Kuran’da İsa tanımlanırken.  “Allah'ın peygamberi, Meryem'e ulaştırdığı (emriyle onda var ettiği) kelimesi ve ondan bir ruhtur”.  şeklinde tanımlanmıştır. Yazının başında İlk İnsan olan Adem ile İsa’yı İstisna etmiştim. Kuran’dan mealen:

- Ey Kitab ehli! Dininizde sınırları aşmayın ve Allah hakkında ancak hakkı söyleyin. Meryem oğlu İsa Mesih, ancak Allah'ın peygamberi, Meryem'e ulaştırdığı (emriyle onda var ettiği) kelimesi ve ondan bir ruhtur. Öyleyse Allah'a ve peygamberlerine iman edin, "(Allah) üçtür" demeyin.  Kendi iyiliğiniz için buna son verin. Allah, ancak bir tek ilâhtır. O, çocuk sahibi olmaktan uzaktır. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. Vekil olarak Allah yeter.  4/171

İsa’nın bu durumunun ilah olmasını veya Allah’ın oğlu olmasını gerektirecek bir durum olmadığını. İsa’nın da diğer yaratıklar gibi ancak Allah’ın bir kulu olduğunu. Bu çalışmamın Ruh bölümünde Kuran ayetlerine dayalı olarak anlatmaya çalışacağım.

İnsanın sorumluluğu Nefs konulu olmasına rağmen birçok insan bu durumu görmeyerek Nefs yerine Ruh kavramını kullanmaktadır. En basitinden bir mezarlığa gidildiğinde Falanın Ruhuna Fatiha diye birçok ibare görmek mümkündür. Bunu yazanlara göre kişi öldüğünde ölen Nefis değil Ruhtur. Bu durum Ruh ile nefsi bir birlerine karıştırmaktan hatta Nefsi Ruh hesabına yok saymaktan kaynaklanmaktadır. Bu anlayış Kuran öğretisine uygun bir anlayış değildir. Bu görüşün yanlışlığını görmek için Ruh ile ilgili Kuran ayetlerine bakıp anlamamız yeterlidir. Şöyle ki:

RUH KONUSU

Öyle anlaşılıyor ki halktan birçok kimsenin düşüncesinde Ruh, Nefs, Gönül, Kalp, kavramları bir birine karışmış durumdadır ve genelde bu kavramları bir ve aynı şeymiş gibi sanmaktadırlar. Kendilerini din ilimlerinde âlim sanan ve hatta belirli bir seviyede âlim olan bir çok kimsenin düşüncesinde Ruh kavramı hem bir merak konusu hem de bir soru olarak   yer almaktadır. Bunları yazarken kendimi üstün veya yanılmaz gördüğüm sanılmasın. Görüş olarak yazdıklarım kendi anlayışımda anladıklarımdır Kuran ölçüsüne göre eleştiriye açıktır. Bende her kul gibi yanıla bilir veya konu bazında bilgi noksanım olabilir. Bundan benim yazdıklarımdan kuşku sahibi olduğum manası çıkarılması da yanlış olur. Şu var ki. Ben ne kadar ilim sahibi olsam da benim üzerimde bir ilim sahibi mutlaka vardır. Kurandan mealen:

- Bunun üzerine (Yûsuf aramaya başlarken) kardeşinin eşyasından önce onların (baba bir kardeşlerinin) eşyalarından başladı. Nihayet su tasını kardeşinin (ana-baba bir kardeşi Bünyamin'in) eşyasından çıkardı. İşte biz Yûsuf'a (kardeşini geri almak için) böyle bir tedbir öğrettik, yoksa hükümdarın dinine (kanunlarına)  göre kardeşini alıkoymasına çare yoktu. Ancak Allah'ın dilemesi bundan müstesnadır. Biz dilediğimizi derecelerle yükseltiriz ve her ilim sahibinin üstünde bir âlim vardır. 12/76

Konuya devam edecek olursam. Kuran’dan mealen:

- Sana ruhtan soruyorlar, de ki: Ruh Rabbimin emrindendir. Size ilimden az bir şey verilmiştir. 17/8

Görüldüğü gibi Ruhun Ne olduğu konusunda Peygambere (Allah’ın selamı, rahmet ve bereketi üzerine olsun) sorular sorulmuş. Soruya Kuran’da Allah vahyiyle verilen cevapta  Ruh’un  Yaratılışı hakkında iki özellik belirtilmiştir. Birincisi, Ruh’un Allah’ın emirlerinden bir emir olduğu.  İkincisi, ise bir ilim konusu olduğu belirtilmiştir. Ruh’un Allah’ın emirlerinden bir emir olmasının manası Ruh’un yaratıklarından bir yaratık olduğu manasındadır. Örneğin: Kullar arasında da günlük yaşamda emirler olabilmektedir, birisine şunu yap veya yapma diye emir verdiğimizde verdiğimiz emir bizim şahsımız demek değildir. Sadece olmasını istediğimiz bir olaydır. Ruh’ta sadece Allah’ın olmasını istediği bir olaydır. Allah’ın zatı veya zatından bir parça  değildir. Zaten bütün yaratıklar Allah’ın ol emriyle yaratılmıştır. Kuran’dan mealen:

- O, gökleri ve yeri örneksiz yaratandır. Bir işe hükmetti mi ona sadece "ol" der, o da hemen oluverir. 2/117

- Biz bir şeyin olmasını istediğimiz zaman sözümüz sadece, ona, "ol" dememizdir. O da hemen oluverir. 16/40

- Bir şeyi dilediği zaman, O'nun emri o şeye ancak "Ol!" demektir. O da hemen oluverir. 36/82

- Dirilten ve öldüren O'dur. Bir işin olmasına hükmetti mi, ona yalnızca: "Ol" der, o da hemen oluverir. 40/68

Bütün kâinat Allah’ın Ol emriyle yaratılmış bir yaratıktan başka bir şey değildir. Ve kâinattaki hiçbir şey ilahlıktan doğrudan veya dolaylı pay almamıştır. Allah kainatı ol emriyle yaratan tek İlahtır ve Allah hiç kimseyi veya bir şeyi kendisine ortak etmez. Durum bu olmakla beraber kainattaki her şey Allah nezdinde aynı değerde değildir. Ruh dahil  Kainattaki her şey Allah’ın mülkü olmasına rağmen. Allah Ruh için özel olarak benimdir demek suretiyle Ruh’un değerli üstün önemini vurgulamıştır. Kuran’dan mealen:

- Bir zaman Rabbin meleklere demişti ki: "Ben kupkuru çamurdan, değişken balçıktan bir insan yaratacağım!"  15/28

- Onu düzenle(yip insan şekline koydu)ğum ve ona ruhumdan üflediğim zaman hemen ona secdeye kapanın! 15/29

Dikkat edilirse Allah tarafından Meleklere Âdem’e secde emri Ruh üflenmesinden sonra verilmiştir.  Secde Kuran öğretisinde secde edenin, secde ettiğini kendisinden üstün kabul ettiği manasındadır. Secde yaratıklar arasında bir birlerine karşı yapılmışsa ibadet demek değildir. Örneğin: Ay güneş ve on bir gezegenlerin Yusuf peygambere secde etmesi (K.12/4 bak) veya Yusuf’a Anne Babasının ve Kardeşlerinin secde etmesi (K. 12/100 bak).  Bilindiği gibi İblis Allah’ın emrine rağmen Âdem’e secde etmeyi kabul etmemişti. Secdenin kullar arasında  İbadet değil üstün tanıma olayını olduğunu İblisin Adem’e  secde etmeme olayında söylediği. Ben Âdem’e ibadet etmem değil de ben ondan hayırlıyım (üstünüm) demesinde de görebiliriz. Kuran’dan mealen:

-  (Allah) Dedi ki: "Ey İblis, iki elimle yarattığıma seni secde etmekten alıkoyan neydi? Büyüklendin mi, yoksa yüksekte olanlardan mı oldun?" 38/75

- Dedi ki: "Ben ondan daha hayırlıyım; sen beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın." 38/76

Ruh’un yaratık olduğuna bu şekilde dikkat çektikten sonra.. Âdem’in yaratılış safhalarına bakarsak.. Âdem’in ilk önce nefsinin yaratıldığına ve bu nefsten bütün nefslerin yaratıldığına ve Âdem’in nefsi dahil bütün nefslerin ilk safhada bedensiz yapılandığını. Ondan sonra Âdemin nefsine bir beden yaratıldığını ve ondan sonra Âdem’in bedenine Allah tarafından Ruh üflendiğini görmekteyiz. Böylece Âdem Nefs, Beden ve Ruh’tan müteşekkil bir insan oldu. Bu üç olgu içerisin de İnsanı tek başına temsil eden Nefstir başka bir ifade ile Ruh ve beden olmasa da Nefs İnsanı tek başına temsil eder.  Kuran’dan mealen:

-  Ey insanlar! Sizi bir tek nefsten yaratan ve ondan da  eşini yaratan; ikisinden birçok erkek ve kadın (meydana getirip) yayan Rabbinize karşı gelmekten sakının. Kendisi adına birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'a karşı gelmekten ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının. Şüphesiz Allah, üzerinizde bir gözetleyicidir. 4/1

- Andolsun ki, sizi yarattık, sonra size suret verdik. Sonra da, «Âdem'e secde ediniz,» diye meleklere emrettik, derhal secde ettiler. Ancak iblis, o secde edenlerden olmadı. 7/11

Özellikle 7/11 Kuran ayetini okuyanlardan bazıları Âdem tek değil birçok Âdem var sanmaktadırlar. Bu şekilde anlamak yanlıştır. Çok olan Âdem’ler değil Âdem’in nefsinden yaratılan bedensiz Nefslerdir. Bu safhadan sonra Âdem’e beden ve Ruh’tan verilmesi safhası gelir. Şu anda İmtihan sırası gelmeyen bütün nefisler bedensiz ölü halde imtihan sıralarının gelmesini beklemektedirler. Ve hepsi kıyamete kadar sırasıyla  sınanmak üzere dünyada beden içerisinde diriltileceklerdir. Âdem’e dönelim. Önce Âdem ve Eşi bedenli olarak Cennete konuyorlar. Kuran’dan mealen:

- Dedik ki: "Ey Âdem! Sen ve eşin cennete yerleşin. Orada dilediğiniz gibi bol bol yiyin, ama şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz." 2/35

Sınav daha Cennette Âdem ve Eşiyle başlıyor. Şeytan’da onlara düşman olduğundan Yasak ağaçtan yemeleri için çaba içerisine giriyor. Dünyada İnsanın geçirdiği sınav bu sınavın benzeridir. Bir tarafta Cennetteki Helal nimetler gibi dünyada ki helal nimetler. Cennette ki yasak ağaç gibi, dünyada insanlara haram edilenler. İnsanlar ve İnsanlara düşman İblis ve taraftarları. Ahrette Allah’ın doğrudan Âdemi uyarması., Dünyada da Peygamberlerin Allah’ın vahyiyle İnsanları ve Cinleri uyarması.  İnsanların sınavında insanların bir kısmı Allah’ın taraftarları iken diğer bir kısmı Şeytanın taraftarları olarak yer alırlar. (Not: Cinlerde tıpkı insanlar gibi bu sınavın içerisinde olmalarına rağmen konu uzamazsın diye onları bahis mevzuu etmiyorum.) Kuran’dan mealen:

-  Biz de şöyle dedik: "Ey Âdem! Şüphesiz bu (İblis), sen ve eşin için bir düşmandır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın; sonra mutsuz olursun." 20/117

-  "Şüphesiz senin için orada aç kalmak, çıplak kalmak yoktur." 20/118

- Ve sen susamayacaksın, kuşluk vakti güneşi(nin ısısı)ndan etkilenmeyeceksin. 20/119

- Sonra O'na şeytan vesvesede bulundu, dedi ki: «Ey Âdem, seni ebedîyyet ağacına ve fena bulmayacak bir mülke delâlet edeyim mi?»  20/120

-  Bunun üzerine onlar (Âdem ve eşi Havva) o ağacın meyvesinden yediler. Bu sebeple ayıp yerleri kendilerine göründü ve cennet yaprağından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etti ve yolunu şaşırdı.  20/121

- Sonra Rabbi onu seçti, tövbesini kabul etti ve onu hidayet etti. 20/122

Bu konuyla ilgili Kuran’da başka ayetler de var hepsini yazsam çalışma ayrı bir kitap hacmine dönüşür. Fakat ben bu konuyla ilgili olarak sadece bazı Kuran ayetlerini konu ederek sadece süreç hakkında bilgiler vermek istiyorum. Bir çok insanın düşüncesinde Cennetten kovulanların Âdem, Havva ve İblis olduğu anlayışı vardır. Benim anladığıma göre bu şekilde anlamak yanlıştır. Tabi en nihayet anlayışım bana ait bir görüştür yanılıyor olabilirim fakat yanıldığımı sanmıyorum. Şöyle ki, Kuran’dan mealen:

-Onlara hitaben buyurdu ki: Kiminiz kiminize düşman olarak hepiniz topluca (cemien). Ondan (cennetten) ininiz. Sonra ne zaman Benden bir hidayetçi gelir de, kim hidayetçime tâbi olursa, artık o ne yolu şaşırır, ne de bedbaht olur.  20/123

Yukarıda meali yazılı ayette Cennetten çıkarılanların ve uyarılanların Cemaat yani topluluk olduğu vurgulanmış. Cemaatin bir kişiden fazla olması gerekir K. 20/123 ayette  Cemaate Hidayetçi yani uyarıcı gönderileceğinden bahsediliyor. Âdem’in Allah tarafından hidayete erdirildiği Bak. K. 20/122 ayet. Âdem Allah tarafından hidayete erdirildiğine göre ayrıca ilk peygamber olarak kabul edilir. Âdeme uyarıcı gelmesi beklenemez.  İblis Ceza gününe kadar lanetlenmiş, dolayısıyla İblis’e de  uyarıcı gönderilmesi beklenemez  Kalıyor Havva, Havva tek kişi K. 20/123 ayette ise   topluluğa hitap ediliyor. Bu demek oluyor ki. Cennetten çıkarılanlar Âdem, Havva ve İblisten ibaret değil. Onlardan başka topluluk halinde çıkanlar var. Tek ihtimal kalıyor, oda Âdem ve Havva dışında topluluk teşkil eden ve Âdem ile Havva’dan cinsel birleşmeyle ürememiş çocukların veya yetişkinlerin varlığı. Nefsleri Âdem ve Havva’dan olduğundan Âdem ve Havva’nın çocuklarıdırlar fakat bedenleri Âdem gibi doğrudan topraktan yaratılmış. Âdem ve Havva cennette cinsel ilişkide bulunmamışlardı zira yasak ağaçtan yiyinceye kadar cinsel organlarını bilmiyorlardı. Tuvalete gitme ihtiyaçları da yoktu zira her iki durumda da Cinsel organlarını bileceklerdi. Yasak ağaçtan yer yemezde ayıp yerleri kendilerine göründü ve akabinde cennetten kovuldular. Kuran’dan mealen:

-  Bunun üzerine onlar (Âdem ve eşi Havva) o ağacın meyvesinden yediler. Bu sebeple ayıp yerleri kendilerine göründü ve cennet yaprağından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etti ve yolunu şaşırdı.  20/121

-   

-  Nefisleri Âdem ve Havva’dan. Beden yapıları doğrudan topraktan olan bu topluluk bireyleri renk ve dil açısından Irkların ilk bireyleriydiler. Cennetten dünyanın çeşitli yerlerine indiler. Aksi takdirde dünyaya inen Âdem ve Havva Avrupa’da sarışın çocukları  olacak, Afrika’da siyah çocukları olacak, başka yerde beyaz veya Kızılderili çocukları. Kuzey kutbunda Eskimo tipli çocukları olacak. Bu durum Âdem ve Havva’nın dünyanın her köşesini gezerek ayrı ayrı renkte ve dilde doğumla olmuş çocuk bırakmalarını gerektirir. Âdem ve Havva  en nihayet birer insandı buna güçleri yetmezdi. Bundan da anlaşılıyor ki ırkların ilk bireyleri her birisi birçok çiftler halinde cennetten çıkıp dünyaya geldiler. Âdem ve Havva’nın indiği yeryüzüne birlikte inen çift bireyler de vardı. Cennetten dünyaya geliş topluluk yani cemaat halinde ve çeşitli ırklar şeklinde olunca. Kardeş kardeşe evlilik olmaması bir tarafa. İlk safhada muhtemelen bir çok ırklar bir birleriyle karşılaşmamış bile. Dolayısıyla şimdiye kadar çok kimsenin sandığının aksi bir manzarayla karşı karşıya kalıyoruz.  Allah bu duruma Kuran’da dikkat çekiyor. Kuran’dan mealen:

- Ve O'nun ayetlerindendir semaların ve yerin yaradılışı ve dillerinizin ve renklerinizin ihtilâfı. Muhakkak ki, bunda bilginler için elbette ayetler vardır. 30/22

Böylece dünyada ki ilk aşamada İnsan nesli dünyanın çeşitli yerlerine dağılıp yerleşmiş (Bu konuda başka bir çalışmamda İlk aşamada Havva’nın Cinsel birleşme olmadan çocuk doğurmasının mümkün olduğunu ve böylece insanlığın çoğaldığını konu etmiştim. Bu şekilde bir çoğalmada görüşü de Kuran’a aykırı değildir. Fakat hitap edilen Cemaat kavramı dikkate alındığında hatalıdır.) Âdem, Havva ve Çocuklarından oluşmuştur. Şahıs yapısı olarak bu İnsan neslinin bireylerinden Âdem baba olarak daha öncede belirttiğim gibi Nefis, Beden ve Ruh’tan oluşmuş, Havva ve diğer çocuklar; çocuk derken aslında yetişkin kimseleri kast ediyorum, Nefs ve Bedenden oluşmuşlardı. Zira tek Âdeme Allah tarafından Ruh üflenmişti. Konu buraya gelmişken Âdem’e benzer şekilde yaratılan İsa Peygamberden bahsetmek gerek.  Kuran’dan mealen:

Şüphesiz Allah katında (yaratılışları bakımından) İsa'nın durumu, Âdem'in durumu gibidir: Onu topraktan yarattı. Sonra ona "ol" dedi. O da hemen oluverdi. 3/59

Yukarıda meali yazılı ayetten benim anladığım, Âdem’in Annesiz Babası, İsa’nın Babasız olarak özel olarak Allah’ın Ol emriyle yaratılmış olmalarına ve Kendilerine Ruh üflenmiş olmasına vurgu yapılmasıdır. Bu durum başka yaratıkların özel olarak yaratılmadıkları manasına gelmez zira insan aklı hemen anlar ki bütün yaratık türlerinin ilkleri özel yaratılmıştır. Örneğin ilk yaratılan Aslanın anne babası mantıken yoktur. Durum bu şekilde olunca Kuran’a dayalı olarak İsa’nın yaratılışına bakalım. Kuran’dan mealen:

-Kitap'ta Meryem'i de an. Hani o, ailesinden ayrılıp doğu tarafında bir mekâna çekilmişti. 19/16

- Kendisini onlardan gizlemek için bir de perde çekmişti ( Bir tepe bir Mânia arkasında olmak gibi). O'na ruhumuzu göndermiştik. O da tam bir insan sûretinde görünmüştü ona. 19/17

- Demişti ki: "Gerçekten ben, senden Rahman (olan Allah)a sığınırım. Eğer takva sahibiysen (bana yaklaşma)." 19/18

- Demişti ki: "Ben, yalnızca Rabbinden (gelen) bir elçiyim; sana tertemiz bir erkek çocuk armağan etmek için (buradayım)."  19/19

- Meryem: "Nasıl oğlum olabilir ki bana eli değen bir tek erkek bile olmamıştır. İffetsiz bir kadın da değilim!  19/20

- İşte böyle dedi. "Rabbin, dedi ki: -Bu benim için kolaydır. Onu insanlara bir ayet ve bizden bir rahmet kılmak için (bu çocuk olacaktır)." Ve iş de olup bitmişti.  19/21

Olayda İnsanlar arasında Erkek ve Dişinin cinsel ilişkisinde meydana  gelen  olay gibi bir olay düşünülmemelidir. Ruh’ta Nefs olayı olmadığı gibi Ruh İnsanda değildir, Ruhun insan şeklinde görünmesi sadece bir görünümdür. Bu  O’nun insan haline geldiği manasına gelmez. Ayrıca Ruh İnsanın asli  yapısında bulunan bir özellikte değildir. İnsanın asli yapısı Nefs ve Bedenden meydana gelir. Ruh’un bir insana verilmesi sadece Allah’ın o insana bir rahmeti ve desteğidir.

Peki Ruh olarak Meryem’e gelen kimdi. Kuran’dan mealen:

- Andolsun, biz Musa'ya kitabı verdik ve ardından peş peşe elçiler gönderdik. Meryem oğlu İsa'ya da apaçık belgeler verdik ve onu Ruhu'l-Kudüs'le teyid ettik. Demek, size ne zaman bir elçi nefsinizin hoşlanmayacağı bir şeyle gelse, büyüklük taslayarak bir kısmınız onu yalanlayacak, bir kısmınız da onu öldürecek misiniz? 2/87

- İşte peygamberler! Biz, onların bir kısmını bir kısmına üstün kıldık. İçlerinden, Allah'ın konuştukları vardır. Bir kısmının da derecelerini yükseltmiştir. Meryem oğlu İsa'ya ise açık deliller verdik ve onu Ruhu'l-Kudüs (Cebrail) ile destekledik. Eğer Allah dileseydi, bunların arkasından gelen (millet)ler, kendilerine apaçık deliller geldikten sonra, birbirlerini öldürmezlerdi. Fakat ayrılığa düştüler. Onlardan inananlar da vardı, inkâr edenler de. Yine Allah dileseydi, birbirlerini öldürmezlerdi. Lâkin Allah dilediğini yapar.  2/253

Kuran’da Ruh kavramı olduğu gibi, Ruhu’l-Kudüs veya Ruhu’l-Emin veya Ruhumuzdan sözleriyle ayrıca özel kavramlar var. Veya İsa’ya Ruh denmesi veya Kuran’a Ruh denmesi gibi özel vurgularda benim anladığım. Ruh tek olmasına rağmen birden çok adının olmasıdır.. Tabi bu tür söylemlerim bana ait tefekkür anlayışlarıdır. Tefekkürlerde yanılma payı olabilir, Doğru tefekkür etmede ve doğru bilgi almada Allah’ın yardımını dilerim. Konuya devam edecek olursam, Meryem’ e gelen Ruh ne yapmıştı. Kuran’dan mealen:

- Irzını (bir kala gibi) koruyan o kızı da (yâd et) ki biz ona ruhumuzdan üflemiş, kendisini de, oğlunu da âlemlere ayet kılmışdık. 21/91

- Ve Allah, ırzını bir kale gibi koruyan İmran kızı Meryem'i de örnek verdi. Biz onun rahmine ruhumuzdan üfledik. Ve o, Rabbinin kelimelerini ve kitaplarını tasdikledi de içten bağlananlardan oldu. 66/12

Yukarıdaki ayet meallerinde görüldüğü Meryem’e iki kere Ruh üflenmiş K. 21/91 ayette belirtilen Meryem’e Ruh üflenmesiyle, Meryem’in Ruh’la desteklenip güçlendirildiği. Böylece Meryem de tıpkı Adem gibi Nefs, Beden ve Ruhun bir araya gelmesi özelliğini kazanır. K. 66/12 ayette belirtilen Rahmine ayriyeten üflenmesi olayı İsa’nın yaratılışını anlatır. Meryem’in rahmine Ruh üflenmesiyle   Nefsin ve bedenin üzerinde  Allah’tan bir kelime ve Ruh olarak tanımlanan  İsa yaratılır. Beden İnsanda bir elbise gibi detaydır bundan daha önce bahsetmiştim, İnsanda esas olan Nefis ve Ruhtur.  Bundan dolayı Kuran’da  İsa Allah tarafından Allah’ın bir Kelimesi ve bir Ruh olarak belirtilir. Burada İsa’da bulunan Nefsin Ruh’a rağmen ne konumda ve ağırlıkta olduğunu bilemem. Kuran’dan mealen:

 - Ey Kitap ehli! Dininizde sınırları aşmayın ve Allah hakkında ancak hakkı söyleyin. Meryem oğlu İsa Mesih, ancak Allah'ın peygamberi, Meryem'e ulaştırdığı (emriyle onda var ettiği) kelimesi ve kendisinden bir ruhtur. Öyleyse Allah'a ve peygamberlerine iman edin, "(Allah) üçtür" demeyin.  Kendi iyiliğiniz için buna son verin. Allah, ancak bir tek ilâhtır. O, çocuk sahibi olmaktan uzaktır. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. Vekil olarak Allah yeter.   4/171

Kelime olma olayı Allah’ın bir yaratığı olma olayını belirtir. Her ne kadar İsa Annesi Meryem’den aldığı beden içerisinde bir Ruh olsa da Allah’ın bir kelimesi yani bir Kulu olmaktan öteye gidemez. İsa bütün kullar gibi Ne Allah’ın oğlu nede Allah’tır nede İlahlıktan pay almıştır. İlahlık yalnız ve yalnız Allah’a mahsustur. Allah dışında olan kâinatta ki her şey Allah’ın bir kuludur ve bu kulluktan öteye gidemezler. Kuran’dan mealen:

 - Dedi ki: «Yarabbi! Bana çocuk nereden olabilir! Halbuki bana bir beşer dokunmamıştır.» Buyurdu ki, «Öyledir. Allah Teâlâ neyi dilerse yaratır. Bir şeyi murad edince ona sadece 'Ol!' der, o da hemen oluverir.»  3/47

- Allah'ın çocuk edinmesi düşünülemez. O, bundan yücedir, uzaktır. Bir işe hükmettiği zaman ona sadece "ol!" der ve o da oluverir. 19/3

Görüldüğü gibi İsa Allah’ın Ol emriyle yarattığı bir kuludur.  Ayrıca İsa’nın yaratılışında Meryem’in diğer hamile kadınlar gibi dokuz ay on günlük bir hamilelik sürecinin olmadığı da anlaşılmaktadır. Bu şekilde bir hamilelik süreci olsaydı çevresi İsa daha doğmadan gebelikten dolayı hamile olduğunun farkına varacaklardı. Meryem’in Rahmine Ruh üflenmesiyle İsa hemen (bebek) çocuk oluveriyor ve akabinde doğuyor ve annesiyle konuşuyor. Durumdan  üzülmemesi için de Annesine moral destek veriyor. Kuran’dan mealen:

- Doğum sancısı onu bir hurma ağacına yöneltti. "Keşke bundan önce ölseydim de unutulup gitmiş olsaydım!" dedi.  19/23

- Derken aşağı tarafından ona şöyle seslendi: «Sakın üzülme, Rabbin senin altında bir su arkı yarattı.  19/24

-Hurmanın da dalını kendine doğru silkele, üzerine derilmiş tâze hurmalar dökülsün   19/25

- Artık, ye, iç, gözün aydın olsun. Eğer herhangi bir beşer görecek olursan, de ki: "Ben Rahman (olan Allah)'a oruç adadım, bugün hiç kimseyle konuşmayacağım."  19/26

Böylece durum hakkında İnsanlarla konuşmayı İsa kendi üzerine alıyor. Kuran’dan mealen:

 - Kucağında çocuğu ile halkının yanına geldi. Onlar şöyle dediler: "Ey Meryem! Çok çirkin bir şey yaptın!" 19/27

 - "Ey Hârûn'un kız kardeşi! Senin baban kötü bir kimse değildi. Annen de iffetsiz değildi."  19/28

- Bunun üzerine (Meryem) ona (îsâya) işaret etdi. «Biz, dediler, henüz beşikde bulunan bir sabî ile nasıl konuşuruz»? 19/29

-  (İsa) Dedi ki: "Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. (Allah) Bana Kitabı verdi ve beni peygamber kıldı." 19/30

- Nerede olursam (olayım,) beni kutlu kıldı ve hayat sürdüğüm müddetçe, bana namazı ve zekatı vasiyet (emr) etti. 19/31

-  "Beni anama saygılı kıldı. Beni azgın bir zorba kılmadı." 19/32

- Selam üzerimedir; doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak yeniden kaldırılacağım gün de. 19/33

- İşte Meryem oğlu İsa; hakkında kuşkuya düştükleri "Hak Söz". 19/34

İsa peygamber konusunda insanların çok çeşitli kuşku ve iddiaları vardır. Bu kuşku ve iddialar bugünde sürmektedir. Kimileri Allah olduğunu söylüyorlar, kimileri Allah’ın oğlu olduğunu dolayısıyla Allah olduğunu. Söyleyerek şirk’e düşmekte. Kimileri de ki bunlar Müslüman olduklarını söylemekle beraber hadisler veya sünnet dininin tabileri olanlar. İsa ölmedi kıyametten önce tekrar dünyaya gelip dünyayı kötülüklerden temizleyecek gibisinden sözler söylemekteler. Bir soralım şunlara dünyada ki kötülüklerin şirk dahil yok olmasını İsa’ya veya başka şahıslara bağlamışsanız. İddia ettiğiniz konuların düzelmesinde Kuran’a güveniniz ne kadardır. Kuran’a göre kesinlikle İsa tekrar dünyaya gelmeyecek yukarıda ki ayet meallerinden K.19/32 de bu durum açıkça bellidir. Kuran’dan mealen:

- Selam üzerimedir; doğduğum gün, öleceğim gün ve diri olarak yeniden kaldırılacağım gün de. 19/33

Yukarıda meali yazılı ayette İsa’nın dünyada ki yaşamıyla ilgili olarak  kaç safha var. Üç safha değil mi?. Herkes gibi doğum ölüm ve diriliş değil mi.? Nasıl bütün insanlar doğuyor ölüyor ve kıyamet günü diriliyorlarsa İsa içinde aynı şey geçerlidir. İsa’da annesinden aldığı özelliklerle tamamen bir insandı yemek yer uyur ve ölümlüydü. Bu konulara daha fazla girsem iş uzayacak. Ben yine Ruh konusuna döneyim.

Muhammed Peygamberimiz ve Ruh

Bütün peygamberler bizim peygamberimizdir, Muhammed Peygamberimiz sözcüğünü bize gelen peygamber manasında kullanıyorum.

Peygamberimiz Muhammed Yaratılışta Beden ve Nefsten yaratılmıştır. Kendisine Ruh verilmesi Kuran vahyinin kalbi üzerine inmesiyle olmuştur. Allah Vahyini Peygamberimiz Muhammed’in kalbi üzerine Kendisi de  Bir Ruh olan Cibril vasıtasıyla inmiştir. Cibril Ruhtur O’nun diğer iki adı Ruhu’l-Kudüs ve Ruhu’l-Emindir. Peygamberimiz Muhammed’in kalbi üzerine Allah’ın emriyle indirdiği Kuran Vahyi’de Ruh ve Nurdu: Kurandan mealen:

- Böylece sana emrimizden bir ruh vahyettik. Sen, kitap nedir, iman nedir bilmiyordun. Ancak Biz onu bir nur kıldık; onunla kullarımızdan dilediklerimizi hidayete erdiririz. Şüphesiz sen, dosdoğru olan bir yola yöneltip iletiyorsun. 42/52

- De ki: "Allah’ın izniyle Kur'ân'ı kendinden öncekini doğrulayıcı ve inananlara yol gösterici ve müjdeci olarak senin kalbin üzerine indirdiği için, kim Cebrâil'e düşman olursa 2/97

- Kim Allah'a, meleklerine, elçilere, Cebrâil'e ve Mikâil'e düşman olursa bilsin ki, Allâh da inkâr edenlerin düşmanıdır. 2/98

-  De ki: "İman edenleri sağlamlaştırmak, müslümanlara bir müjde ve hidayet olmak üzere, onu (Kur'an'ı) hak olarak Rabbinden Ruhu'l-Kudüs indirmiştir." 16/102

-  Onu Ruhu'l-emin indirdi. 26/193

- Uyarıcılardan olman için, senin kalbinin üzerine (indirmiştir)  26/194

Görüldüğü gibi Kuran Ruh ve Nurdur ve Peygamberimiz Muhammed’in Kalbi üzerine inmiştir. Böylece Peygamberimiz Muhammed’e Ruh verilmiştir. Bunun manası Kuran’ın iniş süreci boyunca Ruh alması demektir.

Diğer İnsanlar ve Ruh

Âdem, İsa ve Muhammed peygamberlerin Ruh’la ilgili durumlarından bahsettim. Peki diğer insanların Ruh ile ilgisi nedir. Peygamber olmayan insanlara da Ruh verilmekte midir? Bundan yine Kuran ışığında bahsedecek olursam. Kuran’dan mealen:

- Allah'a ve ahiret gününe iman eden hiçbir topluluğun, babaları, oğulları, kardeşleri yahut kendi soy sopları olsalar bile, Allah'a ve peygamberine düşman olan kimselere sevgi beslediğini göremezsin. İşte Allah onların kalplerine imanı yazmış ve onları kendi katından bir ruh ile desteklemiştir. Onları, içlerinden ırmaklar akan ve içlerinde ebedî kalacakları cennetlere sokacaktır. Allah onlardan razı olmuş, onlar da Allah'tan razı olmuşlardır. İşte onlar, Allah'ın tarafında olanlardır. İyi bilin ki, Allah'ın tarafında olanlar kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.  58/22

Görüldüğü gibi Allah taraftarı olan herkese Allah tarafından  kendilerine Ruh verilmesi şeklinde destek sağlanır. Allah bu kimseleri Kendi Hizbi yani Hizbullah olarak isimlendirmiştir. Ruh’un İnsanlara verilmesiyle ilgili olarak Kuran’dan başka örnekler: Mealen:

- O, kullarından dilediği üzerine kendi emrinde Ruh ile melekleri indirir ki, korkutunuz. Şüphe yok ki, Benden başka ilâh yoktur. Artık Benden korkunuz.  16/2

- (O,) Dereceleri yükselten; Arş'ın sâhibi (Allâh), buluşma gününe karşı uyarmak için, emrinden olan ruhu, kullarından dilediğine indirir. 40/15

İnzar yani İslami dini uyarı görevi Müslüman bireyler tarafından peygamber olmasalar da yapılabilecek bir görevdir. Kuran’daki Allah vahyi ile diğer insanları ve kendi nefislerini uyarmak Müslüman kimseler için çok önemli bir görevdir. Bu görevi üstlenip yerine getiren kimseleri Allah kendi tarafından Ruh ile desteklemektedir. Bu kimselere melekler dini vahiy getirmezler, bu kimseler yaşamları boyunca kendilerine Ruh getiren meleklerin farkına bile varmaya bilirler. Hatta kendilerine Ruh desteği verildiğinin farkında da olmayabilirler. Şu olabilir ki bu kimselerde Allah Sevgisi, Allah’ın sevdiklerine sevgi, Allah’a ibadet, büyük günahlardan ve haramlardan uzak durma, Allah’ın sevmediklerini sevmeme ve dini gayret isteği bir anlık heves olarak değil bir yaşam biçimi olarak vardır. Yukarıda meali yazılı üç ayet bu konuda yol göstericidir. Bu durumda bahsi geçen kimselerde üç oluşum olarak Beden, Nefs ve Ruh bir arada bulunmaktadır.

Müslüman Olmayan kimselerde Ruh açısından durum nasıldır: Müslüman olmayan kimselerde Beden ve Nefs vardır, Ruh yoktur. Müslüman derken İlk insan Âdem den kıyamete kadar yaşayan ve yaşayacak tüm Müslümanları kastediyorum. Zira isimleri birdir Allah hepsine tek isim olarak Müslüman adını koymuştur. Kâfirlerde derken de İlk insan Âdem den kıyamete kadar yaşayan ve yaşayacak tüm kâfirleri. Kuran’ın 58/9 ve 43/36 da tanımlananları ve başka ayetlerde Kafir olarak tanımlanan kimseleri kastediyorum. Bunlarda kâfir oldukları müddetçe Ruh olmaz. Sadece Nefs ve Beden vardır.  Bunlarla ilgili olarak, Kuran’dan mealen:

- Şeytan onları hâkimiyeti altına alıp kendilerine Allah'ı anmayı unutturmuştur. İşte onlar şeytanın tarafında olanlardır. İyi bilin ki, şeytanın tarafında olanlar ziyana uğrayanların ta kendileridir. 58/19

Bu kimselerin Kuran’da ki adı Hizbuşşeytan’dır  Allah’ın zikrinden yüz çeviren bu kimselerle ilgili olarak. Kuran’dan mealen:

- Rahmân'ın zikrini/Kur'an'ı umursamayan kimseye bir şeytanı musallat ederiz de onun yakın bir dostu olur. 43/36

Görüldüğü gibi Hizbuşşeytan’a Ruh verilme desteği yerine Şeytan musallat edilmektedir. Böylece bu kimselerde her ne kadar Şeytan içlerinde değil yanlarında ise de. Bedenleri, Nefsleri ve Şeytanlarıyla bir arada dünyada yaşam sürerler. Allah’ın zikrinden yüz çevirip umursamadıkları müddetçe durumları budur.

S- 13 : Yine Kuran da Secde suresi 5. Ayette 1.000 yıldan bahseder. Ayrıca Mearic suresi 4. Ayette meleklerin ve ruhun Allah katına 50.000 yılda çıktığı yazılır. Bu rakamsal veriler ne almama gelmektedir? Bir birlerini neden tutmamaktadır? Anında vahiy getiren ve gidip tekrar Peygambere dönebilen bir melek bu işi icra ederken nasıl elli bin yıl yolculuk yapmış olur? Burada bir sallama yok mu size göre? Bakınız beni doğrulayan bir örnek size. Enam suresi 101. Ayette sorularınızı Kuran inerken sorun ki hemen size açıklansın ifadesi vardır yani bin veya elli bin yıl yoktur. Matematiksel hata barındırmıyor mu?

C- 13-  Kuran’dan mealen:

- Bir de senden acele azap istiyorlar. Hâlbuki Allah asla va’dinden caymaz. Şüphesiz Rabbinin nezdinde bir gün, sizin saydığınız bin yıl gibidir. 22/47

- (Allâh) Emri gökten yere tedbir eder (buyruğunu indirir). Sonra emir, sizin hesabınızca bin yıl süren bir gün içinde O'na çıkar. 32/5

Yukarıdaki ayet mealinde görüldüğü gibi. İnip yükselen emrin kendisidir, Melek veya Ruh değildir, Emrin ne kadar sürede yükseldiği konu edilmiş olmakla beraber, ne kadar sürede indiği konu edilmemiştir. Allah’ın zatı dışında ki her şey yaratık olduğundan, form olarak mahiyetini bilmezsek bile Emrin kendiside yaratıktır. Bundan dolayı Melek ve Rûh’ın hareket kabiliyetiyle ölçümleyemeyiz.

- Melekler ve Rûh, miktarı elli bin yıl süren bir gün içinde O'na çıkar. 70/4

Yukarıdaki ayet mealinde konu edilen Melek ve Rûh’un hareket kabiliyetidir, emrin hareket kabiliyeti değildir. Bizler, Allah’ın bütün yaratıklarını tür olarak bilmediğimiz gibi, yarattıklarının tamamını hiçbir yaratık bilemez, hatta bu yaratıklar özel topluluklar olsalar bile, yaratıklar tamamını bilmekten acizdirler, Örneğin: Ordularının sayısını dahi kendisinden başkası bilmez, Kuran’dan mealen:

- Cehennem'de görev yapanları ancak meleklerden kıldık. Biz, onların sayısını kâfirler için bir fitne yaptık ki kendilerine kitap verilenler kesin bilgi edinsinler; iman edenlere de, imanlarını artırsın ve kendilerine kitap verilenler ile müminler şüpheye düşmesin ; kalplerinde (inkâr ve inâd) hastalığı bulunanlar ile kâfirler de, «Allah bununla misal olarak neyi murad etmiştir?» desinler. İşte Allah böylece dilediğini saptırır, dilediğini doğru yola eriştirir. Rabbin ordularını ancak kendisi bilir. Bu, insanlara ancak bir öğüttür. 74/31

Emrin de bir yaratık olduğunu düşünürsen ne dediğimi anlarsın, ayrıca konu içerisinde zamanın İzafiliğinden bahsedilmektedir, sanırım itiraz edenlerin itirazının bir yönü de budur, günümüz de bu tür bir sorunun itiraz şeklinde sorulması, soranını bilgi açısından, bilgi noksanlığı çıkmazına götürür, bu soruyu daha önce, başka yerde cevaplandırmıştım şöyle ki:

Diğer bir iddialarında,

Hacc  22/47 de 1 gün 1000 yıl,

Mearic/70: de1 gün 50.000,- yıl diyerek meal de yazmak suretiyle hangisi doğru diye sormakta ve bunun bir çelişki olduğunu iddia etmektedirler.

Sanırım gündemde ki en popüler fenni konuların başında zamanın izafiliği konusu gelmektedir. Bu iddiaları yapanlar biraz bu görüşlerle ilgilenseler, değişik bir görüş açısı elde edip, iddialarının tutarsızlığını görebilirler. Kendi şahsi görüşüm olarak onlara şöyle bir örnek verebilirim. Zamanı ışığa benzetmek suretiyle üç oda farz edelim. Birinci odada 1.- mumluk bir ampul yanmakta. İkinci odada 1.000.- mumluk ve üçüncü odada 50.000.- mumluk bir ampul yanmış olsun. Her odada aynı anda ikamet eden farklı insanlar olsun, birinci odada oturan bir günde 1.- mumluk ışık alırsa. İkinci odadaki bir günde 1.000,- mumluk üçüncü odadaki de bir günde 50.000.- mumluk ışık alır, işte zamanın farklılığı ve izafiliği öyle bir şey, Kuran'ın zaman konusundaki öğretisinde, zamanın değişik gök katmanlarında farklı farklı yoğunlukta aktığıdır, bu durum da akla ve mantığa aykırı gelen hiçbir şey yoktur.

Ayrıca Her bir ayet indiğinde meleğin Allah nez dine  söz konusu 50.000.- yıllık mesafeyi kat etmesi gerekmez. Daha öncede belirttiğim gibi Kuran dünyaya bir seferde inmiş ondan sonra zaman içerisinde peygambere ayetler alinde peyder pey vahye dilmiş.. Allah herkese nerde olurlarsa olsunlar anında duyurmaya kadirdir. Örneğin Musa peygamber Allah’ın vahyini duymak için Allah’ın nezdine doğru yolculuk mu yapıyordu. Yoksa bulunduğu yerde Allah’ı duyup, Allah ile konuşuyor muydu? Musa peygamberin annesi hangi konumda Allah’tan vahiy almıştı. Allah bize şah damarımızdan daha yakındır.

S- 14: Nisa suresi 11. Ve 12. Ayetlerde örneklerle açıklanan miras bölüşüm rakamlarında neden bir hata yapılmıştır? Buna açık örnek vermemiz gerekirse; “Adam ölüyor. Geride kalan varisler şunlar; eşi, 3 kız çocuğu, annesi ve babası..

 Buna göre miras dağıtım oranları Nisa suresi 11. ve 12. ayetin de şöyle bildirilmiştir:


Kız çocuklarına mirasın 2/3 ü
Anneye mirasın 1/6 sı
Babaya mirasın 1/6 sı
Eşine mirasın 1/8 i
————————————
Adamın kalan mirasını 120 milyar farz edelim:
120 x 2/3 = 80 çocuklara
120 x 1/6 = 20 anneye
120 x 1/6 = 20 babaya
——————————
toplam = 120 Görüldüğü gibi mirastan eşe hiç para kalmadı.
Eğer eş de almış olsa;
12 x 1/8 = 15 Eşe düşen pay
—————————-
Toplam = 135
Ortada ise 120 milyar var. Eşe 1 kuruş dahi kalmadı.

Görüldüğü gibi kadın borçlu çıkmakta. Bu çelişkiyi aşabilmek için Hz. Ömer döneminde Avl yöntemine baş vurulmuştur. Bu hem Kuran’ı değiştirme hem de matematiksel bir hatayı düzeltme anlamına gelmez mi? Allah nasıl oldu da böylesi bir hatayı yaptı? Bu hatanın başka bir yöntemle düzeltilmesi Kuran’a dışarıdan yapılmış bir insan müdahalesi değil midir?

C- 14- Kuran’da Allah tarafından emredilen miras bölüşüm şeklinin yanlış anlaşılmasından yada kendilerini Müslüman olarak tanımlayan kimselerin görüşleri esas alınarak yapılan miras bölüşüm işlemi tabi ki hatalı neticeler vererek çıkmaza girecektir. Bu iddia ve bölüşüm şeklini ortaya koyanlar hem Kuran öğretisinden saptılar. Hem de insanların sapmasına neden oldular. Halife Ömer’e sordukları söylemleri ve Avliye iddiaları tamamen uydurma senaryolardır. Bunların iddiasına göre Kuran’da miras ile ilgili oranlar miras bütünlüğünün bölümlere ayrılmasıyla ilgili oranlardır. Bunların anlayışına göre Mirasçı olarak kız çocukları ikiden fazla iseler mirasın 2/3 onlara verilir aynı zamanda mirasçı olarak Anne varsa mirasın  1/6 sını Baba varsa oda 1/6 sını Mirasçı bayan eş varsa ona da mirasın 1/8 verilir ve sayre. O zaman bu mantığa göre Allah Kuranda erkek çocuk kız çocuğundan iki misli fazla pay alır dediğinde. Dört bayan eş ile üç kız çocuk mirasçı olsun. .  Bu duruma göre mirasın 2/3 ü kızlara Her dul bayana 1/8 verdiğimizde dördü 4/8 yani mirasın ½ sini alır. Mirasın yarısı dört dul bayanlara verildiğinde aynı zamanda aynı mirasın 2/3 nerden üç kıza vereceğiz. Hele birde mirasçı olarak bunlar ile birlikte ölenin anne babası da varsa açık iyice büyür. Bu mantık şuna benzer. Haşa Allah diyecek ki. Mirastan haklarını almak için erkek ve kız çocuklar size geldiğinde bayanlara mirasın yarısını. Kız çocuklarına da 2/3 verin. Bu şekilde bir önerme anlayışı hesap hatası olarak tanımlanamaz. Hesap hatası başka bir şeydir. Bu açıktan mantık hatasıdır. Allah’ı hatadan tenzih ederim. Allah bu şekilde mantıksız bir emir vermediği gibi. Kuran’ı peygamber uydurdu inancında olanlarda bilmeli ki sizin iddia ettiğiniz gibi Kuran’ı (haşa) peygamber uydurmuş olsa Kuran gibi bir kitabı ortaya koyan bir kimse bir çocuğun dahi yapamayacağı türden hatalı bir önermede bulunmaz.

Bölüşümün doğru şekli: Verilen oranların mirasın bölümleri değil. Mirasın pay oranları şeklinde anlaşılmalıdır.  Erkek çocuğa kız çocuğa verilenin iki misli verilmeli şeklindeki bölüşüm nispi oran demektir. Mirasın bölünmesi değildir. Zira önerme miras yönlendirmeli değil. Mirasçıların bir birlerine karşı hak ettikleri nispi oran yönlendirmelidir. Başka bir ifadeyle mirasın bölümlenmesinden bahsedilmez. Mirasçıların bir birlerine karşı alacağı nispi orandan bahsedilir. Yani bir erkek çocuk her iki lira aldığında kız çocuğu bir lira alır önermesidir. Kuran’a göre mirasım bölüşümü hep bu gidiş yoluna göre yapılır. Tam oranlarda payda hep birdir. Tam olmayan oranlarda kendi paydalarıyla değerlendirilir.  Örneğin: her erkek çocuğuna  iki lira verdiğimizde her kız çocuğuna kız çocuğuna bir lira dul eşlerin her birine 0.125 lira ölenin babasına 0.166 lira verilir demektir.

Sorudaki örneği bu şekilde çözer isek.

Üç kız çocuğuna her 0.666 lira verdiğimiz de. Anneye 0.166 lira, Babaya 0.166 lira. Eşe 0.125 veririz bunları topladığımızda. 1.123 lira elde ederiz. Bundan da 120 milyarlık mirası  1.123 böleriz. 106. 856.634.016 pay buluruz. Buna göre.

106.856.634.016 x 0.666 = 71.166.518.254,60 lira üç kıza

106.856.634.016 x 0.166 = 17.738.201.246,60 lira anneye

106.856.634.016 x 0.166 = 17.738.201.246,60 lira  babaya

106.856.634.016 x 0.125 =  13.357.079.252,00 lira eşe verilir

         TOPLAM              119.999.999.999 lira dağıtılmış olur

Çeşitli forumlarda yıllardır bu konuyu anlattım ve tartıştım. Defalarca çeşitli şekilde örneklerle anlattım. Şöyle ki:

Kur’an açısından Miras Bölüşümü konusu iki şekilde ele alınmaktadır.

1-                     Bayağı kesirciler: Bunların hareket noktası bir bütünün bölüşümün de Payın paydadan büyük olamayacağı şeklindedir. Yukarıda da yazdığım gibi bir bütünün bölüşümün de bölüşülenin bölünmüş paylarıyla sınırlı olduğunu bir çocuğun bile bileceğini. Başka bir ifadeyle payın paydadan büyük olamayacağını bilmek için matematikçi olmaya gerek olmadığını anlatmaya çalıştım. Bu kimselerin anlayışına göre. Kuran’da belirtilen hisselerin her biri tek başına mirası temsil etmektedir. Bunlara göre ½ pay mirasın yarısını. ¼ pay mirasın dörtte birini temsil eder. Bu anlayışla hareket ederek yaptıkları hesaplarda bir çok örnekte pay paydadan büyük çıkmaktadır. Miras gibi cansız değerlerin bölüşümün de bu mümkün değildir. Zira olmayan şey bölüşülemez. Eh mirasında doğuracak hali olmadığına göre Kuran’da sayısal çelişki var deyip durmaktadırlar. Yanıldıklarına dikkatlerini çekmek için dedim ki. Bu şekilde bir çelişki olmuş olsaydı bundan hareketle günlük uygulamalı olan mirası ele alan Putperestler ve Münafıklar daha ilk günde peygambere bu ne iş Allah hesap hatası yapmaz gel de mirası bölüştür diyeceklerdi. Mekke ve Medinelilerin geçim kaynaklarının başında ticari kervanlarla yaptıkları ticari işler gelirdi. Hesap işlerini bildiklerinden hemen hesap hatasının farkına varırlardı. Bu şekilde bir olay olmamıştır. Zira Kuran’da tarif edilen bölüşüm farklıdır. Mirasın farklı olması veya Mirasçıların farklı olmasının mirasın bölüşümü üzerinde sonuç itibarıyla etkili olmadığından Mirasın noksanlık açığı vermesi olanaksızdır.

2-                     Belirli hisseler veya belirli haklar bazında mirasın bölüşülmesi anlayışı da olanlar açısından mirasın bölüşülmesi: Benim anlayışıma göre de Kuran’da tarif edilen bölüşüm şekli budur. Örneğin. Erkek çocuğa bir lira verildiğinde kız çocuğa Elli kuruş verilmesi yönteminden hareket ile. Babaya 25 kuruş verilmesi v.s. gibi. Hesabın gidiş yöntemi budur. ½ mirasın yarısı veya ¼ mirasın çeyreği demek değildir. Verdiğim örneklerde hesapları hep bu görüş yöntemine göre yaptım. Bana göre doğrusuda budur.

Başka bir forumda başka bir şahıs. iki soru yönelterek çözümünü istemişti. O forumda da. Paydayı eşitleyip yok sayma yöntemini anlattım. İkinci bir yol olarak pay ile payda üzerinde değişiklik yapmadan mirası da hesaba alarak işlem yapmayı anlattım. Üçüncü bir yol olarak yüzdeler yöntemiyle de konuyu anlattım. Şöyle ki:

 Sorulan  sorular ve çözümü

Soru 1- “2 kızı, anası, babası, eşi olan bir adam 1 000 TL miras bırakıyor.
Miras: 1 bütün = 1 000 TL
Kızlara ait paylaşım oranı: 2/3 = 666,666
Ana babaya ait paylaşım oranı: 2/6 = 333,333
Eşe ait paylaşım oranı: 1/8 = 125
Toplamda 1125 Lira buluyoruz.” Demekte. Bu şekildeki bir çözüm hatalıdır.

Cevap  1-

Birinci yoldan çözüm  

2/3 + 1/6 + 1/6 + 1/8 = 16/24 + 4/24 +4/24 + 3/24 = 27/24  Bundan da   1.000.- : 27 = 37,04 lira. Bu şekilde bulduğumuz 24 tabanına göre bir tam hissenin alacağı mirastır. Hisselere göre işlem yaparsak.

Kızlara        37,04 X 16   = 592, 64 lira

Baba           37,04 X  4   =  148,16 lira

Anneye      37,04 X  4   =   148,16 lira

Eşe            37,04  X  3   =  111,12  lira

             TOPLAM             1.000,08 lira

İkinci yoldan çözüm   

1.000/1  : 27/24  = 1.000/1 X 24/27  = 888,89 lira Orijinal tabanlarına göre bir tam hissenin alacağı miras -. Hisselere göre işlem yaparsak.

Kızlara     888,89 /1 X 2/3  = 592,60 lira

Baba        888,89/1 X 1/6  =  148,15 lira

Anneye    888,89/1 X 1/6  =   148,15 lira

Eşe          888,89/1 X 1/8  =    111,12  lira

            TOPLAM              1.000,02  lira

Soru 2-Ben öldüm.
“30000 tl mal varlığım var.
Borçlarım vs. düşüldü 27000 TL. kaldı.
Anam babam sağ, 
Eşim sağ,
üç de kız çocuğum var.
Mirasım Kurana göre nasıl taksim edilecek?” Demekte

Cevap 2-

Birinci yoldan çözüm: 2/3 + 1/6 + 1/6 + 1/8 = 16/24 + 4/24 +4/24 + 3/24 = 27/24 

27.000.- : 27 = 1.000. lira. . Bu şekilde bulduğumuz 24 tabanına göre bir tam hissenin alacağı mirastır. Hisselere göre işlem yaparsak

Kızlara        1.000 X 16   = 16.000 lira

Baba          1.000 X  4   =  4.000.- lira

Anneye     1.000 X  4   =   4.000.- lira

Eşe           1.000 X  3   =    3.000   lira

             TOPLAM             27.000.- lira

İkinci yoldan çözüm

27.000/1 : 27/24  = 27.000/1 X 24/27 = 24.000.- lira. Orijinal tabanlarına göre bir tam hissenin alacağı miras -. Hisselere göre işlem yaparsak.

Kızlara    24.000 /1  X  2/3  = 16.000.- lira

Baba      24.000/1   X  1/6    =   4.000.lira

Anneye  24.000/1   X 1/6     =   4.000 lira

Eşe         24.000/1   X 1/8     =   3.000 lira

                   TOPLAM          27.000.- lira

Forum da sorulan önceki iki soruya yüzdeler yöntemiyle çözüm.

Üçüncü bir yöntem olarak yüzdeler yöntemiyle Kuran’a göre miras bölüşüm ünü hesaplamak. Bu işlemin mantığı birlikte her bir defada mirasçıların her birinin mirastan alacakları para şeklinde hesaplama yapmaktır. Örneğin Bir bayan öldüğünde üç kızına, Eşine, Anne ve Babasına miras bırakıyor. Dolayısıyla Vasiyeti ve borçları ödendikten sonra kalan mirasın dağıtımında kızlar 2/3 Eş ¼ Baba 1/6 Anne 1/6 pay üzerinden mirastan para almaya hak kazanır. Bunun diğer bir ifadesi:

Üç kız         .2/3 hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde    0,67 alacak demektir.

Eşi                ¼     hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde  0,25 alacak demektir.

Baba            1/6    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde  0,17 alacak demektir.

Anne           1/6    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde   0,17 alacak demektir.

Yani Üç kıza her  0,67 lira verildiğinde. Eşine 0,25 lira. Babasına 0,17 lira Annesine 0,17 lira verilecek demektir. Böylece dört mirasçıya her bir seferde Toplam 0,67 + 0,25 + 0,17 + 0,17 = 1,26 lira ödenir. Vasiyeti ve borcu ödendikten sonra dağıtılacak miras parası 60.000.- lira olursa. Bundan da her bir mirasçıya kaç defa ödeme yapılacağı kolayca bulunur. Şöyle ki: 60.000.- : 1,26 = 47.619,05 defa. Bundan hareketle.

Üç kıza      47.619,05 X 0,67 = 31.904,77   lira verilir.

Eşe            47.619,05 X 0,25 =  11.904,77   lira verilir.

Baba         47.619,05 X 0,17 =      8.095,24  lira verilir.

Anne         47.619,05 X 0,17 =      8.095,24  lira verilir.

                    TOPLAM                  60.000, 02  lira 

Diğer bölüşüm yöntemlerinden biraz farklı rakamların oluşması hesap hatası olmayıp. Bazı sayıların yapılan işlem şeklinde tam bölünememesin den kaynaklanmaktadır. Örneğin 10 sayısını 3 sayısına tam bölemezsin 3,33333333 şeklinde sürer gider..

Aynı sistemle diğer örnekleri çözelim. Bir erkek öldüğünde Vasiyeti ve borcu ödendikten sonra 1000.- lira tutarındaki mirasını. İki kızına Annesine Babasına ve eşine bıraktığı örnek.

 iki kız          .2/3    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,67 alacak demektir.

Eşi                 1/8    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde  0,13 alacak demektir.

Baba              1/6    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,17 alacak demektir.

Anne             1/6    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,17 alacak demektir.

Yani Üç kıza her  0,67 lira verildiğinde. Eşine 0,13 lira. Babasına 0,17 lira Annesine 0,17 lira verilecek demektir. Böylece dört mirasçıya her bir seferde Toplam 0,67 + 0,13 + 0,17 + 0,17 = 1,14 lira ödenir. Vasiyeti ve borcu ödendikten sonra dağıtılacak miras parası 1.000.-lira olursa. Bundan da her bir mirasçıya kaç defa ödeme yapılacağı kolayca bulunur. Şöyle ki: 1.000.- : 1,14 = 877,20 defa. Bundan hareketle.

Üç  kıza     877,20 X 0,67    = 587,73 lira verilir.

Eşe            877,20 X 0,13    =  114,04 lira verilir.

Baba          877,20 X 0,17    =   149,13 lira verilir.

Anne          877,20 X 0,17    =  149,13 lira verilir.

                    TOPLAM           1.000,03  lira 

Aynı sistemle diğer örnekleri çözelim. Bir erkek öldüğünde Vasiyeti ve borcu ödendikten sonra 27.000.- lira tutarındaki mirasını. Üç kızına Annesine Babasına ve eşine bıraktığı örnek.

 iki kız          .2/3    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,67 alacak demektir.

Eşi                 1/8    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,13 alacak demektir.

Baba             1/6    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,17 alacak demektir.

Anne             1/6    hisse üzerinden  payı paydaya böldüğümüzde 0,17 alacak demektir.

Yani Üç kıza her  0,67 lira verildiğinde. Eşine 0,13 lira. Babasına 0,17 lira Annesine 0,17 lira verilecek demektir. Böylece dört mirasçıya her bir seferde Toplam 0,67 + 0,13 + 0,17 + 0,17 = 1,14 lira ödenir. Vasiyeti ve borcu ödendikten sonra dağıtılacak miras parası 1.000.-lira olursa. Bundan da her bir mirasçıya kaç defa ödeme yapılacağı kolayca bulunur. Şöyle ki: 27.000- : 1,14 = 23.684,21defa. Bundan hareketle.

Üç kıza      23.684,21 X 0,67 = 15.868,42 lira verilir.

Eşe            23.684,21  X 0,13 =  3.078,95 lira verilir.

Baba         23.684,21  X 0,17 =   4.026,32 lira verilir.

Anne         23.684,21  X 0,17 =   4.026,32 lira verilir.

                          TOPLAM           27.000,01 lira 

Görüldüğü gibi. İşlemler kolaydır. Mantıki çözümü Mirasçıların bir seferlik ödeme istihkakı toplanır. Miras bulunan toplama bölünür. Paylar belli olduğundan mirasçıların her birine alacağı ödenir. Konuya ilgi gösterenlerden ricam, şu mirasçının oranı aslında şu kadar olmalıydı diyerek konuyu başka tarafa çekmemesi. Oranlar ayrıca konuşulacak bir fıkıh konusudur. Benim ise göstermeye çalıştığım hesabın çözüm yoludur.

S-.15- Hesap gününde Allah'tan başkası şefaat edebilir mi?

Edemez 
Kimsenin kimseden faydalanamayacağı, kimseden bir şefaat kabul edilmeyeceği, kimseden bir fidye alınmayacağı ve yardım görülmeyeceği günden korunun. Bakara-48

Allah'ı bırakıp da taptıkları putlar, şefâat edemezler. Ancak bilerek hakka şahitlik edenler bunun dışındadır.zuhruf 86

Gökleri, yeri ve bunların arasındakileri altı günde (devirde) yaratan, sonra arşa istivâ eden Allah'tır. O'ndan başka ne bir dost ne de bir şefaatçınız vardır. Artık düşünüp öğüt almaz mısınız? Secde 4

Ve bir günden sakının ki, o günde hiç kimse başkası namına bir şey ödeyemez, kimseden fidye kabul edilmez, hiç kimseye şefaat fayda vermez. Onlar hiçbir yardım da görmezler. Bakara 123

Rablerinin huzurunda toplanacaklarından korkanları onunla (Kur'an ile) uyar. Onlar için Rablerinden başka ne bir dost, ne de bir aracı(şeffatçi) vardır; belki sakınırlar. Enam 51

O gün hiçbir kimse başkası için bir şey yapamaz. O gün iş Allah'a kalmıştır. İnfitar 19.

Yoksa onlar Allah'tan başkasını şefaat çılar mı edindiler? ZÜMER : 43.

Edebilir
Rahman'ın katında söz almış olanlardan başkaları şefaat hakkına sahip olmayacaklardır. Meryem-87

O gün, Rahmân'ın izin verdiği ve sözünden hoşlandığından başkasının şefaat i fayda vermez. TAHA SURESI : 109

Allah'ın huzurunda, kendisinin izin verdiği kimselerden başkasının şefâat i fayda vermez. Nihayet onların yüreklerinden korku giderilince: Rabbiniz ne buyurdu? derler. Onlar da: Hak olanı buyurdu, derler. O, yücedir, büyüktür. SEBE' : 23

CEVAP.15- Şefaat: Bir kimsenin, başka bir kimse için Allah’tan af istemesi veya onun lehine doğruyu bilerek tanıklık etmesi manasında şefaat. Dünyada çeşitli şekillerde insanlar dua yoluyla başkalarına şefaat etmekle beraber. Ahiret mahkemesinde ki şatafat tümüyle Allah’a aittir. Hiçbir kul Allah’ın izni olmadan bir başkası için Allah’tan şefaat isteyemez. Allah’ın bazı kimselere şefaat izni vermesi de serbest bazlı olmayıp, şefaat edecek kişi ve şefaat edeceği kişi belli edilmiş bir şefaattir. Bu açıdan bakıldığında. Şefaatin Allah’tan geldiği ve şefaati bir ihsan şeklinde Allah’ın verdiği açıktır. Dense ki o zaman neden arada kul bazında kişiler var. Bundan da Allah’ın bazı hallerde doğrudan af değil de kişileri şefaat eden ve şefaat edilen şeklinde. Birlikte sevindirmek istediğini anlamak mümkündür. Şefaati bir bardak suya benzetirsek.  Allah bu bir bardak suyu doğrudan istediği şahsa ihsan etmeyip. Şefaatçi olmasını İstediği başka bir şahsa. Bir bardak suyu falan şahsa vermek üzere benden talep et şeklinde müsaade etmekte. Şefaat izni Alan şahısta Allah’ın isteğini yerine getirerek şefaat olayı gerçekleşmektedir. Olayda hem şefaat edecek kişi, hem de şefaat edilecek kişi Allah tarafından belirlenmiştir. Aksi takdirde, Allah’ın izni olmadan, herhangi bir kişinin şefaatçi olmak için Allah’tan şefaat yetkisi talep etmesi ve herhangi birine şefaat etmesi, hatta konuşması dahi, Kuran öğretisine göre olacak şey değildir. Bu konularla ilgili olarak Kuran’dan mealen:

ŞEFAATÇİ YALNIZ ALLAH TIR

- Allah, gökleri ve yeri, ikisi arasındakileri altı gün içinde (altı evrede) yaratan sonra da Arş’a kurulandır. Sizin için O’ndan başka hiçbir dost, hiçbir şefaatçi yoktur. Hâlâ düşünüp öğüt almayacak mısınız? 32/4

KONUŞMA DAHİ İZİN İLEDİR

- O geldiği gün hiçbir şahıs konuşamaz. Ancak onun izniyle -konuşmak müstesnâ- artık onlardan kimi bedbahttır, kimi de mutlu. 11/105

İZİNLİ ŞEFAAT

- Allah. O'ndan başka ilah yoktur. Diridir, kaimdir. O'nu uyuklama ve uyku tutmaz. Göklerde de, yerde de ne varsa hepsi O'nundur. Kimdir O’nun yanında şefaatte bulunacak? Ancak, O’nun izniyle. O, önlerindekini ve, arkalarındakini bilir. Dilediği kadarının dışında, O'nun ilminden hiç bir şeyi kavrayıp kuşatamazlar. . O'nun kürsüsü, bütün gökleri ve yeri kaplayıp kuşatmıştır. Onların korunması O'na güç gelmez. O, pek yücedir, pek büyüktür. 2/255

- Şefaate sahip olamayacaklardır, ancak Rahmanın katında bir söz alan müstesnâ. 19/87

- Muhakkak ki. Rabbiniz o Allah Teâlâ'dır ki, gökleri ve yeri altı günde yarattı. Sonra arş üzerine istiva buyurdu. Her işi idare ediyor. Hiçbir şefaat edici yoktur, ancak onun izninden sonra. İşte sizin Rabbiniz O'dur. Artık ona ibâdet ediniz, siz hiç düşünmez misiniz?. 10/3

ŞEFAAT EDİLECEK KİŞİ BELİRTİLEREK İZİNLİ ŞEFAAT

- (Allâh) Onların önlerinde ve arkalarında olanı bilir. (Allâh'ın) râzı olduğundan başkasına şefâ'at edemezler ve onlar, O'nun korkusundan titrerler. 21/28

- O gün şefaat fâide vermez, ancak Rahman kime izin verirse ve kim için söylemeğe razı olursa o müstesnâ. 20/109

ŞAHİTLİK ŞEKLİNDE ŞEFAAT

- O'ndan başka yalvardıkları şeyler şefâ'at (yetkisin)e sâhip değillerdir. Ancak bilerek hakka şâhidlik edenler (bildiklerini doğru anlatanlar) bunun dışındadır. 43/86

Allah her şeyi bilmesine rağmen, kişi lehine şahitlere tanıklık ettirir, bu da şefaatin diğer bir şeklidir.

HİÇ KİMSE BAŞKASI YERİNE BİRŞEY ÖDEYEMEZ

- Öyle bir günden sakının ki, o gün hiç kimse başkasının yerine bir şey ödeyemez, kimseden şefaat kabul edilmez, hiç kimseden fidye alınmaz, hem onlara yardım da edilmez. 2/48

- Ve hiç kimsenin hiç kimse adına bir şey ödeyemeyeceği, hiç kimseden fidye alınmayacağı ve hiç kimsenin şefaatinin kabul edilmeyeceği ve yardım görülmeyeceği bir günden sakının.  2/123

HESABIN GÖRÜLMESİNDE KULLARIN BİRBİRLERİ İÇİN ALIŞVERİŞ YOK DOSTLUK YOK

- Ey imân etmiş olanlar! Size rızk olarak verdiğimiz şeylerden infak ediniz. Bir günün gelmesinden evvel ki, onda ne alım satım, ne dostluk, ne de şefaat vardır. O kâfirler ise işte zalim olanlar onlardır. 2/254

HER KUL TEK BAŞINA HESABA ÇEKİLİR

- Sizi ilk defa yarattığımız gibi, bize tek başınıza geldiniz. Size bağışlandıklarımızı arkanızda bıraktınız. Kendiniz için ortaklar olduğunu zannettiğiniz şefaatçilerinizi yanınızda göremiyoruz. Aranızdaki bağlar kopmuş ve iddia ettikleriniz sizden uzaklaşıp gitmiş. 6/94

Kıyamet gününün maliki yalnız Allah’tır. Kullar için hüküm vermek tamamen Allah’a aittir. Bu dünya hayatında birilerinin çıkıp ben ahrette şefaat ederim. Sizi Allah’ın azabından kurtarırım demesi tamamen şeytani bir aldatmacadır. Şefaat tamamen Allah’a aittir. Ahrette kimi kimin şefaatçisi yapacağını belirlemesi ve böylece onları sevindirmesi. Bu şekilde şefaat takdirini kendi yaptığından bu onun şefaatinden, af etmesinden başka bir şey değildir. Araya Allah  şefaatçi koymadan da bağışlar.

- Göklerdeki her şey ve yerdeki her şey Allah'ındır. O, dilediğini bağışlar, dilediğine azab eder. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. 3/129

- Bilmez misin ki, göklerin ve yerin hükümranlığı Allah'a aittir. O, dilediğine azap eder, dilediğini de bağışlar. Allah, her şeye hakkıyla gücü yetendir. 5/40

Allah’ın Affına umut besleyenlerden olmak için. Allah’ın kimleri af edeceği ve kimleri affetmeyeceği konusunda ki Kuran öğretisi ölçüsü esastır. Allah’ın rahmetine boşu boşuna umut bağlamak şeytan aldatmasıdır. Allah’ın Rızasını ve Affını ummak için Allah’ın gösterdiği doğru yolda gayretli olmak gerek. Yoksa bir insanın Kuran’ı görmemezlikten gelip. Benim kalbim temizdir deyip kendi kendisinin avukatlığına soyunması İslami açıdan bir değer taşımaz.

S.16- Kötülük Allah'tan mı gelir?

Nisa -78. Nerede olursanız olun, sağlam kaleler içinde bulunsanız bile, ölüm size yetişecektir. Onlara bir iyilik gelirse: "Bu Allah'tandır" derler, bir kötülüğe uğrarlarsa "Bu, senin tarafındandır" derler. De ki: "Hepsi Allah'tandır". Bunlara ne oluyor ki, hiçbir sözü anlamaya yanaşmıyorlar?

Nisa-79. Sana ne iyilik gelirse Allah'tandır, sana ne kötülük dokunursa kendindendir. Seni insanlara peygamber gönderdik, şahid olarak Allah yeter.

C.16-  NİSA 78 VE NİSA 79 AYETLERİ

- Her nerede olsanız, size ölüm yetişir, velev ki, tahkim edilmiş yüksek kuleler içinde bulunmuş olunuz. Ve eğer onlara bir güzellik dokunursa derler ki: Bu Allah Teâlâ tarafındandır. Ve eğer onlara bir kötülük isabet ederse: Bu senin tarafındandır derler. De ki: Hepsi de Allah Teâlâ tarafındandır. Artık o tâifeye ne oluyor ki, söz anlamaya yanaşmıyorlar. 4/78

Yukarıda ki ayet mealinde görüldüğü gibi, iyilik ve kötülüğün geliş şekli belirtilmiştir, örneğin: iyiliği bir kimsenin iyileşmesi şeklinde düşünürsek, şifayı veren Allah’tır, kötülüğü bir kişinin hastalanması şeklinde düşünürsek, hastalığı da veren Allah’tır ve bunun gibi örnekler, 4/78 konu edilen durum budur.

- Sana gelen her iyilik Allah'tandır, sana gelen her kötülük de kendi(günahın yüzü)ndendir. Seni insanlara elçi gönderdik. (Buna) şahit olarak Allah yeter. 4/79

Yukarıda ki ayet mealinde görüldüğü gibi, 4/79 da iyilik ve kötülüğün kimin tarafından verildiği değil de, nedeni konu edilmiştir, örneğin, yine iyiliği bir kimsenin iyileşmesi şeklinde düşünürsek, şifayı rahmet olarak veren Allah’tır, kötülüğü bir kişinin hastalanması şeklinde düşünürsek, hastalanmanın nedeni kişinin kendi eliyle yaptığı iyi olmayan işlerden dolayıdır, bunu 4/79 bakarak Peygamber kötülük işliyor şeklinde anlamamak lazım, bu sadece dini bazlı bir öğretidir ve bunun gibi örnekler, 4/79 konu edilen durum budur. Allah’tan bağımsız kainatta hiçbir olay meydana gelmez. Allah merhametlidir insanın ameliyle orantılı olmadan açıktan da rahmet eder. Fakat bir acı tattırıyor ise muhakkak bunun kul bazında geçerli bir nedeni vardır. Zira Allah kullara zulmedici değildir. Musibeti gönderenle. Musibet nedenini anlatan ayetleri yerli yerince anlayıp bir birine karıştırmayan bir kimse için durum açıktır. Ayetler arasında bir çelişki yoktur.

S.17- Müslüman olmayanlar cennete gidebilir mi?

Gidebilir/ Bakara-62. Şüphesiz, inananlar, Yahudi olanlar, Hıristiyanlar ve Sabiilerden Allah'a ve ahiret gününe inanıp yararlı iş yapanların ecirleri Rablerinin katındadır. Onlar için artık korku ve üzüntü yoktur. (Ayrıca Maide/ 69 )

Gidemez/ Ali İmran-85. Kim İslam'dan başka bir din ararsa, (bilsin ki o din) ondan kabul edilmeyecek ve o ahirette hüsrana uğrayanlardan olacaktır. (Ayrıca tevbe-30)

C.-17- BAKARA 62, MAİDE 69, ALİ İMRAN 85, TEVBE 30 AYETLERİ

- Şüphe yok ki, mü'minler ile Yahudilerden ve Hıristiyanlar ile sabiîlerden her hangi kimseler Allah Teâlâ'ya, âhiret gününe îman edip salih amellerde bulunmuş olurlarsa onlar için rabları katında mükâfatlar vardır. Ve kendilerine asla korku yoktur. Ve onlar mahzun da olmayacaklardır. 2/62

- Ve her kim İslâm'dan başka bir din ararsa elbette ondan kabul edilmez ve o âhirette hüsrana uğramışlardan olur. 3/85

Soruda yukarıda meali yazılı iki ayet arasında çelişki olduğu iddia edilmiştir, bu şekilde bir iddiada bulunulması Kuran gerçekleriyle bağdaşmaz, Kuran öğretisine göre bütün Peygamberlerin insanlara öğrettiği dininin adı İslam dinidir, zira bu dine inananların tamamı Allah tarafından Müslümanlar olarak İsimlendirilmiştir, Musevilik, İsevilik gibi özel isimler sadece Peygamber ve Cemaatini belirlemekle ilgilidir, fakat tamamının bağlandığı din İslam ve bu dine bağlananların tamamının adı Müslüman’dır, Bugünkü toplumlarda adı Müslüman olduğu halde İslam inanç sistemiyle alakası olmayan bir çok kimse olduğu gibi, Diğer peygamberlerin ümmetlerinde de böyle kimseler vardır, bundan dolayı Allah 2/62 de “her hangi kimseler Allah Teâlâ'ya, ahiret gününe iman edip salih amellerde bulunmuş olurlarsa” olarak İman ve amel şartını vurgulamaktadır. Bu şartı yerine İman kısmını yerine getiren herkes Müslüman’dır, İman kısmıyla beraber salih amelde işliyorsa bu iyi Müslüman’dır. Dolayısıyla Kuran öğretisine göre Müslüman olmayan hiç kimse cennete giremez, Peygamberlerimizden Peygamberimiz Muhammed bir “Türedi” olarak yeni bir din getirmiş değildir, sadece İslam Peygamberleri sürecinin sonuncusudur, bu konularla İlgili olarak, Kuran’dan mealen:

- De ki: "Ben, resuller içinden bir türedi (ilk,evvel) değilim! Bana ve size ne yapılacağını da bilmiyorum. Bana vahyedilenden başkasına da uymam! Ve ben, açıkça uyaran bir elçiden başkası da değilim." 46/9

- Şöyle deyin: "Allah'a, bize indirilene, İbrahim'e, İsmail'e, İshak'a, Yakub'a, onun torunlarına indirilene, Musa'ya ve İsa'ya verilene, ve diğer nebilere verilene inandık.Bunlar arasından hiç kimseyi ayırmayız.Biz yalnız O'na/Allah'a teslim olanlarız." 2/136

- Allah uğrunda, O'na yaraşır biçimde cihad edin. O, sizi seçti ve dinde size bir güçlük yüklemedi; babanız İbrahim’in dini(ne uyun). O (Allah) bu (Kur'â)ndan önce(ki Kitaplarda) da, bu (Kur'â)nda da size "Müslümanlar" adını verdi ki, Elçi size şâhid olsun, siz de insanlara şâhid olasınız. Haydi namazı kılın, zekâtı verin ve Allah'a sarılın; sâhibiniz O'dur. Ne güzel sâhip ve ne güzel yardımcıdır (O)! 22/78

- Öz benliğini beyinsizliğe itenden başka kim, İbrahim'in milletinden yüz çevirir?Yemin olsun ki biz onu dünyada seçip yüceltmiştik.Ve o, ahirette de barış ve iyilik sevenlerden biri olacaktır elbette... 2/130

- Rabbi ona, "müslüman olup bana teslim ol" dediğinde o şu cevabı vermişti: "Teslim oldum alemlerin Rabbi'ne !" 2/131

- İbrahim de oğullarına şunu vasiyet etti, Yakub da: "Oğullarım!Allah sizin için bu dini seçmiştir.O halde ancak müslümanlar olarak can verin." 2/132

5/111 . Havarilere şunu vahyetmiştim: "Bana ve resulüme iman edin." Şöyle demişlerdi: "İman ettik, sen de tanık ol ki biz, müslümanlarız/Allah'a teslim olanlarız!" 5/111

- Onlara Nûh'un haberini de oku! Hani, toplumuna şöyle demişti: "Eğer benim konumum ve Allah'ın ayetlerini hatırlatmam size ağır geliyorsa artık ben, Allah'a dayandım. Siz de ortaklarınızla bir araya gelip işinize bakın. Yapacağınız şey size bir kaygı da vermesin, hükmünüzü bana uygulayın. Ve bana fırsat da vermeyin." 10/71

- "Yüz çevirdiyseniz çevirin. Ben sizden bir ücret istemedim. Benim ücretim, Allah'tan gelecektir. Bana, müslümanlardan/Allah'a teslim olanlardan olmam emredildi." 10/72

- Mûsa dedi ki: "Ey toplumum! Eğer Allah'a inanmışsanız, müslümanlarsanız/Allah'a teslim olanlarsanız yalnız Allah'a dayanıp güvenin." 10/84

S-.18- Cennetin genişliği ne kadardır?

Göklerle yer kadar/ Ali İmran -133. Rabbinizin bağışına, genişliği göklerle yer arası kadar olan ve Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için hazırlanmış bulunan cennete koşun.

Gökle yer kadar/ Hadid-21. Rabbinizden bir bağışlanmaya ve eni, gökle yerin genişliği kadar olan, Allah'a ve Resulüne inananlar için hazırlanan cennete yarışırcasına koşun. İşte bu, Allah'ın lütfudur. Onu dilediğine verir. Allah, büyük lütuf sahibidir.

C-.18- CENNETİN GENİŞLİĞİ NE KADAR

- Rabbinizden bir bağışlanmaya ve genişliği göklerle yer arası kadar olan, korunanlar için hazırlanmış cennete koşun! 3/133

- (O halde siz), Rabbinizden bir mağfirete ve genişliği, gökle yerin genişliği gibi olup Allah'a ve elçilerine inananlar için hazırlanmış bulunan bir cennete koşun. İşte bu, Allâh'ın dilediğine vereceği lutfudur. Allâh, büyük lutuf sâhibidir  .57/21

Yukarıda meali bulunan iki ayet konu edilerek, Kuran’da Cennetin genişliği başka bir ifadeyle eni konusunda çelişki olduğu iddia edilmektedir. Herhalde bunu iddia edenin aklı dörtkenarı eşit kare şeklindeki satıh ölçülerine veya dikdörtgen şeklindeki satıh ölçülerine takılmış. İki eni olan şekillerde iki enin bir birine eşit olma mecburiyeti mi var, bu şekilde bir mecburiyet iddia etmek bence komiktir. Örneğin, uzunluğu bulunduğumuz yerden aya kadar veya daha fazla olan ve iki eni olan bir şekil düşünelim. Enlerden bir tanesi 10 metre diğer en 2 metre dediğimizde çeliş ki bunun neresinde, Cennetinde iki eni var, bir eni 3/133. ayette te belirtilen ölçüde, diğer eni de 57/21. Ayette te belirtilen ölçüde. Anlatılan bu kadar açık. Birileri bunu anlayamıyorsa oda onların sorunu.

S- 19- İlk Müslüman kimdir?

Enam-163'e göre Muhammed.

Araf-143'e göre Musa.

Ali İmran-67'ye göre İbrahim.

C-.19- İLK MÜSLÜMAN KİMDİR VE ENAM 163, ARAF 143, ALİ İMRAN 67

Soruda, İlk Müslüman’ın kim olduğu konusunda 6/163 - 7/143 - 3/67 ayetleri arasında çelişki olduğu imalı şekilde sorulmuştur. Bu şekilde bir anlayış, insana bu kadarda yanlış anlama olur mu dedirtecek derecede bir yanlış anlayıştır, zira söylenen çok net ve kolay anlaşılır bir ifade şeklinde vurgulanmıştır, Şöyle ki:

İslam dini İlk insan olan Ademden kıyamete kadar, İnsanlardan bu dini kabul edenlerin Müslüman olarak isimlendirildiği bir dindir, bu süreçte İlk Müslüman’ın Adem olması kaçınılmazdır, İslam dininde sayısal sıralama da Müslüman olan kimsenin kaçıncı Müslüman olduğu, İslam dinini açısından bir üstünlük olarak kabul edilmez, sayısal olarak ilk olma İslam dini açısından kabul edilmiş olursa Bir no.lu Müslüman olarak Adem’in veya Bir no.lu Müslüman olarak eşinin en üstün Müslüman olması ve sırasıyla ondan sonra gelen çocuklarının üstünlüğü paylaşmaları gerekir.  Peygamberler içerisinde son peygamber olan Muhammed’in de en düşük dereceli peygamber olması gerekir. Veya kıyamete kadar dünyaya gelecek son Müslümancın en düşük dereceli Müslüman olması gerekir. Bu tür mantığın İslam dininde bir değeri yoktur. İslam dininde dereceler sayısal sıralamaya göre değil takvaya göredir. Durum böyle olanca, Müslümanların ilkiyim veya Müminlerin ilkiyim diyenler ne demek istemektedirler. Bu sözü söyleyenlerin anlatmak istediği, en tereddütsüz olarak inananların başında geldiğini onlardan biri olduğunu anlatmasıdır. Bu tür bir kabul doğrudan takvayla ilgili olduğundan derece bakımından değer taşır. İman etmede en başta gelenlerden olmanın önemi açık tır. Bunlar bir grup olmakla beraber, bunlarında en başında olduğunu söyleyen kimse iman edenlerin en iman edeniyim veya Müslümanların en Müslüman olanıyım ifadesiyle nefsinde kabul ettiği en yüksek kabulü vurgulamaya çalışan bir kimsedir. Bu iman etme veya Müslüman olma ikrarının kabulünün bir çeşididir. Bunu söyleyen kimse bununla, her hangi bir Mümin veya Müslüman dan üstün olduğunu söylememektedir. Sadece imanda kabul derecesini ifadelendirmektedir. Bununla ilgili olarak, Kuran’dan mealen:

- Şüphe yok ki İbrahim, ne yahudî idi, ne de hıristiyan idi. Fakat o Hânif idi, müslüman idi; müşriklerden de olmamıştı. 3/67

- De ki, şüphe yok ki Rab'bim beni doğru bir yola, dosdoğru bir dine. İbrahim'in hânif olan dinine hidâyet buyurdu. Ve o ortak koşanlardan olmuş değildi. 6/161

- De ki: Benim namazım, ibâdetlerim ve diriliğim ve ölümüm âlemlerin Rab'bi olan Allah Teâlâ içindir. 6/162

- Onun bir ortağı yoktur. Ve ben bununla emrolundum ve ben Müslümanların ilkiyim. 6/163

Ayet meallerinde görüldüğü gibi.  İbrahim'in dinine tabi olan peygamberin Müslümanların ilki olduğu vurgulanmıştır. Tabi olan tabi olunandan önce ilk olamaz. Bundan da anlatılan olayın İman derecesi ile ilgili bir vurgu olduğu açıktır. Daha öncede belirttiğim gibi. Bu vurgulamada sözü söyleyen, sadece kendi iman derecesini anlatıyor, diğer Müslümanlardan üstün olduğunu anlatmıyor,

- Ne zaman ki, Musa bizim tayin ettiğimiz vakte geldi ve Rabbi onunla konuştu, dedi ki: Ey Rabbim!. Bana varlığını göster sana bakayım. -Cenab'ı Hak da- buyurdu ki: Sen beni katiyyen göremezsin. Fakat dağa bir bak, eğer yerinde durabilirse sen de beni görebilirsin. Hemen Rab'bi dağa tecelli edince onu parça parça etti. Musa da baygın bir halde düşüp kaldı. Vaktaki, ayıldı, dedi ki: Seni tenzih ederim, sana tövbe ettim ve ben imân edenlerin ilkiyim. 7/143

Musa peygamberin anlattığı da aynı şekilde bir kabul derecesidir, Musa peygamberin gördüğü olay üzerine bunu söylemesi ve olaydan öncede Müslüman olması kolayca anlaşılan bir durumdur.

Sihirbazlarla ilgili olarak Kuran’da geçen kıssada da bu durum gayet açıktır, Kuran’dan mealen:

-Firavun" dedi ki: Ben size izin vermeden evvel siz ona iman ettiniz, şüphesiz ki, o size sihri öğretmiş olan büyüğünüzdür. Artık yakında bileceksiniz, elbette ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlanmasına kestireceğim ve muhakkak ki, sizi toplu bir halde astıracağım. 26/49

- Dediler ki: Zararı yok, şüphesiz ki, biz Rabbimize dönücüleriz. 26/50

'Umuyoruz ki, iman edenlerin ilki biz oluruz da Rabbimiz bizim hatalarımızı bağışlar.' 26/51

İmanda sayısal sıralamada Musa ve Harun’dan öncelikli olamayacakları açıktır. Anlatmak istedikleri kuvvetle iman ettiklerini ifade etme tarzıdır.

S- 20- Kur'an'da Allah'a ait olmayan ayetler:

Hud-2. Allah'dan başkasına kulluk etmeyin. Ben size O'nun tarafından müjde vermek ve uyarmak için gönderilmiş gerçek bir peygamberim.
Şura-10. Hakkında ayrılığa düştüğünüz herhangi bir şeyin hükmü Allah'a aittir. İşte bu, Rabbim Allah'tır. Yalnız O'na tevekkül ettim ve ancak O'na yöneliyorum. 
Tevbe-30. Yahudiler, "Uzeyir Allah'ın oğlu" dediler, Hıristiyanlar da "Mesih Allah'ın oğlu", dediler. Bu onların kendi ağızlarıyla uydurdukları sözlerdir. Daha önce inkara sapmış olanların sözlerine benzetiyorlar. Allah onları kahretsin, nasıl da saptırıyorlar!

Zariyat-51. Allah ile beraber başka bir tanrı edinmeyin. Zira ben size O'nun tarafından gönderilmiş açık bir uyarıcıyım.

En'am-114. Allah'tan başka bir hakem mi arayayım ki size, her muhtaç olduğunuz şeyi bildirip açıklayan kitabı, o indirmiştir. Kendilerine kitap verilenler de bilirler ki o, senin Rabbin tarafından gerçek olarak indirilmiş bir kitaptır; artık şüphe edenlerden olma.

Bu ayetlerden Kur'an'ı yazanın Muhammed olduğu açıkça belli oluyor. Hitap eden Allah değil, Muhammed. Belli ki gaf yapmış, "De ki" ekini unutmuş.

C- 20 Kuran’da sözün söyleniş tarzından hareketle, bazı sözlerin Allah’a ait olamayacağı iddia edilmiştir. Bana göre bu sorunun soru değeri yoktur, Günlük hayatta, İnsanlar kendilerine ait olmayan birçok sözü, kendilerine aitmiş gibi söyleyip dururlar, Marşlar, antlar, atasözleri v.s. Bu şekilde söylenir veya yazılır, bu tür sözler sözü söyleyene ait olduğu şeklinde vurgulanmaz, bundan dolayı bu sorunun bana göre değeri yoktur.

S-.21- İblis melek midir, cin midir?

Bakara/ 34'e göre melek, Kehf/ 50'ye göre ise cindir.

C-21- Varlıkların çeşitli şekilde ad aldıklarını sanırım herkes bilmektedir, Melek İsmi meleklerin tamamı yani büyük grubu, cin’de büyük grubun içinde ki melek çeşitlerinden bir çeşit, bunu soru haline getirip çelişki olarak iddia etmenin soru değeri yoktur. Soranlara gidip isim çeşitlerini öğrenmelerin tavsiye ederim. Örneğin. Kedigiller bir familyadır. İçinde aslanda var, kaplanda var kedide. Bunun gibi.

S-22- - İslam'da Vasiyet geçerli midir?

Bakara/ 180'de ölümü yaklaşanlar için vasiyet etmek şart koşulmuşken, Nisa/ 11-12 ayetleriyle vasiyetin bir hükmü kalmamış, miras taksimi zorunlu kılınmıştır.

Ayete ilaveten, Muhammed'in Veda Hutbesinde şöyle dediği yazılıdır:

"Mirasçı için ayrıca vasiyet etmeye gerek yoktur."

C- 22 - Bu şekilde bir yaklaşım, soru değil bir fıkıh yaklaşımıdır. Soruyu soran İslam dininde Mirasla ilgili olarak vasiyet geçerlimidir değil midir şeklinde sorarsa aynı şekilde bir yaklaşım göstermiş olur. Şimdi biri çıkıp ta, İslam dininde, Kuran’a göre Nesih ve Mensuh olayı vardır deyip.  Anne baba için vasiyet kaldırılmış ve belirli pay oranları konmuş der ise. soruyu Kuran karşıtlığı şeklinde iddia edenin karşıtlığı ve mantığı boşa çıkar, ayrıca kendi inancım açısından, İslam dininin öğrenilmesinde yalnız Kuran'ı esas aldığımdan İslam dininin öğrenilmesi sistematiği içerisinde, sistem olarak her çeşit rivayet beni bağlamaz, konu hakkında ki görüşüm de, hem vasiyetin hem de payın önceliği vasiyete vermek suretiyle birlikte geçerli olduğudur, başka bir ifadeyle bu konuda Nesh ve Mensuh olayı yoktur. Maktu haklar Kuran’da bellidir. İhtiyaca göre bu maktu hakka ek olarak vasiyette edilebilir. Veya maktu payı olmayan akrabalara da vasiyet yapılabilir. Fakirler içinde vasiyette bulunulabilir.

S- 23- Allah'ın katına olan mesafe çelişkisi:

secde 5. Allah, gökten yere kadar her işi düzenleyip yönetir. Sonra (bütün bu işler) sizin sayageldiklerinize göre bin yıl tutan bir günde O'nun nezdine çıkar.

Mearic 4. Melekler ve Rûh (Cebrail), oraya, miktarı (dünya senesi ile) ellibin yıl olan bir günde yükselip çıkar.

C- 23 Kuran’dan mealen:

 - Bir de senden acele azap istiyorlar. Hâlbuki Allah asla va’dinden caymaz. Şüphesiz Rabbinin nezdinde bir gün, sizin saydığınız bin yıl gibidir. 22/47

- (Allâh) Emri gökten yere tedbir eder (buyruğunu indirir). Sonra emir, sizin hesabınızca bin yıl süren bir gün içinde O'na çıkar. 32/5

Yukarıdaki ayet mealinde görüldüğü gibi.   Yükselen emrin kendisidir, Melek veya Ruh değildir, Emrin ne kadar sürede yükseldiği konu edilmiş olmakla beraber, ne kadar sürede indiği konu edilmemiştir. Allah’ın zatı dışında ki her şey yaratık olduğundan, form olarak mahiyetini bilmezsek bile Emrin kendiside yaratıktır. Bundan dolayı Melek ve Rûh’ın hareket kabiliyetiyle ölçümleyemeyiz.

- Melekler ve Rûh, miktarı elli bin yıl süren bir gün içinde O'na çıkar. 70/4

Yukarıdaki ayet mealinde konu edilen Melek ve Rûh’un hareket kabiliyetidir. Emrin hareket kabiliyeti değildir. Bizler ,Allah’ın bütün yaratıklarını tür olarak bilmediğimiz gibi. yarattıklarının tamamını hiçbir yaratık bilemez, hatta bu yaratıklar özel topluluklar olsalar bile, yaratıklar tamamını bilmekten acizdirler, Örneğin: Allah’ın Ordularının sayısını dahi  Allah’tan başkası bilmez. Kuran’dan mealen:

- Cehennem'de görev yapanları ancak meleklerden kıldık. Biz, onların sayısını kâfirler için bir fitne yaptık ki kendilerine kitap verilenler kesin bilgi edinsinler; iman edenlere de, imanlarını artırsın ve kendilerine kitap verilenler ile müminler şüpheye düşmesin ; kalplerinde (inkâr ve inâd) hastalığı bulunanlar ile kâfirler de, «Allah bununla misal olarak neyi murad etmiştir?» desinler. İşte Allah böylece dilediğini saptırır, dilediğini doğru yola eriştirir. Rabbin ordularını ancak kendisi bilir. Bu, insanlara ancak bir öğüttür. 74/31

Emrin de bir yaratık olduğunu düşünürsen ne dediğimi anlarsın. Ayrıca konu içerisinde zamanın izafiliğinden bahsedilmektedir. Sanırım itiraz edenlerin itirazının bir yönü de budur. Günümüz de bu tür bir sorunun itiraz şeklinde sorulması, soranını bilgi açısından, bilgi noksanlığı çıkmazına götürür. Bu soruyu daha önce, başka yerde cevaplandırmıştım şöyle ki:

Diğer bir iddialarında,

Hacc/22/47 de 1 gün 1000 yıl,

Mearic/70: de1 gün 50.000,- yıl diyerek meal de yazmak suretiyle hangisi doğru diye sormakta ve bunun bir çelişki olduğunu iddia etmektedirler.

Sanırım gündemde ki en popüler fenni konuların başında zamanın izafiliği konusu gelmektedir. Bu iddiaları yapanlar biraz bu görüşlerle ilgilenseler. Değişik bir görüş açısı elde edip, iddialarının tutarsızlığını görebilirler. Kendi şahsi görüşüm olarak onlara şöyle bir örnek verebilirim. Zamanı ışığa benzetmek suretiyle üç oda farz edelim. Birinci odada 1.- mumluk bir ampul yanmakta. İkinci odada 1.000.- mumluk ve üçüncü odada 50.000.- mumluk bir ampul yanmış olsun. Her odada aynı anda ikamet eden farklı insanlar olsun. Birinci odada oturan bir günde 1.- mumluk ışık alırsa. İkinci odadaki bir günde 1.000,- mumluk üçüncü odadaki de bir günde 50.000.- mumluk ışık alır, işte zamanın farklılığı ve izafiliği öyle bir şey, Kuran'ın zaman konusundaki öğretisinde anlaşılan zamanın değişik gök katmanlarında farklı farklı yoğunlukta aktığıdır. Bu durum da akla ve mantığa aykırı gelen hiçbir şey yoktur,

S- 24- "Allah her şeyi bilir mi?

Gaybı bilen yalnızca Allah'tır" ayetlerine rağmen Enfal/ 65-66 da Allah'ın bir müslümanın kaç düşmana bedel olduğunu ancak savaştan sonra bilebildiği anlaşılıyor.

Enfal-65. Ey Peygamber! Müminleri cihada teşvik eyle. Eğer sizden sabredecek yirmi kişi olursa iki yüze galip gelirler ve eğer sizden yüz kişi olursa kafirlerden bin kişiye galip gelirler. Çünkü onlar hakkı ve akıbeti düşünmeyen anlayışsız bir kavimdirler.

Enfal-66. Şimdi Allah sizden yükü hafifletti ve sizde bir zaaf olduğunu bildi. O halde sizden sabredecek yüz kişi olursa iki yüz düşmana galip gelirler, sizden bin kişi olursa Allah'ın, izniyle iki bin düşmana galip gelirler. Allah sabredenlerle beraberdir.

C-.24-  K. 8/65 ve 8/66 verilen emir Silahlı Cihadın ne zaman farz olduğuyla ilgilidir. Allah’ın, bilip bilmemesiyle ilgili değildir. Allah her şeyi bilmesine rağmen, müteşabih olarak edebi bir ifadeyle bildi kavramı Silahlı Cihad farzının hafifletilmesiyle ilgili olarak vurgulanmıştır. Haşa bu Allah’ın bazı şeyleri sonradan bildiği manasında değildir. Kuran İnsana ve Cinlere hitap ettiğinden bir öğretim tarzı olarak, ayetler Muhkem ve Müteşabih olmak üzere iki şekilde inmiştir. Konu bu olmadığından bundan bahsetmeyeceğim, 8/65 ayette Allah, Müminlere bahşettiği güç kapasitesini konu etmiştir. Bunun manası, Müminler, Müşriklere karşı bir’e on oranına ulaştığında Müşriklere ve Kafirlere karşı hak ve hukuklarını korumak üzere Silahlı Cihad etmek zorunda oldukları ve güçlerinin buna uygun olduğudur. Müminlere Allah tarafından bu derece güç verilmiş olmasına rağmen, İnsan nefis sahibi olup bir’e on oranına karşı nefsinde zaaf gösterir. Allah’ta bundan dolayı, kolaylık olmak üzere Silahlı Cihad sorumluluğunu, başka bir ifadeyle Silahlı Cihad farzını kolaylaştırarak bir’e iki şeklinde farz kılmıştır. 8/65. Ayette Müminlerin güç kapasitesinin bildirilmesi Moral güç açısından önemlidir. 8/66. Ayette bir’e iki oranı Silahlı Cihad tan kaçma yönünde gösterilecek her çeşit sayısal mazeretlerin dışlanmasıdır. Artık bundan öte olarak, Müminlerin, kafirlerin zulüm ve baskılarına boyun eğmelerinin mazereti yoktur, anlatılan budur ve dolayısıyla 8/65-66 ayetleri arasında çelişki olması söz konusu değildir.

S-.25- Azhap/ 50 ayeti okuyanları şok eden bir ayettir.

Ahzap-50. Ey peygamber! Biz bilhassa sana şunları helal kıldık: Mehirlerini vermiş olduğun eşlerini, Allah'ın sana ganimet olarak ihsan buyurduklarından sahip olduğun cariyeleri, amcalarının kızlarından, halalarının kızlarından, dayılarının kızlarından, teyzelerinin kızlarından seninle beraber hicret etmiş olanları, bir de mümin bir kadın kendini peygambere hibe ederse, peygamber nikah etmek istediği takdirde, onu başka müminlere değil de sadece sana mahsus olmak üzere helal kıldık. Onlara eşleri ve cariyeleri hakkında neyi farz kıldığımızı biliyoruz. Bunlar sana hiçbir darlık olmaması içindir. Allah, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.

C-.25- İslam Nikah ve Evlilik sistemini göz ardı eden kimseler. Özellikle, Peygambere ve hane halkına; İslam dininde ki, tesettür şekline, Kuran’a karşı olmadık iddialarda bulunmaktadırlar. Bunların dediklerini Ciddiye alan bir kimse, sanır ki, (Haşa ondan), Peygamberin bütün iddialı, gece gündüz durmadan karı kız peşinde koşmaktı. Hem de 50 sinden sonra ve daha birçok iftiralar sıralamışlardır. Bunlar açıktan sözle saldıranlar, birde Kuran ayetlerini anlamamaktan kaynaklanan bir anlayışla, buna rağmen Kuran ayetlerini iddialarına destek gösterip sözle saldırmaya çalışanlar vardır. İddialarına kaynak gösterdikleri ayetlerden bir tanesi de 33 Ahzap 50 ayetidir. Şöyle ki, Kuran’dan mealen:

- Ey peygamber, mehirlerini vermiş bulunduğun eşlerini ve ALLAH'IN sana bağışladığı elinin altındakileri, seninle birlikte göç eden amcanın kızlarını, halalarının kızlarını, dayının kızlarını ve teyzelerinin kızlarını sana helal kılmışısızdır. Ayrıca, peygamber dilerse, kendisini inananlara değil sadece peygambere mehirsiz olarak hibe eden birisiyle nikahlanabilir. Biz, eşleri ve ellerinin altında bulunanlar hakkında üzerlerine yüklediğimiz sorumlulukları bildirmiştik ki güç bir duruma düşmeyesin. ALLAH Bağışlayandır, Rahimdir. 33/50

33 Ahzap 50 de öğretilen kimlerle nasıl nikâh yapılabileceği hususudur. Yapılan öğreti peygamberin şahsında örneklendirmek suretiyle bütün Müslümanlaradır. Bütün Müslümanların hala, teyze ve dayı kızlarını nikah etmeleri helaldir.  Bunun manası bütün dayı kızları, hala ve teyze kızları mecburen nikahlanılacak demekte değildir. Bundan dolayı istediğine öncelik verebilir veya geri bırakabilirsin, geri bıraktığını sonra alabilirsin denmiştir, tabi bütün bunlarla ancak Kuran öğretisinde ki nikah sistemi ile evlilik bağı kurmak mümkündür. Yoksa metazori olarak  bütün hala ve teyze v.s kızları nikaha alına bilir diye bir şey yoktur. Burada söz konusu olan meşru nikah sahasıdır. Bazılarının iddia ettiği gibi peygamber hepsini nikahına almışta sen git öbürü gelsin durumu söz konusu değildir. İslam dininde çok evlilik en fazla dörttür. Kuran'da geçen ifadeler ise hala kızları, teyze kızları  ve dayı kızları şeklinde çoğuldur, bunların bu çoğulluk içerinde birlikte alınması halinde dördü aşacağı bellidir. Ayrıca İslam dinide iki kız kardeşin birlikte aynı kişi tarafından nikahlanamayacağı düşünüldüğünde, hala kızları ve teyze kızları ifadesinin den de bildirilenlerinin hepsiyle evlen manasında olmadığı kolayca anlaşılabilir.

Mehir ve hibe durumuna gelince, Mehir evlilik bağı kurulurken kadının erkek eş adayından şart olarak talep edeceği maddiyattır. Zira İslam aile yapısında evin geçiminden sorumlu olan erkektir, kadın ev işleriyle uğraşırken erkek çalışıp eve bakar, dolayısıyla da çalıştığından maddi varlık birikimi de edinebilir. Bu durumlar dikkate alınarak nikah şartı olarak kadın kendisi için erkeğin maddi imkanları ile orantılı maddi bir pay şart koşar. Peygamber ise din tebliğ ettiğinden herkes gibi çarsı pazar işlerine ayıracak fazla bir imkanı olmaması normaldir. Mümin kadınlardan isteyenlerin mehirlerini peygambere hibe etmelerinde, peygamberinde onları mehirsiz alabilme imkanına sahip olmasında garipsenecek bir durum yok, zira peygamber  bütünmesaisini diğer insanların sahip olduğu imkanlar gibi çalışıp para kazanma durumunda değildi. Bu şekilde bakıldığında Allah peygambere kolaylık getirmesinin makul olduğu açıkça görülür.

S- 26- Allah ve melekleri, Muhammed'e salat eder mi?

Ahzap/ 56. "Şüphesiz Allah ve melekleri Peygamber'e salat ediyorlar.

Ey iman edenler! Siz de ona salat edin, selam edin."

ayetinde Allah'ın peygambere salat ettiği ifadesi büyük çelişkidir.

Salat = Namaz

C-26- KÛR’AN’DA SALAT KAVRAMI

Salat = Namaz değildir, Namaz Salat kavramının sadece bir dalıdır, Salat büyük bir sahadır, Namaz ise Salat kavramı içinde ki, özel konumlu bir İbadet şeklidir, Şöyle ki:

Kûr’an öğretisine göre bir insanın Allah’ın rahmetine nail olup kurtula bilmesi için biri Doğru İman diğeri de İyi amel olmak üzere iki hususu yerine getirmesi gerekir. Bu durumu ancak iki ayrı anahtarla açılan bir kasaya benzete biliriz. Nasıl ki anahtarların her biri tek başına kasayı açmaya yeterli değilse.  İyi amelsiz Doğru İman veya Doğru İman olmadan iyi amel bir kimsenin Allah’ın rahmetine nail olup kurtulmasına yeterli gelmez. Ancak bu iki hususun değerlendirilmesi Allah nezrinde bir birinden farklıdır. Allah müşrik olarak ölen hiç kimseyi yani şirki asla affetmeyeceğini, amelle ilgili olan konularda ise istediğinin günahlarını bağışlayacağını bildirmiştir, Kûr’an’dan mealen:

- Şüphe yok ki, Allah Teâlâ Yüce zatına ortak koşulmasını yarlıgamaz. Onun ötesinde olanı da dilediği kimse için yarlığar ve her kim Allah Teâlâ'ya ortak koşarsa muhakkak pek büyük bir günah ile iftirada bulunmuş olur. 4/48

- Şüphe yok ki, Allah Teâlâ kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz, ve bunun aşağısındakini de dilediği kimseye bağışlar.. Ve her kim Allah Teâlâ'ya ortak koşarsa muhakkak ki pek uzak bir dalâlete sapmıştır. 4/116

Salat konusu da uygulamada Şirk sahasına kaydırılmaması şartıyla, İmani bir konu olmayıp fıkhı bir konudur. Kûr’an fıkhının tanıdığı meşru sahada gündeme getirilip konuşulmasında kavramın anlaşılmasında büyük faydalar sağlar. Asırlardan beri Kûr’an kavramları büyük kitlelerin gerek inancında gerekse uygulamalarında çok yanlış bir şekilde değerlendirilmekte, böylece bu kitlelerde büyük bir kavram kargaşası meydana gelmektedir. Bu kavram kargaşasında yer alan en belli başlı kavramlardan bir tanesi Salat Kavramıdır. Kavramı işlerken detaylara girmeden, örneğin salat kavramı içerisine giren Namaz konusunun açılımını vermeden, Salat kavramını yalın olarak işlemeye çalışacağım, Salat kavramı kapsamına giren diğer kavramların ayrı bir çalışma olarak yapılmasında fayda olacağını düşünmekteyim.

Kûr’an’da Salat Kavramı: Salat ı nitelik olarak tanımlayacak olursak, Salat Kûr’an öğretisine göre sözel ve davranışsal bir olaydır, sözel ve davranışsal olaylar ise olayı yapanın yerine getiriş şekline göre iyi veya kötü; doğru veya yanlış olabilir. Tabiri caizse salatı bir kaba benzetebiliriz bu kabı eline alan herkes eline aynı kabı almış olmakla beraber bu kaba aynı şeyi doldurmamaktadır. Kaba doldurduğu şeyin mahiyetine göre kap renk değiştirir, kaba doldurduğu şey iyi ise kabın rengi ve yaptığı fonksiyon iyidir, kötü şeyler doldurur ise kabın şekli ve yaptığı fonksiyonda kötüdür. Bundan dolaya bir şahsa salat et dendiğinde durmadan salat et salat et kelimesini tekrarla denmemektedir, maalesef insanların çoğunun salattan anladığı Salat kelimesini durmadan tekrarlamaktan ibarettir. Halbuki istenen, salat kelimesini durmadan tekrarlamak olmadığı gibi, içi doldurulmadıktan sonra üzerine salat edileni veya kendisine salat edileni övmek veya yermekte değildir, sadece içi doldurulmamış boş bir kap gibi salat edecek olanın elinde durur. Örneğin, Allah bizlere Peygambere salat etmemizi emrettiğinde bizlerden durmadan Peygambere Salat olsun kelimesini tekrarlayın dememekte. Peygamber için iyi ve güzel şeyler söyleyin demektedir. Dolayısıyla kendisine salat edilen insanın dünyada bulunup bulunmaması şartına da bağlı değildir. Salatın yapılış şekli söylevsel ve davranışsal olduğundan, çok geniş kapsamlıdır, yaratıklardan Allah’a, Allah’tan yaratıklara ve yaratıklardan yaratıklara yapılabilir, kullardan, Allah’a yapıldığında bir ibadet şekli olduğundan Zikir ve Namaz şeklinde müminler üzerine farz kılınmıştır. Bu şekilde daha birçok örnekler vermek mümkün olmakla beraber, bahsi geçen hususların Kûr’an’da nasıl tanımlandığına bakarsak konunun net anlaşılması için yeterli olacaktır. Şöyle ki:

Salatın Sözel ve davranışsal olması, Kûr’an’dan mealen:

- Görmedin mi ki, şüphe yok göklerde olan da ve yerde olan da ve kanatlarını açıp uçan kuşlar da o Allah Teâlâ için teşbihte bulunur. Her biri gerçekte Salatını ve tesbihini bilmiştir. Ve Allah Teâlâ da ne yapar olduklarını hakkıyla bilendir. 24/41

-- Göklerde ve yerde olanların hepsi, ister istemez Allah’a secde ederler. Gölgeleri de sabah akşam (uzanıp kısalarak O’na secde etmektedir.) 13/15

-- Güneş de, ay da bir hesap iledir. 55/5

-- Necm (yıldızlar, bitkiler) ve ağaçlar (Allah’a) secde etmektedirler. 55/6

Ayet mealinde görüldüğü gibi Salat bir kap, tesbih ve davranışta içeriği olmuş oluyor, bu şekilde bir tesbih ve davranış bütün yaratıkları kapsayan ve Allah tarafından tasvip edilen bir tesbih ve davranıştır, sözel ve davranışsal olup evrenseldir istesin veya istemezsin hiçbir yaratık bundan kaçamaz. Bu davranış biçiminin istemli olarak yapılan ve birinci şekli yok etmeyen ikinci bir şekli vardır, Bu ikinci şekil istemli olduğundan doğru yapılırsa yapana sevap kazandırır, yanlış olarak yapılırsa yapana günah kazandırır. Kullardan, Allah’a yalnız sözel olarak yapıldığında buna zikir denir. Ab dest; temizlik ve zamanlı gibi bir hazırlık devresinden sonra istemli ve kurallı olarak yapıldığında Türkçe de buna Namaz denir. Salatın kavram olarak bir kap ve bu kabın değişik şekillerde istemli olarak doldurulabileceğinden bahsetmiştim, şöyle ki:

Salatı yanlış olarak uygulayanlar, Kûr’an’dan mealen:

- Ve onların Beyti şerifteki salatları, ıslık çalmaktan ve el çarpmaktan başka değildir. Artık azabı tadınız, küfreder olduğunuzdan dolayı. 8/35

Bunlar öyle kimselerdir ki: Kuran’dan mealen:

- Fakat veyl o salat kılanlara ki, 107/4

- Ki onlar, salatlarında yanılgıdadırlar, 107/5

Salat konusunda yanılmamak için yapılan salat Kûr’an ölçüsüne uygun bir salat olmalıdır, İlah ve Kul ayırımı olmadan herkes bu kavramla ilgili ve uygulayıcı olduğundan salatı yerine getirenlerinin konuma çok önemlidir, Allah bir kimsenin günahını bağışlayarak o kimseye salat edebilir fakat kullar bir birlerinin günahını bağışlayarak bir birlerine salat edemezler, Allah’ın kullara salat etmesiyle ilgili olarak Kûr’an’da bir çok ayet vardır, örneğin: Kullardan bazılarını affetmesi, onları övmesi, taltif etmesi gibi, Kulların Allah’a salat etmeleri ve bir birlerine salat etmeleriyle ilgili de bir çok ayet vardır, Örneğin, bir birleri için Allah’tan af talebinde bulunmaları, bir birlerine dini moral sal destek vermeleri, gibi. Ayrıca, kendisine salat edilen kimsenin bu salatı hakkeden bir kişi olması da önemlidir, Kûr’an’dan mealen:

- Ve onlardan hiçbir şahsın üzerine ölmüş olunca ebedî olarak salat kılma ve kabrinin üzerinde durma. Çünkü onlar Allah Teâlâ'yı ve Resulünü inkâr ettiler ve onlar fasık olarak öldüler. 9/84

Görüldüğü gibi, üzerlerine salat edilecek olan kimselerin yapılacak salata layık olması gerekir, ayrıca, salatın sözel olarak yapılabileceği de belirtilmiştir, zira ölmüş olan bir kimseye yapılacak salat ancak sözel olabilir. İslam dininde ameller şahsi olduğundan hiç kimse hiç kimsenin yerine amel işleyemez, bunun dışında ölen bir kimse için yapabileceğimiz şey, imkan varsa kabri üzerinde durup ona Allah’tan af istemek veya kabri üzerinde duramıyorsak gıyabında ona Allah’tan af istemek, iyi hasletlerini anmak gibi onu övücü şeyler söylemektir. Peygamberimize bizim tarafından yapılacak salat bundan farklı değildir, yoksa durmadan ona salat olsun şeklinde kelime tekrarlamakta değildir.

O zaman salat olsun tamamda nasıl bir salat olsun diye sorulur. Allah peygambere salat edin derken durmadan ona salat olsun kelimesini tekrarlayın demiyor, salat etmek suretiyle onun için iyi ve güzel şeyler söyleyin demektedir. Allah’ın takdirine uygun olarak, hem Allah’ın hem de kainatın istisnasız olarak yerine getirdiği salat etme olayı İslam dininin en önemli ve geniş kapsamlı kavramlarından biridir. Allah istesinler veya İstemesinler kainattaki tüm varlıkların kendisine salat etmesini takdir etmiştir, bu derece önemli olan salat kavramını ayrıca İstemli olarak yapılması için takdir ettiği kulları üzerine farz kılmıştır, böylece Salatı imtihana tabi kullar için bir imtihan vasıtası olarak da takdir etmiştir, Kûr’an’a uygun salatın temeli sevgi ve bu sevginin bir tezahürü olarak üzerine salat edilene destektir. Üzerine salat edilenin herhangi bir desteğe ihtiyacı olup olmaması durumu değiştirmemektedir. Allah bizlerden kendisince makbul olan sevgimizi ve desteğimizi keyfi olarak değil bir farz olarak ortaya koymamızı istemektedir.

Tabiri caizse salat bir nevi hediyeleşmedir ve karşılıklıdır. Allah’ın herhangi bir şeye ihtiyacı olmamakla birlikte biz kulların ihtiyacı vardır. Salat Allah’ın bizlere olan bir yardım kapısı, bizlerinde bir birimiz için Allah’tan af ve mağfiret dileyeceğimiz bir yardım kapısıdır. Bu bir sevgidir, bir birlerini sevenlerin bir birleri için yakınlık sağlayan destek veren bir davranış biçimidir. Bunun için Peygamberimize şöyle demesi bildirilmiştir, Kûr’an’dan mealen:

- İşte bu müjdeyle Allah, iman edip iyi  işler yapan kullarım müjdeliyor. De ki: "Buna karşı sizden yakınlıkta sevgiden başka bir karşılık istemem." Her kim çalışır da bir güzellik kazanırsa ona orada daha fazla bir güzellik veririz; çünkü Allah, çok bağışlayıcıdır, çokça şükrün karşılığını verendir. 42/23

Allah’ın emriyle Peygamberimiz bizden Sevgiden başka bir şey istemiyor, Peygamberimizin sevenlerin bu sevgilerini güzel bir şekilde ortaya koymaları ona salat etmeleri demektir. Bu her konumda öyledir, Sevgi tezahürü salatın kendisidir, sevgi olunca muhakkak buna bağlantılı olarak salatta oluşur. Sevgi bir kaynak gibidir, ondan çok çeşitli güzel ürünler oluşur, Allah ancak Kûr’an’a uygun sevgisi olanları kabul eder diğerlerini ret eder, sevgiden yoksun din makbul bir din değildir. Kûr’an’dan mealen:

- Ey imân edenler!. Sizden her kim dininden dönerse muhakkak Allah Teâlâ bir kavmi getirir ki, onları sever, onlar da onu severler. Mü'minlere karşı mütevazi olurlar, kâfirlere karşı da izzet sâhipleri bulunurlar. Allah yolunda cihad ederler ve kınayanın kınamasından korkmazlar, işte o, Allah Teâlâ'nın lütfudur, onu dilediğine verir ve Allah Teâlâ'nın lütfu ve ilmi geniştir. 5/54,

Sevenler karşılıklı olarak bir birlerini anarlar, anma ve sevgi güzel ve doğru olunca, işte bu sevenlerin bir birlerine salatıdır, ihmal edilmeye gelmeyen muhakkak istemli olarak yerine getirilmesi gereken bir olaydır. Seven sevdiğini anar, bıkmadan istemli bir sabırla onun için güzel şeyler söyler, başka bir ifadeyle ona salat eder, salat Allah’a yapılınca bu aynı zamanda O’ndan bir yardım isteme vesilesidir. Kûr’an’dan mealen:

- Artık beni zikrediniz ki ben de sizi zikredeyim. Ve bana şükrediniz, bana nankörlükte bulunmayınız. 2/152

- Ey mü'minler! Sabır ile salat ile yardım isteyiniz. Şüphe yok ki Allah Teâlâ sabredenlerle beraberdir. 2/153

Bizim İlahımız “Vedût” çok seven bir ilahtır, Hem sever, Hem de sevilmek ister, hem de sevdiklerinin bir birlerini sevmesini ister. Allah, bu olayın oluşumuna Salat demiştir. Bir yönünü yalnız Kendisine tahsis etmiş, bir yönünü de Sevdiği Kullarına bahşetmiştir. Kûr’an’dan mealen:

- Ve Rab'binizden bağışlanma dileyiniz. Sonra o'na tövbe ediniz. Şüphe yok ki, benim Rab'bim pek merhametlidir çok sever. 11/90

Salatı emreden ayetlerden örnekler, Kûr’an’dan mealen:

- Şüphe yok ki, ben, ben Allah'ım, benden başka ilâh yoktur. İmdi bana ibadette bulun, ve beni anmak için (âkimissala) namaz kıl. 20/14

- Muhakkak ki, Allah Teâlâ ve melekleri Peygamber üzerine selâtta bulunurlar. Ey imân etmiş kimseler!. Onun üzerine selâtta, teslimiyetle selâmda bulunun. 33/56

- Ey imân etmiş olanlar!. Allah'ı çokça zikr ile zikr ediniz. 33/41

- Ve O'na sabah ve akşam tesbihle bulunun. 33/42

- O'dur ki, sizi karanlıklardan nura çıkarmak için size salat etmekte; melekleri de. Ve müminler için pek merhametlidir. 33/43

- Ona kavuşacakları gün duâları, selâmdır ve onlar için pek şerefli bir mükâfat hazırlamıştır. 33/44

Son olarak şunu belirteyim Salatta önemli olan Salat için ayrılan zaman süresidir, bundan dolayıdır ki, örneğin Namaz için Kûr’an’da rekat sayısı değil, kılınmasında zaman süresi belirtilmiştir. Belirli vakitlerde Namazın kılınması, rekat olarak sayısal değil, zamansaldır. Kûr’an’dan mealen:

- Salavatları ve orta salatı koruyun, gönülden bağlılık ve saygı ile Allah'ın huzuruna durun. 2/238

Ayet mealinde görüldüğü gibi, Salâvatların korunması emredilirken, bunlar yürürken otururken v.s. Durumlarda yapabileceğimiz salâvatlardır, ayrıca “gönülden bağlılık ve saygı ile Allah'ın huzuruna durun“. emriyle Türkçe de ki ifadesiyle “Namaz” vurgulanmıştır, “Vusta” kelimesiyle de benim anladığım Namazın orta bir süre ayrılarak kılınması gerektiğidir. Buna göre Namaz Rekat sayısı şeklinde sayısal değil kılınma süresi olarak zamansaldır.

S.-27- Allah, gönderdiği kanunları, hükümleri değiştirir mi?

Bakara/106. "Herhangi bir Ayet'in hukmunu yururlukten kaldırır veya unutturursak, onun yerine daha hayırlısını veya benzerini getiririz. Allah'ın herseye gücünün yettiğini bilmezmisin?

 " Bakara-106 da böyle söylenirken, aşağıdaki Ayet'lerde farklı söylenir;

Fatır/ 43. "... Hayır! sen Allah'ın kanununda değişiklik bulamazsın. Sen Allah'ın kanununda asla bir döneklik bulamazsın. "

Feth/ 23. "... Allah kanununda hiçbir değişiklik bulamazsınız. "

C.27-  Kuran’dan mealen:

-Biz bir âyeti siler veya unutturursak ondan daha iyisini, ya da benzerini getiririz. Allâh'ın her şeye gücü yeter olduğunu bilmedin mi? 2/106

-(Hem de) Yeryüzünde büyüklük taslayarak ve kötülüğü tasarlayıp düzenleyerek. Oysa hileli düzen, kendi sahibinden başkasını sarıp kuşatmaz. Artık onlar öncekilerin sünnetinden başkasını mı gözlemektedirler? Sen, Allah'ın sünnetinde kesinlikle bir değişiklik bulamazsın ve sen, Allah'ın sünnetinde kesinlikle bir dönüşüm de bulamazsın. 35/43

- (Bu,) Allah'ın öteden beri sürüp giden sünnetidir. Sen Allah'ın sünnetinde kesinlikle bir değişiklik bulamazsın. 48/23

Yukarıda meali yazılı 2/106, 35/43 48/23 kuran ayetlerinin verdiği mesaj. Kanun koymayla özdeşleştirilerek 2/106 ile 35/43 ve 48/23 ün kendi aralarında çelişkili olduğu şeklinde, imalı şekilde iddia edilmiştir. Bu şekilde bir iddia da bulunulması, Kuran kavramlarının ne manaya geldiğinin bilinmemesinden doğan bir zihin karışıklığıdır. Bu tür sorguyu yapan kimseler, Kavramları bilselerdi, kasıtlı olmamak şartıyla bu tür bir iddia da bulamayacaklardı, Şöyle ki:

AYET: İslami manada ayetler ,bilgi ve öğreti kaynakları bütünlüğü dür, Ayetler tabiatta bulunduğu gibi, Kuran’ın içinde vahiy olarak yer alırlar, Örneğin, tabiatta tabiat kanunları ve eskilerden kalan, ders alınacak tarihi oluşumlar birer ayettir, Kuran’ın ve diğer Peygamberlere gelen vahiy eseri suhuf ve kitapların içindeki ayetler çok yönlü olup hepsi kanun bazında ayetler değildir.

KANUN: Bir olayın bağlandığı yaptırımlı yasadır, Tabiatta olanlarına örnek, Ateşin yakması, buzun soğuk olması veya suyun sıfır derecede donması gibi, şeyler, bunlar güncel olarak sabit olmalarına rağmen, peygamberlerin gösterdiği mucizeler karşısında veya Allah’ın doğrudan emretmesiyle, değişken olabilirle. Örneğin, Allah’ın İbrahim peygamber lehine ateşe serin ve selamet olmasını emretmesi ve ateşin o serin selametli hale gelmesi. Dini Kitapların içerisinde ki, şeriat bazlı emir ve yasaklar, yasa nitelikli olmalarına rağmen, Allah tarafından çeşitli milletlere farklılık arz edecek şekilde emredildikleri gibi. Bir peygambere bağlı İslam dininin yapılanma aşamasında, Allah tarafından yeni Müslümanlar ve Müminler için kuruluş ve adaptasyon nitelikli olarak değiştirilir veya geliştirilir, bundan Dolayı bu gibi hususlar tümden değişmez diye bir şey yoktur.

SÜNNET: İşte insanların ne olduğu konusunda en çok yanıldığı kavramlardan bir tanesi budur. Sünneti, Prensip olarak tarif etmemiz mümkündür. Türkçede kimileri, buna huy, ahlak demelerine rağmen, prensip huy ve ahlak kavramlarından farklıdır. Prensip: Bir kişinin kendi davranış biçimlerini, yasal anlamda bir zorunluluğu olmayan ancak kendi hür iradesiyle uygulayıp uygulamama konusunda almış olduğu kararlar bütünüdür. Hal böyle olunca, Allah’ın sünneti derken, hiçbir zorlama olmadan, Allah’ın bizzat kendi zatı üzerine yazdığı ve geçerli kabul ettiği kendisine ait davranış biçimleri ve bu davranış biçimlerine bağlı yaptırımlarıdır.  Allah, bunlarda hiçbir zaman değişiklik yapmadığını ve yapmayacağını bize bildirmekle, bizlere yol göstermeler ve güvenceler vermektedir.  Allah kendi üzerine Kanun kabul etmez. Kanun zorlama olduğu için, bu durumda Kanun İlah olur. Allah ise hiçbir şeyi İlahlığı üzerine İlah tayin etmediği gibi, hiçbir kişi veya mahiyeti ne olursa olsun kendi ilahlığına ortak etmez. Bundan dolayı İlahi sünnet bir kanun değil, Allah’ın zatıyla ilgili olarak kabul ettiği prensiplerdir, bu konuda Kuran’dan mealen:

- De ki: “- Göklerde ve yerde olan şeyler kimin?” de ki: Allah’ındır. O, kendi üstüne rahmeti yazdı. Muhakkak ki sizi kıyamet gününe (götürüp) toplayacaktır. Bunda asla şüphe yoktur. Nefislerine ziyan edenler, işte onlar, iman etmezler.” 6/12

Görüldüğü gibi, Allah hiçbir zorlama olmadan Kendi üzerine rahmeti yazmıştı, Göklerde ve yerde olan her şeyin sahibi olduğunu buyurması bu konuda da, Manidardır.

Kuran’dan mealen:

- Bizim ayetlerimize iman edenler sana geldiklerinde, onlara de ki: "Selam olsun size. Rabbiniz rahmeti kendi üzerine yazdı ki, içinizden kim bir cehalet sonucu bir kötülük işler sonra tevbe eder ve (kendini) ıslah ederse şüphesiz, O, bağışlayandır, esirgeyendir." 6/12

- Bunlar sana hak olarak okumakta olduğumuz Allah'ın ayetleridir. Allah, alemlere zulüm isteyen değildir.3/108

- Kim hidayet yolunu seçerse, bunu ancak kendi iyiliği için seçmiş olur; kim de doğruluktan saparsa, kendi zararına sapmış olur. Hiçbir günahkâr, başkasının günah yükünü üslenmez. Biz, bir peygamber göndermedikçe (kimseye) azap edecek değiliz. 17/15

- Rabbin, kendilerine âyetlerimizi okuyan bir peygamberi memleketlerin ana merkezine göndermedikçe, o memleketleri helâk edici değildir. Zaten biz ancak halkı zalim olan memleketleri helâk etmişizdir. 28/59

- İman eden ve iyi işler yapanları, içinde ebedî kalmak üzere, zemininden ırmaklar akan cennetlere koyacağız. Allah, (bu söylenenleri) hak bir söz olarak vâdetti. Söz verme ve onu tutma bakımından kim Allah'tan daha doğru olabilir? 4/122

S-28- Tanrı'nın kitabı düzensiz, karmaşık olabilir mi?

Kur'an'ın genelinde konu karmaşası ve uyumsuzluk vardır. Bir konudan bir başka konuya atlanır. Örneğin Bakara suresinde boşanma konusu işlenirken aniden namaz kılma ve usulleri anlatılmaya başlanır. Ardından tekrar hukuk konularına dönülür.

(Bakara/ 237-238-239)

Birçok surede aynı anlatımlar tekrarlanır. Bu durum Kur'an ayetlerinin karışık ve düzensiz toplandığını gösterir ki Allah'ın koruması altında olan bir kitabın böyle düzensiz olması bir çelişkidir.

C- 28 – Bu sorunun bana göre soru değeri yoktur, Kuran’ın öğretim metodu tartışılacak bir olay değildir, İnanmayanlara karışık gelen bu metot, Kuran’ın Allah sözü olduğuna inanan biri olarak bana ve O’nun Allah sözü olduğuna inanlara bir harika olarak gelmektedir .İnanan Cinler O’nu harikulade manasında acayip olarak tanımlamışlardı. Gerçekten yerinde ve çok güzel bir tanım. Kuran; İlahi vahiyle oluşmuş. Bilgi, Işık ve Ruh’un bir araya geldiği yapılanma. Kuran metodunu algıladığımız şekilde algılamayıp, menfi tavır koyanların bize göre kendilerini sorgulamaları gerekir, Kuran, özel bir yapı ve özel bir bilgidir, kendisiyle cepheleşenlere bilgisini açmaz., Kuran açısından insanların çoğu neyle karşı karşıya olduklarını bilmiyorlar, o asla bir şaka değildir, Kuran’dan mealen:

- Şüphesiz Kur'an, (hak ile bâtılı) ayıran bir sözdür.86/13

- O, bir şaka değildir. 86/14

- Ey iman edenler, Allah'tan korkup-sakınırsanız, size doğruyu yanlıştan ayıran bir nur ve anlayış (furkan) verir, kötülüklerinizi örter ve sizi bağışlar. Allah büyük fazl sahibidir. 8/ 29

- Onlardan seni dinleyenler vardır; oysa biz, onu kavrayıp anlamalarına (bir engel olarak) kalpleri üzerine kat kat örtüler ve kulaklarında bir ağırlık kıldık. Onlar, hangi 'apaçık-belgeyi' görseler, yine ona inanmazlar. Öyle ki, o inkâr etmekte olanlar, sana geldiklerinde, seninle tartışmaya girerek: "Bu, öncekilerin uydurma masallarından başka bir şey değildir" derler. 6/25)

S.-29-  Edison, Einstein, Ebu Talip ebedi cehennemlik mi?

Al-i İmran/ 115. Onlar ne hayır işlerlerse karşılıksız bırakılmayacaklardır. Allah, kendisine karşı gelmekten sakınanları bilir.

Bakara/ 217. Sizden kim dininden döner de kafir olarak ölürse öylelerin bütün yapıp ettikleri dünyada da, ahirette de boşa gitmiştir. Bunlar cehennemliklerdir, orada sürekli kalacaklardır.

Tevbe-17. Allah'a ortak koşanların, inkarlarına bizzat kendileri şahitlik edip dururken, Allah'ın mescitlerini imar etmeleri düşünülemez. Onların bütün amelleri boşa gitmiştir. Onlar ateşte ebedi kalacaklardır.

Müslümanların yaptığı zerre kadar işler karşılıksız kalmayacakken, inanmayanların bütün amelleri boşa gidecek ve sonsuza kadar cehennemde işkence görecekmiş. Tanrı böyle haksızlık yapmaz.

C.-29- Bu çeşit soru ve itirazlar, eskiden beri zaman zaman sorula gelmektedir. Allah’ın adalet emrini, kendi adalet anlayışlarına uygun görmeyenler, savlarını doğruluğu bazında, kendilerince savlarını desteklemek için “Edison, Einstein” gibi kimseleri kendilerince, Kafir veya Müşrik olmalarına rağmen insanlığa büyük bir fayda sağladıklarını konu etmektedirler. Fakat Ebu Talip’in aynı kategoriye konup Müşriklerle bir sayılması hoş olmamış. Ben gaybı bilmem fakat edindiğim bilgiler çerçevesinde, Ebu Talip’in ,Müslüman ve Mümin bir kimse olduğudur. İnsanların içerisinde çeşitli inançlarda olan kimselerin insanlara bazı faydalar sağladığı doğrudur. Fakat bu gibi kimselerin İslam dini açısından mümin olmadıkları müddetçe, iyilikleri dikkate alınmadığı gibi, Müşrik olmalarından dolayı, İlahi cezayı hak eden kimseler olarak Kuran’da tanımlanmışlardır. Bu durumu kendi adalet ölçülerine uygun görmeyenlerin adalet ölçüleri İslam dini açısından bir değer taşımaz. İslam dininde adalet ölçülerini din olarak Allah koyar ve bu ölçüler İslam dinine göre tartışmasızdır. Tartışılması halinde bunun manası Allah’ın eleştirilmesi ve sorgulanması manasına geldiğinden, bu da İslam dinine göre, Allah’a isyan olarak değerlendirilir. Başka bir ifadeyle İddiayı yapan kimseler, kendi adalet kavramlarını Allah’ın adaletinden üstün tutmak suretiyle, kendilerini İlahlaştırarak, Allah’a şirk koşmaktadırlar. Daha önceleri İblis bu şekilde bir değerlendirmeyle Allah’a isyan etmişti, Kuran’dan mealen:

- (İblis şöyle) dedi: “- Ben ondan daha hayırlıyım; beni bir ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın.” 38/76

- (Allah) Dedi ki: «Öyleyse ordan (cennetten) çık, artık sen kovulmuş bulunmaktasın.» 38/77

- "Din gününe kadar lanetim üzerinedir." 38/77

İslam dinine göre hiç kimse kendi sözünü Allah’ın sözünden üstün tutamaz, Kuran’dan mealen:

- Ey insanlar, yeryüzünde bulunan helâl ve temiz şeylerden yeyin, şeytânın adımlarını izlemeyin; çünkü o, sizin apaçık düşmanınızdır. 2/168

- O size dâimâ kötülük ve çirkin iş (yapmanızı), Allâh hakkında bilmediğiniz şeyler söylemenizi emreder. 2/169

Allah’ın İman edilmesini emrettiği hususları ret edip iman etmeyenler, İslam dininde ki değerlendirmeye göre, İblisin yolunu beğenen ve çeşitli şekilde o yolda yürüyen kimselerdirler. İslam'a göre kötülük sayılan hususlarda, İblisin Emlerlerine bire bir uymayıp, kötülük işlemeyen kimseler teorik olarak kabul edilse ve bu kimseler, İslam'a göre güzel sayılan hususlarda amel işleseler dahi, İman etmek suretiyle, kötülükleri kötülük olarak dışlamadıklara müddetçe, kötülüklerin pasif destekleyicisidirler. Bu açıdan kötülüklerden kendilerine de bir pay vardır, Kuran’dan mealen:

- Kim iyi bir işe aracılık ederse onun da o işten bir nasibi olur. Kim kötü bir işe aracılık ederse onun da ondan bir payı olur. Allah her şeyin karşılığını vericidir. 4/85

- “Allah’ın sana verdiği şeylerde ahiret yurdunu ara. Dünyadan da nasibini unutma. Allah’ın sana iyilik yaptığı gibi sen de iyilik yap ve yeryüzünde bozgunculuk isteme. Çünkü Allah, bozguncuları sevmez.” 28/77

İslam dininde en büyük günah Allah’a şirk koşmadır, Allah’a şirk koşmak demek Allah yoktur veya Allah birden fazladır demekten ibaret değildir, Emrettiği hususlarda, Allah’a isyan ile karşı durmaktır, İsyan etmemek koşuluyla, İnsanların bir takım günahları olabilir, Allah istediğine bu günahlardan istediğini af edebilir, fakat şirki asla affetmez,  Kuran’dan mealen:

-Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını asla bağışlamaz. Bunun dışında kalan (günah)ları ise dilediği kimseler için bağışlar. Allah’a şirk koşan kimse, şüphesiz büyük bir günah işleyerek iftira etmiş olur. 4/48

İslam dinine güre Allah’ın emirlerine karşı duranlar ve ya kötülük işleyenlerin kötülüklerin savunmak, ne savunan kişilere fayda getirir nede savunulan kişilere, bu tür savunmalar daha önce de yapılmıştı, Kendilerine göre İnsanların gözünde iyi görünmek için kötülerin avukatlığına soyunan kimseler konusunda Kur’an’dan mealen:

- İnsanlardan gizler de Allah'tan gizlemezler. Hâlbuki geceleyin, O'nun razı olmadığı sözü düzüp kurarken O, onlarla beraber idi. Allah yaptıklarını kuşatıcıdır (O'nun ilminden hiçbir şeyi gizleyemezler). 4/108

-İşte siz böylesiniz; dünya hayatında onlardan yana mücadele ettiniz. Peki kıyamet günü onlardan yana Allah'a mücadele edecek kimdir? Ya da onlara vekil olacak kimdir? 4/108

Görüldüğü gibi, Allah bu gibi kimselere uyarı olarak, dünyada savunduğunuz kimselerin, Ahiret mahkemesinde de (avukatlık) vekâletini alacamızsınız diye sormaktadır, ne dersiniz vekaletlerini alacamızsınız.

Sanırım soruyu soranların veya itiraz edenlerin zihninde ki İslam dini imajı. Cennete gidecek az sayıdaki insanların dışında kalan insanlığın cehenneme doldurulup. Azap çeken cehennem ehli olarak ebediyen azap çekeceği şeklindedir. Allah merhametlidir kullara zulmedici değildir. Cehennemde azap görecek olanlar İlahi vahye muhatap olup İlahi Vahyi ret edenler ile İlahi Vahyi ret etmemekle beraber Günahları sevaplarından çok olan ve Allah’ın şefaatine yani affetmesine layık olmayan kimselerdir. Şöyle ki:

Akla şu şekilde bir soru gelebilir. İlahi Vahye muhatap olmamış İlahi vahiy ile karşılaşmamış olanların durumu nedir? Örneğin Öyle insan vardır ki doğum esnasında ölüyor. Veya daha Reşit olmadan yani yetişkin olmadan ölüyor. Veya yetişkin olmasına rağmen Reşit değildir delidir. Benim Kuran anlayışıma göre bu kimselerin dini sorumlulukları olmadığından Cennette sınavdan geçenler gibi mülk edinmeden çeşitli pozisyonlarda mutlu olarak yaşayan kimselerdirler. Kuran’dan mealen:

- Çevrelerinde de (öyle) ölümsüz gençler dolaşır ki, onları görsen, kendilerini saçılmış inci sanırsın.  76/19

- Çevrelerinde, ebedi yaşamağa erdirilmiş gençler dolaşır;  56/17

Vildan İnsan çocuk demektir. Çocuk olarak ölenler. Deliler veya kendilerine uyarıcı gelmemesine rağmen psikopat azgın olmadığı halde yaşam sürüp ölen Kuran, Tevrat veya İncil türü ilahi vahiyden habersiz kimseler bu vildan konumundadır. İnsan İlahi vahiyle karşılaşmamış ve muhatap olmamış olsa bile Allah’ın ilhamı ile Fucur ve Takvayı bilir. Örneğin Katilliğin yanlışlığını, hırsızlığın, başkasına hakaret etmenin yalan söylemenin yanlışlığını veya bir çocuğa haksız yere tokat vurmanın veya ona iyilik olsun diye şeker vermenin farkını bilir. İlahi vahiyle karşılaşmamış olmasına rağmen iyiliği ve kötülüğü fıtrat olarak bilen kimselerin iyilik ve kötülükleri kendi özel durumlarına göre değerlendirilir. Zira Allah kimseye zulmetmez. İnsanların ve Cinlerin öldükten sonra konumlanacakları Cennet ve Cehennemden başka bir yer yoktur. Kuran’dan mealen:

- Nefse ve onu biçimlendirene, 91/7

- Ardından da ona bozukluğunu ve takvasını ilham edene ki, 91/8

 - Onu arındırıp temizleyen gerçekten felah bulmuştur. 91/9

İyilik yapıcı olarak bu fıtrata uygun olarak davrananlar ona göre. Buna aykırı davranan kimselerde Allah tarafından ona göre değerlendirilirler. Bahsettiklerimin dışında olup. İlahi vahiyle karşılaşmış ve ilahi vahye muhatap olmuş kimselerin durumu farklıdır. Bunlar ya cennette kendilerine ait mülk edinmiş Cennetin konuklarıdır. Veya Cehennemde mülk edinmiş cehennemin konuklarıdır. (Kurandan Fikir alarak yazdıklarım kendime ait görüşlerdir. Görüşlerimde isabetli olmam bana Allah’ın bir rahmetidir. Yanıldığım husus olursa Allah’ın affını dilerim. Görüşlerim Kuran ölçüsüne göre eleştiriye açıktır. Ben hatadan masum biri değilim. Fakat bunun manası yazdıklarımdan şüphe içerisinde olduğum manasına alınmamalıdır.) Konuya devam edecek olursam. Kuran’dan mealen:

- Rablerini inkâr edenler için cehennem azabı vardır. Ne kötü dönüş yeridir o. 67/6

- İçine atıldıkları zaman, kaynayıp feveran ederken onun korkunç homurtusunu işitirler. 67/7

- Öfkesinin şiddetinden neredeyse patlayıp parçalanacak. Her bir grup içine atıldığında, bekçileri onlara sorar: "Size bir uyarıcı gelmedi mi?"  67/8

- Onlar: "Evet" derler. "Bize gerçekten bir uyarıcı geldi. Fakat biz yalanladık ve: "Allah hiçbir şey indirmedi, siz yalnızca büyük bir sapmışlık içindesiniz, dedik." 67/9

 - İnkar edenlere de cehennem ateşi vardır. Onlara ölmeleri için hüküm verilmez, azapları da hafifletilmez. Her kafiri işte böyle cezalandırırız. 35/36

- Onlar cehennemde, "Ey Rabbimiz! Bizi buradan çıkar ki dünyada iken işlemekte olduğumuzdan başka ameller, salih ameller işleyelim" diye bağrışırlar. (Onlara şöyle denilir:) "Sizi, düşünüp öğüt alacak kimsenin düşünüp öğüt alabileceği kadar yaşatmadık mı? Size uyarıcı da gelmişti. Öyle ise tadın azabı. Çünkü zalimler için hiçbir yardımcı yoktur."  35/37

Görüldüğü gibi uyarılmış olma esaslı sınav Kuran’da özellikle vurgulanmıştır.

S-.30- Şüphesi, çelişkisi olana soru sormak yasak!

Maide/ 101. Ey iman edenler! Size açıklandığı takdirde sizi üzecek olan şeylere dair soru sormayın. Eğer Kur'an indirilirken bunlara dair soru sorarsanız size açıklanır. (Halbuki) Allah onları bağışlamıştır. Allah çok bağışlayandır, halimdir (hemen cezalandırmaz, mühlet verir.)

Maide/ 102. Sizden önceki bir millet o tür şeyleri sordu da sonra o yüzden kafir oldu. 
Allah'ın soru sorma yasağı koyması çok anlamsızdır, acayiptir.

C.-30- İslam dininde hiçbir makul soru yasaklanmamıştır.  5/101 ve 5/102. ayetlerde, soru sormayla ilgili olarak yapılan uyarı. Cevaplandığın da İnsanı zor durumda bırakacak ve yükümlülük altında bırakacak sorulardır. Yoksa makul soru sormaktan daha masum şeyler azdır. Yersiz sorulara örnek olarak 2 Bakara 67-68-69-70-71 ayetlerini gösterebiliriz. Allah, Musa peygamber zamanında ki, Müslümanlara bir inek kesmelerini emrediyor. Emre uyup herhangi bir inek kesselerdi emri yerine getirmiş olacaklardı fakat onlar böyle yapmayıp, peş peşe sorular sordular, her sorudan sonra onlara yük getiren bir cevap geldi, Kuran’dan mealen:

- Musa, kavmine: "Allâh size bir sığır kesmenizi emrediyor." demişti. "Bizimle alay mı ediyorsun?" dediler. "cahillerden olmaktan Allah'a sığınırım!" dedi. 2/67

- “Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.” dediler. Musa şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı, ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi, emr olunduğunuz işi yapın.”2/68

- Onlar, “Bizim için Rabbine dua et de, rengi neymiş? açıklasın” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki, o, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır” dedi. 2/69

-“Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce, birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet buluruz” dediler 2/70

- Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki; o, çift sürmek, ekin sulamak için boyunduruğa vurulmamış, kusursuz, hiç alacası olmayan bir sığırdır.” Onlar, “İşte, şimdi tam doğrusunu bildirdin” dediler. Nihayet o sığırı kestiler. Neredeyse bunu yapmayacaklardı. 2/71

Kuran’da anlatılan bu tür bir soru sürecidir, yoksa İslam dinin de, Lüzumlu makul sorulara yasaklama diye bir şey söz konusu olamaz.

S.-31- Kur'an apaçık anlaşılır bir kitap değil mi?

Şuara-195'te, Muhammed, "uyancılardan olabilsin diye" Kur'an'ın "apaçık bir dille" indirildiği; Zuhruf/ 2-3 'te daha açık olarak, " Apaçık Kitaba yemin olsun ki şüphesiz biz O'nun düşünüp anlayasınız diye " indirildiği;

Fussilet-44'te, Kur'an ayetlerinin uzun açıklamalı olmadığı;

Yusuf-12'de Kur'an'ın, herkesçe "okunup anlaşılması için" indirildiği; Duhan-58 'de, herkese " öğüt alsınlar diye indirerek kolaylaştınldığı " söylenir.

Ancak Kur'an anlaşılmaz bir yığın ayetle ve kavramla doludur. Anlaşılabilmesi için eski Kureyş Arapçasının bilinmesi, hadislerin ve peygamberin ayrıntılı hayatınıni dönem tarihinin iyi bilinmesi gerekir.

C.31 - Kuran sizin dediğiniz gibiyse anlayanlar nasıl anlıyor. Kendinize göre birkaç anlaşılmama nedeni saymaktasınız. Kuran’ı anlamanın bunlarla bir ilgisi yok. Anlaşılması için Kuran kendi dışındaki hiçbir bilgi kaynağına ihtiyaç duymaz. Kuran hür bir kitaptır, onu anlamayanlar, anlamamalarına mazeret olsun diye Ona anlama anahtarları icat etmeye çalışırlar. Kuran’a Kuran dışındaki bilgilerden anlama anahtarları icat edenler. Kuran’ın açık anlaşılma hürriyetini İnsanların gözünde bağlamaya çalışan Kuran karşıtlarıdırlar. Bu sözüm yalnız Ateistlere değil, kendilerine Müslüman deyip, hadis adı altında rivayetler uyduran kimseleri de kapsar. Dil meselesine gelince, Kuran’ı Arapça Aslından anlamak için, Arapça bilmek ihtiyacı doğaldır fakat Arapça bilmeyenlerde kendi dillerinde ki doğru meallerden kolayca anlayabilirler. Aksi takdirde Müslüman olmak için Arapça bilmek farz olurdu. İslam dininin böyle bir farzı yoktur. Hiç dikkat etmiyormuşsunuz, Arapların anadili Arapça olmasına rağmen, bazısı Kuran’ı anlıyor, bazısı anlayamıyor. Bunun nedeni, Kuran’ın bilgisi açık olmasına rağmen herkese açık değildir; şartlıdır, Matematik coğrafya gibi bilgileri herkes anlayabilir fakat bu çeşit bir anlama Kuran için söz konusu değildir. Allah kendisiyle hasımlaşanlara karşı, Kuran’ı anlamalarını engelleyecek manialar koyar. Gece gündüz okusalar dahi Kuran’ı anlayamazlar, ne zaman ki doğruyu bulmak için arayış içerisine girerler ve Allah’tan hidayet isterler, Allah onlara hidayet eder ve Kuran bilgisini anlamaya başlarlar. Bu suni olarak anlamayı kabullenme şeklinde bir kabullenme olmayacaktır. İki kere ikinin dört olduğunu bildiğimiz gibi net bir anlama olacaktır. Soruda;

“Fussilet-44'te, Kur'an ayetlerinin uzun açıklamalı olmadığı;” ifadesine yer vermektesiniz, hal bu ki, ayette o şekilde bir ifade yoktur, doğrusu, Kuran’dan mealen:

- Eğer biz, onu, yabancı bir dilden Kur’an yapaydık, muhakkak şöyle diyeceklerdi: “- Ayetleri açıklansaydı ya! Arab’a yabancı dil mi?” (Ey Rasûlüm, onlara) de ki: “- O Kur’an, iman edenlere hidayet ve şifadır. İman etmeyenlerin ise, kulaklarında bir ağırlık var. Kur’an onlara karşı bir körlük ve şüphedir. Onlar, uzak bir yerden çağrılanlar gibidir; (hakkı duymazlar ve kabul etmezler)”. 41/44

Görüldüğü gibi, ifade inanmayanları eleştirmek için vurgulanmış. İddia ettiğiniz gibi “Fussilet-44'te, Kur'an ayetlerinin uzun açıklamalı olmadığı;” manasına gelmez. Kuran’a İnanç bazında hasma ne bir yaklaşımla bakan bir kimsenin Kuran’ı anlaması mümkün değildir. Böyle düşünenler sonra oturup, bu cümle kul cümlesidir, ayet ifadeleri dağınıktır, şöyle veya böyle olmalı değil miydi gibisinden Kuran’ı anlayamamaktan kaynaklanan bir sürü şeyler sıralayıp dururlar. Kuran’ı anlayanların nasıl olup ta Kuran’ı anladıklarını göz ardı ederler. Kuran’dan birkaç ayet bilmek, bildiğini çarpıtmak veya bildiğiyle alay etmek, Kuran’ı İstenen seviyede anlamış olmak demek değildir. Fussilet-44'te, Kuran’ı anlayıp anlamama nedeni konu edilmiştir, siz buna dikkat edeceğinize. “Fussilet-44'te, Kur'an ayetlerinin uzun açıklamalı olmadığı;” şeklinde ters bir cımbızlama yapmaktasınız. Yalnız Kuran değil, ters bir yaklaşımla Matematik kitapları dahi anlaşılamaz. Bundan dolayı Kuran’ı anlamayanlar anlamama nedenlerini kendilerinde aramalılar, Kuran’dan mealen:

-Kur'ân okuduğun zaman seninle, âhirete inanmayanların arasına gizli bir perde çekeriz. 17/45

- Kalbleri üzerine O'nu anlamalarına engel kılıflar geçiririz (perdeler örteriz); kulaklarına da bir ağırlık koyarız. Kur'ân'da Rabbini, «Bir» olarak andığın zaman nefretle arkalarını dönüp giderler. 17/46

- Bir sûre indirilince içlerinden bu hanginizin imanını artırdı diyen de var. Fakat inen sûreler, inananların inançlarını artırır ve onlar birbirlerini müjdelerler. 9/124

- Kalblerinde bir hastalık (küfür ve nifak) olanların ise, bu sûreler, küfürlerine küfür kattı ve kâfir olarak ölüp gittiler.. 9/125

- Âyetlerimizden bir şey öğrenince onu alaya alır. Onlar için alçaltıcı bir azap vardır! 45/9

- Allah, sözün en güzelini; âyetleri, (güzellikte) birbirine benzeyen ve (hükümleri, öğütleri, kıssaları) tekrarlanan bir kitap olarak indirmiştir. Rablerinden korkanların derileri (vücutları) ondan dolayı gerginleşir. Sonra derileri de (vücutları da) kalpleri de Allah’ın zikrine karşı yumuşar. İşte bu Kur’an Allah’ın hidayet rehberidir. Onunla dilediğini doğru yola iletir. Allah, kimi saptırırsa artık onun için hiçbir yol gösterici yoktur. 39/23

S.32- Kıble, İslam'ın ilk yıllarında neden Kudüs'tü?

Müslümanlar kıble olarak önce Kudüs'ü sonra Kabe’yi seçmişlerdir.

Bu durum Bakara/ 142-145 ayetlerinde açıklanır. Kıble değişikliği bir

çelişkidir ve Yahudilerle yaşanan çekişme neticesinde çıkmıştır.

C.32 - İslam dini bir süreçtir, Peygamberlerimizden peygamberimiz Muhammed geldiğinde önceleri Kıble Kabe değildi, Kıble bazın da dinde süreklilik olduğundan, uygulama da olan, önce ki Kıbleye yöneldi. Örneğin, gelmez fakat günümüz de yeni bir peygamber gelmiş olsaydı normal olarak şu anda Kıble olarak geçerli olan Kâbe’ye yönelecekti. Peygamberimiz Muhammed geldiğinde de durum bu şekilde oluştu, fakat kıble bir imtihan aracı yapılarak değiştirildi. Diğer bir hususta önce ki Kıbleyi kendi inançları doğrultusun da, istismar etmeye çalışanların varlığıdır. Diğer bir hususta Kıble değişebilirliğiyle, bazılarının Kabe’yi putlaştırmaları ve bu yünde istismar etmeleri önlenmiş olmaktadır. Halen günümüzde Kabe’yi Müslümanlar için bir put olarak iddia edenler var. Hal bu ki kıble Müslümanların birliği olaylarından bir olaydır. Örneğin Kabe gibi kıbleyi belirleyen bir olayın bilinmediği bir zamanda Müslüman Yahudilere birlik oluşturmada bir faktör olarak karşılıklı olarak bir birlerinin evlerini kıble edinmelerinin emredilmesi. Kıblenin ne manaya geldiğini belirleyen öğretici bir olaydır. Kıble bilinmiyorsa yine de namaz kılınır. Her yön Allah’ın dır.  Kuran’dan mealen:

- Mûsa'ya ve kardeşine şunu vahyettik: Kavminiz için kendilerini yerleştirmek üzere Mısır'da evler hazırlayın. Evlerinizi kıble yapın/karşılıklı yapın ve namaz kılın. İnananlara müjde ver  10/87

- Doğu da Allah'ındır batı da. Nereye dönerseniz Allah'ın yüzü (zatı) oradadır. Şüphesiz Allah'(ın rahmeti ve nimeti) geniştir, O her şeyi bilendir.  2/115

- İnsanlardan bir takım beyinsizler: -Üzerlerinde bulundukları kıblelerinden onları döndüren nedir? diyecekler. De ki: -Doğu da batı da Allah'a aittir. O dilediği kimseyi doğru yola iletir.  2/142

Kâbe de toplantı yerleridir, Allah tarafından Mübarek kılınmış ve gitmeye gücü yeten (Müslümanların) tarafından Hacc edilmesi emredilmiştir. Yani toplantıya katılmaları emredilmiş. Toplantıya katılmış olabilmek için Kâbe’ye tavaf mesafesinde fiziksel yakınlık gerek Örneğin Kabe etrafında uzak mesafeden uçak veya helikopterle dönmek tavaf deyidir. Veya etrafı müsaitse araçla bir tur atmak tavaf değildir. Uzak mesafeden kıble edinilmesi ise yeterlidir. Müslümanlar bu şekilde bir saf tutmuş olacaklardır. İslami birlik İslam dininin çok önemli bir konusudur. Bundan dolayı İslam dini adına mezhepler icat edip parçalananların durumu ibret vericidir. Heceril Esvet dahil Kabe binasının malzemeleri Cennetten gelmiş değildir. Haceril Esvet tavaf başlangıcın ve tamamlanmasını belirleyen bir işarettir. Oda Kabe binasının malzemeleri gibi çevredeki vadiden temin edilmiştir. Özellikle Haceril Esvet konusunda insanlar olmadık şeyler söyleyip uyduruyorlar. Örneğin bir peygamber zayıflasa da şişmanlasa da kişi olarak yinede peygamberdir. Şişmanlamak için yediği yemeklerin peygamberlik vasfı yok. Onun gibi.

 Din dışında da İnsanlar kendilerine bazı toplantı meydanları ve toplantı salonları benimseyip. Kendilerine göre bu mekânlarda toplantı takvimleri oluştururlar. Kâbe de Allah tarafından Mübarek kılınmış bir mekandır. Kıble olarak ta Müslümanları aynı yönde aynı safta organize edip birleştiren bir olaydır. Müslümanların toplantı mekânını tavaf sahası genişliğinde katılımla. Katılımdan sonrada toplantıyı terk edecek manaya getirmemek şartıyla daha geniş sahada Müslümanlar görüşe bilir ve bir birlerine destek olur ve Evrensel bazda dayanışma içine girerler. Olay ana hatlarıyla bu şekilde kolay anlaşılabilirdir, buna rağmen olay etrafında fırtına koparmaya çalışan çalışana.

Kuran’dan mealen:

- Kâbe'yi insanlar için toplanma yeri ve emniyet mahalli kılmış ve: -İbrahim'in makamını namazgah edinin, İbrahim ve İsmail'e de: -Beyt'imi tavaf edenler, ibadete kapananlar, rüku ve secde edenler için temizleyin, diye kuvvetli bir emir vermiştik.  2/125

S- .33- Ganimetlerin tamamı mı 1/5'i mi?

Enfal-1.'de "ganimetler Allah'ın ve peygamberindir" denirken,

Enfal-41'de "ganimetlerin beşte biri Allah'ın ve peygamberindir" denir.

C-.33- İki ayetin değişik olarak algılanmasının nedeni. ENFAL kavramıyla GANİMET kavramının aynı şey olarak anlaşılmasından kaynaklanmaktadır. ENFAL ve GANİMET aynı şey değildir. ENFAL insanın istifadede üzerinde hiçbir emek harcamadığı Tabiat Varlıklarıdır, soranlar bunu sormaktadırlar, başka bir ifadeyle, torak, sular madenler v.s. nin sahiplenmede Mülkiyetinin kime ait olduğunu sormaktadırlar. Bu tür şeylerin savaşta elde edilmesi de gerekmez, İslam ülkesi coğrafik  bütünlüğünün değerlerindendirler. Kuran’dan mealen.

-Sana Enfalden soruyorlar. De ki: Enfal Allah'a ve Resulüne aittir. Allah'tan sakının ve aranızı düzeltin. Eğer mümin iseniz, Allah'a ve Resulüne itaat edin. 8/1

- Eğer Allah'a ve (hak ile bâtılın) ayrılma gününde, o iki topluluğun karşılaştığı (Bedir) gün(ün)de kulumuz(Muhammed)e indirdiğimiz(âyetler)e inanmışsanız bilin ki aldığınız ganimetlerin beşte biri, Allah'a, Elçisine ve (Allâh'ın Elçisi ile) akrabalığı bulunan(lar)a, yetimlere, yoksullara ve yolcu(lar)a âittir. Allâh her şeye kadirdir. 8/41

Enfal değerlerin, Allah’a mülkiyetinin manası, şahıslar tarafından kullanım dışın da sahiplenemeyecekleri, Enfalin Peygambere ait olması ise, Peygamber devlet başkanı olduğundan, Enfalin İslam devletinin tasarrufunda olması demektir.

GANİMETLER ise, savaş meydanında elde edilen, tabiat dışında ki, para mal cinsinden şeylerdir. Enfal ile ganimetlerin uzaktan yakından bir birleriyle ilgisi yoktur. Fakat Meallerde Enfale de ganimet denerek, yanlış mana verilmektedir. Sanırım soruyu hazırlayanları bu ifadeler yanıltmış. Buna rağmen bu soruyu hazırlarlar iken, nesih Mensuh olayını göz ardı etmeleri, ne mantıkla soru hazırladıklarını açıkça gösterir. Kuran tamamlanmış olduğundan. Şu anda elde mevcut Kuran’da Mensuh ayet yoktur. Anlatmak istediğim Kuran’da Mensuh ayet olduğuna inananların sorularını kolayca dışlayarak boşa çıkarabilecekleri ne dikkat çekip. Buna dikkat etmeyerek ne olursa olsun Kuran’a karşı çıkalım mantığıyla soru hazırlamış olduklarının belirgin olmasıdır.

S- .34- Peygamberler eşit mi yoksa üstün olanı var mı?

Bakara-285 'te Peygamberler arasında fark olmadığı söylenirken, aynı surenin 253. ayetinde; "İşte bu peygamberlerin bir kısmını diğerlerine üstün kıldık.." denir.

C.34- Peygamberler Peygamberlik unvanında hepsi aynıdır, fakat derece bakımından bir birbirlerinden farklıdırlar. Örneğin, tabiri caizse, Nasıl bütün subayların unvanı subaysa fakat rütbeler farklıysa, peygamberlerin de o şekilde bir derecelenmeleri var, subay rütbesi sadece bir benzetmedir, umarım dediğim anlaşılırdır. Bu şekilde ki derecelenmelerle insanlar her gün sık sık karşılaşmaktadırlar. Buna rağmen bu sorunun hazırlanmasının soru değeri yoktur.

S-.35- Kur'an Mekke ve çevresine mi yoksa tüm insanlara mı?

Enam/ 92. Bu indirdiğimiz, kendinden öncekileri doğrulayan, Mekkelileri ve etrafındakileri uyaran mübarek Kitap'dır. Ahirete inananlar buna inanırlar, namazlarına da devam ederler.

Kalem/ 52. Oysa Kuran, alemler için bir öğütten başka bir şey değildir.

C- .35 Kuran’dan mealen:

-Bu da Anakent(Mekke'y)i ve çevresindeki(kasaba)ları uyarman için sana indirdiğimiz feyz kaynağı ve kendinden önceki (Tanrı Kitabı)nı doğrulayıcı bir Kitaptır. Âhirete inananlar, buna inanırlar ve onlar, namazlarına devam ederler. 6/21

- Oysaki o Zikir/Kur'an âlemler için bir öğütten başka şey değildir.68/52

Kuran’ı hayat olaylarıyla doğrudan ilgili. Ve İnsana hitap eden bir kitap olarak düşünürsek.  6/21 ve 68/52 ayetlerinin ne manaya geldiğini kolayca anlayabiliriz.  6/21 de Peygambere fiziksel gücüyle orantılı sorumluluk yüklenmiştir. Peygamberin bir İnsan olarak fiziksel çabayla kolayca yapabileceği tebliğ sahası Mekke ve Civarıdır. Peygamber git bütün dünyaya tebliğ et denmesi, onun fiziksel gücünü aşacağından bu gerçekçi olmazdı. 68/52 ayeti ise Kuran’ı İlgilendiren tebliğ sahasıdır. Bu tebliğ olayı herhangi bir şahsın yaşam süresiyle kısıtlı olmadığı gibi, herhangi bir coğrafyayla kısıtlı değildir, bu tebliğ şekli günümüze kadar sürüp gelmektedir. Allah’ın izniyle kıyamete kadar sürecektir.

Bu öğretilerin kolay anlaşılır olmasına rağmen bunları anlamamanızın nedeni. Ret edip, anlamaya yanaşmamanızdan kaynaklanıyordur.

S-.36- Cehennemde kapışma?!

Alak/ 15-18." And olsun ki onu perçeminden, yalancı ve günahkar perçeminden cehenneme sürükleriz. O zaman taraftarlarını çağırsın. Biz de zebanileri çağıracağız"

ayeti Ebu Cehil için söylenmiş. Güçsüz bir insanın" Allah benden yana " demesine benziyor. Yani insan sözü.

S.37- Hitap çelişkisi: ( Ben, Biz, O, Allah)

Kur'an'da ayetlerin çoğunda Allah 3. şahıs, bazılarında 1.şahıstır. Kimi ayetlerde çoğul " biz " ifadesi, kimilerinde ise tekil ifade mevcuttur. Örneğin Hac/ 34-35 de şahıs zamirinde tam 6 kez değişiklik yapılır. Allah'tan hitapbir kitapta hep aynı zamir kullanılmalıydı.

S-.38- Bu ayette melekler mi konuşuyor?

Zuhruf/ 11'de de ilginç bir kurgu vardır:

"O suyu gökten bir ölçüye göre indirir. Biz onunla ölü memleketi diriltiriz".

Suyu indiren Allah, ölü memleketi dirilten kim?

Kur'an'ı Allah gönderdiyse bu "biz" diyen kimler?

S-.39- Allah mı şair? Muhammed mi?

79 ayetlik Rahman suresinin 31 ayeti aynıdır. " Öyleyse Rabbinizin hangi nimetlerini yalanlayabilirsiniz" ayeti sürekli tekrarlanmıştır. Benzer tekrarlara başka surelerde de rastlanır. Bu acaba Muhammed'in mi yoksa Allah'ın mı edebi özelliği, keyfiyetidir?

C-.36-37-38-39 ilgili soruda ki iddialarla, ısrarla Kuran’ın öğretim metodu ve üslubu sorgulanmaktadır, bu ise bir hatadır, Şöyle ki:

Kuran'da da belirtilen bütün ifadelerin tafsilatları yine Kuran'da vardır, Kuran mubin ve tafsilatlı bir kitaptır, Öğretim yöntemi de kendi içerisindedir, her bilgi bir metotla öğrenenlere aktarılır. Örneğin, tümden gelim, tüme varım, misillendirme, muhkem müteşabih veriler gibi. Kuran'da evrensel olduğundan bütün insanlara hitap eder, bu insanların içerisinde hiçbir eğitim almamış ümmi kimseler olduğu gibi, bir çok konuda ileri düzeyde eğitim almış kimselerde vardır. Bundan dolayı, Allah Kuran'ı yine Kuran'ın içeriğinde bulunan tekrarlı olarak vurgulanan Yedi Öğretim Metoduyla birlikte indirmiştir. Kuran ifadesiyle bu metotlar Sebâ Minelmesani, metotlar içerisinden seçilmiş tekrarlı yedi öğretim metodu. Kuran dan mealen :

-- And olsun ki, sana tekrarlanan yediyi - Öğretim Metodunu - ve büyük Kûran'ı verdik. 15/87

Her ne kadar kısaca değindim ise de, bana göre 22-23-24-25 no.lu sorular ve benzerleri soru değeri taşımamaktadır, buna rağmen bu tür soruları önemseyen kimseler varsa bu do onların bileceği şeydir.

S-.40- Kıyametin saatini Allah bilmiyor mu?

Füssilet-47. Kıyametin ne zaman kopacağına ilişkin bilgi ona (Allah'a) havale edilir.

Anlaşılan melekler Allah'tan daha iyi biliyor her şeyi.

C.40- İnsanları bir birbirlerinden farklı kılan şeylerin başında sahip oldukları anlayış farklılığıdır, her olayın gerçeği, çeşitli yönleri olsa dahi, bir olmasına rağmen, bazı insanlar doğru bir anlayışla bu gerçeği göre bilmekte, bazıları ise bu gerçeği görememekte veya görmemezlikten gelmektedir. Bu yalnız dini olaylarla ilgili bir durum da değildir. Duyularımızla ve sahip olduğumuz aletlerle tespit edebildiğimiz bütün varlıklarla ilgilidir. Örneğin tabiatın kendine has bir dili vardır, bütün insanlara eşit şekilde bu diliyle hitap eder,.Bu dili anlayanlar ondan çok farklı neticeler üretirler. Örneğin, önümüzde bulunan bilgisayar tabiatın anlattıklarından istifadeyle oluşturulmuş bir cihazdır, herkes tabiat dilini aynı şekilde anlasaydı, bilgisayar ilk insan topluluğuyla birlikte üretilirdi. Bundan da anlaşılır ki, bazı kimseler bazı şeyleri, müspet veya menfi şekilde farklı anlamaktalar. Bu anlayış farklılığı zekayla ilgili bir durumda değildir, sadece anlayış farklılığıyla ilgilidir. Bir dili bilmek veya bilmemek gibi, çok zeki bir kimse o yönde eğitilmediğinden bir dili bilmeyebilir. Daha az zeki bir kimse ise o yönde eğitildiğinden eğitildiği dili çok kolay bilebilir ve konuşabilir. Tabiat bilgileri bütün insanların istifadesine açık ortak bilgilerdir, Örneğin bir aracı hangi inançta olursa olsun her insan çalıştıra bilir, aracın çalışması inançla ilgili değildir. Kuran’ın anlaşılması ise, daha öncede belirttiğim gibi, bütün insanların sahip olduğu bir bilgi değildir. Kuran’ı anlamak özel şartlar gerektirir. İslam dinine göre, Allah, Kuran bilgisini herkese açmamaktadır, bir çok kimseyi Kuran bilgisine erişmemeleri için engellemektedir. Örneğin, Kuran’ı anlama açısından, kafirlerin, gözlerini ve kulaklarını, kapatması ve kalplerini mühürlemesi gibi. Bundan dolayı Kuran’a İnananlar Kuran’ı okur bir şey anlarlar. Aynı Kuran’ı, Kuran’a inanmayanlar okur farklı bir şey anlarlar. 26. Soru bunun tipik bir örneğidir, Kuran’a inanan bizler, Füssilet-47 de ki ifadeyi, kıyamet saatini yalnız Allah’ın bildiğini, kıyamet saati hakkında bilgi istenmesi halinde, bu sorunun cevabının Allah’a bırakılacağı şeklinde anlamaktayız. Soruyu hazırlayan kişi veya kişiler ise, kıyamet saatinin bilgisinin meleklerde olduğunu ve bu bilgiyi paket halinde, Allah’a gönderdikleri şeklinde anlamaktalar, bu anlayış farklılığını, Kuran üslubu ve edebi ifadeler konusunda da görmekteyiz. Örneğin, saygınlık ifadesi olarak sıklıkla kullandığımız biz, siz gibi takıları, illaki tek yönlü olarak yalnız çoğul anlamakta ısrar ederler, bu şekilde hareket edenlere, Kuran’da, gerçeği örtenler manasında “Kâfir” tanımlanası yapılmıştır, Bu anlayış farklılıklarını, Kuran karşıtlarının bir çok iddialarında görmemiz mümkündür.

S-.41- Allah kimin neye taptığını bilmiyor mu?

Sebe/ 40. O gün Allah, onların hepsini toplayacak; sonra meleklere: Size tapanlar bunlar mıydı? diyecek. 41. (Melekler) derler ki: "Seni eksikliklerden uzak tutarız. Onlar değil, sen bizim dostumuzsun. Hayır, onlar cinlere ibadet ediyorlardı. Onların çoğu cinlere inanıyordu."

C.41- Yukarıda bahsi geçen 26. Sorunun tipik bir örneği, Allah’ın Müşrikleri konu alan Eleştiri sorusunu, Allah’ın bilgisizliği şeklinde anlamak, Kuran’dan ve Kuran’ın öğrettiği İslam dininden çok uzak bir anlayıştır.

S- 42- Allah insan gibi yemin eder mi?

Naziat suresi de şöyle başlar: "(1) Canları boğarcasına şiddetle çekip alanlara and olsun, (2) Canları kolaylıkla alanlara and olsun, (3) Yüzüp yüzüp gidenlere and olsun, (4-5) Yarıştıkça yarışan ve işleri yöneten meleklere and olsun ".

Ayrıca Kur'an Allah'ın yeminleri ile doludur. Arapların çok yemin ettiği özelliği bilinir de Allah'ın bu kadar çok yemin etmesi anlaşılmaz. Yoksa bu yeminler Muhammed'in yeminleri midir?

S- 43- Allah küfreder mi?

Enam/ 108'de "Allah'tan başkasına tapanlara sövmeyin; sonra onlar da bilmeyerek Allah'a söverler." denmesine rağmen;

Bakara/ 171, Araf/ 179, Furkan/ 44, Tevbe/ 28, Bakara/ 65, Maide/ 60, Cuma/ 5, Araf/ 176 da farklı inançlardakilere hayvan, eşek, köpek, domuz, pislik, maymun diye sövülmüştür.

C-42-43  İnsan olarak karşılaştığımız temel sorulardan başında. Yaratıcının varlığı ve ne yapıp yapmayacağı konusuyla ilgilidir. Bu sorunun din bazında olsun veya çeşitli inançların çeşitli cevapları vardır. Cevaplar çok çeşitli olmasına rağmen, birbirlerine karşıt birçok öğretiler içeririler. Bunlardan hangisinin güvenli ve doğru olduğunun anlaşılması açısından çeşitli değer ölçüleri vardır. Bu değer ölçülerinden bir tanesi yapılan öğretinin İnsan Psikolojisine uygun ve İnsana hitap edilebilir tarzda olması önemlidir. Bu açıdan bakıldığında, biz Müslümanların Allah kelamı olarak iman ettiğimiz Kuran’da bize ters gelmeyen birçok hitap tarzları görmekteyiz. Kuran’a inanmayan kimselere bu hitap tarzları uygun gelmeyebilir. Bu farklılık kabul ettiğimiz anlayış kalıplarımız ve değer farklılıklarımızla doğrudan ilgilidir, Şöyle ki:

1- Allah yemin eder mi? Yemin olayını kendi anlayışlarına göre olumsuz karşılayanlara şunu sormak lazım. Sizler yemin derken ne anlamaktasınız?  Bu netleşince Allah’ın yemin edip etmeyeceği konusu daha kolay anlaşılabilir. Bize göre yemin kelime manası olarak sağ cenah, bunun da vurguladığı mana güvencedir. Biz Kuran’da geçen ve Allah tarafından yapılmış yeminleri kendimize, kendi psikolojik anlayışımıza uygun güvenceler olarak görmekteyiz, olay bize göre budur. Size göre yemin olayı ne demekse ortaya koyarsanız, konuyu görüşürüz ve böylece bakış açılarımız karşılıklı olarak belirginleşmiş olur.

2- Bahsi geçen ayetlerde, belirtilen hususlar, “eleştiri, nitelik bildirme ve verilen cezalarla ilgilidir“, itiraz edenlerin anladığı manada bir sövme olayı değildir, İnsanları uyarmak için yapılmış uyarı örnekleridir, sonuçta dini açıdan kötü duruma düşmemek için bunları kendimize faydalı uyarılar olarak görmekteyiz.

S.44- Büyüyünce hayırsız evlat olacağı sanılan çocugun öldürülmesi:

Kehf/ 80. " Oğlana gelince, onun ana-babası mümin kimselerdi. Çocugun onları azgınlık ve inkara sürüklemesinden korktuk."

Hiçbir suçu olmayan bir çocugu, ilerde anne-babasına karşi kötü davranma ihtimali nedeniyle öldürmek ne derece haklı bir gerekçedir?

C-.44- Sanırım soruyu hazırlayan veya hazırlayanları yanıltan şey, Ğulam olarak nitelenen Oğlan çocuğunu Masum küçük çocuk olarak anlamalarıdır, Ğulam: Bıyığı terlemiş delikanlı, genç manasına gelir, şöyle ki, Kuran’dan mealen.

- Hizmetlerine verilmiş, (kabuğunda) saklı inci gibi gençler etraflarında dönüp dolaşırlar. 52/24

- Ve öylesine genç hizmetçiler, etraflarında döner durur ki sanki onlar, hazinelerde saklanmış inciler. 52/24

Ğulman pozisyonunda olanlar, hizmetçilik yapabilecek yaşa gelmiş gençlerdir, küçük çocuklardan hizmetçi olmaz, İslam dinine göre buluğ çağına ermiş gençler yaptıkları amellerden sorumludurlar, Ğulamın genç delikanlı olduğu konusunda bazı Kuran mealleri:

-Böylece yürüdüler. Nihayet bir delikanlıya rastladıklarında onu hemen öldürdü. 'Kimseye kıymamış suçsuz bir kimseyi niçin öldürdün? Sen, çok kötü bir iş yaptın,' dedi 18/74

-Yine yola koyuldular. Bir süre sonra bir genç ile karşılaştılar. O kulumuz, delikanlıyı öldürdü. Musa; «Bir cana karşılık olmaksızın masum bir cana mı kıydın? Gerçekten çok kötü bir iş yaptın» dedi. 18/74

-Böylece yeniden yola koyuldular; sonunda genç bir adama rastladılar: (bilge kişi) onu öldürdü, (Musa bunu görünce:) "Bir başka cana karşılık olmaksızın masum bir cana kıydın, öyle mi?" diye çıkıştı, "Gerçekten, çok korkunç bir iş yaptın sen!" 18/74

-Yine yola devam ettiler. Sonunda bir gençle karşılaştılar. O, hemen onu öldürdü: -Bir cana karşılık olmaksızın, masum bir cana mı kıydın? Gerçekten çok kötü bir iş yaptın. 18/74

-O delikanlıya gelince, onun ana babası mümin kimselerdi. Onları azgınlığa ve kâfirliğe sürüklemesinden çekindik. 18/80

-Gence gelince, onun, anne ve babası mümin idi. Gencin onları azdırıp, küfre sürüklemesinden korktuk. 18/80

İslam dinine göre hiçbir nefis suçsuz olarak cezalandırılmaz. Konu içeriğinde anlatılan genç, anne babasını azdırıp küfre sürükleye bilecek kötü işler yapan bir kimse olmasından dolayı cezalandırılmıştır. Dikkat edilirse cezalandırılması insanlar arasında geçerli olan Muhakeme ve Ceza şeklinde değil, üstü kapalı olarak olağan üstü yerine getirilmiştir. Bundan da taşkınlık içerisinde olan gençlerin, İnsanlar eliyle cezalandırılamayacağı manası da anlaşılır. Ancak açıktan suç işlerler ve işledikleri suç cezayı gerektirir o zaman her kez gibi muhakeme edilirler, aksi takdirde çocuğum azgınlık ediyor deyip hiçbir ana baba veya kimseler genç; delikanlı çocuğunu öldüremez. Musa’nın itiraz etmesi bunu açıkça ortaya koyar.

S- 45- Muhammed'in onca eşine ilaveten evlatlığının eşiyle evlenmesi:

Ahzap/ 37' de hoşlandığı evlatlığının karısı Zeynep'le evlenebilmesi için, ahlaki bir adet olan evlatlığın öz evlat gibi görülmesi kuralının kaldırılması etik açıdan yanlış değil midir?

C-.45- Bu konuyu defalarca işledik.. Konudan anlaşılan, bura da olan olay Peygamberimizin, evlatlığının öz evladı gibi sayılmasını engellemek için, somut olarak bu şekilde evlenme olay meydana gelmiştir. Dense ki, evlatlığı öz evladı gibi sayılsaydı ne olurdu, işte o zaman İslam dininde olmayan babadan oğula devlet başkanlığına kapı açılmış olacaktı, özet olarak olay budur.

S  46- Allah'ın velisi var mı yok mu?

İsra-111. Ve de ki: "Övgü, allah'adır. O çocuk edinmemiştir, yönetimde ortağı ve zillettten ötürü de bir veliside yoktur." O'nu alabildiğine Yücelt.

Yunus-62. Uyan! Allah velilerine ne korku vardır, ne de onlar mahzun olurlar!

C  46-  Surunun cevabı kendi içeriğinde bulunmaktadır, 17 İsrâ 111 de, Allah’ın Velisi yok denmemekte, Zilletten dolayı Velisi yok denmektedir, Zillet, yardıma muhtaçlık ve acizlik demektir, Allah, acizlikten ve yardıma muhtaç olmaktan münezzehtir. Bunu anlamayıp soru konusu yapılmasını şahsen garipsedim.

S. 47- Allah yardıma muhtaç mıdır?

İhlas-2. Allah eksiksiz, sameddir (Bütün varlıklar O'na muhtaç, fakat O, hiç bir şeye muhtaç değildir )

Muhammed-7. Ey iman edenler! Eğer siz Allah'a yardım ederseniz O da size yardım eder, ayaklarınızı kaydırmaz.

C- 47 – Kuran’ın İslam dini öğretisine göre, Allah’ın hiçbir şeye muhtaç olmadığı tartışmasızdır. Allah’ın, İnsanların amel bazında olan bazı davranışlarını, müteşabih olarak kendisine yapılmış bir yardım olarak nitelendirmesi, ihtiyaç bazlı bir nitelendirme değildir. Allah’ın ihtiyaçtan başka bir ifadeyle zillet ve acizlikten  dolayı herhangi bir velisinin; yardımcısının olması mümkün değildir. Kuran’dan mealen:

- “Hamd, çocuk edinmeyen, mülkte ortağı olmayan, zillet ve acizliğin gerektirdiği bir yardımcıya ihtiyacı bulunmayan Allah’a mahsustur” de ve O’nu tekbir ile yücelt. 17/111

S- 48- Kölelik evrensel mi?

Kur'an'daki ayetler evrensel ise; İnsanlar arasında ayrım, köleliğin kaldırılmamış olması yanlış değil midir? Bu durumda kölelik kıyamete kadar meşrulaştırılmış olmuyor mu?

C-- 48-  KUR’AN’A GÖRE KÖLELİK:

İLAHİ ADALET’İN söz konusu olduğu yerde, adalet herkes için olmalıdır. Bu şart adaletin olmazsa olmaz “TEMEL İLKESİDİR” aksi takdirde herhangi bir adaletten bahsetmek söz konusu olamaz, hele bahis konusu olan “Adalet” İlahi adalet ise adalet dağıtımı konusunda kullar arasında fark gözetilmesi mümkün değildir. Kur’an öğretisine göre adaletin sağlanmasında, kişinin, Müslüman olması veya Müslüman olmaması, hür olması veya köle olması arasında fark yoktur, kim olursa olsun adalet isteyen muhakkak hakkını almaya hak kazanmıştır, Kur’an’dan mealen:

- Biz sana Kitâbı hak ile indirdik ki, insanlar arasında Allah’ın sana gösterdiği biçimde hüküm veresin; hâinlerin savunucusu olma! 4/105

- Allah size emânetleri ehline vermenizi, insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adâletle hükmetmenizi emreder. Allah size ne güzel öğüt veriyor. Şüphesiz Allah, işiten, görendir. 4/58

Bu durumun uygulanabilir olabilmesi için İnsanların adalet önünde eşit olmalarına ihtiyaç vardır, bu durumda akla şöyle bir soru gelmektedir, insanlara ait olan malları ellerinden haksız yere almak suç ise ve bu bir adalet konusu ise, o zaman bir insanın şahsına zorla el konulup köleleştirilmesi bir adalet konusu değil midir?. Nasıl ki bir insanın mallarına haksız yer zorla el konamıyorsa ve bu el koyma gasptan başka bir şey değilse, gaspın büyüğü insanın bizzat kendisine el konulmasıdır. Bunun Kur’an’da belirtilen İlahi Adalet ölçüsüne göre kabulü mümkün değildir. Dolayısıyla Kur’an’da köleliğin yasaklanması ve tasfiyesiyle ilgili olarak etkin bir metot ortaya konmuştur, şöyle ki:

KUR’AN’A GÖRE KÖLELİĞİN YASAKLANMASI VE TASFİYE METODU:

İnsanlar Âdem ve Havva’nın çocukları olarak aynı ana babadan dünyaya gelmelerine rağmen, tarihte çok yaygın olarak bir birlerini köle yapmışlardır. İnsanların, insanları köle edinme kaynaklarını başlıca üç şekilde tasnif edebiliriz:

1- Savaş veya baskın neticesinde, yenilen veya ele geçirilen tarafın köleleştirilmesi.

2- Köle sahiplerinden satın almak yoluyla köle edinilmesi.

3- Köle sahiplerinin, köleleri üretmek suretiyle çoğaltıp, yeni köleler edinmesi.

Bu suretle bir insan, diğer bir insanı köle edinmekte ve hürriyetine el koyabilmektedir. Bu durum köle olmuş insan için çok zor bir olaydır. Köle olmuş insanları, kölelikten kurtarmanın iki yolu vardır. Bunlardan bir tanesi herkes hürdür deyip köleliğin reddedilmesi, ikincisi ise kontrollü şekilde sosyal doku içinde eritmek suretiyle azalta, azalta mücadele edilmesidir. ,

Herkes hürdür deyip kölelik ret edildiğinde, köleliğin yaygın olduğu devirlerde, bir çok sosyal patlamalar meydana gelecektir. Örneğin: Toplumda hür fakat birçok işsiz, evsiz, aç insanlar doluşacak, efendileri eliyle azat edilmiş köleler, efendilerinden intikam alma durumuna gelebilirler. Hatta bir araya gelip eski efendilerini köle yapmaya kalkışa bilir ve daha birçok olaylara sebebiyet verebilirler.

Kölelikle sosyal doku içerisinde eritmek suretiyle azalta azalta mücadele edilmesi durumu ise, toplumu sarsmayan ve hatta İslam toplumu dışındaki köleci toplumlarla etkili bir mücadele yöntemidir. Zira Müslümanların, korku duymadan o toplumlardan köle satın alıp hürriyete kavuşturmalarına olanak vermektedir.

Kölelikle mücadele edilmesiyle ilgili olarak, Kur’an’da bir dizi tedbirler vardır, bunlardan örnekler verecek olursam:

Kur’an’dan mealen:

- (Savaşta) kâfirlerle karşılaştığınız zaman boyunlarını vurun. Nihayet onlara iyice vurup sindirince bağı sıkıca bağlayın (esir alın). Savaş sona erince de artık ya karşılıksız veya fidye karşılığı Salıverin. Durum şu ki, Allah dileseydi, onlardan intikam alırdı. Fakat sizi birbirinizle denemek ister. Allah yolunda katledilenlere gelince, Allah onların yaptıklarını boşa çıkarmaz. 47/4

Böylece, savaş esirlerinin köleleştirilmesi, İslam’da yasaklanmış olmaktadır. Zira savaşın bitiminde esirler ya karşılıksız yada fidye karşılığı serbest bırakılacaklardır. Böylece savaş yoluyla köle alınması önlenmiş olmaktadır.

Köle sahibi olan kafirlerin ellerindeki kölelerden satın almak, kölelerin Müslümanların eline geçmesine ve böylece hürriyete kavuşmaları için kendilerine bir kapı açılmış olmaktadır. Zira, İslam dininde kölelerin hürriyete kavuşmaları teşvik edildiği gibi, diyet şartına da bağlanmış, sadakalardan kendilerine pay verilmesi farz kılınmış, ayrıca kendilerinden hayır beklenen bir kölelerin mukatebe yapmak suretiyle hürriyetine kavuşturulması ön görülmüştür. Cariyelerin zorlanıp zinaya sürüklenmesi yasaklanmış, köle ve cariyelerden salih olanların evlendirilmesi emredilmiştir. Böylece bir dizi tedbirlerle, köleliğin ortadan kaldırılması yolu açılmıştır. Bu hususlarla ilgili olarak örnekler verecek olursam, şöyle ki:

Kur’an’dan mealen:

- (İnsan), hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor? 90/5

-(Gösteriş ve övünme için) “Ben birçok mal telef ettim” diyor. 90/6

- Kimse kendisini görmedi mi sanıyor? 90/7

- Biz ona vermedik mi: İki göz 90/8

- Bir dil, iki dudak? 90/9

- Ona iki yolu (doğru ve eğriyi) göstermedik mi? 90/10

- Fakat o, sarp yokuşu geçemedi. 90/11

- Sarp yokuşun ne olduğunu sen nereden bileceksin? 90/12

- Bir boynu (kölelik zincirinden) çözmek, 90/13

- Yahut doyurmaktır: açlık gününde, 90/14

- Akraba olan yetimi, 90/15

- Yâhut hiçbir şeyi olmayan yoksulu, 90/16

- Sonra inanıp birbirlerine sabır tavsiye eden ve merhamet tavsiye edenlerden olmak. 90/17

Doğru yolda olmanın bir şartı olarak, köle azat etmek gösterilmiştir. (Ayrıca bak. 2 Bakar 177. )

Kefâret şartı olarak köle azat etmenin farz kılınması.

Kur’an’dan mealen:

- Kadınlarına zıhar edip sonra söylediklerinden dönenler, karılarıyla temas etmeden önce bir köleyi hürriyete kavuştursunlar. Size öğütlenen (hüküm) budur. Allah yaptıklarınızı haber almaktadır. 58/3

(Ayrıca bak. 4 Nisa 92 ; 5 / Maide 89 )

Kölelerin maddi ihtiyaçlarını karşılamak üzere kendilerine sadakadan farz olarak pay verilmesi. Kur’an’dan mealen:

- Sadakalar, Allah’tan bir farz olarak ancak fakirlere, düşkünlere, onlar üzerinde çalışan (sadaka toplayan) memurlara, kalpleri (İslâm’a) ısındırılacak olanlara, kölelik altında bulunanlara, borçlulara, Allah yoluna ve yolcuya mahsustur. Allah bilendir, hikmet sâhibidir. 9/60

Köle ve cariyelerin evlendirilmesi ve mukatebe konusunda Kur’an’dan mealen:

- İçinizden bekârları ve köle ve câriyelerinizden salih olanları evlendirin. Eğer yoksul iseler, Allah, lûtiyle onları zengin eder. Allah geniş (nimet ve lütuf sahibi)dir. (her şeyi) bilendir. 24/32

- Evlenme (imkânı) bulamayanlar, Allah kendilerini lûtfundan zengin ed(ip evlenme imkânına kavuştur)uncaya kadar iffetlerini korusunlar. Ellerinizin altında (köle ve câriye)lerden, mukatebe (akdi) yapmak isteyenlerle, eğer kendilerinde bir iyilik görürseniz mukatebe yapın. Ve Allah’ın, size verdiği malından onlara da verin. Dünya hayatının geçici menfaatini elde etmek için, nâmuslu kalmak isteyen cariyelerinizi zinaya zorlamayın. Kim onları (zinaya) zorlarsa, şüphesiz Allah, zorlanmalarından sonra (0 cariyelere karşı) bağışlayıcı, esirgeyicidir. 24/33

Yukarıdaki ayet meallerinde görüldüğü gibi, İslam dininde köleliğin sona erdirilmesiyle ilgili çok önemli yaptırımlar vardır. Bir insanın dünyada en çok isteyeceği şeylerden bir tanesi, hürriyet ve ev bark sahibi olmasıdır. İslam dininde bunlarla ilgili sağlam esaslar getirilmiştir, köle ve cariyelerden salih olanların evlendirilmesi emredilmiştir. Ayrıca cariyelerin zinaya zorlanması yasaklanmış olup, zinadan uzak aile kadını olmalarına olanak sağlanmıştır. Köleliği kesin ortadan kaldıran bir husus olarak, kölelerle mukatebe akdi yapılması emredilmiştir. Bu mukatebe akdinin tek şartı, hürriyeti verilecek kölenin, kendisinde iyilik görünen bir kimse olmasıdır. Kölelik altında yaşamış olan ve kendisinden iyilik görünmeyen bir kimsenin hürriyete kavuşturulması, İslam toplumuna zararlı olacağından, köleliğin tasfiyesi olayında bu benimsenmemiştir. Bunun dışında kişi kendisinden hayır görünen bir kimse ise, hür olması için mukatebe akdi yapmak üzere müracaat etmesi yeterlidir. Kendisiyle yapılan mukatebe akdi, hürriyete kavuşma akdidir; bir hürriyet belgesidir. Bu akit hürriyete kavuşan köleye baş edemeyeceği mali yük getiren bir akitte değildir, tam tersi, toplumda tutunabilmesi için kendisine malen yardım edilmesi emredilmiştir. Zira, hiçbir maddi imkana sahip olmadan hür olması, kendisini köleliği arayacak hale getirebilir, bu mali yardım yapılmak suretiyle önlenmiştir. Ayrıca, kölelik müddeti içerisinde, köle sahibi, kölesine kısas kapsamına giren bir zarar verdiği zaman, kölenin affetmeyip kısas istemesi halinde, kölesine verdiği zarar kadar kendisine kısas uygulanır. Kısas gerektiren olaylarda, kısas hükmünün uygulamasında, Kur’an’da, efendi köle ayırımı yapılmamıştır.

Kur’an’dan mealen:

- Onda (Tevrat’ta) onlara: cana can, göze göz, buruna burun, kulağa kulak, dişe diş ve yaralara karşılık kısas (ödeşme) yazdık. Kim bunu bağışlar (kısas hakkından vazgeçer)se o kendisi için kefaret olur. Ve kim Allah’ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte zâlimler onlardır. 5/45

Kur’an’da kısas konusunda şöyle denmiştir, mealen:

- Ey akıl sâhipleri, kısasta sizin için hayat vardır, böylece korunursunuz. 2/179

S- 49- Kur'an'da neden sadece İsrail'e gönderilen peygamberler var?

Kur'an'da bildirilen peygamberlerin Yahudi olması, her kavme peygamber

gönderildiği belirtilmesine rağmen başka milletlerden tek örneğin olmaması nasıl açıklanabilir?

C- 49- Kuran’da sadece İsrail’e gönderilen peygamberler bulunmamaktadır. Ayrıca İsrail kelimesiyle Yahudi kelimesi bir birine karıştırılmıştır, İsrail Yakup peygamberin adıdır, Yahudiler ise bir boydur. Kuran’da değişik kavimlere gelen peygamberlerin kıssaları da var, sayısal ağırlıklı olarak Kuran’ın indiği çevrede yaşamış olan Peygamber kıssalarının konu edilmesinde tebliğ açısından fayda vardır. İslam inancı açısından Âdem’den itibaren, Allah tarafından gönderilen bütün peygamberler İslam Dininin peygamberleridirler. Bizim İslam inancımız açısından aralarında fark gözetmeyiz, Kuran’dan mealen:

- De ki: “Allah’a, bize indirilene (Kur’an’a), İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Yakub’a ve Yakub oğullarına indirilene, Mûsâ’ya, İsa’ya ve peygamberlere Rablerinden verilene inandık. Onlardan hiçbirini diğerinden ayırt etmeyiz. Biz O’na teslim olanlarız.” 3/84

- Onlara kendilerinden öncekilerin; Nûh, Âd ve Semûd kavimlerinin; İbrahim’in kavminin; Medyen halkının ve yerle bir olan şehirlerin haberleri ulaşmadı mı? Peygamberleri onlara apaçık mucizeler getirmişti. (Ama inanmadılar, Allah da onları cezalandırdı.) Demek ki Allah onlara zulmediyor değildi, ama onlar kendilerine zulmediyorlardı. 9/70

- İbrâhim ne yahûdi, ne de hıristiyandı; dosdoğru bir müslümandı. Müşriklerden de değildi. 3/67

S.-50: Musevilere "Yahudi" denmesi:

Enam-146. Yahudilere tırnaklı hayvanların hepsini haram kıldık.

Kur'an'da Musevilerden Yahudi diye bahsediliyor. Halbuki o dönemde Yahudi olduğu halde Hristiyan olanlar çok. Madem ki "Hristiyan" yani "İsacı" diyor, "Musevi" yani "Musacı" da denebilirdi. Bu genelleme yanlıştır. Günümüzde de Yahudi olanlar içinde ateisti, dinsizi, Hristiyanı, müslümanı, Budisti vardır.

C- 50- Yahudi kelimesi Kuran’da bir inanç tanımlaması olarak vurgulandığından Bize göre muharref olan Tevrat’a inan kimseleri kapsamaktadır, Örneğin: Kuran’a inan bir Yahudi İnanç açısından Müslüman olarak tanımlanır. Bu konuda Vikipedia dan alıntı verecek olursam, şöyle ki:

“Musevilik ya da Yahudilik (Arapça yahūdī Yehud kavmi ve dini; İbranice yəhūdī)[1], ilk olarak İbranilerin Kutsal Kitabı (Tanah) ile gelen, ardından da Talmud'da ve diğer kutsal metinlerde daha da kapsamlı bir şekilde incelenip yorumlanan inanç ve uygulamalar bütününe verilen addır.”

Tanımlama bu şekilde olmakla beraber, İncilin aslına veya Tevrat’ın aslına iman eden veya diğer gerçek peygamberlerin  peygamberliklerine ve Allah tarafından tebliğ edilmekle emr olundukları dine İnanların “Müslüman” olarak tek bir adı vardır. Bundan dolayı Kuran’da Müslümanlardan başkası Cennete giremez denmektedir.

S.-51 İnananlar Muhammed'in kulu mu?

Zümer-10. Kul ya ıbadillezıne amenütteku rabbeküm lillezıne ahsenu fı hazihid dünya haseneh ve erdullahi vasiah innema yüveffes sabirune ecrahüm bi ğayri hısab

Ayet, "De ki ey inanan kullarım" ile başlıyor.De ki: 'Ey iman eden kullarım, Rabbinizden sakının. Bu dünyada iyilik edenler için bir iyilik vardır. Allah'ın arz'ı geniştir. Ancak sabredenlere ecirleri hesapsızca ödenir.'

Muhammed, inananlara "kullarım" diye sesleniyor. Bazı meal tahrifatçıları bu hatayı kamufle edebilmek için mealin başına

"Bizim adımıza de ki" ya da "tarafımdan söyle" gibi ilaveler yapmışlar. Halbuki Arapçasında bunlar yok. Bazıları da "Kullarım" değil, "kullar" olarak çevirmiş.

Eğer Kur'an'ı Allah gönderseydi ayette Allah'ın "de ki" demeyip direk kendisinin söylemesi gerekirdi. Ya da "De ki, ey Allah'ın inanan kulları" şeklinde olmalıydı.

C.-51 Yine Kuran öğreti üslubunu konu eden bir soru, daha öncede belirttiğim gibi bu tür soruların bana göre soru değeri yoktur, ayrıca bu tür ifadeler kolay anlaşılır ifadeler olup günlük yaşamda da sık sık kullanılmaktadır, örneğin. Bir kimseye git falan kimselere şunu söyle dediğimde bu durumda söylem gönderdiğim kimsenin şahsıyla ilgili bir söylemi yoksa bana ait bir söylemi olmuş olmaktadır. Bir kimse herhangi bir inanca inanmaya bilir, fakat ilginç olan bir kimsenin İnanmamasını boş gerekçelere bağlamasıdır.

S.-52- "Günah Çıkarma" Kur'an'da da var!

 Tevbe-102. Onlardan (Münafıklardan) bir kısmı ise, günahlarını itiraf ettiler. Bunlar salih amelle kötü ameli birbirine karıştırmışlardır. Umulur ki Allah tövbelerini kabul eder. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

 103. Onların mallarından, onları günahlarından arındıracağın ve temizleyeceğin bir sadaka al ve onlara dua et. Çünkü senin duan onlara huzur verecektir. Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

 C- 52: İslam dininde Allah adına kullar tarafından günahların bağışlaması olanaksızdır. Kuran öğretisine göre günahları bağışlama yalnız Allah’a aittir, soruyu hazırlayanlar söylediklerinde samimi olsalardı, konu ettikleri 9/102 – 9/103 ayetlerinden sonra gelen 9/104 ayetine rağmen böyle bir iddiada bulunmazlardı. Kuran’dan mealen:

  -Diğer bir kısmı ise, günahlarını itiraf ettiler. Bunlar salih amelle kötü ameli birbirine karıştırmışlardır. Umulur ki Allah tövbelerini kabul eder. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.9/102

 -Onların mallarından, kendilerini temizleyeceğin, yücelteceğin bir sadaka al ve onlara duâ et; çünkü senin duân, onlara huzur verir. Allah işitendir, bilendir. 9/103

 - Bilmediler mi ki, kullarından tevbeyi kabul eden, sadakaları alan Allah'tır. Ve Allah, tevbeyi çok kabul eden, çok esirgeyendir. 9/104

 - Günahları bağışlayan, tevbe leri kabul eden, azabı şiddetli ve bol lütuf sahibidir. Ondan başka ilah yoktur, dönüş O’nadır. 40/3

- Ve onlar bir kötülük yaptıkları, ya da nefislerine zulmettikleri zaman, Allah’ı hatırlayarak hemen günâhlarının bağışlanmasını dilerler; günâhları da Allah'tan başka kim bağışlayabilir? Ve onlar, hatalarında bile bile, ısrar etmezler. 3/135

 Anlamak isteyen için bana göre konu açıktır.

 S - 53- Meleklerden peygamber olur mu?

 Muhammed'e inanmayanlar " Elçi olarak bize bir melek gelmelsi gerekmez miydi" derler. Buna şu yanıt verilir:

 İsra/ 95. De ki: "Eğer yeryüzünde, (insanlar yerine), yerleşip dolaşan melekler olsaydı, elbette onlara gökten bir melek peygamber indirirdik."

 Mantıklı. Dünyada insanlar yaşadığına göre melekten peygamber olmaz.
Gelgelelim meğer öyle değilmiş. İsra-95'de melekten peygamber olamayacağı söylenirken

 Bakın aşağıdaki ayette ne diyor:

Hac-75. Allah, meleklerden ve insanlardan peygamberler seçmiştir; şüphe yok ki Allah, duyar, görür.

 C – 53: Bu konuda yalnız Ateist’ler değil kendilerine Müslüman diyen Rivayetler dine bağlı  birçok kimseler de yanılmaktadır. Bunun nedeni Risalet ile Nübüvvetin ne manaya geldiğini bilmemelerinden dolayıdır. Risalet veya irsal kavram olarak Elçilik demektir. Nübüvvet ise Tebliğdir. Bu duruma göre her nebi aynı zamanda Resûldür zira Tebliğ ile görevlendirilmek suretiyle gönderilmiştir. Bu açıdan bakıldığında. Örneğin: Peygamberimiz Muhammed İnsanlara Allah tarafından gönderilmiş Resûl ve Nebidir. Diğer gerçek peygamberlerde öyledir. Dolayısıyla Allah Peygamberler dışında ki İnsanları insanlar vasıtasıyla İslam dinine davet etmektedir. Risalet ise Nebiliği içermeyince yalnız Mesaj taşıma şeklinde bir elçiliktir. Dini Mesaj getiren melekler bu mesajı İnsan kitlelerine değil Peygamberlere ulaştırırlar, bu açıdan bakıldığında Risaletin hem insanları hem de melekleri kapsayan bir kavram olduğu görülür, Peygamberlere Resul olarak Melekler, insanlara Resul olarak insan olan Nebiler. Dikkat edilirse Kuran’da Nebiliğin son bulduğu belirtilmekte fakat Resullüğün son bulduğu belirtilmemektedir. Risalet veya Resûllük ise özellikle çeşitli işlerde Meleklerin görevlendirilmesiyle kıyamete kadar devam eder ve din içerikli olması da gerekmez, zaten Peygamberimiz Muhammed’ten sonra Risalet ile Nebi gelmeyeceğinden Kuran’a göre ondan sonra Peygamber gelmeyeceği kesindir. Resul Nebi kavramlarını bilmeyen bazı kimseler, Son bulan Nebiliktir, Resûllük son bulmamış diyerek, Resûllük iddiasında bulunarak Nebilik yapmaya kalkışırlar. Bu kimseler Şeytana oyuncak olmuş ne dediğini bilmeyen kimselerdirler. Benim Bu konuda sekiz sayfalık bir çalışmam var buraya aktarmadım, aktarmamı isteyen olursa aktarırım. Sonuç olarak 17/95 ve 22/75 ayetlerini anlamak isteyenlere Kuran’da ki Resul ve Nebi kavramlarına dikkat etmelerini tavsiye ederim. Bu iki kavramı anlasalar bir çelişki olmadığını kolayca görürüler.

 

S- 54- Cehennemde günahkarlar ne yer?  Zakkum mu? Darı dikeni mi?

 Duhan/ 42-43-44. Doğrusu (cehennemde) günahkarların yiyeceği zakkum ağacıdır; karınlarda suyun kaynaması gibi kaynayan, erimiş maden gibidir.

 Gasiye suresi 6. ayeti öyle demez.

 Leyse lehüm ta'amün illa min dariy'ın.

 Onlar için darı dikeninden başka bir yiyecek yoktur.

 Zakkum ağacı diken değildir, darısı da yoktur.

 Dolayısıyla bu darı zakkum olamaz.

 Zakkum mu? Darı mı?

 Her ikisi de olabilirse, neden "Darıdan başka yiyecek yoktur." diye yazıyor?

 C- 54: dariy’in kelime olarak Kötü değersiz yiyecek manasına da gelen bir kavram, ayrıca dünyada ki yiyeceklerle Ahiretteki yiyecekler İsmi aynı olsa dahi farklıdırlar. Soruyu hazırlayan kimseler ise her ikisini birebir aynı sayma çabasındalar bu ise bir yanılgıdır. Kuran’dan mealen:

  - Onlara, (hayvanların bile sakınıp yiyemediği) bir nebattan başka yiyecek yok. 88/6

 - Değersiz bir yiyeceğin dışında bir şeyleri yoktur; 88/6

  - Yiyecekleri yok ancak bir darî' 88/6

     Görüldüğü gibi dari bire bir diken manasında değildir.

 S-.55 Kurana göre Tanrı bazılarının kalplerini mühürlemiş, onlardan imanı esirgemiştir. (Biz ateistler o kişilerdeniz belli ki). Peki bu durumda Tanrı bize haksızlık yapmış olmuyor mu? Bizim ne suçumuz vardır? Bu Tanrı'nın adil sıfatıyla çelişmiyor mu?

C-.55: Kur’an öğretisine göre Allah kullara zulmedici değildir. Cezayı hak etmeyen hiç kimseyi cezalandırmaz. Bir kimse kalbinin mühürlenmesini hak etmemişse Allah onun kalbini mühürlemez. Kalbin hidayete açılması veya hidayete kapanması İnsanın kendi isteği ile ilgilidir. Kuran’dan mealen:

- Şimdi sen, kendi hevasını ilah edinen ve Allah'ın bir ilim üzere kendisini saptırdığı, kulağını ve kalbini mühürlediği ve gözü üstüne bir perde çektiği kimseyi gördün mü? Artık Allah'tan sonra ona kim hidayet verecektir? Siz yine de öğüt alıp düşünmüyor musunuz? 45/23

Kişi hevasını ilah edinirse. İmanı ret edip Nefsi emaresinin bozuk isteklerini yerine getirmeyle ömür sürer ise ve bu yaşantısın da Ahreti boş verip dünyaya razı olmuşsa. Allah böyle kimsenin kalbini bir ilim üzere mühürler. Kalbin mühürlenmesinin manasına örnek olarak o kişinin Allah vahyini anlamamsını dolayısıyla Müslüman olmamasını gösterebiliriz. Bu mühürlenmenin kalıcı olup olmaması da kişinin tercih ve ameliyle ilgilidir. Kişi hevasını ilah edinmekten vaz geçer ve ahreti isterse. Allah ona hidayet eder ve kalbini İslam açar. Kişi de vardır, ahreti isteme ve elde etme için çabalayıp çalışırken. Ahretten vaz geçer, dünyayı istemeye ve hevasını ilah edinmeye yönelir.Hani mürtet tabiri var ya. İşte bu sefer bu kişinin kalbini Allah mühürler. Mührün açılabilir olduğuyla ilgili olarak. Kuran’dan mealen:

- De ki: "Düşünün bakalım; Allah, işitme gücünüzü, gözlerinizi alsa, kalpleriniz üzerine mühür bassa, Allah'tan başka hangi ilah onları size geri verecek?" Bak nasıl türlü türlü açıklıyoruz ayetleri, yine de yüz çeviriyorlar!  6/46

- Kim iyi bir iş yaparsa kendi lehinedir. Kim de kötülük yaparsa kendi aleyhinedir. Rabbin, kullara (zerre kadar) zulmedici değildir. 41/46

Allah adaletlidir, Kullara zulmedici değildir. Hidayet mi istiyorsun, tevbe vakti geçmeden, ölüm gelip çatmadan önce Allah’a yönel. O zaman sana hidayet eder. Kuran’dan mealen:

- İnkar edenler:  -O'na Rabbinden bir mucize indirilmeli değil miydi? derler. De ki:  -Kuşkusuz Allah dileyeni saptırır ve Kendisine yöneleni doğru yola eriştirir. 13/27

- Allahın izni olmayınca hiçbir musîbet isabet etmez, her kim de Allaha iyman ederse o onun kalbine hidayet verir ve Allah her şey'i bilir.  64/11

- Kim bu aceleci(dünyâ)yı isterse, orada ona, (evet) istediğimiz kimseye hemen çabucak dilediğimiz kadar veririz; ama sonra yerini cehennem yaparız! Kınanmış ve kovulmuş olarak oraya girer. 17/18

- Kimler dünyâ hayâtını ve süsünü isterse onlara oradaki amellerin(in karşılığın)ı tam veririz ve onlar orada hiçbir eksikliğe uğratılmazlar. 11/15

- Kim âhiret ekinini istiyorsa onun ekinini artırırız; kim dünyâ ekinini istiyorsa ona da dünyâdan bir şey veririz. Fakat onun âhirette bir nasibi olmaz.  42/20

- Allâh'ın izni olmadan hiçbir kişi ölmez. (Ölüm) Belirli bir süreye göre yazılmıştır. Kim dünyâ sevâbını (menfaatini) isterse, kendisine ondan veririz; kim âhiret sevâbını isterse, kendisine ondan veririz, şükredenleri mükâfâtlandıracağız.  3/145

- Eğer şükreder ve iman ederseniz, Allah azabınızla ne yapsın? Allah şükrün karşılığını verendir, bilendir. 4/147

S-56 Tanrı'nın kadınlara ne garezi vardır? Neden gerekirse dövülebileceklerini söylemiştir (Nisa suresi, 34. Ayet)? Neden onlar "Aklen ve dinen eksik yaratıklardır" (Hadis, kaynak: Buhari). Neden şahitlikleri erkeğin yarısı değerindedir?

C-56:  İslam dininde aile reisi erkektir. Evin mali geçiminden erkek sorumludur. Evin idaresinde kadın üzerine yöneticidir. (Evlilik yükümlülüklerini reddederek) baş kaldıran eşine önce öğüt verir, bu yeterli gelmese onu yatağında yalnız bırakır, bu da yeterli gelmese fiziksel sakatlığa yol açmayacak şekilde dövebilir. Bu dövme düşmanca bir dövme değildir. Nedense okullarda çocuğun iyiliği için fiziksel sarar vermeden öğrencisine tokat vuran öğretmeni makul gören toplumun içinden. Dillerine dolamak için olsa gerek durmadan Kuran’da belirtilen bu dövme konusunu gündem yaparlar. Ben merak ediyorum. Hayatı boyunca babasından veya Öğretmeninden tokat yemeyen bir insan var mı. Kadınların dövülmesi de bu şekilde. Kurandan mealen:

- Allah'ın bir kısmını bir kısmına üstün kılması ve erkeklerin mallarından geçimi sağlamaları dolayısıyla, erkekler kadınlar üzerine yöneticidirler. İyi kadınlar, gönülden (Allah'a) boyun eğen, Allah'ın koruduğu gizlilikleri koruyanlardır. Kötü davranışlarından korktuğunuz kadınlara öğüt verin. Daha sonra yataklarında yalnız bırakın ve (sonunda) onları dövün. Eğer size itaat ederlerse onların aleyhine yol aramayın. Elbette Allah yücedir, büyüktür.  4/34

Kadınlar dinen ve aklen noksan yaratıklar değildir. Uydurma hadislerde kadınlar aleyhine birçok şeyler uydurulmuştur. Bu uydurmaların İslam dininde bir değeri yok. Kuran’da belirtilen, İki kadın şahadetinin bir erkeğin şahadetine karşılık gelmesi olayı. Ticari senetlerle ilgilidir. Demin belirttiğim gibi. İslam dininde evin geçim yükü erkeğin sırtındadır, bayanlar genelde yalnız ev işleriyle uğraştıklarından ticari konularda tecrübeli değillerdir. Ticari konularda unutabilirle. Diğer şahitliklerde kadın şahitliğiyle erkeğin şahitliği aynıdır. İslam dininde Allah nezdinde üstünlük olayı takvaya göredir. Erkek olma veya Bayan olmayla veya ırk ve renkle ilgisi yoktur. Bu konularla ilgili olarak. Kuran’dan meale:

- Ey iman edenler, belirli bir süre için borçlandığınız zaman onu yazınız. Aranızdan bir katip doğru olarak yazsın, katip Allah'ın kendisine öğrettiği gibi yazmaktan kaçınmasın, yazsın. Üzerinde hak olan (borçlu) da yazdırsın ve Rabbi olan Allah'tan sakınsın, ondan hiç bir şeyi eksiltmesin. Eğer üzerinde hak olan (borçlu), düşük akıllı ya da za'f sahibi veya kendisi yazmaya güç yetiremeyecekse, velisi dosdoğru yazdırsın. Erkeklerinizden de iki şahid tutun; eğer iki erkek yoksa, şahidlerden rıza göstereceğiniz bir erkek ve biri şaşırdığında öbürü ona hatırlatacak iki kadın (da olur). Şahidler çağırıldıkları zaman kaçınmasınlar. Onu (borcu) az olsun, çok olsun, süresiyle birlikte yazmaya üşenmeyin. Bu, Allah katında en adil, şahitlik için en sağlam, şüphelenmemeniz için de en yakın olandır. Ancak aranızda devredip durduğunuz ve peşin olarak yaptığınız ticaret başka, bunu yazmamanızda sizin için bir sakınca yoktur. Alış-veriş ettiğinizde de şahid tutun. Yazana da, şahide de zarar verilmesin. (Aksini) Yaparsanız, o, kendiniz için fısk (zulüm ve günah)tır. Allah'tan sakının. Allah size öğretiyor. Allah her şeyi bilendir.  2/282

- Ey insanlar, gerçekten, biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizle tanışmanız için sizi halklar ve kabileler (şeklinde) kıldık. Şüphesiz, Allah katında sizin en üstün (kerim) olanınız, (ırk ya da soyca değil) takvaca en ileride olanınızdır. Şüphesiz Allah, bilendir, haber alandır.  49/13

S.-57 Tanrı, eğer varsa, hem varlığının tüm kanıtlarını bizden gizleyip, hem de bizlerden kendisine inanmamızı beklerken ne yaptığını zannetmektedir? Kendisi saklambaç oynayan bir çocuk mudur?

C- 57: Allah varlığının delillerini bizden saklamış değildir. Bir yaratıcımızın olduğu anlayışını fıtratımıza koymuştur. Kişi istediği kadar inkâr etsin bu fıtrattan kaçamaz. Bizim zihnimizde müşterek olan kabul ve ret kalıpları vardır. Örneğin bütün dünya bir araya gelse aklını yitirmemiş bir insana önünde ki bilgisayarın topraktan kendi kendine olduğunu kabul ettiremez. Akıllı tasarımlarda bu kabul şekli makuldür. Kâinat bilgisayarla kıyaslanmayacak kadar büyük bir tasarım. Makul bir akıl bunun kendi kendine oluştuğunu kabul edemez. Bilgisayar için bir üretici kabul ettiği gibi. Kâinat içinde bir yaratıcı kabul eder. Zira kâinat yalnız tasarımdan ibaret değildir. Madde ve maddenin içinde bulunduğu boşluk var oluş açısından bir yaratıcıya ihtiyaç duyar. Yaratıcı iki tane olamaz, iki tane olsaydı kainatta üstünlük savaşı başlardı. Bu açıdan kanat sakindir. Bir savaş gözlemlemiyoruz.  Neden Allah’ı doğrudan göremiyoruz. Bu dünya yaşantısında peygamberlerde görememiştir. İçinde bulunduğumuz dünyevi bünyemiz Allah’ın tecellisine dayanacak güçte değildir. Allah’ın sünneti hakkımızda bu şekilde tecelli etmiş ve Allah sünnetini değiştirmez.  Diğer bir hususta her insanın ahret durumu dâhil Allah’ın tecellisine mazhar olmaya yaptığı amellerden dolayı layık olmaması. Allah’ın ahrette tecelli ile veya takdir edeceği bir şekilde Cennet ehline kendisini tanıtmasının dünyada bildiğimiz görme olaylarında bir örneği yoktur. Ben tefekkür olarak, Allah’ın kendisini bir çeşit bilgi ile Cennet ehline razı olduğu bir şekilde tanıtacağını düşünüyorum. Tabi ki en doğrusunu Allah bilir.

S.-58 İnsan bugünkü şekliyle yaratıldıysa, bilim adamları kazı bölgelerinde neden iskelet yapısı günümüz insanına uymayan (daha bir maymuna benzeyen) fakat yanı başında taştan delici ve kesici aletler bulunan iskelet örnekleri bulmaktadır? (Bunların yüzlerce örneği var).

C -58: Kuran’a göre Allah biz İnsanlardan önce başka bir akıllı formu yaratıp sınamış. Bu yaratık İnsana benzesin veya benzeşmesin insan değildir. Kuran’dan mealen:

- Hani, Rabbin meleklere, "Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım" demişti. Onlar, "Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birini mi yaratacaksın? Oysa biz sana hamdederek daima seni tesbih ve takdis ediyoruz." demişler. Allah da, "Ben sizin bilmediğinizi bilirim" demişti.  2/30

Meleklerin Kuran’a göre halifelik konusunda örnek gösterecek kadar bir tecrübe yaşadıkları çok açık.  Belli ki Dinozorları ve diğer birçok canlının ortadan kalktığı jeolojik devirlerde veya mahiyetini bugün için bilmediğimiz bir şekilde bizden önceki halife form ortadan kalkmış. Meleklerde bıraktığı intiba çok kan dökücü olması olmuş. Kesici ve delici aletler o zamanlar kan dökme için uygun olsa gerek. Ayrıca Darvincilerin dediği gibi bir tekâmül varsa kemiklerle ispat yoluna gitmenin ne manası var. Öyle bir şey olsaydı. Örneğin bugün ikisi de yaşıyor olan maymunla insan arasında yaşayan bir tekâmül zincirinin olması gerekirdi.  Diğer canlı çeşitleri içinde aynı şey geçerlidir Örneğin fareyle aslan arasında basamak basamak uzayan bir yaşayan tekâmül zinciri olması gerekirdi. Tekâmülün astronomik sürelerle anlatılması bir şey değiştirmez. Mademki bahis konusu canlı formlar bugün dünya yüzeyinde yaşıyor olarak var. Neden kendi aralarında yaşayan canlı tekamül zinciri ortaya koyamıyorlar.

S-59 İnsanlar Ademle Havva'dan türediyse, ve evrim, dolayısıyla da bununla bağlantılı olarak "çevre koşullarına bağlı modifikasyon" diye bir şey yoksa, neden dünyanın dört bir yanındaki insanların vücut özellikleri, deri renkleri vs. farklıdır?

C- 59: Kuran'dan mealen:

-  Ey insanlar! Sizi bir tek nefsten yaratan ve ondan da eşini yaratan; ikisinden birçok erkek ve kadın (meydana getirip) yayan Rabbinize karşı gelmekten sakının. Kendisi adına birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'a karşı gelmekten ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakının. Şüphesiz Allah, üzerinizde bir gözetleyicidir. 4/1

- Andolsun ki, sizi yarattık, sonra size suret verdik. Sonra da, «Âdem'e secde ediniz,» diye meleklere emrettik, derhal secde ettiler. Ancak iblis, o secde edenlerden olmadı. 7/11

Özellikle 7/11 Kuran ayetini okuyanlardan bazıları Âdem tek değil birçok Âdem var sanmaktadırlar. Bu şekilde anlamak yanlıştır. Çok olan Âdem’ler değil Âdem’in nefsinden yaratılan bedensiz Nefslerdir. Bu safhadan sonra Âdem’e beden ve Ruh’tan verilmesi safhası gelir. Şu anda İmtihan sırası gelmeyen bütün nefisler bedensiz ölü halde imtihan sıralarının gelmesini beklemektedirler. Ve hepsi kıyamete kadar sırasıyla  sınanmak üzere dünyada beden içerisinde diriltileceklerdir. Âdem’e dönelim. Önce Âdem ve Eşi bedenli olarak Cennete konuyorlar. Kuran’dan mealen:

- Dedik ki: "Ey Âdem! Sen ve eşin cennete yerleşin. Orada dilediğiniz gibi bol bol yiyin, ama şu ağaca yaklaşmayın, yoksa zalimlerden olursunuz." 2/35

Sınav daha Cennette Âdem ve Eşiyle başlıyor. Şeytan’da onlara düşman olduğundan Yasak ağaçtan yemeleri için çaba içerisine giriyor. Dünyada İnsanın geçirdiği sınav bu sınavın benzeridir. Bir tarafta Cennetteki Helal nimetler gibi dünyada ki helal nimetler. Cennette ki yasak ağaç gibi, dünyada insanlara haram edilenler. İnsanlar ve İnsanlara düşman İblis ve taraftarları. Ahrette Allah’ın doğrudan Âdemi uyarması., Dünyada da Peygamberlerin Allah’ın vahyiyle İnsanları ve Cinleri uyarması. İnsanların sınavında insanların bir kısmı Allah’ın taraftarları iken diğer bir kısmı Şeytanın taraftarları olarak yer alırlar. (Not: Cinlerde tıpkı insanlar gibi bu sınavın içerisinde olmalarına rağmen konu uzamazsın diye onları bahis mevzuu etmiyorum.) Kuran’dan mealen:

-  Biz de şöyle dedik: "Ey Âdem! Şüphesiz bu (İblis), sen ve eşin için bir düşmandır. Sakın sizi cennetten çıkarmasın; sonra mutsuz olursun." 20/117

-  "Şüphesiz senin için orada aç kalmak, çıplak kalmak yoktur." 20/118

-  Ve sen susamayacaksın, kuşluk vakti güneşi(nin ısısı)ndan etkilenmeyeceksin. 20/119

- Sonra O'na şeytan vesvesede bulundu, dedi ki: «Ey Âdem, seni ebedîyyet ağacına ve fena bulmayacak bir mülke delâlet edeyim mi?»  20/120

-  Bunun üzerine onlar (Âdem ve eşi Havva) o ağacın meyvesinden yediler. Bu sebeple ayıp yerleri kendilerine göründü ve cennet yaprağından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etti ve yolunu şaşırdı.  20/121

- Sonra Rabbi onu seçti, tövbesini kabul etti ve onu hidayet etti. 20/122

Bu konuyla ilgili Kuran’da başka ayetler de var hepsini yazsam çalışma ayrı kitap hacmine dönüşür. Fakat ben bu konuyla ilgili olarak sadece  bazı Kuran ayetlerini konu ederek sadece süreç hakkında bilgiler vermek istiyorum. Bir çok insanın düşüncesinde Cennetten kovulanların Adem, Havva ve İblis olduğu anlayışı vardır. Benim anladığıma göre bu şekilde anlamak yanlıştır. Tabi en nihayet anlayışım bana ait bir görüştür yanılıyor olabilirim fakat yanıldığımı sanmıyorum. Şöyle ki, Kuran’dan mealen:

-  Onlara hitaben buyurdu ki: Kiminiz kiminize düşman olarak hepiniz topluca (cemien). Ondan (cennetten) ininiz. Sonra ne zaman Benden bir hidayetçi gelir de, kim hidayetçime tâbi olursa, artık o ne yolu şaşırır, ne de bedbaht olur.  20/123

Yukarıda meali yazılı ayette Cennetten çıkarılanların ve uyarılanların Cemaat yani topluluk olduğu vurgulanmış. Cemaatin bir kişiden fazla olması gerekir K. 20/123 ayette Cemaate Hidayetçi yani uyarıcı gönderileceğinden bahsediliyor. Âdem’in Allah tarafından hidayete erdirildiği bak. K. 20/122 ayet. Âdem Allah tarafından hidayete erdirildiğine göre ayrıca ilk peygamber olarak kabul edilir. Âdeme uyarıcı gelmesi beklenemez. İblis Ceza gününe kadar lanetlenmiş, dolayısıyla İblis’e de uyarıcı gönderilmesi beklenemez Kalıyor Havva, Havva tek kişi K. 20/123 ayette ise topluluğa hitap ediliyor. Bu demek oluyor ki. Cennetten çıkarılanlar Âdem, Havva ve İblisten ibaret değil. Onlardan başka topluluk halinde çıkanlar var. Tek ihtimal kalıyor, oda Âdem ve Havva dışında topluluk teşkil eden ve Âdem ile Havva’dan cinsel birleşmeyle ürememiş çocukların veya yetişkinlerin varlığı. Nefsleri Âdem ve Havva’dan olduğundan Âdem ve Havva’nın çocuklarıdırlar fakat bedenleri Âdem gibi doğrudan topraktan yaratılmış. Âdem ve Havva cennette cinsel ilişkide bulunmamışlardı zira yasak ağaçtan yiyinceye kadar cinsel organlarını bilmiyorlardı. Tuvalete gitme ihtiyaçları da yoktu zira her iki durumda da Cinsel organlarını bileceklerdi. Yasak ağaçtan yer yemezde ayıp yerleri kendilerine göründü ve akabinde cennetten kovuldular. Kuran’dan mealen:

-  Bunun üzerine onlar (Âdem ve eşi Havva) o ağacın meyvesinden yediler. Bu sebeple ayıp yerleri kendilerine göründü ve cennet yaprağından üzerlerine örtmeye başladılar. Âdem, Rabbine isyan etti ve yolunu şaşırdı.  20/121

-   

-  Nefisleri Âdem ve Havva’dan. Beden yapıları doğrudan topraktan olan bu topluluk bireyleri. Renk ve dil açısından Irkların ilk bireyleriydiler. Cennetten dünyanın çeşitli yerlerine indiler. Aksi takdirde dünyaya inen Âdem ve Havva Avrupa’da sarışın çocukları  olacak, Afrika’da siyah çocukları olacak, başka yerde beyaz veya Kızılderili çocukları. Kuzey kutbunda Eskimo tipli çocukları olacak. Bu durum Âdem ve Havva’nın dünyanın her köşesini gezerek ayrı ayrı renkte ve dilde doğumla olmuş çocuk bırakmalarını gerektirir. Âdem ve Havva  en nihayet birer insandı buna güçleri yetmezdi. Bundan da anlaşılıyor ki ırkların ilk bireyleri her birisi birçok çiftler halinde cennetten çıkıp dünyaya geldiler. Âdem ve Havva’nın indiği yeryüzüne birlikte inen çift bireyler de vardı. Cennetten dünyaya geliş topluluk yani cemaat halinde  ve çeşitli ırklar şeklinde olunca. Kardeş kardeşe evlilik olması bir tarafa. İlk safhada muhtemelen bir çok ırklar bir birleriyle karşılaşmamış bile. Dolayısıyla şimdiye kadar çok kimsenin sandığının aksi bir manzarayla karşı karşıya kalıyoruz.  Allah bu duruma Kuran’da dikkat çekiyor. Kuran’dan mealen:

-   

-  Ve O'nun ayetlerindendir semaların ve yerin yaradılışı ve dillerinizin ve renklerinizin ihtilâfı. Muhakkak ki, bunda bilginler için elbette ayetler vardır.  30/22

Böylece dünyada ki ilk aşamada İnsan nesli dünyanın çeşitli yerlerine dağılıp yerleşmiş (Bu konuda başka bir çalışmamda İlk aşamada Havva’nın Cinsel birleşme olmadan çocuk doğurmasının mümkün olduğunu ve böylece insanlığın çoğaldığını konu etmiştim. Bu şekilde bir çoğalmada görüşü de Kuran’a aykırı değildir. Fakat hitap edilen Cemaat kavramı dikkate alındığında hatalıdır.) Âdem, Havva ve Çocuklarından oluşmuştur. Şahıs yapısı olarak bu İnsan neslinin bireylerinden Âdem baba olarak daha öncede belirttiğim gibi Nefis, Beden ve Ruh’tan oluşmuş, Havva ve diğer çocuklar; çocuk derken aslında yetişkin kimseleri kast ediyorum, Nefs ve Bedenden oluşmuşlardı. Zira tek Âdeme Allah tarafından Ruh üflenmişti

 

S- 60 Mantıksal sorunlar ve paradokslar

Tanrı'nın kendi kendini yok etmeye gücü yeter mi?

Tanrı'nın ikinci bir Tanrı'yı yaratmaya gücü yeter mi?

Tanrı'nın birden fazla olmaya gücü yeter mi?

Tanrı'nın kaldıramayacağı bir taşı yaratmaya gücü yeter mi?

Tanrı'nın gücü yetmeyecek bir şeyi yaratmaya gücü yeter mi?

Tanrı her şeye kadir olmamaya da kadir midir?

Tanrı, herhangi bir sıfatına (Tanrı'nın 99 ismi olan esma-ül hüsna’da geçen tüm isimleri birer sıfatına karşılık olduğuna göre) aykırı şekilde davranabilir mi? Davranabilirse, ve davranırsa, o zaman bu sıfatı nasıl hak eder?

Tanrı mantık ilkelerinin üzerinde midir? Aynı anda hem doğru olan hem de yanlış olan bir şey yaratabilir mi örneğin? Ya da daire şeklinde bir kare?

Tanrı evreni yaratmadan önce neredeydi? Ne yapıyordu?

Tanrı geleceği hem bilir, hem de değiştirebilir mi? (Değiştirirse eski bilgisi yanlış olur).

Tanrı düşünebilir mi? (Düşünme geleceğe ve geçmişe dairdir. Tanrı geleceği ve geçmişi bildiği için düşünememelidir. Düşünmeye kalktığında kendini yalanlar. Bu yüzden Tanrı gelecek de kurgulayamaz. Kurgularsa geleceği bilmiyordur).

C- 60. Paradoks olarak nitelenen bütün bu örnekler. Yaratıkların durumunu örnek arak üretilmiş paradokslardır. Allah yaratıklara benzemekten münezzehtir. Bizim inancımıza göre Allah yaratıkların sorgulandığı düşünce kalıplarındaki kısır ve aciz döngülerle düşünülüp sorgulanamaz. Kendi zatı hakkında bize ne bildirmiş ise biz ancak o kadarını bilebiliriz. Müslümanlar olarak Allah’ı yaratıklarla kıyaslayıp düşünmemiz ve bu düşüncelerimizden olumsuz yerinde olmayan haddi aşan sorular üretmemiz olacak şey değildir. Örneğin. Allah bize her şeye kadir olduğunu bildirmiş. Biz buna iman ederiz ve oradan öteye giderek.  Allah hakkında Allah’ın zatına yakışmayan düşünsel sorular üretmeyiz.  Kuran’dan mealen:

- Göklerin ve yerin hükümranlığı Allah'ındır. Allah'ın her şeye gücü yeter.  3/189

- Neredeyse gözlerini kapıverecek olan şimşek önlerini aydınlattı mı o(nun ışığı)nda yürürler, üzerlerine karanlık çökünce dikilip kalırlar. Allâh dileseydi elbette işitmelerini ve görmelerini de götürürdü. Şüphesiz Allâh'ın her şeyi yapmaya gücü yeter.  2/20

- Allâh'ı layikıyle takdir edemediler (O'nu gereği gibi bilemediler). Allâh kuvvetlidir, üstündür. 22/74

- Ama onlar, Allah'ın kudret ve azametini hakkıyla takdir edemediler, O'na lâyık tazimi göstermediler. Halbuki bütün bir dünya kıyamet günü O'nun avucunda, gökler âlemi de bükülmüş olarak elinin içindedir. Böyle bir azamet ve hâkimiyet sahibi olan Allah, onların uydurdukları ortaklardan yücedir, münezzehtir.  39/67

S- 61Aynı ibadetler, kutuplarda veya oraya yakın yerlerde yapılmaya kalkılsa biroruç günü 6 ay sürebilecek ve insanlar 6 ay boyunca nasıl aç kalabileceklerdir?

C- 61: Kutuplarda veya dünya etrafında bulunan bir uyduda veya uzayın her hangi bir yerinde bulunduğumuzda sahip bulunduğumuz İnsani gücümüzü ilgilendiren farzlarda Kuran öğretisine göre ancak gücümüz oranında sorumluyuz. Allah bizleri imkânsızlıkla sınamamaktadır. Kuran’a göre İnsanın istifadesine verilen yalnız dünya değildir. Göklerde ve yerde olan her şey İnsanın istifadesine verilmiştir. Kurandan mealen:

- Kendinden (bir nimet olarak) göklerde ve yerde olanların tümüne sizin için boyun eğdirdi. Şüphesiz bunda, düşünebilen bir kavim için gerçekten ayetler vardır. 45/13

Bu duruma göre uzayda iki veya dört güneşi olan bir gezegene insanlar yerleşirse Oruç ve namazlarını nasıl eda edecekler. Kuran’a göre bu tür soruların cevabı sorumluluğumuzun gücümüz oranında olduğu şeklindedir. Kuran’dan mealen:

- İnanıp iyi işler yapanlar -ki hiç kimseye gücünün üstünde bir şey yüklemeyiz- İşte onlar cennet halkıdır, onlar orada ebedi kalacaklardır.  7/42

 - Hiç kimseye gücünün üstünde görev yüklemeyiz. Yanımızda hakkı söyleyen bir kitap vardır. Onlara asla zulmedilmez. 23/62

 Görüldüğü gibi sorumluluğumuz İslam dini açısından ancak gücümüzün yettiği kadardır. Elimizden gelenin en iyisine gayret edip farzları yerine getirsek görevimizi yapmış oluruz.

S.-62 Siz dinin yolundan değil de aklın yolundan gitmelisiniz. Biz akılcıyız, siz dincisiniz. Dinci olan akılcı olabilir mi? Tanrı simgesel bir anlatımdır. Tanrı diye bir şey yoktur. Varsa göstermeniz gerekir.

C- 62. Yaratılış konusunda Acze düşenlerin kendilerine oluşturdukları hayali sığınak kendilerinin çok bilimsel ve akıllı olduklarına dair öncelikle kendi kendilerini inandırmaya çalışmalarıdır. Bu kimselere göre kendileri gibi düşünmeyenler cahil kimselerdir. Halbuki biraz dikkat etseler kendilerinin mantık sapmasında olduklarını ve hiçte bilimsel düşünmediklerini görebilirler. Daha öncede değindiğim gibi bir bilgisayarın bir üreticisi olduğunu hiç tereddütsüz kabul ederler. Fakat bilgisayardan daha üst bir yapı olan kendilerinin bir yaratıcı olmadan oluşup var olduğunu iddia ederler. Bumudur bilimsel ve akılcı düşünce. Bana göre küçük bir çocuk bile bu düşüncedeki çelişkiyi kolaylıkla görebilir.

S.-63 Almanya’da oturuyoruz. Küçük kızım, okuldan gelince, “Anne, ya Hıristiyan dini hak ise, onun hak din olmadığını nereden biliyoruz?” dedi. Küçük çocuğuma nasıl bir cevap vermeliyim?

C- 63: Bir Müslüman olarak benim gözümde Hıristiyanların “Müjde” adını koyduğu. Sizlerin de İncil dediğiniz dini kitap çelişkili ifadelerle doludur. Çelişki saçmalıktır. Ve Allah saçmalamaktan münezzeh ve uzaktır. Ayrıca “Müjde” kitabı gözleme dayalı çelişkili birkaç belgeden oluşmuş. İnsanların ihtiyaç duyduğu dünyevi hiçbir sistem içermeyen bir kitaptır. Öyle ki değil insanlara bir düzen ortaya koyup idare etmek. “Müjde” kitabıyla küçük bir köy dahi idare etmek mümkün değildir. Ayrıca “Müjde” kitabı Allah’ı tevhid etme; bir tek İlah olarak tanımlama ve öğretme olayından da uzaktır. Teslis akidesi üç ilah kabul etmekten başka bir şey değildir. “Müjde” kitabı Peygamberimiz Muhammed adına üretilen iftira yollu çelişkili hadis kitaplarına benzemektedir. 

Halbuki Kuran öyle değildir, Şöyle ki:

KÛR’AN IŞIĞINDA DÜŞÜNMEK

GİRİŞ: Bizler bu dünya ya gelerek geçici bir süre yaşam sürdükten sonra ister istemez Dünya’yı terk etmekteyiz. Kendi başımıza fert veya topluluk halinde sahip olduğumuz yetenekleri kullanarak nerden geldiğimiz veya nereye gideceğimiz konusunda kesin bir karara varamamaktayız, aslında kimliğimiz konusunda veya nerede bulunduğumuz konusunda da kendi yeteneklerimizle kesin bir karara varabilme yeteneğine sahip değiliz. Öyle ya! Bizler bu dünyaya nereden geldik, ölüp ta bu dünyadan ayrıldığımızda nereye gitmekteyiz veya bizi bekleyen şey nedir. Dünya yaşamımız geçmişi olmayan bir ilk başlangıç noktası mıdır; hayat ölümle son bulan bir finalite midir, yoksa başka bir pozisyonda devam etmekte midir? Yaşam süremiz içerisinde yapmamız gereken görevlerimiz var mı dır, yoksa yaşam idealleri kapsadığı süreyle sınırlı, gerçekleştirilip tüketildiğinde manasını yitiren, böylece elde edilen tüm hasılaların yok olmasıyla boş idealler yığınımıdır. İyi olanla kötü olan; yanlış olanla doğru olan nedir? Bu türden sorulara cevap ararız. Dünya da bizim türümüz dışında bizimle birlikte yaşam sürdüren daha birçok canlı türü bulunmaktadır, kendimize anlam yükleme açısından onlara baktığımızda da kesin bir neticeye varamamaktayız, zira onların yaptığı bir çok davranışlar bizleri dehşete düşüre bilmektedir, örneğin büyük balık küçük balığı yemektedir, bu ise insanlar arasında kimlik olarak düşünüldüğünde insanları dehşete düşürebilecek bir olay olup, insan türünün benimseyebileceği ortak bir değer olamaz ve bunun gibi birçok şey karşımıza çıkmaktadır. Böylece insanlar kimlik arayışlarında çeşitli çabalara girerler ve bu boş verilecek bir arayışta değildir. Zira insan, önem verdiği basit bir maddi değeri kaybettiğinde üzülür onu elde etmek için arayış içerisine girer, örneğin küçük sayılabilecek bir para kaybetse dahi üzülür ve tekrar elde etmek için arayış içine girer, Sonuç itibarıyla bütün insanlar ölümlüdür. Ölüm insanın Dünya da sahip olduğu bütün maddi değerleri elinden alan toptan bir yok edicidir. Kimliği konusunda tatmin edici bir neticeye varamayan insanlar her geçen an onları ölüme yaklaştırdığından sürekli bir iç sıkıntısı yaşarlar. Bütün bu soruların bir cevabı var ise biz bunu tatmin edici kesin bir değer olarak nasıl öğrenebiliriz. Öğrendiklerinde insanı tatmin eden en önemli etkenlerin başında öğrendiğini test edebilmesidir. İnsan öğrendiğini çeşitli yönlerden test edebilir ve doğru olduğu neticesine varırsa öğrendiklerinde böylece tatmin olur ve düşünceleri istikrar bularak şüpheye düşmez. Dünyada yaşam sürdüğü müddet içerisinde İnsana kimliği konusunda ve ne yapması gerektiği konusunda çeşitli kaynaklardan bilgi ve fikir akımları gelir. Bunlar örneğin:

1- Putperestlerin söz ve fikirleri,
2- Filozofların söz ve fikirleri,
3- Ehli Kitabın, kitaplarına bağlı söz ve fikirleri,
4- Kuran artı Sünnet bağlamında görüş ortaya koyan çok çeşitli ekollerin söz ve fikirleri,
5- Sadece Kuran’da belirtilen öğreti ve bu öğretiye dayalı olarak söz söyleyen kimselerin söz ve fikirleri,



 

Herhangi bir fiziksel veya kimyasal nesneyi gösterdiği özelliklere göre laboratuarda test etmek kolaydır. Bu hususlar dışında olan sosyal ve sayısal içerikli bilgi kaynaklarının doğruluğunu test etmek ise ayrı araçlar kullanmamızı gerektiren bir olaydır. Bunun için söylenen sözlerin özellikle çelişkisiz ve Dünyada mevcut kesin gerçeklerin hiçbirine ters düşmemesi gerekir. Örneğin: Kaynak bir şeye yeşil diyorsa o mutlaka yeşil olmalıdır, yeşil olduğunu belirttiği şeyin kırmızı olduğu tespit edildiği andan itibaren o bilgi kaynağı güvenirliğini kaybeder. Bilgi kaynağının güvenilir olması İnsan için çok önemli bir olaydır. Zira yukarıda bahsi geçen kimlik açısından ele alındığında, insanı tümüyle etkileyen bir yol rehberidir. Doğru hedefe varılabilmesi için rehberin kesinlikle şüpheden uzak doğru bilgiler içermesi gerekir. Bu bilgilerin istifade edilebilir olması içinde insanların müşterek yetenekleriyle, kolayca anlaşıla bilir olması şarttır, zira insanlara tek tek sorumluluk ve görev yükleyen bu bilgiler, her insan tarafından kolay ve net anlaşılabilir olması gereklidir, aksi taktirde adalet ve insaf ölçülerinden bahsedilemez, meğer ki insan yeteneklerini mahvetmemiş olsun, öyle ya gözünün kör olmasına sebep olan kimsenin görmemekten, işitme duyusunun körelmesin sebep olan kimsenin duymamaktan v.s. Şikayet etmesine hakkı yoktur. Bunun dışında ki, normal şartlarda her insan bilgi kaynağından açık ve net olarak istifade edebilmelidir. Bu hususları dikkate alarak, test etme konusunda şöylece ölçüler tespit edebiliriz ve bana göre Kuran dışında bu ölçülere cevap verebilen; insanla birebir ilişkili başkaca bir kitap yoktur. Şöyle ki:

1- ÇELİŞKİSİZ OLMA ÖZELLİĞİ:

-- Kûr'an'ı düşünmezler mi? Ve eğer Allah Teâlâ'dan başkası ta-rafından olsa idi elbette birçok ihtilâf bulurlardı. 4/82

-- Hamd Allah Teâlâ'ya olsun ki, kulunun üzerine kitabı indirdi ve ona hiçbir eğrilik koymadı. 18/1

-- Bir eğriliği olmayan Arapça bir Kûr'an ki, belki sakınırlar. 39/28

Çelişkisiz olma hali Kuran’ın çok önemli bir özelliğidir. Özellikle dini konularda herhangi bir bilgi kaynağının çelişkili olması halinde o bilgi kaynağına güvenmek mümkün değildir. Zira çelişki saçmalıktır, aklını kullanan hiç kimse, geçmişini, Dünya yaşamını ve Ahir et geleceğini çelişkiye ve dolayısıyla saçmalığın rehberliğine teslim etmez.

2- APAÇIK OLMA ÖZELLİĞİ:

-- Elîf, Lâm, Ra: Bunlar kitabın ve apaçık Kûr'an'ın ayetleridir. 15/1

-- Ve işte onu böyle açık açık âyetler olarak indirdik. Ve şüphe yok ki, Allah dilediğine hidayet eder. 22/16

-- Bunlar apaçık kitabın ayetleridir. 26/2

-- Ta, Sin, Bunlar Kûr'an'nın ve apaçık kitabın ayetleridir. 27/1

-- Bunlar, apaçık kitabın ayetleridir. 28/2

-- Apaçık kitaba yemin olsun ki: 44/2

Kuran öğretisi her yönüyle “Mubin” yani apaçıktır, Kuran’da “Batın” yani gizli öğreti olduğunu iddia eden kimseler, örnek olmak üzere yukarıda mealleri yazılı ayetleri inkar etmekle açıkça küfre girmiş olan kimselerdirler. Kuran öğretisi ne bir bilmece ne bir şifre nede bir labirenttir. İnsana görev ve sorumluluk yükleyen bir bilginin, aklı başında olan her yetişkin kimseye açık ve net olarak hitap etmesi adalet ölçüsünün en temel gereklerindendir. Kuran’ı indiren Yüce Allah’ta en adil olandır.

3- YETERLİ OLMA ÖZELLİĞİ: 
-- Rabbinin sözü doğruluk ve adaletçe tamamlanmıştır. Onun sözlerini değiştirecek kimse yoktur. O işitendir. Bilendir. 6/115

-- And olsun ki, insanlar için bu Kûr'an'da misalin her türlüsünden zikrettik, gerek ki onlar iyi düşünsünler. 39/27

-- Muhakkak ki, onların kıssalarında temiz akıl sâhipleri için bir ibret vardır. -Kûr'an uydurulacak bir söz değildir. Fakat o, kendisinden öncekileri tasdiktir. Ve her şeyin ayrıntılı olarak beyanıdır ve iman edecek olan bir kavim için bir hidayettir ve bir rahmettir. 12/111

Kuran bu özellikleriyle evrensel bazda akla gelebilecek bütün sorulara ayrıntılı şekilde cevap veren bir kitaptır. İnsanlar bir konu işlediklerinde bir başlık belirlerler ve bu başlığa bağlı olarak konuyu bir metin halinde işlerler. Kuran üslubu ise bam başkadır. Her konuyu bir sayfa olarak farz edersek 604 sayfalık Kuran insanların başlık ve konu üslubuyla inseydi 605. Konulu soruda dururdu, hâlbuki Kuran’da durum çok farklı ve çok yönlüdür, insanların üslubunu matematiksel diziye benzetirsek, Kuran’ın üslubu geometrik diziye benzer, bundan dolayı işlediği konuların sınırı kestirilemediği gibi, evrensel bazdaki bütün konuları içerir ve sorulacak bütün sorulara cevap verir. Kuran hür bir kitaptır, kendi dışındaki hiçbir kitaba ihtiyacı olmadığı gibi, hiçbir insan ve cin’in var olup olmamasına da bağımlı değildir. Kuran dışında, Kuran’a İnsandan, cinden veya başka kitaplardan anahtar icat edenler, onun ilmine vakıf olmamış ve onun hürriyetini bağlamak isteyen kimselerdirler.

Kuran’ın daha başka birçok özelliği vardır, yazdığım bu üç özelik dahi Kuran’la diğer kitaplar arasındaki fark için ölçü olarak kullanıla bilir, evrensel bazda ki bütün sorulara tek başına cevap verebilecek başka bir kitap şu anda insanların elinde mevcut değildir, bu olay insan gücünü aşan ve Kuran’ın Allah tarafından geldiğinin göstergesidir.

Kuran’ın bütün Evrensel sorulara cevap verdiği konusunda bazı kimselerin şüphesi, tereddüdü veya itirazı olabilir, nitekim bazı internet sitelerinde Kuran karşıtı itirazlara ve sorulara rastladım, bu sayfayı açmamın nedeni de bu tür iddialar oldu, bilgim yettiğince cevaplandırmaya gerek duydum. Ayrıca Kuran karşıtı olsun veya olmasın isteyen herkes evrensel bazda soru sorabilir, kısmet olursa yalnız Kuran’a dayalı olarak cevaplandırmaya çalışacağım. Şu var ki Peygamberlik olayı dışında olan bizler hatadan masum değiliz, okuyucunun bu hususu dikkate alması gerektiğini belirtmek isterim, ancak verdiğim cevaplarda şüphe içerisinde olduğum manasının çıkarılması da yanlış olur. Ayrıca, kendim soru soran kimseleri karşıt dahi olsalar hakikatlerin ortaya çıkması açısından ilgiye değer bulmaktayım, kişilerin soru sorması ve inanmadıkları veya inançlarına ters gelen konularda sorgulama yapmaları haklarıdır. Soru sormayan, ilgilenmeleri gereken konularda hiçbir çaba göstermeyen kimseler, gerçeklerin ortaya çıkması ve araştırılması olayında, bu durumda kaldıkları müddetçe, kelimenin tam manası itibariyle bir hiçtirler.

S.-64 hacc suresinde peygambere vahiy gelirken şeytanın vesvese verdiği, sonra allah'ın cebrail'i tekrar göndererek hatalı ayetleri çıkarttığı belirtilmekte (bkz: necm). ya sonra kuran yazıya geçirilirken ya da çoğaltılırken bu şeytanın işi gücü yok zati, peygambere bile vesvese veren, cebraili bile uyutan bu körolasıca alçak şeytan sahabelere musallat olup kuranın aleyhinde çalışmış olamaz mı? hem peygamber hem de cebrail yoktu artık. nasıl bileceğiz?

C-64: Uydurma hadislere dayalı olarak üretilmiş “Ğaranik” hadisesi gibi uydurma olayları. Kuran’a inanan bir Müslüman’ın ciddiye alması mümkün değildir. Zira Kuran’a baktığımızda olayın sahteliği hemen kendini belli eder. Şöyle ki:

Hadis: Abdullah ibn Mesûd ( r ) şöyle demiştir: Peygamber (S) Mekke de iken Ve’n -Necmi Sûresini okudu da bunun sonunda secde yaptı. Onunla beraber olanlarda, bir ihtiyar müstesna (mü’min ve müşrik) hep secdeye vardılar. O ihtiyar kimsede bir avuç çakıl veya toprak alıp alnına götürdü ve: bu kadarı bana yeter, dedi. İşte o kimse ki, ben onu bundan sonra ( Bedirde) kafir olarak öldürülmüş olarak gördüm.( Buhari, Ebvâbu Sucûdil- Kur’an 1. Cilt 3 sayfa 1044 Ötüken 1987)

Hadis: Ata, İbnû Kuseyt’a şöyle haber vermiştir: Kendisi Zeyd ibn Sâbit e, Ve’n Necmi sûresinin sonunda ki Sucûddan sormuş. Zeyd te Peygamberin huzûrunda Ven -Necmi sûresini okuduğunu ve Peygamberin bu sûrede secde etmediğini söylemiştir. (Buhari, Ebvâbu Sucûdil -Kur’an 6.cilt 3.sayfa 1044 Ötüken 1987)

Yukarıdaki iki rivayet birbirine aykırı olup, birbirini iptal etmektedirler.

Müşriklerin Ve’n Necmi sûresi, peygamber tarafından okunurken, secde ettikleri konusunda uydurulmuş olan 47 no lu örnekteki rivayetle, benzeri rivayetler etrafında Ğaranik hadisesi adı altında daha bir çok sözler söylenmiş ve uydurulan rivayetlerle ilgili olarak bir çok meşhur kimseler bu konuda fikir beyan etmişlerdir. Günümüzde de bu husus “Şeytan ayetleri” adı altında konu edilmiştir. Bu iddiaları ortaya koyup cevaplandıracak olursak, şöyle ki :

Kur’an tutarsız manalara gelmeyen, apaçık Arapça bir dille, hiçbir Batıni veya çelişik ifade ihtiva etmeyen, kelimelerinin değiştirilmesi Allah’tan başkası için mümkün olmayan bir korunmayla korunmuş olup, peygamberde ancak bu Vahyi tebliğ ediyordu. Zira ona şöyle vahye dilmişti, Kur’an’dan mealen:

- Rabının kitabından sana vahye dileni oku; O’nun sözlerini değiştirecek kimse yoktur, O’ndan başka sığınılacak bir kimsede bulamazsın. 18/27

Görüldüğü gibi, O na Rabbının kitabından sana vahye dileni oku diye emredilmişti ve okunması istenende asla değiştirilemezdi. Bizzat, peygamberin kendiside vahyi aynen bildirme hususunda, Allah tarafından sağlamlaştırılmıştı. Zira müşrikler gelen vahyin dışında çeşitli tuzaklar kuruyorlardı. Onlara uymaması için Peygamber bu konuda sebatkar bir kimse olarak sağlamlaştırılmış ve gelen vahye her ne suretle olursa olsun kendi sözünü vahiy diye bildirmesi Allah tarafından engellenmişti, şöyle ki: Kur’an’dan mealen;

-Az daha onlar, seni, sana vah yettiğimizden ayırarak, ondan başkasını bize iftira etmen için fitneye düşüreceklerdi. İşte o zaman seni dost edinirlerdi. 17/73

-Sana sebat vermemiş olsaydık, and olsun ki, azda olsa onlara meyl edecektin. 17/74

-O takdirde de sana hayatında, ölümünde kat kat (azab)ını tattırırdık. Sonra bize karşı bize bir yardımcıda bulamazdın. 17/75

Eğer peygamberin ağzından vahiy olmadığı halde, vahiy diye tek bir söz çıkmış olsaydı, Allah onu düşman kabul edecekti. Hayatında ve ölümünde kat kat azab tattıracak ve Allah’ın azabından kurtulma hususunda hiçbir yardımcıda bulamazdı. Allah böyle bir olayın vuku bulmadığını bu konuda peygamberin yüksek bir şahsiyetle donatılarak sağlamlaştırıldığını bildirmek suretiyle vahye şüpheyle bakılmasını bertaraf etmiştir.

- Sana sebat vermemiş olsaydık, and olsun ki, az da olsa onlara meyl edecektin. 17/74

İfadesiyle belirtilen ayetin meali üzerinde düşündüğümüzde, Allah tarafından sebatkar kılınmayla peygamberin birazcık dahi de olsa vahyin dışına kaymadığı manası açıkça anlaşılır.

Tarih boyunca Kuran’a ve peygambere bir çok saldırılar yapılmıştır, bunlardan bir tanesi de Ğaranik olayı diye adlandırılan iftiradır. Kur’an karşısında acze düşen kafirler, Kur’an ile hiçbir alakası olmayan ve bizzat Kuran’a muhalif olan uydurma rivayetleri Kur’an gibi, hatta ondan üstün kabul ederek, İslam'a saldırıda bulunmuşlardır. Böyle yapmalarına delil olarak ta, kendilerine büyük İslam alimi denilen bir takım meşhur kimselerin bu rivayetleri uydurmuş veya onaylamış olmalarıdır. Gerçekte bu rivayetleri uyduran veya onaylayan kimselerin, bu rivayetleri ele alıp İslam'a saldıran kafirlerden hiçbir farkları yoktur. Taraflardan biri kendisine Müslüman deyip, İslam'a iftira yoluyla saldırmakta. Diğer taraf ise bu iftirayı ele alıp kendisine Müslüman demeden İslam'a saldırmaktadır. Bu şeytani ittifakın bir örneği de belirttiğim gibi Ğaranik olayı iftirasıdır. Şöyle iddia etmektedirler;

Önce konuyla ilgili olarak, Necm Sûresinin bazı ayetleri şu şekildedir, mealen:

-Gördünüz mü o Lât ve Uzzâ yı? 53/19

-Ve üçüncüleri olan öteki Menât ı. 53/20

-Demek erkek size, dişi Allah’a mı? 53/21

-O halde bu insafsıca bir taksim! 53/22

-Bunlar (putlar)sizin ve atalarınızın taktığı isimlerden başka bir şey değildir. Allah onlar hakkında hiçbir delil indirmemiştir. Onlar zanna ve nefislerinin alçak hevesine uyuyorlar, halbuki kendilerine Rableri tarafından yol gösterici gelmiştir. 53/23

Necm suresinden mealen yazdığım yukarıdaki ifadelerde görüldüğü gibi, putperestlerin taptığı Lat, Menat ve Uzza putları reddedilmekte ve bunları ilah olarak kabul edenlere ağır tenkitler yöneltilmektedir. Putperestler Meleklere, Allah’ın kızları diyorlardı. Haliyle haşa Allah’ın kızları olmuş olsaydı onlarda ilah olacaklardı. Putperestler bu mantıkla hareket ederek Lat, Menat ve Uzza putlarını Allah’ın kızları dişi melekler telakki ederek onlara tapmışlardır. Halbuki kendilerine bir kız çocuğu olsaydı büyük üzüntüye kapılıp, halk içine çıkmaya utanır veya o kız çocuğunu diri diri toprağa gömerlerdi. Erkek çocukları olduğu zamanda büyük sevinç duyarlardı. Allah bu zihniyette olan putperestlere, “Demek erkek size, dişi Allah’a mı? O halde bu insafsızca bir taksim” demek suretiyle, kendileri için istemediklerini Allah’a isnat eden zalim iftiracılar olduklarını vurgulamıştır. Allah çocuk edinmekten münezzehtir. Durum böyle iken, Rivayetler dininin mensubu bir kısım meşhur kimseler iddia etmektedirler ki, Necm Sûresinin ayetleri inerken peygamber (haşa), Allah tarafından vahye dilmemesine rağmen, şeytanın İlkaysıyla Lat, Menat ve Uzza putları için “Tilke’l garânikat-el ulâ ve inne şafaatehünne le terc┠yani “Bunlar, dolgun beyaz vücutlu güzel dilberler ve rütbeleri yüksek ilahelerdir. Onların şefaati muhakkak beklenmelidir.” dediğini iddia etmişlerdir. Ğarânik kelimesi Arapça da mana itibariyle, Kuğu kuşu, örülmüş saç topu manalarına gelmekle beraber, bir manası da, bedeni beyaz, dolgun vücutlû güzel dilberler manasına da gelir. Bura da kastedilen mana budur. Zira putperestler ilahelerini dişi melekler olarak telakki ediyorlardı. Şimdi bu iftirayı asıl Necm sûresinin ayet mealleri arasına, parantez içinde ayırarak koyarsak nasıl, mantıken uyum sağlaması imkansız bir durumla karşılaştığımızı görürüz, Şöyle ki:

- Gördünüz mü o lât ve Uzzâ’yı. 53/19

- Ve üçüncüleri olan öteki Menât’ı 53/20

(Bunlar dolgun vücutlu güzel dilberler ve rütbeleri yüksek ilahelerdir. Onların şefaati muhakkak beklenmelidir.)

- Demek erkek size, dişi Allah’a mı? 53/21

- O halde bu insafsızca bir taksim. 53/22

- Bunlar (putlar) sizin ve atalarınızın taktığı isimlerden başka bir şey değildir. Allah onlar hakkında hiç bir delil indirmemiştir. Onlar zanna ve nefislerinin alçak hevesine uyuyorlar. Halbuki kendilerine Rableri tarafından yol gösterici gelmiştir. 53/23

Övgü ve yerginin tamamen zıt manada ve bir arada ifadelendirilmesinin ortaya koyduğu bu çok çelişik durum, fazlaca izah gerektirmeyecek şekilde açıktır. Değil bir peygamber sıradan bir kimse dahi bu tür ifadeleri bir arada kullanırsa onun delililiğine hükmedilir. Peygamber deli olmadığı gibi, haşa ki böyle bir söz söylemiş olsun.

Denilse ki, hal böyle olunca, bu iddia nereden ortaya çıktı. Rivayetler dinine mensup çok sayıda meşhur kimseler bu rivayetlerine mesnet olarak neyi iddia etmektedirler. Konu şudur:

- (Ey Muhammed) Senden önce hiçbir resul, hiçbir nebi göndermedik ki, o bir temennide bulunduğu zaman, şeytan onun temennisine bir şey sokmuş olmasın, Fakat Allah, şeytanın soktuğu şeyi iptal eder; sonra da ayetlerini sağlamlaştırır. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir, hikmet sâhibidir. 22/52

Yukarıda mealini yazmış olduğum, Hac sûresinin 22. Ayetini ele alarak demektedirler ki: “Resûlullah, kafirlerin hidayete ermelerini o kadar çok istiyordu ki, onların hoşuna gidecek ve İslam'a yaklaşmalarını sağlayacak vahiylerin gelmesini arzu ediyordu. Bu arzusu içerisinde ve Kureyşlilerin bir toplantısında iken Necm sûresi nazil oldu ve kendisi onu okumaya başladı. “Gördünüz mü o Lat ve Uzzâ’yı, Ve üçüncüleri olan öteki Menât’ı” sözlerine gelince ağzından şu kelimeler dökülü verdi. “ Bunlar, dolgun beyaz vücutlu güzel dilberler ve rütbeleri yüksek ilahelerdir. Onların şefaati muhakkak beklenmelidir.” Bundan sonra, Resûlullah sûrenin diğer ayetlerini normal olarak okumaya devam etti ve sûrenin sonunda secde etti. Onunla birlikte Müslümanlar ile müşrikler beraber secde ettiler. Mekkeli kâfirler dediler ki, artık bizimle Muhammed arasında her hangi bir fark kalmamıştır. Bizde zaten aynı şeyi diyoruz. Kainatı yaratan Allah’tır, fakat ilahelerimiz Allah katında bizim için şefaatte bulunacaklardır. Bilahare akşam Cebrâil gelerek peygambere putları övücü sözleri getirmediğini bildiriyor. Bu olay peygamberi çok üzüyor ve tedirgin ediyor. Taki Hac sûresinin 52. Ayeti indi. Bu ayette Resûlullah teselli edildi. Kendisinden önceki Peygamber ve Resûllerin aynı hataya düştüklerini. Arzlarına şeytanın müdahale ederek karıştığını, fakat şeytanın bu karıştırdığını Allah’ın iptal ettiğini ve sonrada ayetlerini sağlamlaştırdığını vahiyle bildirdi. Bunun üzerine peygamber rahatlıyor.” İşte iddiaları budur.

Bu uydurma rivayet, İbn Cerir’in tarihinde ve diğer birçok müfessirlerin tefsirlerinde, İbn Sa’d’ın “Tabakât’ında, Vahidi’nin “Esbâb-ün Nuzül” ünde, İbn İshâk’ın “Siyeri”inde, Musa bin Ukbe’nin “Meğazi’sinde, İbn Ebi Hâtim, İbn Munzir, Bezzâr, İbn Merdûye ve Taberâni’nin hadis kitaplarında yer almıştır. Başka bir çok kitaplarda konu olarak yer almış ve üzerinde konuşulmuştur.

Hâfız İbn Hacer (Meşhur mühaddis); Ebu Bekr Dessâs (tanınmış Fakih unvanlı); Zemahşeri (Müfessir); ve İbn Cerir gibi tarihçi müfessir ve Fıkıhçı iddialı meşhur kimseler bu rivayetin doğru olduğunda ısrar etmişlerdir. Muhalif olanlar da bunu tam manasıyla eleştirmemişlerdir. Muhaliflerin bir grubu bunu reddediyor zira, bunun kaynakları veya senetleri zayıftır demektedirler. Demek ki bu kimseler de, senetlerin kuvvetli olması halinde bu rivayeti aynen kabul edeceklerdi. Örneğin, İbn Kesir bu hususta şunları yazmıştır. “Bu hikâye hangi senetlerle rivâyet olunmuşsa hepsi, mürsel ve münkat’ı dırlar.” Beyhâki de diyor ki: “ Nakil itibariyle bu hikâye ispatlanmış değildir”. İbn Huzeyme; Kadı İyâz gibi kimseler de aynı fikirdedirler. Mesela: Kadı Iyâz’ın reddetmesine sebep, Kütüb-i Sitte de yer almaması ve senedinin zayıf olmasıdır. Halbuki, 47 örnekte görüldüğü gibi, Buhari Ğaranik kelimesini rivayet etmemekle birlikte Ve’n-Necm süresi okunurken müşriklerin secde ettiğinden bahisle dolaylı olarak değinmiştir.

Bunların esas problemi, Tevhidi ve Kur’an’ı anlamamış olmalarından kaynaklanmaktadır. Peygamber hakkındaki kanaatleri de içinde bulundukları durum gibidir. Değil mi ki diyorlar, Cebrail bilahare haber verince peygamber yaptığı yanlışın farkına vardı. Bu anlayışları onların durumunu göstermesi bakımından çok manidardır. Zira değil bir peygamber, herhangi bir Müslüman dahi, Allah’a şirk koşmanın manasını bilir ve anında farkına varır. Bunların güya karşı olanları emin oldukları ravilerin söylenmesi halinde, Allah’a şirk koşmakta bir an bile tereddüt etmeyecek kimselerdir. Değil mi ki, bu kimseler kendilerine Allah’ın (haşa) ayağını Cehenneme soktuğu rivayet edilince kabul edip, buna iman ettiler. Bunlara sormak lazım ilahları Allah’mı yoksa raviler mi. Red veya kabul gerekçelerine bakılırsa ravileri ilah edinmişlerdir. Hem bunlara sormak gerekir. Yalan yere rivayet metinleri uyduran kimselerin, ravilerini de uydurmamaya verilmiş bir sözleri veya bir garantileri mi var. Yalan yere her çeşit rivayet uyduran kimselerin, ravileri de uydurduklarını bir çocuk dahi anlıya bilirken. Bunlar o kadar dahi akıllarını kullanamayan ve Kalpleri, Allah tarafından mühürlenmiş, kör ve sağır kimselerdirler. Kendilerine Müslüman deyip, Ğaranik rivayeti iftirası gibi gibi bir çok rivayetler uydurup veya bunlara taraf olup, İslam'a saldırmakta hiçbir mahzur görmezler. Fakat, bazen aynı şeyi kendisine Müslüman demeyen bir kimse ele alıp İslâm’a saldırırsa görünüşte güya çok kızarlar, sanki kendilerinin yaptıkları farklıymış gibi.

Şimdi iddialarını bir başka açıdan ele alıp çürütmek istediğimizde deriz ki: İsra sûresi 74. Ayette gördüğümüz gibi, peygamber Allah’ın kendisini sebatkar kılması sayesinde, azda olsa dahi vahyin dışına çıkmadığı, ağzından vahiy diye vahiy olmayan tek bir kelime dahi çıkmadığı, daha önce belirttiğim gibi açıktır. Şimdi şöyle bir mantık yürütelim, peygamber Ğaranik rivayeti iftirasındaki bozuk ifadeleri sarfetmiş olsaydı, İsra sûresi 74. Ayeti geçersiz olacaktı, bu İslamiyet te öyle mühimdir ki, bir tek ayetin geçersiz boş olması, Kur’an’ın tamamının, Allah sözü olmayıp, kul sözü olduğu manasına gelirdi. İsra sûresi 74. Ayetinin bu iddia edilen iftira olayından önce veya sonra inmesi bir şey değiştirmez. Peygamber zamanın da iman eden ve vefatından sonra yaşayan binlerce sahabe aklı başında sağlam mantıklı kimselerdirler. Bu kadar büyük bir çelişkiyi hemen görürlerdi. Ne bu gün nede o gün tek bir Müslüman bulmak mümkün olmazdı. Tam tersine bu gün olduğu gibi o gün de Müslümanlar bulunduğuna göre böyle bir olay vuku bulmamıştır. Böyle bir olayın vuku bulmadığına dair, Kur’an’dan başka örnekler verecek olursak, şöyle ki; mealen:


- Batmakta olan yıldıza an dolsun ki. 53/1
- Arkadaşınız sapmadı, azmadı. 53/2
- O havadan konuşmaz. 53/3 
- İlla ki O, kendisine (Allah tarafından) vahye dilen bir vahiyden başka bir şey değildir. 53/4
- Ona, müthiş kuvvetleri olan biri öğretti. (Cibril) 53/5
- Ayetlerimiz hakkında doğruluktan ayrılıp eğriliğe sapanlar bize gizli kalmaz. O halde, ateşin içine atılan mı daha iyidir, yoksa kıyamet günü güvenle gelen mi? Dilediğinizi yapın! Kuşkusuz O, yaptıklarınızı görmektedir. 41/40 
-Kendilerine Kitap geldiğinde onu inkâr edenler (şüphesiz bunun sonucuna katlanacaklardır). Halbuki o, eşsiz bir kitaptır. 41/41
- Ona önünden de ardından da bâtıl gelemez. O, hikmet sahibi, çok övülen Allah’tan indirilmiştir. 41/42

Ğaranik hadisesi rivayetinin gerçek olmadığına dair bir başka açıdan bakacak olursak: Evvelce belirttiğim gibi, bu uydurma rivayeti, Hac sûresi 52. Ayetiyle ilişkilendirmektedirler. Bu konuda büyük bir mana sapması içerisindedirler, Şöyle ki:

- (Ey Muhammed) Senden önce hiçbir resûl, hiçbir nebi göndermedik ki O bir temennide bulunduğu zaman şeytan onun temennisine bir şey sokmuş olmasın. Fakat Allah, şeytanın soktuğu şeyi iptal eder; sonra da ayetlerini sağlamlaştırır. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir, hikmet sahibidir. 22/52

Yukarıda mealini yazmış olduğum, Hac sûresi 52. Ayetinde, dikkat edilirse temenniden bahsedilmektedir. Temenni de istek, dilek veya arzu demektir. Fiiller ise istek veya arzu olmayıp hayata geçirilmiş olaylardır. Başka bir deyişle olması istenen olaylar arzu halinde kaldıkça temenni olarak adlandırılırlar. Eğer o temenni yerine gelirse, artık o temenni olmayıp yapılmış bir iştir. Eğer peygamber onların iddia ettiği gibi öyle bir şey söylemiş olsaydı ki bu mümkün değildir, bu arzu olmayıp yapılmış bir iş olacaktı. Onun için Hac sûresi 52. Ayette bahsedilen temenniyle böyle bir iftira rivayeti ilişkilendirmek mümkün değildir. Zira rivayette bir temenniden değil yapılmış bir işten bahsedilmektedir.

Denilse ki o zaman Hac sûresi 52. Ayette vurgulanan ve Resûlullahtan önceki resûl ve nebilerin de yaşamış olduğu, şeytanın temennilerine bozukluk karıştırma olayının manası nedir? Ben derim ki Kur’an bütün misalleri açık bir şekilde ihtiva eden bir kitab olduğundan, bu soruya cevap teşkil eden örnekleri onda bulabiliriz. Şöyle ki, Kur’an’dan mealen:

- Surat astı ve döndü. 80/1
- Yanına kör bir kimse geldi diye. 80/2
- Ne bilirsin belki o arınacak. 80/3
- Yâhut öğüt dinleyecek de öğüt, kendisine yarayacak. 80/4
- Kendisini öğütten müstağni gören kimse gelince. 80/5
- Sen ona yöneliyorsun. 80/6
- Onun arınmasından sana ne? 80/7
- Fakat koşarak sana gelen. 80/8
- (Allah’tan) korkarak gelmişken. 80/9
- Sen onunla ilgilenmiyorsun. 80/10
- Bir daha bundan sakın; zira Kur’an bir öğüttür. 80/11
- Dileyen onu düşünüp öğüt alır. 80/12
- (Ey Muhammed) Sen, keyfince istediğini doğru yola iletemezsin. Fakat Allah, istediğini doğru yola iletir. O, hidayete gelecek olanları daha iyi bilir. 28/56

Peygamberin, hidayete layık olmayan kimsenin hidayet etmesinde; kişi hidayete ilgisiz olmasına rağmen ısrar etmesi ve o kişinin hidayete ermesi halinde, bundan hoşlanmış olacağı ile hidayete layık olanla; o kişinin hidayetle ilgilenmesine rağmen, ilgilenmemesi. Şeytanın, Peygamberin insanların hidayete erme temennisine attığı bir yanlış arzudur. Allah bu arzuyu iptal ederek, doğruyu göstermiştir. Dikkat edilirse peygamberin temennisi gerçekleşmemiş yani fiile dönüşmemiştir. Allah’ın istediği gerçekleşmiştir.

Diğer bir örnek, Kur’an’dan mealen:

- İbrahim’de ve onunla beraber bulunanlarda sizin için güzel bir misâl var; onlar, kavimlerine demişlerdi ki: “ Biz sizden ve sizin Allah’tan başka taptıklarınızdan uzağız. Sizin(n taptıklarınızı) tanımıyoruz. Siz, bir tek Allah’a inanıncaya kadar sizinle bizim aramızda düşmanlık ve nefret belirmiştir.” Yalnız İbrâhim’in babasına: “Senin için mağfiret dileyeceğim, fakat senin için Allah’tan (gelecek) hiçbir şey(i önlemeğ)e gücüm yetmez” demesi hariç. (Bu söz size misâl değildir. Zira kâfire mağfiret dilenmez. Yine onlar demişlerdi ki): “Rabb’imiz, sana dayandık, sana yöneldik. Dönüş(ümüz) sanadır.” 60/4

Örnekte görüldüğü gibi, İbrahim peygamberin güzel arzuları arasına, şeytan putperest olan babasının affedilmesini talep arzusu katmıştır. Allah, bu hususu örnek almamamızı belirtmiştir. İbrahim peygamberin bu temennisi gerçekleşmemiştir, iptal olmuştur.

Diğer bir örnek, Kur’an’dan mealen:

- Nûh seslendi: Rabb’im dedi, oğlum benim âilemdendir. Senin sözün elbette haktır ve sen hâkimlerin hâkimisin.” 11/45

- (Allah): “Ey Nûh, dedi, o senin âilenden değildir. Çünkü (onun ameli) iyi olmayan bir ameldir. Bilmediğin bir şeyi benden isteme. Sana câhillerden olmamanı öğütlerim.” 11/46

- (Nûh) dedi ki: “Rabb’im, bilmediğim bir şeyi senden istemekten sana sığınırım, Eğer beni bağışlamaz, bana acımazsan ziyâna uğrayanlardan olurum! 11/47

Burada da, Nûh peygamberin, Allah’ın gazabına uğramış oğlunun Affını ve Tufandan kurtulmasını Allah’tan dilemesi. Kendisinin ve yanındaki Müminlerin kurtulması sevinç ve arzusu arasına, şeytanın attığı bir yanlış temennidir. Allah bu temenniyi kabul etmemekle ve Nûh peygambere ihtar etmekle, şeytanın attığını iptal ediyor. Ve Allah doğruyu göstererek ayetlerini sağlamlaştırmıştır.

Diğer bir örnek, Kur’an’dan mealen:

- (Lût kavminin oturduğu Sedom) şehr(inin) halkı, (Lût’un genç konuklarını duyup ) keyif içinde (koşarak) geldiler. 15/67

- (Lût onlara): “Bunlar benim konuğumdur, dedi, beni mahcup etmeyin!” 15/68
- “(ne olur), Allah’tan korkun, beni rezil etmeyin!” 15/69

- “Seni âlemlerden (başkalarının keyfine engel olmaktan) men etmemiş miydik?” dediler. 15/70

- Dedi ki:”Eğer yapacaksanız, işte kızlarım.” 15/71   

- (Ey Resûlüm), senin ömrüne andolsun ki, onlar, sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı. 15/72

- Güneşin doğma zamânına girerlerken korkunç ses onları yakaladı. 15/73

- (Şehrin) üstünü altına getirdik ve üzerlerine de çamurdan pişmiş taşlar yağdırdık. 15/75

Lût peygamberin konuklarını, cinsi sapık insanların elinden kurtarma arzusu güzel bir temennidir. Fakat buna karşılık kızlarını teklif etmesi, şeytanın onun güzel arzusuna kattığı bir yanlış temennidir. Zira kızları da o cinsi sapık kimselere layık değildiler. Allah o zalim kavmi helak etti ve Lût peygamberin kızlarına da el süremediler. Zaten konuklara da el sürmeleri mümkün değildi. Onlar, onları mahvetmeye gelmiş olan, Allah’ın elçileriydiler. Böylece Lût peygamberin yanlış temennisi iptal edildi ve Allah’ın kavme gazap emri yerine getirilmekle de. Allah ayetlerini sağlamlaştırdı.

Bu örneklerden de anlaşılacağı üzere, Hac Sûresi 52. Ayeti, onların Ğaranik olayı diye iddia ettikleri uydurma rivayetle hiçbir ilgisi yoktur.

S-65 İnancın Aile Yadigârı Olması Konusu

C-.65 : Bozuk inançları bir aile yadigarı olarak alan kimseler. Bozuk atalar dinini kabul edenler olarak Kuran’da eleştirilmişlerdir. Allah Kuran’da insanı aklını kullanmaya davet eder. Akıla ilgili Kuran’da bir çok ayet vardır. Bunları burada sıralarsam ayrı bir kitap yazmam gerekebilir. Örneğin ben şahsen içinde doğup büyüdüğüm, uydurma hadislere dayalı mezhep inancına dayalı atalar dinini ret edip. Kuran’ın öğrettiği İslam dinine inanan biriyim. Benim gibi inananların varlığı.11. Sorudaki iddiaları çürütür niteliktedir. Kuran’ı bilen ve ona inana bir kimsenin bozuk atalar dinini aile yadigarı olarak alıp inanması mümkün değildir.

S-.66 Ateist diyor ki: Sual: Kur’anda Cennet ve Cennetler diye geçiyor. Bu ise bir çelişkidir.

C- 66 Cennet kelime olarak bahçe demektir. Kuran’da bahsedilen Cennet. Özellikleri farklı değişik bahçelerden oluşmuştur, Kuran’da bahsedilen budur. Cennet ehlinin dereceleri farklı olduğundan cennetleri de farklıdır. Tabiri caizse, bir uçağın içindeki birinci, ikinci mevki gibi. Aslında bu tür olaylar izaha ihtiyaç göstermeyen durumlardır. Bana göre bu sorunun soru değeri yoktur

S-.67 Ateist diyor ki: Sual: Kıyamette insanların üç sınıf olacağı Vakıa suresinde bildirilirken, Beled suresinde iki sınıf olacağı bildiriliyor. Bu çelişki değil mi?

C- 67: Ateistlerin çelişki iddiası Kuran’ı anlamamaktan kaynaklanmaktadır .Kuran karşıtı olmamalarına rağmen Kuran meali yazan bazı kimseler 90 Beled suresinde verilen mesajı noksan ve hatalı anlamaktalar. 90 Beled 10 da iki tepeden bahsediliyor. Bu iki tepe insanın elde etmesi istenen hedef amaç olarak insanın önüne konmuştur. Biri iyilik biride kötülük tepesi değildir. Zira Cehennemliklerin bir şekilde yükselmesi olayı yoktur. Onlar yukarıya doğru değil aşağıya doğru giden kimselerdir. Kuran’dan mealen:

- Biz insanı en güzel biçimde yarattık.  95/4

- ve sonra onu aşağıların en aşağısına indiririz, 95/5

Kötülük sahipleri aşağıya doğru gitmeyle tanımlanır. Bundan dolayı iki tepe iyilerden olma tepelerini temsil ederler. Bir tanesi Meymenet sahibi olanları tanımlar. Diğerine de 56 Vakıa 7 esas alarak baktığımızda. Mukarribun olanların amellerini temsil eder. Meymene ashabıyla ilgili olarak. Kuran’dan mealen:

- İki de tepe gösterdik 90/10

- Fakat o, sarp yokuşa atılmadı. 90/11

- Bu sarp yokuşun ne olduğunu sana hangi şey bildirdi? 90/12

- O tutsak bir boynu çözmek (köle azat etmek)tir.  90/13

- Ya da açlık gününde doyurmaktır 90/14

- Yakın olan bir yetimi, 90/15

- yahud toprakda sürünen bir yoksula. 90/16

- Sonra iman edenlerden, sabrı birbirlerine tavsiye edenlerden, merhameti birbirlerine tavsiye edenlerden olmak. 90/17

- Ki onlardır işte meymenet sahibleri (Ashab-ı Meymene) 90/18  

Dikkat edilirse tepe iki tanedir.  Fakat konu edilen sarp yokuş bir tanedir. Bu sarp yokuşu tırmanmak için  K. 90/13 – 90/14 – 90/15 – 90/16 – 90/17 konu edilmiş amelleri yapmak gerekir. Bu kapsama girenler Ashabı Meymenedir. Tepelerden bir tanesi bunların amellerini temsil eder. Diğer tepe ayrıca farklı gayretli çalışmaları temsil eder. Örneğin, Peygamberlerin Allah yolunda ki amelleri. Peygamber olmamakla beraber. Allah’a davet edip tebliğ yapanların Allah yolunda ki amelleri,  Allah yolunda Cihat edenlerin veya Allah yolunda şehit olanların amelleri gibi.  Malı ve canı Allah yolunda birlikte ortaya koymayı gerektiren İleri düzey ameller işleyenler. Diğer üçüncü kesim Ashabı Meşemedir. Dediğim gibi bunların kötü ameli tepeyle temsil edilmez. Kuran’dan mealen:

- Âyetlerimizi inkâr edenler ise; kötülüğe batmış kimselerdir. , 90/19

Dolayısıyla 90 Beled suresinde bahsedilenler üç gruptur. 56 Vakıa suresinde bahsedilenlerde üç gruptur. Kuran’dan mealen:

- Ve sizler de üç sınıf olduğunuz zaman; 56/7

- İşte o "Ashab-ı Meymene", ne (kutludur o) "Ashab-ı Meymene". 56/8

- Şeâmetliler, ne bedbahttır şeâmetliler! 56/9

- Yarışıp öne geçenler de, öne geçmiş öncülerdir. 56/10

- İşte onlar, yakınlaştırılmış (mukarreb) olanlardır. 56/11

Böylece iki tepeden kasıt: biri sağ ehlinin amellerini. Diğeri de Mukarribun olanların amellerini temsil eden tepe olarak doğru şekilde anlaşılırsa Ayetler arasında çelişki olmadığı açıkça görülür. Aksi takdirde bir tepe ile sağ ehlinin sayılan amelleri dışında ki, ileri düzey İslami amelleri işleyenlerin amelleri başka türlü konumlandırılamaz.

S-.68  Putlar niye cehenneme gidecek

C-.68 : Put demek put olmayı kabul etmeyi de kapsar. Bazı kimseler bazı yaratıkları kendilerine put edinebilirler. Put olarak kabul edilenler put olarak kabul edilmelerini ret ediyorlarsa diğer bir ifadeyle. Kendilerini Allah’a ortak koşmuyorlarsa, bu kimseler masum olup kendi şahıslarında put olarak nitelenemezler. İnsanlar bir çok kimseyi o kimselerin onayını almadan put edinebilmektedirler. Hatta Güneşi ve yıldızları bile kendilerine put kabul edebilirler. Pot olmaya onay vermeyenler masumdurlar. Şirk olayından sorumlu olanlar onları kendilerine put olarak kabul edenlerdir. Kuran’dan mealen.

- Şüphesiz ki siz ve Allah'tan başka taptıklarınız Cehennem odunusunuz ve siz oraya varacaksınız.  21/98

- Eğer onlar ilâh olsalardı oraya varmazlardı. Hâlbuki hepsi orada ebedî kalacaklardır. 21/99

Burada ki hitap, kendilerine put  edinenler ile. Putluğu kabul etmiş kimseleredir. İlah olsaydılar cehenneme girmezlerdi hitabı. Put olmayı kabul etmiş veya kendilerini put olarak ortaya koymuş kimselerin. İlahlık iddialarını da çürütmek içindir. İlahlık iddiasında bulunmamış hiçbir yaratığa iddiadan sadıksan ilahlığını ispat et denmez. Allah kullara zulmedici değildir. Kuran bir bütündür, konuya diğer ayetlerden de bakalım. Kuran’dan mealen:

- Ve yine Allâh demişti ki: "Ey Meryem oğlu Îsâ sen mi insanlara 'Beni ve annemi, Allah'tan başka iki ilah edinin' dedin?". Hâşâ, dedi, Sen yücesin, benim için gerçek olmayan bir şeyi söylemek benim haddime değildir! Eğer demiş olsaydım, sen bunu bilirdin, sen benim nefsimde olanı bilirsin, ben senin nefsinde olanı bilmem, çünkü gizlileri bilen yalnız sensin, sen!" 5/116

- Ve dediler ki: «Rahmân evlat ittihaz etti. O bundan münezzehtir.» Hayır, (onlar) ikram olunmuş kullardır.  21/26

- Onun sözünün önüne geçmezler hep onun emriyle hareket ederler 21/27

- Allah, onların önlerindekini de arkalarındakini de (yaptıklarını da yapacaklarını da) bilir. Onlar, O'nun razı olduğu kimselerden başkasına şefaat etmezler ve hepsi O'nun korkusuyla titrerler.  21/28

- İçlerinden her kim, "Allah'tan başka ben de şüphesiz bir ilâhım" derse, böylesini cehennemle cezalandırırız. İşte biz zalimleri böyle cezalandırırız. 21/29

Görüldüğü gibi bir kimsenin put sayılması için putluğu iddia ve onaylamış olması lazım

S-.69 Ateist diyor ki: Sual: İlk iki âyette canları ölüm meleğinin aldığı bildirilirken, üçüncü âyette, Allah’ın aldığı yazılıdır. Bu çelişki değil mi?

Size vekil kılınan [görevlendirilen] ölüm meleği canınızı alacaktır. (Secde 11)

Melekler onların yüzlerine ve arkalarına vurarak canlarını alırken durumları nasıl olacak? (Muhammed 27)

Allah, öleceklerin ölümleri gelince, ölmeyeceklerin de uykuları esnasında canlarını alır. Ölmelerine hükmettiği kimselerinkini tutar, diğerlerini bir süreye kadar salıverir. Elbette düşünenler için bunda alınacak ibretler vardır. (Zümer 42)

 C – 69: Ölüm ve yaşam kararı tümden Allah’a aittir. Öldürende yaşatanda odur.  Araya vasıtalar girmesi bu durumu değiştirmez. Vefat ettirme olayında melekler sadece vekil görevli konumundadırlar. Kuran’dan mealen:

- De ki: "Üzerinize vekil edilen ölüm meleği, canınızı alır, sonra Rabbinize döndürülürsünüz." 32/11

- Hiçbir kimse Allah'ın izni olmadan ölmez. Ölüm belirli bir süreye göre yazılmıştır. Kim dünya menfaatini isterse, kendisine ondan veririz. Kim de ahiret mükâfatını isterse, ona da ondan veririz. Biz şükredenleri mükâfatlandıracağız. 3/145

- Şüphesiz göklerin ve yerin hükümranlığı yalnız Allah'ındır. O, diriltir ve öldürür. Sizin için Allah'tan başka ne bir dost, ne de bir yardımcı vardır. 9/116

Allah bir nefsin çıkmasını yani vefat etmesini istemedikten sonra. O nefsin ölmesi mümkün değildir. Örneğin. Cehennem ehline ölüm her taraftan gelmektedir fakat buna rağmen ölmemektedirler.  Kuran’dan mealen:

- Onu yudumlayacak fakat bir türlü yutamayacaktır. Ölüm ona her yerden geldiği halde, ölemeyecek, arkasından ise ağır bir azap gelecektir. 14/17

Anlayan bir kimse için konu açıktır.

S-70 Ateist diyor ki: Sual: Bekara suresinde önce yerin yaratıldığı, Naziat suresinde ise göklerin önce yaratıldığı bildiriliyor. Bu çelişki değil mi?

O, yerde ne varsa hepsini sizin için yarattı. Sonra semaya yöneldi, onu yedi kat olarak yaratıp düzenledi. (Bekara 29)


Sizi yaratmak mı daha güç, yoksa gökyüzünü yaratmak mı, ki onu Allah bina etti. Onu yükseltti, düzene koydu. Gecesini kararttı, gündüzünü ağarttı. Ondan sonra da yer küreyi döşedi. Yerden suyunu ve otlağını çıkardı. Dağları sağlam bir şekilde yerleştirdi. (Naziat 27-32)

C.-70: Bakalım söz konusu ayetlerde olay nasıl veriliyor, Kuran’dan mealen:

- O, yeryüzünde olanların hepsini sizin için yaratan, sonra göğe yönelip onları yedi gök hâlinde düzenleyendir. O, her şeyi hakkıyla bilendir. 2/29

Görüldüğü gibi, Sema daha yedi sema olarak düzenlenmeden önce, bu tek sema içerisinde yer yaratılıyor. Yerin yaratılışından sonra mevcut olan sema yedi sema olarak düzenleniyor. Konuyla ilgili safhalar bunlar.  Bakalım 79 Naziat süresinde verilen süreç bu duruma uyuyor mu, Kuran’dan mealen:

- Siz mi daha çetinsiniz yaratılışça yoksa Sema mı? O «Allah» onu bina etti 79/27

- Onun boyunu O yükseltdi. Derken ona bir nizaam verdi.  79/28

- Gecesini karanlık yaptı, gündüzünü aydınlık...  79/29

- Bundan sonra da yeri yayıp yuvarlattı.  79/30

- Ondan suyunu ve merasını çıkardı. 79/31

- Dağları da yerleştirdi.  79/32

- Sizin için ve hayvanlarınız için bir menfaat olarak.  79/33

Yukarıdaki ayet meallerinde görüldüğü gibi semaların tek sema halindeyken yapısının düzenlenmesi ve bu düzenlemede gece ve gündüz safhası oluştuktan sonra yerin düzenlenmesi konu edilmiştir. K. 2 Bakara 29 da buna aykırı bir şey yok. Semanın bu safhalardan sonra yedi sema halinde düzenlenmesi bütün bu olaylardan sonra gelen bir safhadır. Kişi sema ile semaları bir oluşum sayıp bir birine karıştırsa tabi ki konuyu anlayamaz . Ayetler arasında bir çelişki yoktur.

S-71Allah neden bizden ibadet yapmamızı ister?onun bişeye ihtiyacımı vardır?

C-71: Kur’an öğretisiyle Allah’ın bizi sınadığını biliyoruz. Allah yolunda yaptığımız bütün işler çabalar bizim nefsimizin faydası içindir. Allah’ın bizim ibadetimize veya herhangi bir şeye ihtiyacı olması mümkün değildir. İslami açıdan, Allah ihtiyaç sahibi olarak düşünülemez. O Samed’tir, .ihtiyaçtan münezzehtir.

Bütün yaratıklar ona muhtaçtır. İhtiyacı olmamasına rağmen bizden kendisine ibadet etmemizi istiyor. Hatta bizim ve Cinlerin yaratılış nedenimiz kendisine ibadet etmemiz içindir .Bu kadarını biliyoruz. Buna iman ediyoruz ve asla Allah’ın emirlerini eleştiri konusu yapmıyoruz ve sorgulamıyoruz.  Kuran’dan mealen:

  - Her kim cihad ederse, ancak kendisi için cihad etmiş olur. Şüphesiz Allah, âlemlere muhtaç değildir.  29/6

 - "Allah Samed'dir. (Her şey O'na muhtaçtır; O, hiçbir şeye muhtaç değildir.)"   112/2

S-72 Meryem’e İsa'nın doğacağı haberini bir melek mi (19.17-19) yoksa birden fazla melek mi (3.42, 3:45) vermiştir?

C-72: Cibril, Kutsal Ruh meleklerden ayrı bir konumdadır. O da Meryem’i İsa ile müjdelemiş, meleklerde. Bunda garipseyecek ne var.

S-73 Allah, Firavun'a bir peygamber mi (7:103, 73:15), iki peygamber mi (10:75) göndermiştir?

C-73: Bana göre soru değeri yok

S-.74 Allah, Ad kavmini bir günde mi (54:19), birden fazla günde mi (41:16, 69:6-7) yok etmiştir?

C-.74: Gün kavramı yalnız tane tane günleri temsil etmez. Süresi ne kadar olursa olsun önemli olayları da temsil eder.  Bazen bir deyimdir, bazen bir anlatımdır, bazen bir izahtır. Örneğin: Ak akçe kara gün içindir dediğimizde. Bununla bir günü kast etmiyoruz. Anlatmak istediğimiz zor gönler için maddi hazırlığımız olsun demektir. Kuran’da da kavme azap inme günleri. Uğursuzluğu sürekli bir gün olarak tanımlanmış. Bunu bu şekilde anlamayıp sayısal olarak tek bir gün anlamak hatadır. Kuran’da  bir günle anlatılan başka süre örnekleri vardır, Kuran’dan mealen:

Veya salgın bir açlık gününde yemek yedirmek 90/14

Bununla kıtlık olayı anlatılır. Kıtlık  yıllarca da sürse bile bir gün şeklinde kıtlık olayına dikkat çekici olarak kullanılabilir. Ak akçe örneğinde olduğu gibi. Başka örnekler. Kuran’dan mealen:

- Melekler ve ruh, miktarı elli bin yıl süren bir gün içinde O'na yükselir. 70/4

 - Tarafımızdan kendilerine güzel âkıbet takdir edilmiş olanlara gelince, işte bunlar cehennemden uzak tutulurlar.  21/103

- Onlar cehennemin hışıltısını bile duymazlar. Canlarının istediği nimetler içinde ebedî olarak kalırlar. 
21/102
- Onları, o en büyük korku hüzne kaptırmaz ve: "İşte bu sizin gününüzdür, size va'dedilmişti" diye melekler onları karşılayacaklardır.  2/103

Dikkat edilirse cennet ehlinin ebedi mutlu olma olayı  bir gün olarak tanımlanmış.

S-.75  Allah, insanı "alak" [kan pıhtısı] dan mı (96:1-2), sudan mı (25:54), çamurdan mı (15:26), topraktan mı (30:20) yaratmıştır? Yoksa hiçbir hammadde kullanmadan, sadece "ol" diyerek mi yaratmıştır (3:47)

C-75: İnsanın yaratılışıyla ilgili olay ve özelliklerden bir tanesinin ön plana çıkarılması, Öbür olay ve özellikler yok demek değildir. Bu tür anlatımlara günlük hayatta rastlamak olasıdır. Örneğin. Şair bir kimse bir bayrak şiiri yazar, baştan sona bayrağın ay yıldızlı olması özelliğini vurgular. Renginden kumaşından bahsetmez. Bu bayrağın renginin ve kumaşının olmadığı manasında anlaşılamaz. İnsanın yaratılışından bahseden ayetlerde bu şekilde anlaşılır.

S-76 Kötülüklerin kaynağı Allah mıdır (4:78), insanın kendisi midir (4:79) yoksa Şeytan mıdır (38:41)? Özellikle arka arkaya gelen 4:78 ve 4:79'un birbirleri ile birebir çelişmesi dikkat çekicidir. Bu üç yönlü çelişki, günah / kader çelişkisi ile de alakalıdır.

C-76 : Soruda bahsi  geçen 38 Sad Suresi 41 ayeti dışındaki ayetlere diğer surular da deyindim. 38 Sad suresi 41 benim baktığım bütün meallerde benim anlayışıma göre yanlış mana verilmektedir.  Söz konusu ayette  “Eyyüb”  Çektiği sıkıntıyı fırsat bilen Şeytanın yanına dikildiğini ve vesveseyle kendisini saptırmaya ve kendisine gıcıklık vermeye çalıştığını, dolayısıyla da bu durumun kendisine azap verdiğini anlatmaktadır. Baktığım bütün meallerde Nusub sözünden şeytanın  Eyyüb’e yorgunluk verdiği anlatılmakta. Sanırım  Bu ifade ile meali okuyanlar hatalı olarak sanki  Eyyüb’ün  çektiği acıyı   Eyyüb’e şeytan vermiş şeklinde anlamaktalar. Bundan dolayı soruda kader falan denmektedir. Şeytan insana fiziksel hastalık veremez, şeytan ancak vesvese yoluyla söyler. Hastalığı ve Şifayı veren Allah’tır. Şeytanın bu konuda müdahalesi olamaz. Dediğim gibi Eyyüb  Şeytan yanıma dikildi bana azap çektiriyor diyerek  şeytanı  Allah’a şikayet etmektedir. K. 38/41 meali şöyle olmalıdır:

- Kulumuz Eyyub'u da hatırla, o'nun Rabbine şöyle seslendiğini: "Şeytan  Yanıma dikildi ve azap vermektedir!" 38/41

Örneğin Arapçada dikili taşlara ensab denir. Konunun yorgunluk dokunması ile bir ilgisi yok.

S-77. Melekler dostumuz mudur? 2:107 ve 29:22'ye göre Allah'tan başka dostumuz yoktur, ama 41:31'e göre melekler dünya hayatında da âhirette de dostlarımızdır.

C-77: Velayet kavramı Kuran eğretisine göre Allah’tan başka ilah yoktur manasında da kullanılır. K. 2/107 ve 29//22 de Allah’tan başka İlah olarak bir Veliniz yoktur anlamında belirtilmektedir. Kuran’dan mealen:

- Bilmez misin ki göklerin ve yerin mülkü muhakkak Allah'ındır. Ve sizler için Allah Teâlâ'dan başka ne bir velî ve ne de bir yardımcı vardır.  2/107

- Ve siz O'nu ne yerde ve ne de gökte aciz bırakıcılar değilsiniz ve sizin için Allah'tan başka bir velî, bir yardımcı da yoktur. 29/22

- Allah'ın âyetlerini ve O'na kavuşmayı inkâr edenler var ya; işte onlar benim rahmetimden ümit kesmişlerdir. İşte onlar için elem dolu bir azap vardır.  29/23

İlgili ayetlerde konu edilen Allah’ın tek ilah olduğu olayıdır. Allah dışında kendilerine Veli olarak ilah edinenlerin durumu, Dişi örümceğin evine benzetilmiştir. Dişi örümcek ilişkiden sonra kaçamayan eşini yer. Böyle bir ev hem güvensiz hem de çürüktür. Kuran’dan mealen:

- Allah'ın berisinden veliler edinenlerin durumu, bir ev edinen dişi örümceğin durumuna benzer. Ve evlerin en güvensizi/en zayıfı elbette ki dişi örümceğin evidir. Keşke bilselerdi!  29/41

- Haberin olsun; halis (katıksız) olan din yalnızca Allah'ındır. O'ndan başka veliler edinenler (şöyle derler:) "Biz, bunlara bizi Allah'a daha fazla yaklaştırsınlar diye ibadet ediyoruz." Elbette Allah, kendi aralarında hakkında ihtilaf ettikleri şeylerden hüküm verecektir. Gerçekten Allah, yalancı, kafir olan kimseyi hidayete erdirmez.  39/3

 Mümin ve Mutta ki olan kimselerin bir birlerine evliya olmaları gerektiği Kuran’da emr edilmiştir.  Allah’ta, Meleklerde onların velisidir.Kuran’dan mealen:

- Mü'min erkekler ve mü'min kadınlar birbirlerinin velileridirler. İyiliği emreder, kötülükten sakındırırlar, namazı dosdoğru kılarlar, zekatı verirler ve Allah'a ve Resûlü'ne itaat ederler. İşte Allah'ın kendilerine rahmet edeceği bunlardır. Şüphesiz, Allah, üstün ve güçlüdür, hüküm ve hikmet sahibidir.  9/71

- Çünkü onlar, Allah'tan (gelecek) hiçbir şeyi senden savamazlar. Şüphesiz zalimler, birbirlerinin velisidirler. Allah ise, muttakilerin velisidir.  45/19

- Şüphesiz: "Bizim Rabbimiz Allah'tır" deyip sonra dosdoğru bir istikamet tutturanlar (yok mu); onların üzerine melekler iner (ve der ki:) "Korkmayın ve hüzne kapılmayın, size vadolunan cennetle sevinin." 41/30

- Biz, dünya hayatında da, ahirette de sizin velileriniziz. Orda nefislerinizin arzuladığı her şey sizindir ve istediğiniz her şey de sizindir. 41/31

- Bağışlayan ve merhametli Allah'tan bir ikram olarak.. 41/32

Görüldüğü gibi ayetler arasında herhangi bir tutarsızlık yoktur.

S-78  "Musâ’nın kavmi onun (Tur’a gitmesinin) ardından, ziynet eşyalarından, böğürmesi olan bir buzağı heykeli (yaparak ilah) edindiler." (7:148) Musa'nın kavmi, Musa Tur'dan dönmeden önce mi (7:149) yoksa döndükten sonra mı (20:91) bu hatalarından vazgeçip tövbe ettiler?

C-78: Gene bir meal sorunu var. Baktığım meallerde hatalar bulunmaktadır.  K. 7/149 anlatılan buzağı heykelinin unu put edinen kimselerin ellerine düşürülmesi, yani yaksınlar kırsınlar diye ellerine teslim edilmesidir. Böylece put olarak edindikleri buzağı heykelinin göçsüzlüğüne bu şekilde de şahit olacaklardı. Ellerine teslim edilmesi demek kırmak dökmek serbest manasındadır.Put olarak ürettikleri buzağı heykelini kendi elleriyle yakıp parçalayıp denize savurduklarında. Kendini müdafaa edemeyen buzağı putun bir gücü olmadığını gözleriyle görüp anladıklarında. Onu put edindiklerine pişman olup, Allah’tan af dilediler.  K. 20/97 baktığımızda bu olayın Musa’nın Tur’dan gelişinden sonra gerçekleştiği görülür. Kuran’dan mealen:

- Vaktaki ellerine düşürüldü (İmha etsinler diye) ve cidden sapmış olduklarını gördüler dediler ki,    eğer bize merhamet etmez de rabbimiz, mağfiret buyurmazsa her halde hursan da kalanlardan olacağız 7/149

Benim anlayışımda durum bu şekildedir. Ve ayetler arasında çelişki yoktur.

S-79. Yunus sahile atıldı mı (37:145), atılmadı mı (68:49)?

C-79: 37 Saffat suresi  140 … 148 ayetler de Yaşam sürecinden bir kesit verilmektedir. Bu süreçte Yunus peygamberin affedilip peygamber olarak görevlendirildiği anlatılmaktadır. Affedilip balığın karnından çıkarılması ve çıkarıldıktan sonra peygamberlik görevine atanması olayında . Sonuçta kınanmayıp Allah’ın rahmetiyle af edilerek peygamberlik görevi ile  taltif edildiği anlatılmaktadır.  68 Kalem 48 – 49 – 50 kınanmış bir halde değil de Salihlerden olmasının takdir edilmesinin kendisine Allah’ın bir rahmeti olduğu vurgulanmaktadır. Allah’ın rahmeti kendisine erişmemiş olsaydı, balığın karnından tövbe ettiğinden dolayı çıkarılmakla beraber hatasından kınamış olarak ıssız bir sahilde terk edilecekti.  Yani olay tek bir süreç olmayıp iki işlemli bir süreçtir, anlatılan bu. Örneğin yetkili bir kimse hata yaptığından dolayı hapse atılıyor. Pişman olmasıyla af edilip hapisten çıkarılıyor. Bu af ile çıkarma hapisten çıkarılmayla sınırlı olabilir. Ona denebilir ki biz yaptığın hatayı halen hoş görmüyoruz. Sana eski yetkini de vermiyoruz git bildiğin gibi yaşayıp yaşantına devam et dene bilir.. Bu bir olay. Fakat Hapisten çıkarıldıktan sonra eski hatasından dolayı kınamayıp eski görevine iade edilmesi. Bu ikinci olayla meydana gelen bir aftır. Yunus kıssalarında da anlatılan bunun gibi. Şimdi bu olayların Yunus peygamberin sahile atılıp atılmaması şeklinde çelişki iddiasıyla ne ilgisi var.   Kuran ayetlerinde bir çelişki yok. Fakat şu kesin ki, Müslümanlar olarak bizim Kuran’ı anlamamız. Sizin Kuran’ı anlamayıp çelişki iddia etmenizden çok farklıdır. Kuran’ı herkes okuyabilir fakat bu okuyan herkes Kuran’ı anlayacak demek değildir. Kuran’ı anlamak için Kuran’dan perdelenmemiş olma gerekli olduğu gibi, hikmet sahibi olma da gereklidir. Zira Allah yalnız Kuran’ı indirmemiş onunla beraber hikmeti de indirmiş. Kuran herkessin elinde olabilir fakat hikmet şahsa özeldir herkesin elinde değildir. Kuran ile perdelenmiş olanlardan olmamak ve hikmet sahibi olmak için. Allah’tan içtenlikle hidayet istemek gerekir. Bundan sonra da kişinin kendisine gelen iman nimetini yapacağı takvalı işler ile destekleyip devam ettirmesi gerekir. Kişi hidayete ermiyor ise hatayı kendisinde araması gerekir. Allah merhametlidir, kullara zulmedici değildir.  Yunus peygamberle ilgili olarak. Kuran’dan mealen:

- Yûnus da şüphesiz resullerdendi. 37/139

- kaçak bir köle gibi, yüklü bir gemiye (binip) kaçmıştı.  37/140

- Böylece kur'aya katılmıştı da, kaybedenlerden olmuştu. 37/141

- Yûnus kendi kendini kınarken büyük bir balık onu yutuvermişti.  37/142

- Eğer tesbih edenlerden olmasaydı, 37/143

- herkesin yeniden dirileceği güne kadar o (balığı)n karnında kalmış olacaktı.  37/144

- Onu çıplak bir sahile attık, hasta idi.  37/145

- Ve üzerine kabak cinsinden bir ağaç bitirdik  37/146

- Biz onu yüz bin nüfuslu bir şehre göndermiştik, hatta gittikçe nüfusları artıyordu da.  37/147

- Nihayet onlar iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar geçindirdik. 37/148

- Sen Rabbinin hükmüne sabret, balık sâhibi (Yûnus) gibi olma. Hani o, sıkıntıdan yutkunarak (Allah'a) seslenmişti.  68/48

- Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir hâlde ıssız bir yere atılacaktı.  68/49

- (Bunun ardından) Rabbi onu seçdi de kendisini saalihlerden yapdı. 68/50

S-80- Namuslu kadınlara zina isnat edenler (evlilik dışı cinsel ilişkide bulunduğu yönünde iftira atanlar) affedilebilir mi (24:4-5), affedilemez mi (24:23)?

C-.80:Kuran’ın bir çok ayetinde tövbe etmenin önemine vurgu yapılır. Bahis konusu ayetlerde de aynı durum vardır. Bir tarafta tövbe edenler, diğer tarafta da tövbe etmeyenler konu edilmiştir. İslam’a göre insanın işleyebileceği en büyük günah Allah’a ortak koşmaktır. Yani Şirk olayıdır. Dünya yaşamında Şirk koşmadan yerli yerince bir tövbeyle tövbe edilebilir. Tövbe kapısı açık olmasaydı insanlara gelin Müslüman olun demenin bir manası olmazdı.

S-81. Kıyamet gününde, kafirlere kitapları (günahlarının kayıtları) arka taraflarından mı (84:10), sol taraflarından mı (69:25) verilecektir?

C-81: Kafirlerin küfrü de derece derecedir. Cehennem ehline kitapları kendi durumlarıyla uyumlu verilir. Kimine soldan, kimine arkasından verilir., Bunun manası kitabının hem arkasından hem de solundan verileceğidir. Zira cehennem ehli kitaplarını sağdan alamazlar.

S-82. Zinanın cezası nedir? 24:2'ye göre zina yapan kadın veya erkeğe yüz değnek vurulmalıdır. 4:15'e göre zina yapan kadına müebbet ev hapsi uygulanmalıdır. 4:16'ya göre zina yapan erkek tövbe edip ıslah olursa hiçbir ceza uygulanmamalıdır.

C-82 : 24 Nur suresi 2 de zina suçu ve cezasından bahsediliyor. 4 Nisa suresi 15 ve 16 da fuhuş cezasından bahsediliyor. İki cins arasında zina suçu işlenir ise cezası zina yapanların her birine (öldürmeyecek ve sakat bırakmayacak şekilde ) yüz celdedir. Bu ceza fuhuş kapsamında zina cezası olarak farz kılınmıştır. Fakat zina işlemeden de fuhuş işlenebilir. Fuhuş zinayı da içine alacak şekilde geniş kapsamlıdır. Örneğin çıplak gezmek, çeşitli edepsizlikler yapmak gibi. Bu fiili kadın işlese 4 Nisa 15 teki ceza uygulanır. Erkek işlese 4 Nisa 16 daki ceza uygulanır. K. 4/16 Vellezâni kavramından meallerde eşcinselliği anlayan var. Eşcinsellik İslam’a göre fuhuştur. Eşcinsellikle nasıl mücadele edileceği Kuran’da tanımlıdır Zira Lut kavmi için konu edilmiştir..Eşcinselliğin engellenmesi olayında Kuran’daki Lut kavmi kıssası örnek alınır. Kuran’a göre mücadele edilmesi gerekenler yalnız kendilerini travesti olarak tanımlayanlar değil. Onlarla fuhuş ilişkisine girenlerde aynı şekilde vaz geçmeleri ve ıslah olmaları için uyarılırlar. Ve fuhuştan engellenmeleri yoluna gidilir. Bu konularla ilgili olarak. Kuran’dan mealen:

 - Zinâ eden kadın ve zinâ eden erkeğin her birine yüz değnek vurun; Allah'a ve âhiret gününe inananlar iseniz Allâh'ın cezâsını uygulamada sizi, onlara karşı acıma duygusu tut(up engelle)mesin. Mü'minlerden bir grup da onlara yapılan azâba şâhid olsun.  24/2

- Kadınlarınızdan fuhuş yapanlara karşı içinizden dört şâhid getirin; eğer onlar şâhidlik ederlerse, o kadınları ölüm alıncaya, ya da Allâh onların yararına bir yol gösterinceye kadar evlerde tutun (dışarı çıkarmayın).  4/15

- İçinizden fuhuş yapan erkekleri cezalandırın tevbe edip kendilerini düzeltirlerse, onları bırakın. Çünkü Allah tevbeleri kabul edendir, merhamet edendir. 4/16

Görüldüğü gibi zina’nı fuhuş’un bir parçası olduğu anlaşılsa ve Fuhuş ile zina  bire bir aynı anlaşılmasa durum açıktır. Aslında bu iki kavram daha geniş şekilde işlenebilir. Fakat burada söyleye bilme imkânım bu kadar.

S-83 Günahlardan kim sorumludur? 17:13-15 ve 53:38-42'ye göre herkes sadece kendi günahlarından sorumludur. Ama Kuran, Muhammed zamanında yaşayan Yahudiler'i, binlerce yıl önce başka Yahudiler'in bir buzağı putuna taparak işledikleri günah için suçlamaktadır. (2:92-93)

C-83  Kuran öğretisine göre herkes kendi suçundan sorumludur. Genelleme yapılarak anlatılan şahıs suçlaması değil. Toplumun sahip olduğu anlayış ve davranıştır. Örneğin kahraman ve mert milletimiz dediğimiz zaman herhangi bir şahsımızı veya belirgin bir günü anlatmıyoruz. Milletimizin sahip olduğu karakteri ve niteliği anlatıyoruz. Kuran’da da genellemeyle anlatılanlar o şekilde anlaşılmalıdır.

S-84 Yahudiler Cennet'e mi (2:62, 5:69) Cehennem'e mi (3:85) gidecektir? Hıristiyanlar Cennet'e mi (2:62, 5:69) Cehhenem'e mi (3:85, 5:72) gidecektir? 5:69'da Cennet'e layık görülen Hıristiyanlar'ın sadece 3 ayet sonra, 5:72'de, Cehennem'e layık görülmesi özellikle ilginçtir.

C.-84: İlgili ayetler, Kuran’dan mealen:

- Şüphesiz inananlar; yahûdiler, hıristiyanlar ve sâbiiler(den) Allah'a ve âhiret gününe inanan ve iyi iş(ler) yapanlara, Rableri katında mükâfât vardır; onlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.  2/62

- Kim İslâm'dan başka bir din ararsa, bilsin ki, (o din) ondan kabul edilmeyecek ve o, âhirette kaybedenlerden olacaktır. 3/85

- İnananlar, yahûdiler, sâbiiler ve hıristiyanlar(dan) Allah'a ve âhiret gününe inanan ve iyi işler yapanlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir. 5/69

- Şüphesiz, "Allah, Meryem oğlu Mesih'tir" diyenler kafir olmuştur. Mesih şöyle demiştir: -Ey İsrailoğulları, Rabbim ve Rabbiniz olan Allah'a kulluk edin. Kim Allah'a şirk koşarsa, Allah ona cenneti haram kılar, onun yeri cehennem olur. Zalimler için hiç bir yardımcı yoktur.  5/72

Müslümanlık insanlar için Âdem’den kıyamete kadar bir süreçtir. K. 2/62 – 3/85 – 5/69 ayetlerde İslam’ın ana esasları belirtilmiş ve Kurtuluş için yeterli oldukları vurgulanmış. K. 5/52 ise Tevhitten saparak Şirke sapanlar konu edilmiş. Soruda ilginç diye nitelenen ve soruyu sorana  İlginç gelen çelişki bu anlatımın neresinde. Allah’a şirk koşan ve bu halinden geçerli bir tövbeyle vaz geçip ölmeden önce tövbe etmeyen hiç kimse İslam inancına göre cehennem azabından kurtulamaz.

S.-85  Kuran'ı kim anlayabilir, kim anlayamaz? Arapça bilen herkes mi anlayabilir? "Kuran gayet açık bir Arapçadır." (16:103) Sadece Allah mı anlayabilir? "Oysa onun gerçek manasını ancak Allah bilir." (3:7) Akıllı insanlar mı anlayabilir? "(Bu inceliği) ancak akıl sahipleri düşünüp anlar." (3:7)

C-85:  Kuran’ın bütün ayetleri apaçık ve anlaşılırdır.Allah anlaşılmayan bir ayeti indirmez. Ayet anlaşılmadıktan sonra ondan istifade etmek mümkün olmaz.  K. 3/7 nin doğru meali şu şekildedir:

- Kitap'ı sana indiren O'dur: Onun ayetlerinden bir kısmı muhkemlerdir ki; onlar Kitap'ın anasıdır. Diğer ayetlerse müteşâbihlerdir. Şu var ki, kalplerinde bir eğrilik ve bozukluk bulunanlar, fitne aramak, onun yorumuna öncelik tanımak için Kitap'ın sadece müteşâbih kısmının ardına düşerler. Onun tevilini ise bir Allah bilir, bir de ilimde derinleşmiş olanlar. Bunlar, "Ona inandık, hepsi Rabbimizin katındandır." derler. Gönül ve akıl sahiplerinden başkası gereğince düşünemez. 3/7

İlimde ileri gidenler müteşabih ayetlere yanlış yorumlar yapıp bu yanlış yorumun peşine gitmezler. Örneğin Kuran’da Allah’ın elinin açık olmasından bahsedilir. İlimde derinleşmiş İlim sahipleri bu teşbihi insan eli gibi düşünmezler. Cömertlik olarak anlarlar. Kalplerinde fitne olanlar. Fiziksel el hayal ve iddiasıyla olmadık yersiz şeyler söylerler dinde fitne çıkarmaya çalışırlar.. Hem müteşebih ayetlerin hepsi Allah’ın zatıyla ilgili değil. Peygamber içinde  şefkat kanatlarının indirmesinden bahsediliyor. Emredilenin şefkat vurgusu olduğu açıktır. Birileri peygamberi kanattan hareketle kartal gibi düşünür ve bu sözünün peşinden giderse dinde fitne çıkarmaya yönelmiş olur. Birçok meale baktım tamamına yakını. Müteşabih ayetleri ilimde derinleşmiş olan İlim sahipleri bile anlamaz tanımını yapmaktalar. Peygamberde ilimde derinleşmiş ilim sahibi bir kimseydi, dolayısıyla bunların dediğine göre peygamberde müteşebih ayetleri anlamıyordu. İlimde derinleşmiş İlim sahiplerinin müteşabih ayetler konusunda hepsi Rabbimiz katındandır İman ettik demeleri. Allah için el yüz benzetmesi yapılması uygun mudur dendiğinde. Bizler. Teşbihi yapan Allah olunca tabi ki hepsine iman ettik teşbih  uygundur derler.

Kuran Arapça dır. Fakat doğru bir mealle her dilde öğrenilebilir. Meal bir dilden bir dile mana ve anlam olarak çeviri yapmaktır. Kuran’ın bizzat içinde bu olay var. Örneğin Musa peygamber İbranice konuşuyordu, diğer peygamberlerde kendi dillerinde  fakat söyledikleri Allah tarafından Arapça olarak Kuran’da verilir. Bundan da mealin geçerliliğine bir yol gösterme vardır. Fakat her ne kuvvette meal olursa olsun. Onun adı mealdir. Kuran Arapça olandır. Allah’ın tanımlaması Kuran konusunda bu şekildedir. Biz bu tanımlamaya aykırı söz söylemeyiz.

S-86 Cinler ve insanlar Allah'a kulluk etmek için mi (51:56), yoksa Cehennem'e gitmek için mi (7:179) yaratılmışlardır? Yaratılış amaçları Cehennem'e gitmek olan cinler ve insanlar, yani kafir olacak şekilde yaratılmış cinler ve insanlar, Allah'a nasıl kulluk edebilirler?

C-86:  Bir meal sorunu daha. Baktığım meallerin tamamına yakını K. 7/179 mealini  Şu şekilde vermekteler:

- Şanıma and olsun ki, cin ve insanlardan birçoğunu Cehennem için yarattık; kalbleri vardır onunla (hakkı) anlamazlar, gözleri vardır onunla (hakikati) görmezler, kulakları vardır, onunla (doğruyu) işitmezler. İşte bunlar (bu şuursuzlar) hayvanlar gibidir, belki daha da sapık ve şaşkındırlar, işte gafiller ancak bunlardır!.  7/179

Bu şekilde meal hatalıdır. Allah’ın sırf Cehenneme gitsinler diye yarattığı İnsanlar ve Cinler yoktur. K. 7/179 ayeti mealini bu şekilde yapanlara sormak lazım.  Allah hakkında ki düşünce ve kanaatiniz bu mudur? Bu söylediğiniz şey Allah’ı haşa ondan kullara zulmedici olarak suçlamaktan başka nedir ki. Ve şunu biliniz ki, Allah kullardan hiçbirine zulmedici değildir. Allah merhametlidir. Yaratma ile ekip terk etme fiilini bir birine karıştırmışsınız.  K. 7/179 da yaratma kelimesi geçmez. Yaratma yoktan var edilmeyi vurgular. Bu durumda yaratmanın nedeni konusunda bilgi edinilir ve düşünülür. Kuran’dan mealen:

- Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım. 51/56

Yukarıda meali yazılı ayette yaratma kavramı var, nedeni de birlikte vurgulanmış. İnsanların ve Cinlerin tamamını kapsar. Fakat K. 7/179 belirtilen ekme hidayete gelmediklerinden dolayı birçok İnsan ve Cin nin Allah tarafından cehennem için bekler durumda bırakıldıkları belirtilir. Kalplerini, gözlerini, kulaklarını hidayet için kullanmadıklarından bahisle eleştirilirler. Kalplerini, gözlerini, kulaklarını  Allah’ın emrettiği şekilde kullansalardı Allah onlara da hidayet ederdi. İşte ekme kavramıyla bu kimselerin kendi hataları yüzünden hidayete layık olmadıklarından Allah’ın onlara hidayet etmeyip Cehennem için bekletildikleri anlatılır.  K. 7/179 meali şu şekilde olmalıdır:

- Cinlerden ve insanlardan çoğunu cehennemlik kıldık. Çünkü onların kalpleri vardır. Onunla anlayış göstermezler. Gözleri vardır, onunla görmezler, kulakları vardır, onunla işitmezler. Onlar hayvanlar gibidir, hatta onlardan da aşağıdırlar. İşte onlar gafillerdir.  7/179

Ayet mealinde görüldüğü gibi, Cehennemlik olmaları nedeni konusunda sıralı şekilde açıklama yapılmış.

S-87. Ceninin cinsiyeti, döllenme anında mı (53:45-46) yoksa bir süre geliştikten sonra mı (75:38-39) belirlenir?

C-87: Cevap. İnsanın yaratılışıyla ilgili olarak Kuran’da çok ayet var. Hepsi bir biriyle uyumludur. Dölleme anından sonra birçok olay var. Er suyunun içerisinde ki, Nutfeden yani spermden bahsedilmiş. Veya Önce iskeletin oluşturulup sonra da üzerine et giydirilmesinden bahsediliyor. Bana göre bunlar ibretlik şeyler.  Bunların bilinmesi birçok tetkik ve teknolojik alet gerektiriyor. 1400 sene önce bu aletler yoktu.

S.88-  Nuh Tufanı diye bir tufan olmamıştır iddiaları

C.88-  Nuh Tufanı olayını ret etmek için. Ateistler kendi görüşlerine bazı gerekçeler sıralarlar, Şöyle ki:

1- Tüm dünya yüzeyini kaplayacak miktarda su yeryüzünde bulunmamaktadır.

2-Pek çok canlı türü yalnız kendi doğal ortamında yaşar.

3- Hayvanların her türünden iki çift gemiye sığamaz.

Bu çeşit iddialar sıralarlar. Bu şekilde düşünmelerinin nedeni Nuh Tufanı olayını Kuran ayetlerine göre değerlendirememelerinden kaynaklanmaktadır.  Konuya Kuran ayetlerine göre bakalım. Mealen:

- Biz de onların üzerine ayrı ayrı mu'cizeler olarak tûfân, çekirge, kımıl (haşerât), kurbağalar ve kan gönderdik; ama yine büyüklük tasladılar ve suçlu bir topluluk oldular. 7/133

Yukarıda meali yazılı ayette söz konusu olanlar Firavun ve âlidir, yani yakınları taraftarları. Onların da Tufanla cezalandırıldığı belirtilmektedir. Bu demek oluyor ki Tufan illa ki bütün dünyayı kaplaması gereken su ile oluşturulmuş bir ceza şekli değildir. Bir mıntıkaya belirli seviyede de gelebilir. Sanırım insanların çoğu Tufan denince hemen bütün dünyayı kaplayan bir su hayal ederler. Bu şekilde düşünmek hatalıdır. Tufan cezası dünyada birden fazla tekrarlanmış bir olay olduğu gibi. Ancak üzerlerine indiği kavmi etkiler. Bütün dünyayı etkilemez. Nuh kavmi üzerene inan tufanda Nuh kavmiyle sınırlıydı. Peygamber kıssalarında kavimlerin cezalandırılmasında nasıl ki O Peygamberin gönderildiği kavim konu edilirse. Nuh tufanı da öyledir. Nuh kavmiyle sınırlıdır. Kuran’dan mealen:

- O'nu yalanladılar, biz de O'nunla beraber gemide bulunanları kurtardık, âyetlerimizi yalanlayanları boğduk! Çünkü onlar kör bir kavim idiler. 7/64

- Nûh'u da (an), o da bunlardan önce bize yalvarmıştı. Biz de onun du'âsını kabul edip kendisini ve âilesini büyük sıkıntıdan kurtarmıştık. 21/76

- Ve âyetlerimizi yalanlayan kavimden onun öcünü almıştık. Onlar, kötü bir kavim olmuşlardı, biz de onların hepsini boğmuştuk. 21/77

Görüldüğü gibi Nuh Tufanı cezası Nuh kavmiyle sınırlıdır. Bütün dünyayla ilgili değildir. Nuh bütün dünyaya gönderilmiş bir peygamber değildi. Zira onunla çağdaş olup kavmine tebliği olayında başka Resullerde ona yardım ediyorlardı: Kuran’dan mealen:

- Nûh kavmi de peygamberleri yalanladıkları vakit onları da boğduk ve onları insanlara bir ibret yaptık. Zâlimlere acı bir azâb hazırladık.  25/37

Peygamberlerin bu şekilde irtibatlı oldukları tebliğ olayları Kuran’da vardır. Ya da tebliğ görevinde aynı kavme beraber Musa ve Harun gibi. Yada ayrı ayrı kavimlere İbrahim ve Lut gibi. Bunun şunun için yazdım kim bilir Nuh zamanında dünyada kaç kavim vardı ve bu kavimlere kaç peygamber tebliği yapıyordu. Bu öyle bir durum ki bir çağdaş olmalarına rağmen birlerinden dünyanın uzak noktalarında tebliği görevi yapan peygamberler birbirlerini duymamış ve görmemiş olabilir. Her peygamber esas itibarıyla görevli olduğu kavimle ilgilidir. Bu duruma göre Nuh peygamberin kavmine Tufan cezası indiğinde öbür kavimlere de inmesi gerekmez. Kuran’da Kavimler yan yana olsalar bile ayrı kavim olarak tanımlanırlar. Kuran’dan mealen:

- Ya Musâ, dediler: Orada bir kavm var hepsi cebbar, onlar oradan çıkmadıkça biz oraya giremeyiz, şayed çıkarlarsa biz de gireriz 5/22

Görüldüğü gibi Nuh kavmi de düşünüldüğünde belirli bir kavım düşünülmeli. Bütün dünya kavimleri değil. Gemiye aldığı çiftler de kendi kavminin mıntıkasında olup ta. Boğulma ve türlerinin yok olma riski olan canlılardandır.  Kavim derken illaki büyük bir topluluk düşünmemek gerek. Örneğin Yunus peygamber 100.000.- veya daha fazla kişiden oluşmuş bir topluluğa, bunun manası 200.000.- kişiden azdılar. Fakat buna rağmen bir peygamberin tebliği için o çağda ve coğrafyada  nüfus olarak büyük bir topluluktular Bundan dolayıdır ki nüfus sayıları vurgulanmış. Lut peygamber bir şehre gönderilmiş .Hemen yakınında İbrahim peygamber başka bir yerde.. Bununla şunu vurgulamak istiyorum. Kavim derken ile büyük ülkeler ve nüfusları akla gelmemelidir. Örneğin Salih peygamberin kav mı bir dişi devenin su içme sırasından etkilenecek sayı kadar. Kuran’dan mealen:

- (Saalih) dedi: «İşte bu dişi deve. Su içme hakkı (bir gün) onundur, belli bir günün içme hakkı da sizin». 26/155

- "Sakın ona bir kötülük dokundurmayın. Yoksa büyük bir günün azabı sizi yakalar." 26/156

- Derken onu boğazladılar, sonra pişman olarak sabahladılar. 26/157

- Böylece onları azap yakaladı. Şüphesiz bunda bir ibret vardır. Onların çoğu ise iman etmiş değillerdir.  26/158

Görüldüğü gibi bunlara azap inince bütün dünyaya inmiyor. Nuh Tufanı da bu şekilde düşünülmelidir.

S.89- Güneşin kara çamurlu bir suya batması.

C.89- Bu söylemde Kuran’da ki Zulkarneyn kıssası konu ediliyor. Ve birçok şey söyleniyor. Olayı birde benim görüşümle görmeye çalış. Şöyle ki: Dünyayı bugün ki konumuyla değil de. Uranüs gezegeninin bu günkü konumu gibi düşün. Bir kutup doğrudan güneşe karşı iken öbür kutup güneş almayacak şekilde ters konumda olsun. Bu şekilde ki bir konumda bir kutupta hiç gece olmazken diğer kutupta hiç gündüz olmaz. Şimdi Zulkarneyn kıssasında bu konuma uyan ayetleri okuyarak üzerinde düşün. Anladığında Kuran’da çelişki olmadığını gördüğün gibi. Kuran’ın nasıl harika bir kitap olduğunun örneğini de görmüş olursun. Benim görüşüme göre .Konunun astronomik teknik hesapları www.kuran-tekkaynak.com  sitemdeki

http://www.kuran-tekkaynak.com/yeni_sayfa_3.htm linkte bulunmaktadır. Ben fenden iyi anlıyorum diyen bir kimse isen konuyu incele ve kısmet olursa eleştiri dâhilhudurferec@hotmail.com adresime bana görüş bildir. Bu güne kadar sanırım binlerce kişi baktı ne doğrudur diyen var nede yanlıştır diyen var.

S.90- - Kalbin beyin fonksiyonlarına sahip gösterilmesi.

Duygular, düşünceler, inançlar kalbin mi beynin mi fonksiyonları? Bakara/97-260-283, Kehf-28, Şuara-195

C.90- Bu ayetlerde elle tuttuğumuz gözle gördüğümüz bir fiziksel organdan bahsedilmiyor. Orada insanın benliğinden yani nefsinden bahsediliyor. İnsan nefsi dışında insanda cezaya veya mükafata muhatap başka bir varlık yoktur. Fiziksel organlar bu konuda masum birer alettir. Hatta ahrette şahitlik yapacak kadar. Dikkat edilir ise K. 283 günahkar kalpten bahsediliyor. Bunun fiziksel kalp ile bire bir ilgisi yok. İnsanın içinde ki bildiğimiz madde dışı varlığımızı bilmediğimiz için temkinli yazıyorum. Düşüncede hareket noktam insanda sınava çekilenin nefsi olması.  Bu konuda Kuran’dan mealen:

- Eğer yolculukta olur da bir yazıcı bulamazsanız, o zaman alınmış rehinler yeterlidir. Eğer birbirinize güvenirseniz kendisine güvenilen kimse emanetini (borcunu) ödesin ve Rabbi Allah'tan sakınsın. Bir de şahitliği gizlemeyin. Kim şahitliği gizlerse, şüphesiz onun kalbi günahkârdır. Allah, yaptıklarınızı hakkıyla bilendir.  2/283

S.91- Her canlının çift yaratıldığı

Zariyat-49. Düşünüp ibret alasınız diye her şeyden (erkekli dişili) iki eş yarattık.

Her canlı çift değildir. Bakteriler, virüsler bölünerek çoğalırlar.

C. 91-  Söz konusu Zariyat – 49 da her canlı erkek ve dişi yaratılmış diye belirtilmemekte. Bütün yaratıklar çifttir denmektedir. Erkek ve dişi manasını nerden çıkarıyorsunuz. Yaratıklar için çift olma hali içinde bulundukları halle ilgilidir. Bu da insanlar tarafından sayılamayacak kadar çeşitlidir. Örneğin. Gece – gündüz, yaş – kuru, insan – cin, yıldız – gezegen, sıcak – soğuk, eşeyli üreme – eşeysiz üreme –bebek – ihtiyar. Sabit – hareketli, erkek – dişi, tek başlı canlılar – birden fazla başlı canlılar, insan – havya, et organizmalar – bitki organizmalar. Artı kutuplar- eksi kutuplar, İmanlı – imansız, ölüm – yaşam, dünya – ahiret. Say sayabildiğin kadar. Kuran’dan mealen:

- Ve Biz, her şeyi çift yarattık. Umulur ki, öğüt alıp düşünürsünüz. 51/49

Ben bunu şöyle de düşünüyorum, çifti olan varlıklar ilah olamazlar.  Allah çifti olmayan tek ilahtır.

S. 92- Hayvanların 8 çift olması:

Zümer-6. Sizi bir tek nefisten yaratmış, sonra ondan eşini varetmiştir; sizin için hayvanlardan sekiz çift meydana getirmiştir; sizi annelerinizin karınlarında üç türlü karanlık içinde, yaratılıştan yaratılışa geçirerek yaratmıştır; işte bu Rabbiniz olan Allah’tır. Hükümranlık O’nundur, O’ndan başka tanrı yoktur. Öyleyken nasıl olur da O’nu bırakıp başkasına yönelirsiniz?

Sekiz çift hayvan az değil mi? Hangileri acaba? At, eşek, deve, koyun, keçi, öküz-inek, tavuk-horoz, hindi, ördek, tavşan, kuş, balık, kedi, köpek, balarısı…

C.92- Hangileri olduğu Kuran’da sayılmış. Kuran’dan mealen:

- Sekiz eş: koyundan iki, keçiden iki, de ki: İki erkeği mi haram kıldı? Yoksa iki dişiyi mi? Yoksa iki dişinin rahimlerinin müştemil olduklarını mı? Eğer sadıksanız bana bir ilm ile haber verin 6/143

- Yine (erkek ve dişi olarak) deveden iki, sığırdan da iki. De ki: "İki erkeği mi haram kıldı, iki dişiyi mi? Yoksa iki dişinin rahimlerinde bulunan (yavru)ları mı? Yoksa Allah size bunları haram ettiğinde, orada hazır mı idiniz!?" İnsanları bilgisizce saptırmak için Allah'a karşı yalan uyduran kimseden daha zalim kimdir? Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu doğru yola iletmez. 6/144

Çift halde. Koyun. Keçi. Deve. Sığır. .Bu sıralamayı görmeyip  -horoz, hindi, ördek, tavşan, kuş, balık, kedi, köpek, balarısı saymanın ne ilgisi var

S.93- - Yıldızların şeytanlar için atış tanesi olduğu:

Mülk-5. Andolsun ki biz, (dünyaya) en yakın olan göğü kandillerle donattık. Bunları şeytanlara atış taneleri yaptık ve onlara alevli ateş azabını hazırladık.

Kandille kastedilen yıldız. Ama sanki yıldızın ne olduğu bilinmiyor. Boyutları küçük sanılıyor. Güneş ile yıldızlar farklı düşünülüyor. Koca yıldız, belki de dünyanın 30-40 misli büyüklüğünde, ama ayette şeytanlara atış tanesi olarak yapıldığını söylüyor.

C.93 – Mülk 5 ayetine yıldızdan hiç bahsedilmez. Fakat kandillerle yıldızların temsili olarak vurgulandığı doğrudur. Yanlış olan sema kelimesi ile yıldızların anlaşılmasıdır. Ayette yıldızlarla şeytanları taşlıyoruz denmiyor. Dünya Semasını şeytanların taşlandığı ortam yaptık deniyor. Yine baktığım meallerde Mülk 5 ayetine yanlış meal verildiğini gördüm. Taşlamanın kandillerle yani yıldızlarla yapıldığı söylenseydi o zaman çoğul olan cealnehum kelimesi ayeti yer alacaktı. Hal bu ki cealnehe tekil kelimesiyle dünya seması vurgulanmış. Bunun manası dünya semasının şeytanlara recim sahası veya ortamı yapılması. Bundan önce cinler Sema’ya çıkıp haber almaya çalışırlardı. Sema’ya çıkmalarının onlara yasaklanmasıyla. Çıktıklarında onları vuracak şahaplar ile karşılaşırlar. Şahap kor parçası demektir. Yıldız demek değildir. Kuran’dan mealen:

- Hani Musa, ailesine şöyle demişti: Gerçekten ben bir ateş gördüm. (Gidip) size oradan bir haber getireceğim, yahut bir ateş parçası (bi şihabin) getireceğim, umarım ki ısınırsınız! 27/7

Şihabın boyutu bu şekilde. Şihabın geçtiği başka örnekler. Kuran’dan mealen:

- Andolsun, gökte burçlar kıldık ve onu gözleyenler için süsledik. 15/16

- Ve onu her kovulan şeytandan koruduk. - Ve onu her kovulan şeytandan koruduk. 15/17

- Ancak kulak hırsızlığı yapan olursa, onu da parlak bir ateş (şihabun) izler. 15/18

- Ve doğrusu biz o Semayı yokladık da onu öyle bulduk ki şiddetli muhafızlar ve şihablarla doldurulmuş 72/8

- «Ve hakikaten biz dinlemek için ondan oturulacak yerlerde oturuyorduk. Fakat şimdi kim dinleyecek olursa onun için bir gözetici şihap buluyor.» 72/9

Mülk 5 ayetinin doğru meali şu şekilde olmalıdır.

- Andolsun biz, dünya semasını lambalarla donattık ve onu (dünya semasını), şeytânlar için taşlamalar yaptık. Ve o(şeytâ)nlara da çılgın ateş azâbını hazırladık. 67/5

Görüldüğü gibi şeytanların ve Cinlerin yıldızlarla taşlandıkları bir durum yok.

S- 94- Tatlı suda inci ve mercan yetiştiği:

Rahman suresi 19-22 ayetleri ile Furkan suresi 53. ayetinde geçen iki denizin birbirine salındığı-karıştırıldığı ama aralarında bir engel olduğunu yazan ayetlerde denizlerden birinin suyunun içilebilen tatlı su olduğu, diğerinin acı ve tuzlu su olduğu yazılıdır. Rahman-22′de her ikisinde de inci ve mercan yetiştirildiğini yazar. Halbuki tatlı suda inci ve mercan yetişmez. Suni olarak inci yetiştirilse bile mercan hiç yetişmez.

C.94-   Birçok kimse Rahman suresi 19-22 ve Furkan suresi 53 ü konu ederek lehte ve aleyhte sözler sarf etmektedirler. Lehte söz söyleyenler aslanda tatlı sulu deniz ifadesinden büyük nehirleri anlamak gerektiği. Arapların büyük nehirlere deniz dediğini örnek olarak ta Nil nehrinin gösterilebileceğini veya mercanların dünyanın çeşitli yerlerindeki tatlı su denizlerinde yetişebildiğini araştırma neticesinde bulduklarını söylemektedirler. Her nerdeyse mercan yetişen tatlı su denizleri! Hal bu ki Kuran’ın bu tür savunmalara ihtiyacı olmadığı gibi  Rahman suresi 19-22 ve Furkan suresi 53 te ve aynı konuyla ilgili olan Fatır suresi 12 de vurgulanan olayların bu savunmalarla hiçbir ilgisi yoktur. Karşıt olanların Soru 20 de ki iddialarının aynışekilde Rahman suresi 19-22 de ve Furkan suresi 53 te ve Fatır suresi 12 de vurgulanan olaylarla hiçbir ilgisi yoktur. Her iki tarafın yanılgıya düşmelerinin nedeni Rahman suresi 19-22 de Furkan suresi ve 53 Fatır suresi 12 de vurgulanan olayları tek bir olaymış gibi anlamalarıdır. Hal bu ki,   Rahman suresi 19-22 de anlatılan olayla. Furkan suresi 53 te anlatılan olay ve Fatır suresi 12 de anlatılan olay aynı olay olmayıp tamamen bir birlerinden bağımsız üç ayrı olaydır. Bilindiği gibi Dünyanın ¾  sularla kaplıdır. Bu suların büyük bir kısmı Denizlerden oluşmaktadır. İnsanların hemen hemen tamamının aklında denizlerin sıvı ve tuzlu sudan oluştuğu şartlanması kabulü vardır. Hal bu ki durum hiçte öyle değildir. İnsanlar gözleri önünde duran ve birçok ülkeden daha geniş yer kaplayan Donmuş haldeki tatlı sudan oluşan buzdan denizleri görememektedirler. Hal bu ki donmuş halde ki çok büyük tatlı su kitleleri denizden başka bir şey değildir. Nasıl ki Tuzlu su denizleri bir kara parçası üzerinde yerleşiyorlarsa. Donmuş halde ki Tatlı su denizleri de aynı şekilde bir kara parçası üzerinde oturuyorlar. Şu var ki her iki oluşum. Tatlı su denizleri ve Tuzlu su denizleri iç içe bir araya gelebiliyorlar ve konumlarına göre çeşitli özellikler sergiliyorlar. İşteKuran’da, Allah denizlerin bu durumunu bize Rahman suresi 19-22 de ve Furkan suresi 53 te ve Fatır suresi 12 de haber vermektedir.

Şöyle ki:

a) .  55 Rahman Suresi 19 – 20 – 22 ayetleri. Mealen:

- İki denizi salıverdi, birbirine kavuşuyorlar, 55/19

- Aralarında bir engel vardır, birbirine geçip karışmıyorlar.  55/20

- İkisinden de inci ve mercan çıkar.  55/22

Yukarıda meali yazılı ayetlerde görüldüğü gibi, anlatılan olayda bahsi geçen denizlerden herhangi birinin tatlı sudan oluştuğu belirtilmemiştir. Dolayısıyla burada bahsi geçen her iki deniz tuzlu olup buna rağmen bir birlerine karışmamaktadırlar. Dünyanın çeşitli boğazlarında bu şekilde birbirlerine karışmayan deniz çiftleri yakın zamanda keşfedildi. En Meşhurları kaptan Kusto’nun Cebelitarık boğazında keşfettiği konumdur. Burada bir birlerine karışmayan Akdeniz ile Atlas Okyanusudur.  Bu denizlerin tuzlu olduğu inci ve mercan ihtiva ettiği tartışma konusu değildir. Zaten mercandan bahsedilmesi bu şekilde bir birlerine karışmayan sıvı denizlerin her ikisinin tuzlu olduğu manasına da gelmektedir. Tatlı Suda Mercan yetişmez diyerek, san ki Kuran’da tatlı suda Mercan yetişir denmiş gibi Kuran’a itiraz edenler. 55 Rahman Suresi 19 20 – 22 ayetlerinin tatlı suyla bir ilgisinin olmadığını. Görmüyorlar mı? Yaptıkları çeliş ki iddiasının kuran ile bir ilgisi yoktur.

KONU GÖRÜNTÜSÜ:

SULARI KARIŞMAYAN İKİ DENİZ: İkisi de tuzlu.

 

b)- 25 Furkan Suresi 53 te belirtilen olay benim bildiğim kadarıyla şimdiye kadar Medya’da Kuran ile ilişkili olarak benim anladığım şekilde konu edilmemiştir. Kuran’dan mealen:

- O, iki denizi birbirine salmıştır. Bu tatlı, susuzluğu giderici; bu tuzlu ve acıdır. Ve ikisinin arasına birbirine kavuşmalarına engel olan bir perde koymuştur (hiç birbirine kavuşmazlar). 25/53

Baktığım bütün mealler aşağı yukarı bu şekildedir. Bu şekilde meal noksan olup  25 Furkan Suresi 53 suresini karşılamamaktadır. Öyle görülüyor ki mealleri yazanlar «ve hıcren mahcûran »  kavramını konuyla ilgili olarak meallendirmemektedirler.. Hal bu ki konuda anlatılanı tam olarak anlamak için «ve hıcren mahcûran» un ne manaya geldiğinin bilinmesi şarttır.  Hıcren : Taş ve Mahcûran: Karantina demektir. Birlikte mealendir ir isek  « hıcren mahcûran» Taşlaşan, donmuş sert ile Karantinaya alan kuşatan manalarını anlayabiliriz. Şimdi bu iki kavramı 25 Furkan Suresi 53 geçen , İki  Deniz, Tuzlu ve Tatlı kavramlarıyla birlikte ele alalım. Ayette öyle bir olaydan bahsediyor ki, iki deniz bir arada olacak biri tuzlu, diğeri tatlı. Biri taşmışçasına sert diğeri de onu kuşatmış olacak. Bu şekilde bir olay dünyada ancak kutuplarda oluşmaktadır. Özellikle Güney kutbunda yüzen buzullar deniziyle, onları kuşatıp içinde barındıran tuzlu deniz tam olarak bu olayı karşılamaktadır.  Bu buzullar öylesine büyük ki, Örneğin:  “. Bir zamanlar “ulaşılamaz” diye adlandırılan kutup noktasında buzun kalınlığı 4.335 m’yi bulur. Bu buz kütlesi 24 milyon km³'lük hacmi ile yeryüzündeki bütün buzların yüzde 92’sini oluşturmaktadır. Kıyılarından kopan 350-600 m kalınlığındaki buz parçaları günde 1-3 m hızla ilerler ve birbiri üstüne yığılır. Bu tür yüzen yığınlardan biri olan Ross Buzlası 540.000 km'yi bulan alanıyla neredeyse Fransa büyüklüğündedir. Gelgit olayının buzladan kopardığı büyük parçalar yüzerek çevreye dağılır. Bu tür buzdağları arasında 20.000 km² büyüklüğe ulaşanlar olur.” (Alıntı. http://tr.wikipedia.org/wiki/Antartika )

Görüldüğü gibi yalnız Ross Buzlası bir ülke büyüklüğünde buz denizi halinde tatlı sudan oluşmuş  ve  Tuzlu Deniz tarafından kuşatılmaktadır. Bu şekilde ki oluşumlara özellikle güney kutbunda karşılaşmak gayet doğaldır. Ve şu kesindir ki, Kuran’ın indiği dönemde yeryüzünde herhangi bir insanın Güney Kutbunu veya Güney Kutbundaki bu oluşumu görmüş olmasına ihtimal verilemez. Güney kutbu insanlar tarafından ancak 1840 ta keşfedilmiştir.

- O, iki denizi birbirine salmıştır. Bu tatlı, susuzluğu giderici; bu tuzlu ve acıdır. Ve ikisinin arasına (birbirine karışmak suretiyle bir birini yok etmemeleri için) engel olan bir perde koymuştur (hiç birbirine karışmazlar). Taşlaşan ve Onu Kuşatan.  25/53

SULARI KARIŞMAYAN İKİ DENİZ: Biri Tatlı, diğeri Tuzlu.

 

SULARI KARIŞMAYAN İKİ DENİZ (Güney Kutbu)   - Biri Taşlaşmış Tatlı Su. Diğeri Tuzlu Su. Fotoğraf: Ross Buz Şelfi, Ülke büyüklüğünde Tatlı Sudan Oluşan Donmuş Deniz bu yalnız bir tanesidir. Bunun gibi başkaları da var. Ve Onu kuşatıp içine alan tuzlu deniz ve buna rağmen birbirlerine karışmıyorlar. Buz denizinin büyük kısmı tuzlu denizin içindedir. Fotoğrafta görünen sadece uç kısmıdır. Bu tatlı ve donmuş su denizi içimi tatlı ve hoştur İnsanlar zamanımızda bu tatlı sudan susuzluğa karşı çareler aramaktadır. Öylesine büyük ki,  Yaklaşık Afrika kıtasının yarısı kadar var

 

  Fotoğrafta ''Hicran Mahcur'' olayını görüyorsun. Aynı olayın Ahrette de olanı var. Sen sen ol o olayın bir parçası olmamaya bak.  O olayın bir parçası olmak için, Kuran elde olmasına rağmen Kuran'ı ret etmen veya yaşantından dışlayıp Kuran’ın tanımladığı Mücrim konumuna girmen yeterlidir. Ahrette cehennem ehli olmalarına rağmen Cehennemden kurtuluş ve Cennete giriş müjdesi uman kimseler vardır.   Kurtuluş veya Cennete giriş müjdesinden dışlanınca kendilerini ''Hicran Mahcur'' olarak tanımlıyorlar. Bunun manası Cehennemin Kuşattığı taşlar konumuna girdik demekten başka bir şey değildir. Kuran'dan mealen:

- Melekleri gördükleri gün Mücrimlere O gün Müjde yoktur ve (Eyvah Cehennemin) Kuşattığı Taşları  (konumuna girdik) diyecekler. 25/22

Kuran'dan mealen:

 - Eğer kulumuz (Muhammed)e indirdiğimizden şüphe içinde iseniz, haydi onun gibi bir sûre getirin. Allah'tan başka bütün şâhid (yardımcı)larınızı da çağırın; eğer doğru iseniz (bunu yapın). 2/23

 - Eğer, yapamazsanız -ki hiçbir zaman yapamayacaksınız- o hâlde yakıtı insanlarla taşlar olan ateşten sakının. O ateş kâfirler için hazırlanmıştır.  2/24

c)-Güney kutbu içerisinde yer alan Antarktika kıtası hiçbir ülke barındırmayan Dünya  . Yüzünde ki tek kıtadır. Kuran’ın indiği dönemde burada teknolojik te olsa İnsan yaşamazdı. Bundan dolayı burada insanlar için Giyim, Yiyecek ve ticaret söz konusu değildi   Kuzey kutbunda ise  bunların hepsi mevcuttu. Donmuş Tatlı sulu denizin ve Tuzlu sulu denizin bir araya geldiği bu coğrafyada Giyim, Yiyecek ve Ticaret söz konusudur. Yalnız Eskimolar değil bu oluşumun kıyılarında yaşayan insanlar eskiden olduğu gibi bugünde Giyim, Yiyecek ve Ticaret konusunda aktiftirler. İşte Kuran tüm insanlara hitap ederek Kuzey kutbunda ki oluşumları Güney Kutbundan Farklı olarak vermektedir. Ayrıca burada Hicren Mahcur olayı da yok burada  tatlı ve tuzlu denizler bir birlerini çeşitli şekilde kitlesel olarak etkilemektedirler. Kuran’dan mealen:

- İki deniz (in suyu) bir olmaz. Şu çok tatlıdır, susuzluğu keser, içimi boğazdan kolay geçer; şu çok tuzludur, acıdır (boğazı yakar kavurur). Bununla beraber siz her birinden tamtâze bir et yersiniz. Giyeceğiniz (takınacağınız) bir zînet çıkarırsınız. (Allahın) fazl (ve kerem) inden (nasıybinizi) aramanız, Ona şükretmeniz için her birinde gemilerin, (suları) yara yara, gitdiklerini görürsün.  35/12

Kuzey kutbunu inceler isek bütün bu olayların orada mevcut olduğunu göre biliriz. Şöyle ki:

 

Kuran’ın indiği dönemde Peygamberin bu oluşumları bilmesine imkan yoktur. Kuran Allah kelamıdır. Onda çelişki bulmak mümkün değildir. Bize diyorlar ki, Neden hadisleri veya Diğer dinlerin Kitaplarını bugünkü haliyle kabul  etmiyorsunuz. Kuran’ın da onlarında size ulaşmasına insanlar vasıta oldu. Cevap gayet basit Kuran’ın  onlardan çok farklıdır. Onun Allah kelamı olduğuna inana müminlerin kalplerine güven ve huzur verir. Onları bilgisini açar Çelişkili tutarsız öğretiler ise İnsanı berbat eder hem de çıkmaza koyar. Dünya da ve Ahrette mutsuzluğuna neden olur.

S.95- Ganimetlerin tamamı mı yoksa 1/5′i mi?

Enfal-1.’de “ganimetler Allah’ın ve peygamberindir” denirken,

Enfal-41′de “ganimetlerin beşte biri Allah’ın ve peygamberindir” denir.

Enfal-1. (Ey Muhammed!) Sana ganimetler hakkında soruyorlar. De ki: “Ganimetler, Allah’a ve Resûlüne aittir. O hâlde, eğer mü’minler iseniz Allah’a karşı gelmekten sakının, aranızı düzeltin, Allah ve Rasûlüne itaat edin.”

Enfal-41. Şunu da biliniz ki, ganimet olarak aldığınız her hangi bir şeyden beşte biri mutlaka Allah içindir. (…)

C. 95 - İki ayetin değişik olarak algılanmasının nedeni. ENFAL kavramıyla GANİMET kavramının aynı şey olarak anlaşılmasından kaynaklanmaktadır. ENFAL ve GANİMET aynı şey değildir. ENFAL insanın istifadede üzerinde hiçbir emek harcamadığı Tabiat Varlıklarıdır, soranlar bunu sormaktadırlar, başka bir ifadeyle, toprak, sular madenler v.s. nin sahiplenmede Mülkiyetinin kime ait olduğunu sormaktadırlar, bu tür şeylerin savaşta elde edilmesi de gerekmez, İslam ülkesi bütünlüğünün değerlerindendirler. Kuran’dan mealen.

-Sana Enfalden soruyorlar. De ki: Enfal Allah'a ve Resulüne aittir. Allah'tan sakının ve aranızı düzeltin. Eğer mümin iseniz, Allah'a ve Resulüne itaat edin. 8/1

- Eğer Allah'a ve (hak ile bâtılın) ayrılma gününde, o iki topluluğun karşılaştığı (Bedir) gün(ün)de kulumuz(Muhammed)e indirdiğimiz(âyetler)e inanmışsanız bilin ki aldığınız ganimetlerin beşte biri, Allah'a, Elçisine ve (Allâh'ın Elçisi ile) akrabalığı bulunan(lar)a, yetimlere, yoksullara ve yolcu(lar)a âittir. Allâh her şeye kadirdir. 8/41

Enfal değerlerin, Allah’a mülkiyetinin manası, şahıslar tarafından kullanım dışın da sahiplenemeyecekleri, Enfalin Peygambere ait olması ise, Peygamber devlet başkanı olduğundan, Enfalin İslam devletinin tasarrufunda olması demektir.

GANİMETLER ise, savaş meydanında elde edilen, tabiat dışında ki, para mal cinsinden şeylerdir, Enfal ile ganimetlerin uzaktan yakından bir birleriyle ilgisi yoktur, fakat Meallerde Enfale de ganimet denerek, yanlış mana verilmektedir. Sanırım soruyu hazırlayanları bu ifadeler yanıltmış, buna rağmen bu soruyu hazırlarlar iken, nesih Mensuh olayını göz ardı etmeleri, ne mantıkla soru hazırladıklarını açıkça gösteriri

S. 96- Cehennemde sadece ne yenir? Zakkum mu? Darı dikeni mi?

Duhan/ 42-43-44. Doğrusu (cehennemde) günahkarların yiyeceği zakkum ağacıdır; karınlarda suyun kaynaması gibi kaynayan, erimiş maden gibidir.

Gasiye suresi 6. ayeti öyle demez.

Leyse lehüm ta’amün illa min dariy’ın.

Onlar için darı dikeninden başka bir yiyecek yoktur.

Zakkum ağacı ile darı dikeni çok farklı bitkiler olduğuna göre ayetler arasında çelişki mevcuttur.

C.96  Belirtilenler cehennem ehlinin yiyeceğinin özellikleridir. Gislin K. 69/36 Gassak K. 78/25 Darrin K. 88/6 Benim anladığım bu çeşit özellikler meyveleri şeytanların başları gibi olan cehennemde ki zakkum ağacının meyvesinin özellikleridir. Dünyada bu şekilde bir ağaç ve meyve yok. Cehennem ehlide hepsi aynı değil. Her kesime göre çeşitli azaplar var. Cehennem yiyecekleri dünyada ki yiyeceklerin bire bir aynısı değil. Dünyada meyvesi şeytan başları gibi olan bir zakkum ağacı mı var ki. Durmadan cehennemde bitki yetişir mi diyenler de var. Oranın bitkisi oraya göredir. İçinde insan ve cin ölmeden azap çekip duruyorsa, oranın bitkisi de durur. Örneğin Kuran’da cehennem ehlinin yiyeceğinin gislin yani kanlı irinden başka olmadığı belirtilirken yiyecek olan kimselerin kötü vasıfları belirtilir. Dediğim gibi azapları amellerine göre çeşit çeşit olduğu gibi. Müşterek oldukları ateş azabı bile üst tabaka ile alt tabaka arasında farklıdır. Yalnız hepside şiddetlidir. Bu açıdan bakılırsa arada çelişki olmadığı görülür.

S.97- Kuran’da Gramer, Dilbilgisi hataları

C-97 - Kuran’ı anlamaktan yoksun ve uzak kimseler. Kuran’ın İslam öğretisi metodu hakkında sık sık söz söylerler. Nasıl ki Allah’ı yaratıklar ile kıyaslayıp şirke ve küfre düşüyorlarsa. Kuran’ı da  kul yapısı kitaplar ile kıyaslayıp şirke ve küfre düşüyorlar.

Arapça geniş bir Arap toplumunun konuştuğu bir dil. Bu toplumun içerisinde çeşitli ülkeler ve kabileler  var . Hepside Arapça konuşmalarına rağmen çeşitli şiveler de Kullanırlar. Veya cümle kuruluşları bir birlerine göre farklık gösterebilir. Bu durumlara diğer dillerde de rastlamak mümkündür. Örneğin: İstanbul şivesinde gelirimderken, Türkistan şivesinde kelür men denir. Kuran’da Arapça inmiş bir kitap olduğundan Tek bir Arap şehrinin ve tek bir Arap kabilesinin konuştuğu dille inmemiştir. İçerisinde Arapların konuştuğu şivelerde kelime çeşidi bulundurur. Bu çeşit kelimelerden örnekler verip bu neden böyle, bu neden şöyle. Doğrusu budur demenin Kuran açısından bir manası yok. Kuran’daki bütün kelimeler doğrudur.

NOT: Yukarıda metni bulunan çalışma bir kitap çalışması olup henüz kitap olarak bastırılmamıştır. Bastırmak isteyen kimseler aslında değişiklik yapmamak şartıyla telif hakkı ödemeden serbestçe kitap halinde basıp ticari dahil olmak üzere çoğaltıp dağıtabilirler. Türkçeden başka dillere çevirisi de serbesttir. Alıntı yapmak suretiyle kısmen veya tamamen her çeşit basım vasıtasıyla basılıp çoğaltılması da serbesttir. Bunun için kitap halinde bastıran veya alıntı yapıp çoğaltan veya Türkçeden başka dillerde çevirisini yapan  kimselerin bana haber vermeleri de gerekmemektedir.  Basımını yapmak isteyen kimselere çalışmanın bütün telif hakları tarafımdan hibe edilmiştir. Basımı yapılmış diğer kitap çalışmalarımda aynı şekilde telif hakkı hibe edilmiş olarak bastırılıp çoğaltılabilir. Kitapların bende Word formatları var basım işlerinde kolaylık olsun diye isteyenlere e-mail ile hiçbir soru sormadan ve telif hakkı istemeden basıma hazır Word formatlarını gönderiyorum .

Fereç Hüdür